II SA/Ke 383/10

II SA/Ke 383/10 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2010-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Chobian
Dorota Pędziwilk-Moskal
Renata Detka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
I OSK 307/11 - Wyrok NSA z 2011-06-30
I OZ 681/10 - Postanowienie NSA z 2010-09-28
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
art. 6e ust. 3, art. 121 ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję – rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe w policji oddala skargę.
Uzasadnienie
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania J.K. od Rozkazu Personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 11 marca 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że J. K. z dniem
1 czerwca 2006 r. został powołany na stanowisko Komendanta Komisariatu Policji
w S. Następnie rozkazem personalnym z dnia 22 września 2009 r. został odwołany z tego stanowiska i z dniem 23 września 2009 r. został przeniesiony do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w K.. W dniu 3 marca 2010 r. Komendant Powiatowy Policji w K. przeprowadził z J.K. rozmowę kadrową, w czasie której zaproponowano mu mianowanie na ww. stanowisko. J. K. nie wyraził na nie zgody. Rozkazem Personalnym Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...], z dniem 22 marca 2010 r. J. K. został zwolniony z dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w K. i mianowany z dniem 23 marca 2010 r. na stanowisko specjalisty Zespołu do Walki z Przestępczością Gospodarczą Wydziału Kryminalnego z uposażeniem zasadniczym w wysokości 2 670 zł.
Następnie organ odwoławczy powołując treść art. 28 ustawy o Policji stwierdził, że w granicach swoich uprawnień Komendant Powiatowy Policji w K. mógł zwolnić z dyspozycji, a następnie mianować J. K. na stanowisko specjalisty nawet wbrew jego woli, gdyż zgoda funkcjonariusza nie ma tu znaczenia. Podstawą do wydania takiej decyzji jest dobrowolne zgłoszenie się do służby. Decyzja ta ma charakter uznaniowy. Powołanie na stanowisko Komendanta Komisariatu Policji miało charakter organizacyjny, a powołany na nie oficer nie korzystał ze szczególnej ochrony prawnej, charakterystycznej dla stosunku nawiązanego z mianowania.
Organ II instancji zaznaczył, że z dniem 22 marca 2010 r. wygasło prawo J. K. do pobierania uposażenia ze stanowiska komendanta komisariatu, dlatego też Komendant Powiatowy Policji w K. zobowiązany był do ustalenia statusu prawnego policjanta poprzez mianowanie go na stanowisko służbowe. Zaszeregowanie w 6 grupie uposażenia zasadniczego było jednoznaczne z tym, że policjant będzie pobierał niższe uposażenie niż w grupie 9. Policjant mianowany na stanowisko służbowe po odwołaniu ze stanowiska komendanta i po upływie 6 miesięcy od dnia odwołania, nie może pobierać uposażenia ze stanowiska Komendanta Komisariatu Policji.
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego obrazy art. 121 ust. 1 ustawy
o Policji, organ odwoławczy wskazał, że okres 6 miesięcy biegnie niezależnie od stanu zdrowia skarżącego. W ustawie o Policji brak jest uregulowań prawnych nie zezwalających na przeniesienie policjanta w okresie choroby na niższe stanowisko.
Organ odwoławczy podał, że zgodnie z treścią art. 99 ustawy o Policji prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania policjanta na stanowisko służbowe. Zatem właściwy przełożony, zobowiązany był do ustalenia stosunku służbowego policjanta,
w związku z czym dokonał analizy wakujących stanowisk w Komendzie Powiatowej Policji
w K., uwzględnił słuszny interes strony i z uwagi na brak możliwości mianowania policjanta na stanowisko zaszeregowane w 9 grupie, mianował go na stanowisko specjalisty w 6 grupie uposażenia zasadniczego, z uposażeniem wysokości 2.670 zł, mnożnikiem 1,75 kwoty bazowej i dodatkiem służbowym w wysokości 700 zł. Jest to stanowisko bezpośrednio wyższe od zajmowanego przez policjanta przed powołaniem go na stanowisko komendanta komisariatu. Z kolei dodatek służbowy dla "Specjalistów" Wydziału Kryminalnego KPP w K. w chwili obecnej kształtuje się w wysokości od 430 zł do 699 zł, co daje średnią w wysokości 540 zł. Policjantowi w związku
z mianowaniem na nowe stanowisko służbowe przyznano dodatek służbowy, gdyż dotychczasowy dodatek funkcyjny I kategorii, przysługiwał do czasu sprawowania funkcji komendanta komisariatu.
Organ nie zgodził się z poglądem skarżącego, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim nie może zostać zmienione jego uposażenie wskazując, że powodowałoby to niedopuszczalny brak możliwości realizacji postanowień art. 6e ust. 3 ustawy o Policji - wobec choroby policjanta.
Odnosząc się do kwestii przebywania policjanta na zwolnieniu lekarskim podczas toczącej się procedury przeniesienia go z dyspozycji na stanowisko służbowe specjalisty, organ wyjaśnił, iż przepisy kpa nie zamykają drogi organom Policji co do rozstrzygania
w sprawach z zakresu podległości służbowej w czasie choroby funkcjonariusza Policji. Ponadto w przedmiotowym postępowaniu strona pomimo choroby uczestniczyła osobiście. Co do zarzutu naruszenia art. 10 kpa organ odwoławczy stwierdził, iż stronie została zagwarantowana możliwość podejmowania czynności w obronie swoich interesów.
W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, J. K., domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji, zarzucił, że wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji obniżającej jego uposażenie w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, stanowi obejście art. 121 ust. 1 ustawy o Policji, gdyż przepis ten gwarantuje policjantowi w czasie choroby ochronę. Skarżący podniósł, że jeżeli policjantowi w trakcie choroby można by zmieniać uposażenie w ten sposób, że zostanie on odwołany z zajmowanego stanowiska i mianowany na inne stanowisko
o niższym uposażeniu, to wynikająca z tego przepisu ochrona stanowiłaby fikcję. Podkreślił, że prowadzenie postępowania w czasie choroby i wymaganie od strony czynnego w nim udziału stanowi także naruszenie art. 10 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, a istota zaistniałego w niej problemu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy oficerowi policji, który w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim zostaje zwolniony z dyspozycji komendanta powiatowego i mianowany na inne stanowisko służbowe, przysługuje uposażenie jakie pobierał przed odwołaniem z poprzedniego stanowiska – w niniejszym przypadku komendanta komisariatu policji, czy też powinien pobierać uposażenie ustalone w związku z mianowaniem na nowe stanowisko.
Skarżący uważa, że obniżenie uposażenia w trakcie choroby stanowi obejście art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U.07.43.277 j.t.), zwanej dalej ustawą, gdyż przepis ten gwarantuje mu pobieranie uposażenia
w wysokości jakie otrzymywał pełniąc funkcję Komendanta Komisariatu Policji
w S., także w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim i po upływie okresu 6 miesięcy, o jakim mowa w art. 6e ust.3 ustawy.
Z takim poglądem skarżącego nie można się zgodzić.
Powoływany przez J. K. przepis art. 121 ust.1 ustawy stanowi, że w razie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania bez przydziału służbowego policjant otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.
Na wstępie zauważyć należy, iż stosunek łączący policjanta z jego pracodawcą jest stosunkiem służbowym i wszelkie uregulowania dotyczące jego nawiązania, ustania
i przeniesienia na inne stanowisko służbowe reguluje ustawa.
Bezspornym jest, że w dniu 22 marca 2010r. upłynął 6-cio miesięczny termin uprawniający skarżącego do pobierania uposażenia w wysokości przysługującej mu przed odwołaniem ze stanowiska Komendanta Komisariatu Policji
w S.. Termin ten wynika z art. 6e ust.3 ustawy, zgodnie z którym policjanta odwołanego ze stanowiska przenosi się do dyspozycji przełożonego policjanta uprawnionego do odwołania ze stanowiska, z zastrzeżeniem, że policjanta odwołanego ze stanowiska komendanta wojewódzkiego i Komendanta Stołecznego Policji przenosi się do dyspozycji Komendanta Głównego Policji. Policjant przez okres 6 miesięcy ma prawo do uposażenia w wysokości przysługującej przed odwołaniem. Obowiązująca przez okres 6 miesięcy od daty odwołania ochrona wysokości uposażenia jest jedynym przywilejem przysługującym osobom odwołanym
z funkcji komendanta.
Należy podzielić stanowisko wyrażone przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że okres 6-ciu miesięcy biegnie niezależnie od stanu zdrowia policjanta
i od tego, czy w dacie upływu tego terminu przebywa na zwolnieniu lekarskim. Podkreślenia bowiem wymaga, że w ustawie brak jest uregulowań prawnych nie zezwalających na przeniesienie policjanta w okresie choroby na niższe stanowisko. Dlatego po upływie okresu wynikającego z cytowanego wyżej przepisu, powstała sytuacja w której skarżącego należało mianować na nowe stanowisko służbowe.
W tej sytuacji przepis art. 121 ustawy, na który powołuje się J. K., nie ma zastosowania, gdyż uregulowanie zawarte w art. 6e ust.3 ma wobec niego charakter szczególny.
Mając to wszystko na uwadze stwierdzić należy, że rozpatrujące sprawę organy prawidłowo uznały, że uposażenie funkcjonariusza, któremu w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim upłynął 6 miesięczny okres pobierania uposażenia w wysokości przysługującej przed odwołaniem, o jakim mowa w art. 6e ust.3 ustawy, może zostać zmienione, a nowa kwota uposażenia powinna być ustalona w wysokości jaka przysługuje funkcjonariuszowi mianowanemu na nowe stanowisko, w tym przypadku specjalisty.
Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 10 kpa, podkreślić należy, że nie jest on zasadny. Tylko takie bowiem naruszenie tego przepisu skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust.1 pkt 1c p.p.s.a.). Skarżący wpływu takiego nie wykazał, nie wskazuje także nie niego przebieg przeprowadzonego postępowania przez organami, tym bardziej, że spór pomiędzy stronami ma charakter typowo prawny, dla rozwiązania którego czynny udział skarżącego w tym postępowaniu nie miał znaczenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.