II SA/Ke 367/12

II SA/Ke 367/12 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2012-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
I OZ 508/12 - Postanowienie NSA z 2012-07-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
art. 126
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 153, art. 151, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2012r. sprawy ze skargi T.D. i M.Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości.
Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Na wstępie organ wyjaśnił, iż T. D. w korespondencji kierowanej do organów prowadzących sprawę podaje nazwisko "D.". Natomiast w dokumentach wytworzonych na potrzeby przedmiotowego postępowania, włączonych do materiału dowodowego widnieje nazwisko "D.". Uwzględniając powyższe organ przytaczając w decyzji treść korespondencji autorstwa współwłaścicielki działki nr 344/2 używał pisowni nazwiska "D.", zaś w przypadku powoływania się na dokumenty używał pisowni "D.".
Wnioskiem z dnia 6.04.2011r., uzupełnionym w dniu 8.04.2011r. A. SA, Oddział S., Rejonowy Zakład Energetyczny (zwaną dalej A.) wystąpiła do Prezydenta Miasta K. o wydanie, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2010r., Nr 102, poz. 651), powoływanej w dalszej części jako u.g.n., zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w K. w rejonie nowobudowanej ul. N. (łącznika między ul. W., a PI. S.), oznaczonej jako działka nr 344/2, celem usunięcia awarii – co miało zapobiec powstaniu znacznych strat materialnych. Konieczność bezzwłocznego wykonania prac podyktowana była tym, że uszkodzeniu uległ kabel SN 15kV relacji WRS1 stacja P., co spowodowało, że pięć stacji zasilanych jest obecnie promieniowo, pozostając bez drugostronnego zasilania. Uszkodzenie któregokolwiek z kabli znajdujących się w pierścieniu tych stacji spowodowałoby odcięcie od zasilania kilku tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum miasta. Do wniosku dołączona została kopia mapy numerycznej z zaznaczeniem miejsca awarii. Z załączonego wydruku z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dla księgi wieczystej Nr [...] wynika, że właścicielem działki nr 344/2 o pow. 0,0639 ha jest B. B.. Stosownie zaś do postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 9.03.1993r. sygn. akt Ns 170/93 spadek po B. B. na podstawie ustawy nabyły dzieci: T. D. i M. B. Z. po ½ części każda z nich. W ewidencji gruntów i budynków dla działki nr 344/2 ujawniony jest aktualny stan prawny.
Do akt sprawy dołączona została także notatka służbowa spisana w dniu 7.04.2011r. przez pracownika A., opisująca przebieg rokowań dotyczących udostępnienia terenu. Wynika z niej, że W. Z. reprezentujący M. Z. nie wyraził zgody na wejście przez pracowników A. na teren działki nr 344/2. Organ nadmienił, iż w materiale dowodowym brak jest pisemnego pełnomocnictwa udzielonego przez M. Z. W. Z. Z materiału dowodowego (m.in. z treści ww. notatki służbowej) wynika, że W. Z. oświadczył ustnie, iż jest pełnomocnikiem współwłaścicielki działki nr 344/2, nie potwierdzając powyższej okoliczności żadnym wiarygodnym dokumentem.
Ponadto do akt sprawy dołączona została karta awarii nr [...] dla obiektu RS 1 sekcja 15kV nr 2 P.10 P. oraz wydruk z systemu wspomagania Rejonowej Dyspozycji Mocy pracy systemu linii 15 kV w B. K.
Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] zezwolił na czasowe zajęcie części nieruchomości.
Przy piśmie z dnia 13.04.2011r. A. przesłała informację do Prezydenta Miasta K., że w dniu 12.04.2011r. awaria została usunięta.
Na powyższą decyzję M. Z. i T. D. złożyły odwołania (tożsame co do treści) do Wojewody, który decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Na ww. decyzję Wojewody z dnia [...] M. Z. i T. D. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 16.11.2011r. sygn. akt. II SA/Ke 632/11 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z powodu naruszenia przez organ II instancji przepisów prawa materialnego to jest art. 126 ust. 1 u.g.n. oraz art. 105 § 1 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z art. 126 ust. 1 u.g.n., w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może udzielić, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Warunkiem udzielenia takiej zgody jest nagła, realna potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Przy czym w określeniu "zapobieżenia powstaniu znacznej szkody" mieści się m.in., działanie o charakterze prewencyjnym przed mogącą powstać, z dużą dozą prawdopodobieństwa, szkodą.
Analizując znaczenie takich pojęć jak "siła wyższa" lub "nagła potrzeba" organ zauważył, że w obu wypadkach ustawodawca zakłada zaistnienie takich stanów, które nakazują natychmiastowe działanie w celu niedopuszczenia do powstania szkody. Tak więc podstawą wydania decyzji w takich sprawach muszą być takie informacje, które wskazują na potrzebę wyjątkowo szybkiego działania.
Siła wyższa jest zdarzeniem zewnętrznym, niemożliwym do przewidzenia, np. powódź, czy inne działania sił natury. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie wystąpiła.
Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drugą przesłanką z istnieniem której ustawodawca wiąże możliwość wydania decyzji w trybie 126 u.g.n., a mianowicie "powstanie nagłej potrzeby" w celu zapobieżenia powstania znacznej szkody. Wynika to z konieczności wykonania prac remontowych spowodowanych uszkodzeniem kabla SN 15 relacji WRS1 stacja P. (R.).
Organ podkreślił, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż powyższa awaria spowodowała, że 5 stacji zasilanych promieniowo, pozostając bez możliwości drugostronnego zasilania. Zasadność niezwłocznego czasowego zajęcia przedmiotowej nieruchomości celem usunięcia awarii uzasadnił wnioskodawca stwierdzeniem, iż uszkodzenie, któregokolwiek z kabli znajdujących się w pierścieniu tych stacji będzie skutkować brakiem możliwości zasilania kilku tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum miasta K.. Na potwierdzenie awarii A. przedłożył kartę awarii Nr [...] z której wynika, że awaria nastąpiła w dniu 3.04.2011r. o godz. 16.15. Zaś przy pomocy laboratorium lokalizacyjnego stwierdzono, iż uszkodzenie ww. kabla nastąpiło w okolicy ul. N. na terenie działki nr 344/2 (obr. 0017) będącej współwłasnością M. Z. i T. D..
Organ wyjaśnił, że ulica N. stanowiąca łącznik między ul. W., a S., zmieniła nazwę w wyniku podjęcia przez Radę Miasta K. uchwały XLIX/1144/2010 z dnia 22.04.2010r. i obecnie nosi nazwę "P.". Natomiast działka nr 344/2 położona jest u zbiegu ulic: W. i P., a w ewidencji gruntów i budynków m. K. jako jej położenie wskazano ul. W. 8.
Organ podkreślił, że przesłankę "nagłej potrzeby" zapobieżenia powstaniu znacznej szkody należy traktować szeroko. Przy ocenie zasadności wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 126 ust. 1 u.g.n. nie wystarczy samo twierdzenie strony o tym, że zachodzi konieczność czasowego zajęcia nieruchomości w celu zapobieżenia powstania szkody. Potrzeba taka powinna być bowiem wykazana przekonującymi dowodami np. ekspertyzami, opinią rzeczoznawcy, dokumentami, które potwierdzają awarię lub realną możliwość jej powstania (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13.04.2005r., sygn. akt: SA/Sz 1710/03). Organ uznał za trafne posiłkowanie się przez Prezydenta Miasta K. rozpoznającego sprawę kartą awarii Nr [...] dla obiektu RS 1 sekcja 15 kV nr 2 P.10 P. oraz wydrukiem z systemu wspomagania Rejonowej Stacji Mocy pracy systemu linii 15 kV w B. K., które zostały zgromadzone dla potrzeb przedmiotowego postępowania.
Zdaniem organu analiza art. 126 u.g.n. i treści decyzji organu I – szej instancji pozwala na jednoznaczną ocenę, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do wydania decyzji o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości gruntowej, położonej w Kielcach, oznaczonej jako działka nr 344/2 o pow. ha, (obręb 0017).
W ocenie organu, brak pełnego zasilania może pozbawić prądu kilka tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum miasta K., a tym samym wyrządzić szkody zarówno w gospodarstwach domowych, jak również w punktach usługowo-handlowych rozlokowanych w obrębie awarii, korzystających z energii elektrycznej.
Odpowiadając na zarzuty odwołujących Wojewoda wyjaśnił, iż w niniejszym postępowaniu organ może jedynie zbadać przesłanki z art. 126 ust. 1 u.g.n. dające podstawę do wejścia pracowników A. na grunt. W niniejszej sprawie, zdaniem organu, takie przesłanki zaistniały.
Natomiast zarzut odnoszący się do bezprawnego zajęcia przedmiotowej nieruchomości przez A., poprzez umieszczenie na niej kabla bez zgody współwłaścicieli nie może być rozpatrywany w niniejszym postępowaniu, z uwagi na fakt, iż wykracza on poza jego zakres, a spory tego rodzaju są sprawami z zakresu prawa cywilnego, które rozstrzygane winny być przed sądem powszechnym.
Organ nadmienił, że ustalił we własnym zakresie (powyższe potwierdza notatka służbowa), iż T. D. mieszka obecnie pod adresem ul. R. 8, Ł.. Fakt ten potwierdza znajdujące się w materiale dowodowym zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia z dnia 1.03.2012r. znak: [...] podpisane przez współwłaścicieli działki nr 344/2. Uwzględniając powyższe organ wskazał, że korespondencję w przedmiotowej sprawie będzie kierował na ww. adres, mając na uwadze, iż T. D. nie poinformowała o jego zmianie, pomimo pouczenia o takiej konieczności, zawartego w zawiadomieniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach T. D. i M. Z. zarzuciły organowi odwoławczemu, iż nieprawidłowo zawiadomił T. D. o podejmowanych w toku postępowania działaniach, czym naruszył przepisy k.p.a. T. D. podkreśliła, że w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] wskazała prawidłowy adres do korespondencji, jak również prawidłową pisownię swojego nazwiska. Uwzględniając powyższe, zdaniem skarżących, niezrozumiałym jest działanie Wojewody , który nie powołał żadnego dokumentu, który uzasadniałby kierowanie korespondencji na adres " przez siebie wybrany" jak również pisownię nazwiska "D.", a nie D..
Skarżąca T. D. stwierdziła, iż do dnia dzisiejszego nie otrzymała żadnego dokumentu związanego z przedmiotową sprawą. M. Z. również zarzuca organowi II instancji, iż w skutek powyższych uchybień uniemożliwił stronie tj. współwłaścicielce przedmiotowej nieruchomości czynny udział w sprawie. T. D. podtrzymała dotychczasową argumentację dotyczącą czasowego zajęcia nieruchomości gruntowej, położonej w Kielcach, oznaczonej jako działka nr 344/2 o pow. 0,0639 ha, (obręb 0017), w celu usunięcia awarii. W opinii skarżącej A. SA, Oddział S., Rejonowy Zakład Energetyczny nie wyjaśnił czy istniał inny sposób usunięcia awarii poprzez ominięcie przedmiotowej nieruchomości, co zdaniem T. D. było możliwe. Mając na uwadze powyższe skarżące wniosły o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 – t. j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niej naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności.
W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w warunkach związania wynikającego z sądowego rozstrzygnięcia wydanego już uprzednio w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 632/11. W uzasadnieniu wyroku z dnia 16 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, uchylając decyzję Wojewody z dnia 22 czerwca 2011r. wskazał, że "stanowisko Wojewody, zgodnie z którym z chwilą usunięcia awarii decyzja w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości staje się bezprzedmiotowa, co skutkuje jej uchyleniem i umorzeniem postępowania na zasadzie art. 105 § 1 k.p.a., nie zasługuje na akceptację. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji przeprowadzi postępowanie administracyjne mając na uwadze przedstawione wyżej wywody i eliminując dotychczas popełnione uchybienia. W szczególności organ powinien dokonać oceny na czym polegała siła wyższa lub powstanie znacznej szkody oraz czy te przesłanki uzasadniały natychmiastowe działanie stanowiące podstawę wydania decyzji w trybie art. 126 ust. 1 u.g.n.".
Zgodnie z treścią przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd oraz organ administracji publicznej, będą oni obowiązani podporządkować się ocenie prawnej wyrażonej w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy prawa.
Istotą zasady "związania oceną prawną" jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zaś obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej, może być wyłączony jedynie w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, czyli jest ona wiążąca o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. W takiej sytuacji organ, któremu sprawa została przekazana związany jest wskazaniem sądu co do uzupełnienia postępowania (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 kwietnia 2012r., sygn. akt. II SA/Go 160/12, LEX 1145766).
W rozpatrywanej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności zmieniające ocenę prawną. Nie nastąpiła też zmiana przepisów prawa, która dozwalałaby na odstąpienie od zasady związania.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z przesłanką z istnieniem której ustawodawca wiąże możliwość wydania decyzji w trybie 126 u.g.n., a mianowicie "powstanie nagłej potrzeby" w celu zapobieżenia powstania znacznej szkody. Wynika to z konieczności wykonania prac remontowych spowodowanych uszkodzeniem kabla SN 15 relacji WRS1 stacja P. (R.). Organ podkreślił, że z materiału dowodowego zgromadzone w sprawie wynika, iż powyższa awaria spowodowała, że 5 stacji zasilanych jest promieniowo, pozostając bez możliwości drugostronnego zasilania. Zasadność niezwłocznego czasowego zajęcia przedmiotowej nieruchomości celem usunięcia awarii uzasadnił wnioskodawca stwierdzeniem, iż uszkodzenie, któregokolwiek z kabli znajdujących się w pierścieniu tych stacji będzie skutkować brakiem możliwości zasilania kilku tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum miasta K.. Na potwierdzenie awarii A. przedłożył kartę awarii Nr [...] z której wynika, że awaria nastąpiła w dniu 3 kwietnia 2011 r. o godz. 16.15. Zaś przy pomocy laboratorium lokalizacyjnego stwierdzono, iż uszkodzenie ww. kabla nastąpiło w okolicy ul. N. na terenie działki nr 344/2 (obr. 0017) będącej współwłasnością skarżących.
Zdaniem Sądu stanowisko organu jest prawidłowe i znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym w sprawie. Analiza materiału dowodowego potwierdza zaistnienie przesłanki, w stanie faktycznym tej sprawy, o jakiej mowa w art. 126 u.g.n., a mianowicie " nagłej potrzeby w celu zapobieżenia powstania znacznej szkody".
W ocenie Sądu na gruncie art. 126 u.g.n. ustawodawca zakłada zaistnienie takich stanów (sytuacji), które nakazują natychmiastowe działanie w celu nie dopuszczenia do powstania znacznej szkody. Tak więc podstawą wydania decyzji w takich sprawach muszą być informacje, które wskazują na potrzebę wyjątkowo szybkiego działania. Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne tej sprawy taka sytuacja miała miejsce. Z akt sprawy wynika, że uszkodzenie kabla spowodowało, że 5 stacji zasilanych jest promieniowo, pozostając bez możliwości drugostronnego zasilania. Wnioskodawca uzasadnił zasadność niezwłocznego czasowego zajęcia nieruchomości celem usunięcia awarii stwierdzeniem, iż uszkodzenie, któregokolwiek z kabli znajdujących się w pierścieniu tych stacji będzie skutkować brakiem możliwości zasilania kilku tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum miasta K.. Z kolei brak pełnego zasilania mógł pozbawić prądu kilka tysięcy odbiorców zamieszkałych w centrum R., a tym samym wyrządzić szkody w gospodarstwach domowych, punktach usługowo – handlowych zlokalizowanych w obrębie awarii.
W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, zaistniały podstawy do natychmiastowego działania w celu nie dopuszczenia do powstania znacznej szkody.
W ocenie Sądu organ odwoławczy w sposób wystarczający dla wydania zaskarżonej decyzji wykazał, iż w związku z awarią kabla zaistniała przesłanka uzasadniająca wydanie tej decyzji.
Na odmienną ocenę zaskarżonej decyzji nie mogły wpłynąć okoliczności wskazywane w skardze oraz powoływane na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej M. Z.
Okoliczności związane z położeniem bez zgody właścicieli nieruchomości przedmiotowego kabla na działce skarżących wykraczają poza granice kognicji sądów administracyjnych i pozostają bez wpływu na wynik sprawy niniejszej. Zadaniem organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości było ustalenie czy zaistniały przesłanki o jakich mowa w art. 126 ust. 1 u.g.n. Jak wykazano powyżej w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy wydanie zaskarżonej decyzji odpowiada prawu.
Odnosząc się do zarzutu T. D., iż organ nieprawidłowo zawiadomił skarżącą o podejmowanych w toku postępowania działaniach, czym naruszył przepisy k.p.a.- należy przede wszystkim stwierdzić, iż skarżąca nie wskazała jakie konkretnie przepisy k.p.a. zostały przez organ naruszone.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż uchybienie przepisom postępowania może stanowić podstawę do uwzględnienia skargi jeżeli zostanie wykazane, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W nawiązaniu do tak sformułowanego w uzasadnieniu skargi zarzutu należy wskazać, że stosownie do art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalony jest pogląd, iż zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. wyroki NSA z dnia 18 maja 2006 r. sygn. II OSK 831/05, publ. ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 157 i z 16 października 2007 r. sygn. I OSK 1192/06, publ. Lex nr 427561).
Skarżąca nie wykazała, by naruszenie tego przepisu (czy też ewentualnie innych przepisów procedury administracyjnej) mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik postępowania, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowiłoby podstawę do uwzględnienia ich skargi.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.