II SA/Ke 358/05

II SA/Ke 358/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2005-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt1 c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.107 par 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 358/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: Referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. i M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].
Decyzją tą, podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 888) organ I instancji nałożył na inwestorów Z. i M. S. obowiązek wykonania w terminie do dnia 30 października 2004 r. "określonych robót budowlanych, według opracowanego przez osobę uprawnioną projektu budowlanego zmian i przeróbek, w celu doprowadzenia ścian szczytowych budynku mieszkalnego znajdującego się na posesji położonej w W. przy ul. Pl. Mjr P. do stanu zgodnego z prawem".
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że ostateczną decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył w trybie art. 51 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) na inwestorów obowiązek przedłożenia w określonym terminie 4 egzemplarzy projektu budowlanego zmian i przeróbek, jakie należy wykonać w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem ściany usytuowanej przy granicy posesji budynku mieszkalnego znajdującego się na nieruchomości położonej w W. przy ul. Pl. Mjr P. Zobowiązani wywiązali się z nałożonego obowiązku i przedłożyli projekt budowlany zmian i przeróbek ścian szczytowych wraz z opinią techniczną dotyczącą wykonanych robót związanych z remontem dachu przedmiotowego budynku mieszkalnego. Wynika z niej, że ściany szczytowe nie spełniają wymogów stawianych ścianom oddzielenia przeciwpożarowego z uwagi na przenikanie przez ścianę palnych elementów konstrukcji oraz nieszczelności pomiędzy murem a pokryciem. W tej sytuacji projektant zalecił wykonanie odpowiednich zmian i przeróbek, zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał decyzję z dnia [...].
Zdaniem organu odwoławczego brak jest podstaw do kwestionowania zaprojektowanych przeróbek dachu i ścian szczytowych doprowadzających obiekt do stanu zgodnego z prawem oraz do odmowy wykonania obowiązku nakazanego decyzją podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 888).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli Z. i M. S., prosząc o " pomoc w uzyskaniu pozwolenia na ocieplenie dwóch ścian domu, co zabezpieczy go przed dalszą dewastacją".
Uzasadnienie skargi sprowadza się do wskazania na działania budowlane sąsiadów skarżących, tj. remontu dachu budynku handlowego R., budynku gospodarczego Z. A. usytuowanego przy północnej granicy, kwestię niezbędności wykonania docieplenia własnego budynku, brak zgody sąsiadki Z. A. na wejście na teren jej działki w celu wykonania docieplenia ściany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest zasadna i jako taka prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, aczkolwiek przyczyny jej uwzględnienia nie są tożsame z przedstawionymi przez skarżących. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na Sądzie zatem ciąży obowiązek kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem we wszystkich aspektach, nie tylko tych podniesionych w skardze.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie zawarte w sentencji decyzji jest jednym z elementów najistotniejszych każdej decyzji administracyjnej. Musi więc ono być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób jednoznaczny jaki obowiązek zostaje nałożony na stronę. Obowiązek ten powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Jest to niezbędne ze względu na ewentualną potrzebę poddania takiej decyzji wykonaniu. Rozstrzygnięcie stanowi istotę decyzji (osnowę), bowiem w tym fragmencie przesądza się o udzielonym stronie uprawnieniu, względnie nałożeniu obowiązku, a wówczas treści rozstrzygnięcia organu nie można domniemywać. W rozstrzygnięciu (osnowie) decyzji zostaje wyrażona wola organu administracyjnego załatwiająca sprawę w tej formie.
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie czynią zadość temu wymogowi. Organy administracji nakazały bowiem wykonanie "określonych robót budowlanych, według opracowanego przez osobę uprawnioną projektu budowlanego zmian i przeróbek, w celu doprowadzenia ścian szczytowych budynku mieszkalnego znajdującego się na posesji położonej w W. przy ul. Pl. Mjr P. do stanu zgodnego z prawem", nie określając rodzaju tych robót, ani autora projektu budowlanego zmian i przeróbek.
Wprawdzie częścią składową decyzji jest też uzasadnienie faktyczne i prawne, które służy wyjaśnieniu rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji, jednak i ono nie określa jakie roboty winni wykonać skarżący w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji stwierdza, że dotyczą one "przede wszystkim" demontażu istniejących obróbek blacharskich na ścianach szczytowych., obcięciu blachy dachówkowej oraz łat i desek wystających poza ścianę, nadmurowanie fragmentu ścian cegłą pełną, uzupełnieniu zaprawą prześwitów miedzy cegłami i gniazd po łatach drewnianych oraz zamontowanie nowych obróbek blacharskich. Natomiast znajdujący się w aktach sprawy administracyjnej projekt budowlany autorstwa A. K. z marca 2004 r. zawiera jeszcze inne roboty, które powinny byś wykonane. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swej decyzji w ogóle na temat rodzaju robót, które należy wykonać nie wypowiada się.
Tymczasem przedmiot decyzji administracyjnej wynika z jej osnowy i uzasadnienia, a nie z załączników.
Skoro zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie spełniają wymogów art. 107 § 1 i 3 kpa, przez to że nie zawierają pełnego rozstrzygnięcia podlegają uchyleniu. Organ orzekający winien w tej sytuacji na nowo rozpatrzeć sprawę pod względem rodzaju obowiązków, jakie winni wykonać skarżący w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem i dokładnie wymienić je w osnowie decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo i na podstawie art.145 § 1 pkt 1c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.