II SA/KE 347/07

II SA/Ke 347/07 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2007-07-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Jacek Kuza
Renata Detka /przewodniczący sprawozdawca/
Sylwester Miziołek
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 147 poz 1231
art.18 ust. 1, 2, 3a
Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]znak [...] w przedmiocie opinii w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 347/07
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, na podstawie art. 18 ust.1 i 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, po rozpatrzeniu wniosku J. D. w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie w C., postanowiła
1. wyrazić pozytywną opinię co do wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu tj. piwa w w/w punkcie,
2. wyrazić negatywną opinię co do lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości 4,5%-18% alkoholu tj. wina zgodnie z uchwałą Rady Gminy, o której mowa w art. 12 ust.1 i 2 ustawy
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z uchwałą Rady Gminy nr [...]z dnia [...] zostało uchwalone 12 punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (za wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, które na dzień dzisiejszy są wykorzystane.
Rozpatrując odwołanie od tego rozstrzygnięcia wniesione przez J. D., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem
z dnia [...], utrzymało je w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na przepis art. 18 ust. 3a ustawy
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zgodnie z którym właściwy organ ( wójt, burmistrz, prezydent) wydaje zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych po uprzednim uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Przepis ten przesądza po pierwsze o tym, że opinia taka ma mieć pozytywny charakter, po wtóre zaś określa jej zakres (przedmiot), wskazując poprzez odesłanie do art. 12 ust.1 i 2 ustawy, że dotyczyć ma ona zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami Rady Gminy co do liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (za wyjątkiem piwa), jak i zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Także art. 18 ust.7 pkt 7, który formułuje warunki prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, wśród tych warunków, które muszą być spełnione łącznie, umieszcza wymóg, by sprzedaż odbywała się w punkcie sprzedaży spełniającym wymogi określone przez radę gminy w zgodzie ze stanowionymi przez tę radę uchwałami tj. właśnie w zgodzie z uchwałami o których stanowi przytaczany art. 12 ust.1 i 2.
Uchwała Rady Gminy, na którą powołał się organ I-szej instancji w § 1 stanowi, że na terenie gminy Kluczewsko limit punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (za wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, wynosi 12 takich punktów.
Z załączonego przez Gminną Komisję wykazu z dnia 29 marca 2005 r. punktów sprzedaży napojów alkoholowych prowadzonych na wyszczególnione w nim podmioty, którym wydano zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wynika, że na dzień sporządzenia opinii, limit zezwoleń czyli 12 - został wyczerpany.
W nawiązaniu do zarzutów podniesionych przez J. D. organ odwoławczy wyjaśnił, że Gminna Spółdzielnia w K., złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wcześniej niż skarżący tj. dnia 10 stycznia 2005 r. Został on rozpatrzony przez Gminną Komisję 18 stycznia 2005 r. Także zarzut co do tego, że pomieszczenia na sklep w OSP były jeszcze w remoncie jest bezpodstawny. Znaczenie ma bowiem posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży.
Skargę od tego postanowienia złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. D. Nie zgodził się z oceną, że podniesiony przez niego zarzut dotyczący remontu pomieszczeń sklepu w OSP w momencie wydawania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, jest bezzasadny. Zdaniem skarżącego, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, wójt i Kolegium "pomylili spełnienie warunków co do uzyskania zezwolenia, z warunkami prowadzenia sprzedaży". Nadmienił, że zaprzestał prowadzenia działalności w swoim sklepie w C., ponieważ na 20 miesięcy działalności został okradziony 7 razy, "a policja zawsze umarzała sprawę". Działo się tak w ocenie J. D. dlatego, że sklepu tego nie nabył na przetargu w GS w K. policjant, "który jest serdecznym znajomym wójta". Wniosek GS K. bez decyzji właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, potwierdzającej spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży nie powinien być rozpatrzony w dniu 18 stycznia 2005 r. przez Gminną Komisję, ponieważ był bezprzedmiotowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając skargę J. D., Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Kielcach wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie
i stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
W uzasadnieniu Sąd zarzucił organowi II-giej instancji naruszenie przepisów art. 7
i 77 kpa i podniósł, że nie da się wykluczyć - bo brak jest w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń - że wniosek GS w K. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych był niekompletny w chwili wydawania postanowienia przez Gminną Komisję. Organ odwoławczy winien zbadać i ocenić te okoliczności,
a w szczególności ustalić, czy miały one wpływ na zwolnienie jednego punktu sprzedaży napojów alkoholowych zawierających 4,5%-18% alkoholu, o którego przydział mógłby się ubiegać skarżący.
Wyrok ten, w uwzględnieniu skargi kasacyjnej złożonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylony został przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2007 r., a sprawa przekazana została do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu wyrażonego przez Sąd I-szej instancji co do konieczności zbadania okoliczności dotyczących spełnienia przez GS w K. warunków w zakresie złożonego wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Powołując treść art. 18 ust.1 i 3a ustawy
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zawarte w tym przepisie uregulowanie jednoznacznie wskazuje, że celem wydania opinii konieczne jest poczynienie ustaleń co do treści uchwały rady gminy w przedmiocie liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych, jak i co do uchwalonych zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Wydanie pozytywnej opinii jest przy tym możliwe tylko i wyłącznie
w razie łącznego spełnienia dwóch powyższych warunków, tj. warunku zgodności danego punktu co do usytuowania ( lokalizacji) oraz wymogu nieprzekroczenia ustalonego limitu liczby punktów. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu wszczętym na wniosek J. D. ustalenia te zostały poczynione. Dlatego zarzut naruszenia przez Sąd I-szej instancji art. 145 §1c p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że organ orzekający uchybił art. 7 i 77 kpa jest w pełni zasadny.
Jako błędne uznał Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko, że ocena wniosku J. D. winna być poprzedzona oceną prawidłowości wcześniejszej opinii wydanej w sprawie wszczętej z wniosku innego podmiotu. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do sytuacji, w której każdy nowy wniosek
o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych - w razie stwierdzenia przekroczenia limitu punktów sprzedaży - pozwalałby na kontrolę opinii wydanych uprzednio w innych postępowaniach. Podkreślenia wymaga, że opinii gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy zapadają w trybie art. 106 kpa - w formie postanowień zaskarżalnych zażaleniem. Tym samym opinia taka, która nie została wzruszona w prawem przewidziany sposób, nie może być skutecznie podważona
w drodze czynienia ustaleń stanu faktycznego w innym postępowaniu, toczącym się
z wniosku innego podmiotu.
Rozpoznając sprawę ponownie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie rozważań podnieść należy, że z mocy art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że
w ustalonym przez organy stanie faktycznym niezbędnym dla podjęcia rozstrzygnięcia, zaskarżone postanowienie wydane zostało w zgodzie
z obowiązującym prawem.
Podstawą materialnoprawną kontrolowanego aktu jest przepis art. 18 ust. 3a w zw.
z art. 18 ust.1 i 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.02.147.1231 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, właściwy organ wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminu, o jakich mowa
w art. 12 ust.1 i 2. Uchwały te natomiast, ustalają liczbę punktów sprzedaży napojów zwierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży oraz zasady usytuowania na terenie gmin miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.
Treść zacytowanych wyżej przepisów zakreśla zatem granice ustaleń niezbędnych do wydania opinii przez gminną komisję, a są to: treść uchwał rady gminy o jakich mowa w art. 12 ust.1 i 2 ustawy, ilość istniejących już na terenie gminy punktów sprzedaży alkoholu oraz zawarta we wniosku lokalizacja punktu sprzedaży i sposób podawania napojów alkoholowych. Okoliczności te dają podstawę do oceny, czy wydana na podstawie art. 18 ust.3a ustawy opinia może być pozytywna czy też nie.
Nie ulega wątpliwości, że w dacie wydawania przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych opinii co do wniosku J. D.
o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, na terenie Gminy
funkcjonowało 12 punktów sprzedających napoje alkoholowe
o zawartości alkoholu 4,5%-18%, przeznaczone do spożycia poza miejscem sprzedaży. To dokładnie tyle, ile przewiduje w § 1 uchwała nr [...] Rady Gminy z dnia [...]. Punkt wnioskowany przez skarżącego byłby zatem 13, a w świetle cytowanego art. 18 ust.3a ustawy, przekroczenie limitu punktów sprzedaży napojów alkoholowych przewidzianych
w uchwale Rady Gminy uniemożliwia w sposób automatyczny wydanie pozytywnej opinii przez Gminną Komisję. W takim stanie faktycznym, organy obu instancji nie mogły wydać innych rozstrzygnięć aniżeli te, jakie zapadły w sprawie, bez naruszenia w sposób rażący prawa materialnego, tj. powoływanego już art. 18 ust.3a w zw. z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy.
Zarzuty skargi sprowadzają się do kwestionowania nie tyle powyższych okoliczności faktycznych, ale prawidłowości opinii pozytywnej wydanej przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych dla Gminnej Spółdzielni, która przed skarżącym, dnia 10 stycznia 2005 r. złożyła wniosek
w trybie art. 18 ust.1 ustawy. Rozstrzygnięcie to miało oczywiście wpływ na treść opinii wydanej przez Gminną Komisję w następstwie rozpoznania złożonego dnia 15 lutego 2005 r. wniosku J. D., bo łącznie z pozytywną opinią wydaną na sprzedaż piwa i wina dla J. S., wyczerpywało już możliwości udzielenia dalszych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu 4,5%-18% na terenie gminy, skoro funkcjonowało 12 punktów sprzedaży przewidzianych w § 1 uchwały z [...]. Nie można jednak przyjąć, aby w sprawie niniejszej - w której kognicja sądu administracyjnego ograniczona jest do zbadania zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] i utrzymanej nim w mocy opinii Gminnej Komisji dotyczącej wniosku J. D. - skarżący mógł skutecznie kwestionować zasadność rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach, tj. z wniosków innych podmiotów ubiegających się o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Jak już podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny
w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 kwietnia 2007 r., kwestie te nie mogą być przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie, albowiem rozstrzygnięcia ich dotyczące zapadły w innych postępowaniach i nie są objęte granicami sprawy
w rozumieniu art. 135 p.p.s.a.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.