II SA/Ke 363/22

II SA/Ke 363/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-10-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Krzysztof Armański
Renata Detka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2233
art. 234 ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2022 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2022 r. [...] w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 16 maja 2022 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z 3 grudnia 2021 r. znak: [...], którą nakazano J. G. i P. G. - właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości L., wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że postępowanie w sprawie zmiany stanu wody na gruncie toczyło się na wniosek A. S. (właściciela działki nr [...]) z 18 stycznia 2019 r., zaś w jego wyniku Wójt Gminy B. powyższą decyzją, po ponownym rozpoznaniu sprawy, nakazał właścicielom działki nr [...]:
a) wykonanie tuż obok ogrodzenia wypoziomowanego pasa o szerokości 0,8 - 1,0 m tak, aby jego poziom znalazł się min. 0,20 m poniżej wierzchu podmurówki ogrodzenia działki nr [...]. Obniżenie należy wykonać na długości 35,0 m;
b) wykonanie na wypoziomowanym pasie dodatkowego rowka odwadniającego o głębokości min. 0,20 m, szerokości dna 0,20 m, nachyleniu skarp 1:1. Całość ze spadkiem w kierunku wschodnim do studni chłonnej, którą należy wykonać na końcu. Zamiast rowka w wykopie o jego wymiarach w obsypce ze żwiru 8-16 mm można ułożyć przewód perforowany drenarski PVC-U min. (126 mm w osłonie z włókna syntetycznego z włączeniem do studni chłonnej. Trzeba jednak pamiętać, że zasypka przewodu drenarskiego musi być wykonana do pełnej wysokości wykopu (do powierzchni terenu przyległego, bez przykrycia gruntem). Taki ekran (żwir plus przewód perforowany) odcina możliwość napływu wody na podmurówkę ogrodzenia działki nr [...];
c) włączyć w opisywany wyżej ciąg drenarski (lub do drenażu istniejącego z którego została wyłączona) rurę deszczową istniejącą przy północno - zachodnim narożniku budynku.
Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym, Kolegium powołało się na treść art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2021r. poz. 2233 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" lub "prawem wodnym" i wyjaśniło, że przed wydaniem decyzji w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na gruncie właściwy organ obowiązany jest przeprowadzić postępowanie dowodowe celem ustalenia, czy wystąpiły przesłanki skierowania do właściciela gruntu nakazu, o którym mowa w art. 234 ust. 3 ustawy. Organ winien wyjaśnić, czy właściciel dokonał zmiany stosunków wodnych na swoim gruncie i czy zmiana ta wpływa szkodliwie na grunty sąsiednie. Wydanie decyzji, o której mowa w art. 29 ust. 3 ustawy wymaga zatem precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego.
Wobec powyższego Kolegium podkreśliło, że w niniejszej sprawie w sierpniu 2019 r. została sporządzona przez mgr. inż. J. J. opinia mająca wyjaśnić, czy faktycznie doszło do zmiany stanu wody na działce nr ewid. [...] mogącej powodować szkody dla działki nr ewid.[...] i na czym zmiana ta polega. Pismem z dnia 24 sierpnia 2021 r. opinia ta została doprecyzowana - a co istotne - biegły po zapoznaniu się z poprzednią decyzją Kolegium z 1 lutego 2021 r. znak: [...], podtrzymał w całości swoje ustalenia i wnioski zawarte w ekspertyzie.
Kolegium wskazało, że w opinii biegły stwierdził, że zebrane materiały, w tym mapy sytuacyjno-wysokościowa i topograficzna oraz przeprowadzona wizja w kwestii naturalnego kierunku spływu wykazały, że naturalny kierunek spływu wód w rejonie działek, których dotyczy opinia to spływ z południa na północ, a więc z działki nr ewid. [...] na działkę nr ewid.[...] Z kolei na działkę nr [...] tym samym kierunkiem trafiają wody z działki nr [...] i położonych jeszcze wyżej działek nr [...] i nr [...]. Dokumentują to istniejące rzędne terenowe - załącznik nr [...], a także układ warstwic na mapie topograficznej - załącznik nr [...]. Spadek z południa na północ odpowiadający naturalnemu spadkowi terenu posiada również asfaltowa nawierzchnia ul. [...] w kierunku której trafiały i trafiają wody z niewielkiego, przyległego, frontowego fragmentu działki nr [...] (wjazdu na działkę), której poziom powierzchni był i jest wyższy od poziomu ulicy. Dalej biegły przedstawił działania inwestycyjne prowadzone na działce nr [...] przez J. i P. G., wskazując, że na działce został wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny oraz podjazd z betonowej kostki z dojściami po południowej stronie budynku. Celem wyjaśnienia, czy na działce nr [...] doszło do naruszenia stanu wody na gruncie poprzez podwyższenie jej poziomu, biegły wykonał serię pomiarów niwelacyjnych rzędnych terenu na tej nieruchomości, które wykazały, że generalnie poziom terenu działki nie został podwyższony i nie zmieniono na niej układu wysokościowego. W dalszej części opinii biegły wyjaśnił, że nieprawidłowe jest ukształtowanie fragmentu północnej części działki na odcinku między istniejącym zbiornikiem szamba, a punktami za tarasem budynku po jego wschodniej stronie (pas szerokości 4,0 m między budynkiem, a ogrodzeniem działki nr [...]). Powierzchnia tego terenu to zaledwie 6% powierzchni całej działki nr [...] oraz około 12% powierzchni części działki objętej zagospodarowaniem zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Biegły wyjaśnił nadto, że na czterometrowej szerokości teren ten posiada spadek od budynku do ogrodzenia, ale w linii ogrodzenia jego poziom jest równy poziomowi wierzchu podmurówki ogrodzenia. Powoduje to, że głównie w okresach dużych, intensywnych opadów (burzowych) woda z tego fragmentu działki nr [...] przepływa na działkę nr [...]. W trakcie oględzin biegły nie stwierdził takiego przepływu, a jedynie możliwość jego wystąpienia. Spływ ten potwierdza dokumentacja fotograficzno-filmowa złożona do akt przez skarżącego przy piśmie z 25 lutego 2019 r.
Dalej Kolegium wskazało, że zdaniem biegłego, nie jest jasne jak doszło do opisanego ukształtowania fragmentu działki nr [...], tym bardziej, że brak jest śladów dowożenia gruntu. Zdaniem biegłego wykonanie korekty mini skarpy między budynkiem i ogrodzeniem usunie istniejącą nieprawidłowość. W ramach tych działań należy tuż obok ogrodzenia wypoziomować pas szerokości 0,80 - 1,0 m tak, aby jego poziom znalazł się min. 0,20 m poniżej wierzchu podmurówki ogrodzenia działki nr [...]. Takie obniżenie podmurówki należy wykonać na długości ok. 35,0 m (linia koloru zielonego na załączniku nr [...]). Dodał, że samo wypoziomowanie tego fragmentu nie rozwiązuje kwestii odprowadzenia spływającej wody opadowej. Aby usunąć wodę w tym pasie należy wykonać dodatkowo rowek odwadniający o głębokości min. 0,20 m, szerokości dna 0,20 m i nachyleniu skarp 1:1, całość ze spadkiem w kierunku wschodnim do studni chłonnej, którą należy wykonać na końcu. Zamiast rowka w wykopie o jego wymiarach w obsypce ze żwiru 8-16 mm można ułożyć przewód perforowany drenarski PVC-U min. (126 mm w osłonie z włókna syntetycznego z włączeniem do studni chłonnej. Zasypka przewodu drenarskiego winna zostać wykonana do pełnej wysokości wykopu (do powierzchni terenu przyległego, bez przykrycia gruntem). Taki ekran (żwir plus przewód perforowany) odcina możliwość napływu wody na podmurówkę ogrodzenia działki nr [...]. Biegły podkreślił, że wykonanie opisanego zagospodarowania wód opadowych na działce wypełnia wskazania § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. - w dacie wydania decyzji - Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) zwanego dalej "rozporządzeniem". Zaznaczył, że celem uniemożliwienia napływu wód z działki nr [...] na działkę nr [...] należy włączyć w opisany ciąg drenarski (lub do drenażu z którego została wyłączona) rurę deszczową istniejącą przy północno-zachodnim narożniku budynku. Biegły wyjaśnił, że wyłożenie kostką betonową podjazdu do budynku mieszkalnego nie skutkuje "klęską napływową" na działkę nr [...], gdyż spadek tej powierzchni na linii wschód - zachód do ulicy wynosi ponad 1,5%, a średni spadek poprzeczny nie więcej niż 1%. W związku z powyższym spływ z tej powierzchni następuje w kierunku ulicy.
Kolegium podniosło, że autor opinii nie stwierdził żadnych ewidentnych szkód wywołanych spływem wód opadowych z działki nr [...] na działkę nr [...], podnosząc, że w istocie spływ ten następuje z niewielkiej powierzchni i głównie przy opadach nawalnych-burzowych, które charakteryzuje zależność, że im opad bardziej intensywny tym mniejszy jego zasięg i czas trwania. Zaznaczył także, że w trakcie budowy budynku mieszkalnego i zagospodarowani terenu na działce nr [...] nie doszło do "spektakularnej" zmiany stanu wody ze szkodą dla działki sąsiedniej nr [...]. [...] ukształtowanie jej północnego, niewielkiego fragmentu umożliwia przepływ wód na działkę nr [...]. K. spływu jest kierunkiem naturalnym, ale spływ ten narusza art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązujący w dacie zakończenia działań inwestycyjnych na działce nr [...], a także art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, obowiązujący od 1 stycznia 2018 r., jak również postanowienia § 29 ww. rozporządzenia, z którego wynika, że odprowadzanie wód opadowych na teren sąsiedni jest niedopuszczalne.
Dalej Kolegium podkreśliło, że w piśmie wyjaśniającym do opinii z 24 sierpnia 2021 r. biegły jednoznacznie stwierdził, iż w wyniku działań podejmowanych w obrębie działki nr [...] doszło do podwyższenia poziomu terenu przyległego do ogrodzenia - między ogrodzeniem, a budynkiem J. i P. małż. G. , co powoduje, szczególnie podczas opadów nawalnych, możliwość swobodnego spływu wód opadowych lub roztopowych z działki nr [...] na działkę nr [...]. Biegły podniósł nadto, że nie ma żadnego związku pomiędzy stwierdzoną przez niego możliwością spływu wód ponad podmurówką ogrodzenia między działkami, a funkcjonującym poprzednio tzw. "wspólnym odprowadzaniem wód opadowych" z obu działek. Biegły dodał, że po stronie działki nr [...] odwodnieniem tym odpływały wyłącznie wody z dachu budynku mieszkalnego J. i P. małż. G. (jego orynnowaniem i rurami deszczowo- spustowymi). Wykonywanie zaś wspólnego odprowadzenia wód opadowych było racjonalne, ponieważ kierunkiem odprowadzenia tych wód było naturalne zagłębienie terenowe po północnej stronie działki nr ewid.[...] (dla działki skarżącego jest to jedyny kierunek na odprowadzenie wód z posesji). Wobec zlikwidowania przez skarżącego możliwości tego spływu z działki nr [...] wspólną instalacją, zobowiązani zagospodarowują opisywane wody na własnym terenie, po wschodniej stronie ich budynku mieszkalnego. Biegły wyjaśnił również, że w trakcie wizji system gromadzenia wód był w trakcie usprawniania. Biegły, wobec faktycznego istnienia fragmentów instalacji drenażowej dla odpływu wód z dachu, przyjął wyjaśnienia zobowiązanych za wiarygodne. Zdaniem biegłego, wszelkie sugestie, że stan istniejący (możliwy spływ wód wierzchem podmurówki) jest następstwem likwidacji przez skarżącego "wspólnej instalacji" nie zasługuje jednak na uwagę.
Kolegium zaznaczyło, że do pisma uzupełniającego opinię biegły załączył m.in. szkic obrazujący nadsypanie gruntu do wysokości podmurówki ogrodzenia istniejącego na granicy działek nr [...] i nr [...], które jak wynika z akt sprawy, w tym dokumentacji fotograficznej załączonej do opinii, zostało posadowione przed wybudowaniem budynku mieszkalnego na działce nr [...].
Reasumując powyższe Kolegium uznało, że zasadnie organ pierwszej instancji nałożył na właścicieli działki nr [...] obowiązek wynikający z art. 234 ust. 3 ustawy. Organ w toku postępowania wykazał bowiem przesłanki warunkujące nałożenie tego obowiązku, a mianowicie zaistnienie zmiany w obrębie ich działki poprzez nasypanie gruntu przy ogrodzeniu z działką nr [...], które to zmiany mogą w trakcie nawalnych opadów spowodować przelewanie się wód ponad powierzchnią podmurówki tego ogrodzenia na działkę sąsiednią, co przed nasypaniem gruntu nie miało miejsca, ponieważ przy obniżonym poziomie działki wody te zatrzymywały się przed podmurówką.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, Kolegium podniosło, że postępowanie w sprawie prowadzone było na wniosek skarżącego, który wyznaczył zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy zakres sprawy. Postępowanie prowadzone w trybie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne nie ma na celu regulowania stosunków wodnych na danym terenie, a jedynie ustalenie, czy konkretne działania w obrębie danej działki mają negatywny wpływ na grunty sąsiednie. Wobec tego brak jest podstaw do rozszerzenia kręgu stron postępowania o właścicieli działki nr [...], jak i zarządcę drogi powiatowej.
W kwestii żądania powołania innego biegłego Kolegium zaznaczyło, że biegły J. J. wskazał, że na niezagospodarowanej części działki nr [...] nie miały miejsca żadne roboty, a ukształtowanie terenu jest naturalne. W związku z powyższym, powołanie biegłego celem dokonania ustaleń okoliczności zaistniałych na niezagospodarowanej części działki jest zbędne, a każda kolejna opinia biegłego generuje koszty. Kolegium dodało, że samo niezadowolenie skarżącego nie świadczy o nierzetelności przygotowanej w sprawie opinii. Tym bardziej, że jak podkreślił biegły, pewnych ustaleń dokonał w oparciu o przedstawione przez skarżącego materiały. Wskazanie, o ile dokładnie został podniesiony grunt w miejscu pomiaru nie jest elementem koniecznym w celu ustalenia, że do takiego podniesienia terenu doszło i ma to wpływ na zakłócenie stosunków wodnych.
Odnośnie zaś do zakresu obowiązków, które zdaniem skarżącego są niewystarczające dla zabezpieczenia jego działki przed przelewaniem się wód z działki nr [...] Kolegium wskazało, że to biegły posiadający fachową wiedzę decyduje o tym, jakie rozwiązanie problemu będzie najbardziej adekwatne w danym stanie faktycznym, a zatem czy i jakie urządzenia zapobiegające szkodom oraz o jakich parametrach będą wystarczające dla zapobiegania powstawaniu szkód w przyszłości. Biegły winien, wskazując sposób rozwiązania problemu zakłócenia stosunków wodnych, wziąć pod uwagę aspekty ekonomiczne, czyli zaproponować rozwiązanie najprostsze, najtańsze i najbardziej efektywne w warunkach danej sprawy. Dodatkowo Kolegium podkreśliło, że skarżący nie zgadzając się z ustaleniami biegłego mógł przedłożyć organowi opinię przygotowaną przez biegłego hydrogeologa, czego zaniechał. Tak więc jego zastrzeżenia do merytorycznej treści opinii biegłego stanowią jedynie polemikę z przygotowaną opinią i jej wnioskami, nie popartą fachową wiedzą.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł A. S., zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, jak również poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki;
2) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób naruszający zaufanie uczestników do władzy publicznej, polegające na oparciu wydanej decyzji na opinii biegłego w zakresie postępowań wodnoprawnych mgr inż. J. J. rzeczoznawcy budowlanego o specjalności instalacyjno - inżynieryjnej, który poczynił ustalenia na podstawie błędnej oceny stanu faktycznego, bez uwzględnienia i dokładnego zbadania całości terenu, którego dotyczył wniosek i przy braku uwzględnienia zastrzeżeń skarżącego do opinii, które wystosował w piśmie, potwierdzającym dokonanie przez właścicieli działki nr [...] podniesienia poziomu gruntu w związku z prowadzonymi na terenie nieruchomości pracami budowlanymi. Zdaniem skarżącego, opinia uzupełniająca na którą powołuje się organ jest niedokładna - brak wskazania np. o ile został podniesiony grunt w miejscu pomiaru;
3) art. 9 k.p.a. poprzez niedochowanie przez organ ciążącego na nim obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, tj. niepoinformowanie o toczącym się postępowaniu obywateli i organów, których udział w postępowaniu jest istotny ze względu na ochronę ich interesu prawnego, a tym samym uniemożliwienie im zajęcia stanowiska w sprawie, tj. właściciela działki nr [...], którego działka graniczy z działką nr [...] od strony południowej, a z której jak twierdzi biegły w sposób naturalny wody opadowe spływają, a także Zarządu Dróg Powiatowych, któremu podlega droga asfaltowa, na którą jak stwierdził biegły również spływają wody opadowe z działki nr [...];
4) art. 78 § 1 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego innego niż mgr inż. J. J. z uwagi na powtarzające się błędy i niedokładności opinii biegłego - na okoliczności wskazane w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy B. z 26 października 2020 r.;
5) art. 81 a § 1 k.p.a. poprzez zignorowanie niedających się usunąć wątpliwości w sprawie, co do stanu faktycznego, chociażby w kwestii merytorycznej weryfikacji dokonania znacznych ruchów mas ziemnych na działce nr [...] sąsiadującej z działką nr [...], co miało istotny, bezpośredni wpływ na przemieszczanie się wód opadowych i ich niekontrolowany spływ na nieruchomość graniczną, należącą do skarżącego. Wątpliwości te winny zostać rozstrzygane na korzyść skarżącego, tym bardziej, że przedmiotem postępowania w tej sprawie jest ponoszona przez właściciela działki nr [...] szkoda w postaci regularnego podmywania jego nieruchomości przez przelewające się podmurówką ogrodzenia wody opadowe;
6) art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które z faktów i dlaczego zostały uznane przez organ za udowodnione, a innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, tj. zeznaniom skarżącego i zastrzeżeniom skarżącego do opinii biegłego, które to nie zostały wyjaśnione przez organ;
7) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 234 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo wodne w zw. z art. 28 k.p.a., a w związku z tym uznanie, że właściciel działki nr [...], którego działka graniczy z działką nr [...] od strony południowej, a z której jak twierdzi biegły w sposób naturalny wody opadowe spływają, a także Zarządu Dróg Powiatowych, któremu podlega droga asfaltowa, na którą jak stwierdził biegły również spływają wody opadowe z działki nr [...] nie byli uczestnikami niniejszego postępowania, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi przesłankę nieważności postępowania.
Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty, A. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Pismem procesowym z 5 września 2022 r. skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii prywatnej z 15 czerwca 2022 r. autorstwa biegłego sądowego z zakresu budownictwa i melioryzacji mgr inż. J. K., celem wykazania nieprawidłowości w wydanej w sprawie opinii biegłego i w związku z tym problemów w realizacji nakazanych przez Wójta Gminy B. urządzeń. Skarżący dodał, że opinia nie mogła zostać dołączona na wcześniejszym etapie postępowania, ponieważ biegły dostarczył opinię po sporządzeniu skargi w niniejszej sprawie.
Na rozprawie 12 października 2022 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wniosek z 5 września 2022 r. o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego oraz poparł skargę.
Sąd odmówił dopuszczenia dowodu z prywatnej opinii biegłego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wojewódzkie sądy administracyjne sprawują powyższą kontrolę działalności organów pod względem zgodności z prawem. Zatem w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych, sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalność zaskarżonej decyzji wykazała, że rozstrzygnięcie to jest zgodne z prawem.
W sprawie niniejszej sądową kontrolą objęta została decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy B. z 3 grudnia 2021 r., którą nakazano J. G. i P. G. - właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości L., wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
Na wstępie wskazać należy, że w sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby istotnie wpłynąć na wynik sprawy, można przejść do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego.
Naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7 k.p.a. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć.
W kontrolowanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, ustalenia faktyczne poczynione przez organy są prawidłowe. Ustalenia organów obu instancji, jak również ich ocena prawna, znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym w aktach administracyjnych, który był wystarczający do wydania decyzji. Lektura akt sprawy pozwala stwierdzić, że organ odwoławczy w sposób wszechstronny i staranny przeprowadził postępowanie wyjaśniające i dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych koniecznych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd ustalenia te akceptuje w całości i uznaje za własne.
Podkreślić również należy, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 § 3 k.p.a., przy czym należy zwrócić uwagę na wyczerpujące jej uzasadnienie.
Sumując powyższe, Sąd uznał, że rozpoznając sprawę organy ustrzegły się naruszeń procedury – w niezbędnym zakresie gromadząc materiał dowodowy oraz dokonując jego wnikliwej oceny z poszanowaniem reguł określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy stał się podstawą do prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego i wydania decyzji nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Uzasadnienia obu tych decyzji czynią zadość wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dostrzegł również uchybień w zakresie realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli art. 8 k.p.a.) oraz podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia art. 9 k.p.a., które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że Kolegium, jako organ ponownie merytorycznie rozpoznający sprawę w jej całokształcie, prawidłowo wyjaśniło przesłanki, którymi kierowało się przy załatwieniu sprawy.
W sprawie nie doszło również do naruszenia art. 81a § 1 k.p.a. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że nie ma on zastosowania w sprawie, w której występują strony o spornych interesach – tak jak w niniejszej sprawie. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo i ma on umocowanie w aktach administracyjnych.
Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień przepisów procesowych skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji, czy poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wszystkie te okoliczności pozwoliły Sądowi uznać zarzuty naruszenia przepisów procesowych za nieuzasadnione.
Również najdalej idący zarzut (punkt 7 petitum skargi) wskazujący na nieważność postępowania jest nieuzasadniony. Jak trafnie wskazało Kolegium, postępowanie prowadzone w trybie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 624 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" nie ma na celu regulowania stosunków wodnych na danym terenie, a jedynie ustalenie, czy konkretne działania w obrębie danej działki mają negatywny wpływ na grunty sąsiednie. Wobec tego brak jest podstaw do rozszerzenia kręgu stron postępowania o właścicieli działki nr [...], jak i zarządcę drogi powiatowej.
W kontrolowanej sprawie nie doszło również do zarzucanego w skardze naruszenia prawa materialnego.
Zgodnie z art. 234 ust. 1 ustawy właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:
1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.
2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich.
3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności.
4. Nakaz, o którym mowa w ust. 3, nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli są wymagane.
5. Postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt.
W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że postępowanie administracyjne prowadzone w oparciu o unormowanie art. 234 ust. 3 ustawy zmierza do ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, czy właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie, a jeśli tak, to czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Wskazać jednak należy, że sama zmiana stanu wody na gruncie nie uprawnia jeszcze do tego, aby organ nałożył obowiązki wynikające z powołanego wyżej przepisu, bowiem potencjalne zagrożenie powstania szkody nie spełnia jeszcze przesłanki odpowiedzialności właściciela nieruchomości gruntowej. Organ w takim postępowaniu nie ma podstaw do poszukiwania wszelkich przyczyn istnienia niezadawalającego stanu wód na gruncie wnioskodawcy. Konieczne jest zatem stwierdzenie istnienia związku przyczynowego pomiędzy tą zmianą a szkodą na sąsiedniej nieruchomości, a więc dopiero zaistnienie wszystkich określonych w art. 234 ust. 3 ustawy przesłanek stwarza po stronie organu obowiązek wydania nakazu, o którym mowa w tym przepisie (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., II OSK [...], wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 marca 2021 r., II SA/Kr [...], dostępne: [...] - dalej CBOSA). W sytuacji gdy postępowanie wyjaśniające prowadzi do wniosku, iż brak jest związku przyczynowo-skutkowego między zmianą stosunków wodnych a powstaniem szkody na gruntach sąsiednich, należy wydać decyzję odmowną.
Podkreślić należy, że sprawy z zakresu stosunków wodnych co do zasady wymagają dla zastosowania art. 234 ustawy wiadomości specjalnych przekraczających wiedzę jaką dysponują organy orzekające w sprawie. Niewątpliwie są to postępowania specyficzne i skomplikowane, wymagające odpowiedniej wiedzy z zakresu hydrologii, gospodarki wodnej, postępowań wodnoprawnych i melioracji wodnych, a ewentualnie również przeprowadzenia badań, analiz i obliczeń. Inne dowody takie jak np. oględziny, czy zeznania świadków nie zawsze mogą być wystarczające dla obiektywnej oceny okoliczności danej sprawy tj. czy doszło do zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich, w tym czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy między dokonaną zmianą, a wynikłą szkodą. Regułą w sprawach tego rodzaju powinien być dowód z opinii biegłego na okoliczność tego, czy doszło do zmiany stanu wód na gruncie, czy na gruncie sąsiednim nastąpiła szkoda (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., II OSK [...], wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 maja 2018 r., II SA/Kr [...], CBOSA).
W kontrolowanej sprawie, z uwagi na jej charakter, słusznie organ uznał, że konieczne jest odwołanie się do wiedzy specjalistycznej i przeprowadził dowód z opinii biegłego mgr. inż. J. J., biegłego Wojewody Ś. w zakresie postepowań wodnoprawnych Św. Nr [...] z 31 stycznia 2000 r. (opinia doręczona organowi 16 sierpnia 2019 r. – k - 80 akt adm.) oraz "wyjaśnień – komentarza" do tej opinii sporządzonych 24 sierpnia 2021 r. (k - 301 akt adm. ). Opinia ta została sporządzona m.in. w oparciu o materiały kartograficzne:
- mapę sytuacyjno - wysokościową w skali 1:10 000;
- mapę topograficzną w skali 1:500;
- mapę do celów projektowych z projektem zagospodarowania działki nr [...] w skali 1: 500;
- mapę sytuacyjno - wysokościową - inwentaryzacja powykonawcza zagospodarowania działki [...] w skali 1:500.
Do opinii biegły dołączył również (zał. 5-7): szkic pomiaru niwelacyjnego, informację o działkach nr [...] i 37 oraz dokumentację fotograficzną (zdjęcia wykonane przez autora opinii oraz dołączone przez skarżącego).
Ponadto została przeprowadzona wizja lokalna działek:
- w dniu 15 lutego 2019 r. przez pracowników Urzędu Gminy (k-9 akt adm.);
- w dniu 12 sierpnia 2019 r. przez biegłego.
W treści opinii biegły wyjaśnił, że zebrane materiały, w tym mapy sytuacyjno-wysokościowa i topograficzna oraz przeprowadzona wizja w kwestii naturalnego kierunku spływu wykazały, że naturalny kierunek spływu wód w rejonie działek, których dotyczy opinia to spływ z południa na północ, a więc z działki nr ewid. [...] na działkę nr ewid.[...] Z kolei na działkę nr [...] tym samym kierunkiem trafiają wody z działki nr [...] i położonych jeszcze wyżej działek nr [...] i nr [...]. Dokumentują to istniejące rzędne terenowe - załącznik nr [...], a także układ warstwic na mapie topograficznej - załącznik nr [...]. Spadek z południa na północ odpowiadający naturalnemu spadkowi terenu posiada również asfaltowa nawierzchnia ul. [...] w kierunku której trafiały i trafiają wody z niewielkiego, przyległego, frontowego fragmentu działki nr [...] (wjazdu na działkę), której poziom powierzchni był i jest wyższy od poziomu ulicy. Dalej biegły przedstawił działania inwestycyjne prowadzone na działce nr [...] przez J. i P. G., wskazując, że na działce został wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny oraz podjazd z betonowej kostki z dojściami po południowej stronie budynku. Celem wyjaśnienia, czy na działce nr [...] doszło do naruszenia stanu wody na gruncie poprzez podwyższenie jej poziomu, biegły wykonał serię pomiarów niwelacyjnych rzędnych terenu na tej nieruchomości, które wykazały, że generalnie poziom terenu działki nie został podwyższony i nie zmieniono na niej układu wysokościowego.
W dalszej części opinii biegły wyjaśnił, że nieprawidłowe jest ukształtowanie fragmentu północnej części działki na odcinku między istniejącym zbiornikiem szamba, a punktami za tarasem budynku po jego wschodniej stronie (pas szerokości 4,0 m między budynkiem, a ogrodzeniem działki nr [...]). Powierzchnia tego terenu to zaledwie 6% powierzchni całej działki nr [...] oraz około 12% powierzchni części działki objętej zagospodarowaniem zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Biegły wyjaśnił nadto, że na czterometrowej szerokości teren ten posiada spadek od budynku do ogrodzenia, ale w linii ogrodzenia jego poziom jest równy poziomowi wierzchu podmurówki ogrodzenia. Powoduje to, że głównie w okresach dużych, intensywnych opadów (burzowych) woda z tego fragmentu działki nr [...] przepływa na działkę nr [...]. W trakcie oględzin biegły nie stwierdził takiego przepływu, a jedynie możliwość jego wystąpienia. Spływ ten potwierdza dokumentacja fotograficzno-filmowa złożona do akt przez skarżącego przy piśmie z 25 lutego 2019 r. Zdaniem biegłego, nie jest jasne jak doszło do opisanego ukształtowania fragmentu działki nr [...], tym bardziej, że brak jest śladów dowożenia gruntu. W ocenie biegłego wykonanie korekty mini skarpy między budynkiem i ogrodzeniem usunie istniejącą nieprawidłowość. Biegły wskazał, że w ramach tych działań należy tuż obok ogrodzenia wypoziomować pas szerokości 0,80 - 1,0 m tak, aby jego poziom znalazł się min. 0,20 m poniżej wierzchu podmurówki ogrodzenia działki nr [...]. Takie obniżenie podmurówki należy wykonać na długości ok. 35,0 m (linia koloru zielonego na załączniku nr [...]). Dodał, że samo wypoziomowanie tego fragmentu nie rozwiązuje kwestii odprowadzenia spływającej wody opadowej. W celu usunięcia wody w tym pasie należy wykonać dodatkowo rowek odwadniający o głębokości min. 0,20 m, szerokości dna 0,20 m i nachyleniu skarp 1:1, całość ze spadkiem w kierunku wschodnim do studni chłonnej, którą należy wykonać na końcu. Zamiast rowka w wykopie o jego wymiarach w obsypce ze żwiru 8-16 mm można ułożyć przewód perforowany drenarski PVC-U min. Ř 126 mm w osłonie z włókna syntetycznego z włączeniem do studni chłonnej. Zasypka przewodu drenarskiego winna zostać wykonana do pełnej wysokości wykopu (do powierzchni terenu przyległego, bez przykrycia gruntem). Taki ekran (żwir plus przewód perforowany) odcina możliwość napływu wody na podmurówkę ogrodzenia działki nr [...]. Biegły podkreślił, że wykonanie opisanego zagospodarowania wód opadowych na działce wypełnia wskazania § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zaznaczył, że celem uniemożliwienia napływu wód z działki nr [...] na działkę nr [...] należy włączyć w opisany ciąg drenarski (lub do drenażu z którego została wyłączona) rurę deszczową istniejącą przy północno-zachodnim narożniku budynku. Biegły wyjaśnił, że wyłożenie kostką betonową podjazdu do budynku mieszkalnego nie skutkuje "klęską napływową" na działkę nr [...], gdyż spadek tej powierzchni na linii wschód - zachód do ulicy wynosi ponad 1,5%, a średni spadek poprzeczny nie więcej niż 1%. W związku z powyższym spływ z tej powierzchni następuje w kierunku ulicy. Należy zauważyć, że autor opinii nie stwierdził żadnych ewidentnych szkód wywołanych spływem wód opadowych z działki nr [...] na działkę nr [...], podnosząc, że w istocie spływ ten następuje z niewielkiej powierzchni i głównie przy opadach nawalnych-burzowych, które charakteryzuje zależność, że im opad bardziej intensywny tym mniejszy jego zasięg i czas trwania. Zaznaczył także, że w trakcie budowy budynku mieszkalnego i zagospodarowani terenu na działce nr [...] nie doszło do "spektakularnej" zmiany stanu wody ze szkodą dla działki sąsiedniej nr [...]. [...] ukształtowanie jej północnego, niewielkiego fragmentu umożliwia przepływ wód na działkę nr [...]. K. spływu jest kierunkiem naturalnym, ale spływ ten narusza art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązujący w dacie zakończenia działań inwestycyjnych na działce nr [...], a także art. 234 ust. 1 ustawy oraz postanowienia § 29 rozporządzenia, z którego wynika, że odprowadzanie wód opadowych na teren sąsiedni jest niedopuszczalne.
W. podkreślić, że w piśmie wyjaśniającym do opinii z 24 sierpnia 2021 r. (k-301 akt admin.) biegły jednoznacznie stwierdził, że w wyniku działań podejmowanych w obrębie działki nr [...] doszło do podwyższenia poziomu terenu przyległego do ogrodzenia - między ogrodzeniem, a budynkiem J. i P. małż. G. , co powoduje, szczególnie podczas opadów nawalnych, możliwość swobodnego spływu wód opadowych lub roztopowych z działki nr [...] na działkę nr [...]. Biegły podniósł nadto, że nie ma żadnego związku pomiędzy stwierdzoną przez niego możliwością spływu wód ponad podmurówką ogrodzenia między działkami, a funkcjonującym poprzednio tzw. "wspólnym odprowadzaniem wód opadowych" z obu działek. Biegły dodał, że po stronie działki nr [...] odwodnieniem tym odpływały wyłącznie wody z dachu budynku mieszkalnego J. i P. małż. G. (jego orynnowania i rur deszczowych spustowych). Wykonywanie zaś wspólnego odprowadzenia wód opadowych było racjonalne, ponieważ kierunkiem odprowadzenia tych wód było naturalne zagłębienie terenowe po północnej stronie działki nr ewid.[...] (dla działki skarżącego jest to jedyny kierunek na odprowadzenie wód z posesji). Wobec zlikwidowania przez skarżącego możliwości tego spływu z działki nr [...] wspólną instalacją, zobowiązani zagospodarowują opisywane wody na własnym terenie, po wschodniej stronie ich budynku mieszkalnego. Biegły wyjaśnił również, że w trakcie wizji system gromadzenia wód był w trakcie usprawniania. Biegły, wobec faktycznego istnienia fragmentów instalacji drenażowej dla odpływu wód z dachu, przyjął wyjaśnienia zobowiązanych za wiarygodne. Do pisma uzupełniającego opinię biegły załączył m.in. szkic ilustrujący podniesienie fragmentu terenu działki nr [...].
Z akt sprawy wynika również, że skarżący wniósł zastrzeżenia do wykonanej opinii. W odpowiedzi biegły szczegółowo odniósł się do podniesionych zarzutów i podtrzymał wyrażone dotychczas stanowisko (k-201-202 akt admin.).
W ocenie Sądu, opinia ta i jej uzupełnienie niewątpliwie stanowiła miarodajną podstawę do ustalenia, że zaistniały podstawy do nakazania J. G. i P. G. - właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości L., wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. W konkluzji opinii stwierdzono, że likwidacja istniejących nieprawidłowości (przywrócenie stanu zgodnego z prawem) wymaga wykonania przez właścicieli działki nr [...] zaleceń wskazanych w treści opinii.
W przekonaniu Sądu, Kolegium zasadnie uznało, że zawarte w opinii wnioski są logiczne i wynikają z zebranego materiału dowodowego. Należy podkreślić, że organ prowadzący postępowanie nie może wkraczać w merytoryczną treść opinii biegłego, ponieważ nie dysponuje wiedzą specjalistyczną, lecz jego obowiązkiem jest dokonanie oceny tego dowodu. Opinia biegłego, stosownie do art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., podlega bowiem ocenie jak każdy inny dowód, przy czym ocena ta nie obejmuje weryfikacji wiadomości specjalnych.
Jak już wskazano wyżej, ocena zmiany stosunków wodnych wymaga odpowiedniej wiedzy z tego zakresu. Zarówno ustalenie, czy w ogóle nastąpiła zmiana stanu wód na gruncie i czy ta zmiana została wywołana działaniem właściciela gruntu, a także czy spowodowało to szkody na działce sąsiedniej - wymagają fachowej wiedzy i specjalistycznych wyliczeń. W sprawie niniejszej skarżący w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił opinii wykonanej przez osobę posiadającą wiadomości specjalne w zakresie gospodarki wodnej, która podważałaby wnioski wypływające z opinii biegłego mgr. inż. J. J..
W tym miejscy wskazać należy, że Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. odmówił dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Wyjaśnić trzeba, że sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, nie może prowadzić postępowania dowodowego i dokonywać ustaleń celem merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne mogą przeprowadzać dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dopuszczenie dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu i sąd administracyjny w drodze wyjątku określonego w art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe tylko w ściśle określonych granicach (dowody z dokumentów) i pod sprecyzowanymi w tym przepisie warunkami (jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie). Nawet wówczas celem takiego postępowania nie jest jednak ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy prawidłowo organy ustaliły stan faktyczny zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie - czy prawidłowo zastosowały przepis prawa materialnego do poczynionych ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt I FSK [...] dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z powyższego wynika, że w postępowaniu sądowym nie każdy dowód może zostać dopuszczony, ale tylko taki, który odnosi się do "istotnych wątpliwości" związanych z oceną, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. W sprawie niniejszej, uwzględniając materiał dowodowy, stwierdzić przyjdzie, że nie istnieją istotne wątpliwości co do okoliczności faktycznych, a w związku z tym nie zaistniały przesłanki dopuszczalności postępowania dowodowego określonego w art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a.
Sumując, Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.