II SA/Ke 344/06

II SA/Ke 344/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Danuta Kuchta /sprawozdawca/
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 września 2006 r. sprawy ze skargi Kółka Rolniczego w R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 344/06
UZASADNIENIE
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] po rozpatrzeniu zażalenia Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R., na postanowienie Starosty K. z dnia [...] znak: [...], o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu R. gm. R. w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki 5103 - orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.
Rozpatrując zażalenie organ II instancji ustalił, iż w trakcie prowadzonego przez Starostę K. postępowania w sprawie z wniosku Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R. o cyt: ,,1. wpisanie do ewidencji gruntów obrębu R. dla działki nr 5103 o powierzchni 5,36 ha jako właściciela Wspólnotę Gruntową Wsi R..
2. wykreślenie z ewidencji dla działki nr 5103 Kółka Rolniczego jako władającego"., pełnomocnik Kółka Rolniczego wystąpił do Starostwa Powiatowego w K. o zawieszenie prowadzonego postępowania. Jako uzasadnienie wniosku przedłożył złożony do Sądu Rejonowego w K. wniosek o stwierdzenie zasiedzenia przez Kółko Rolnicze w R. przedmiotowej nieruchomości oraz poinformował, że sprawa toczy się pod sygnaturą I Ns 843/05.
Rozpatrując zażalenie Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R. na postanowienie Starosty K. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian podmiotowych w ewidencji gruntów i powołując się na przepisy art. 97 par. 1 pkt. 4 k.p.a. i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. - w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), organ II instancji stwierdził, że toczące się postępowanie o zasiedzenie nieruchomości nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania.
Skarżący Kółko Rolnicze w R. w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 kwietnia 2006r. znak: RR.VI.7618/06, za pośrednictwem pełnomocnika r.pr. J.D., zarzucił naruszenie:
- art. 97 par. 1 pkt. 4 k.p.a. z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 zpóźn. zm) poprzez uznanie, że ustalenie czy Wspólnota Gruntowa w R. jest stroną w postępowaniu administracyjnym nie ma charakteru ,,zagadnienia wstępnego";
- art. 40 par. 2 k.p.a. poprzez notoryczne nie doręczanie korespondencji pełnomocnikowi strony na adres jego Kancelarii pomimo ujawnionego w aktach sprawy adresu, a przesyłanie jej na adres strony.
Uwzględniając powyższe zarzuty, skarżący wnosił:
1. o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia,
2. o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania,
3. o rozpatrzenie sprawy poza kolejnością.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji przytaczając stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi należy podnieść, że przedmiotem rozpoznania przez Starostę K. był wniosek Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R. w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów obrębu R. gm. R. w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki 5103. Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów ma obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi - zgodnie z par. 44 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. - w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Przepis art. 46 powołanego rozporządzenia stanowi natomiast, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych.
Ewidencja gruntów jest zatem tylko specjalnym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach nie tylko co do aktualnego stanu faktycznego, ale i prawnego, aby zatem mieć interes prawny w postępowaniu toczącym się na podstawie cyt. rozporządzenia, niekoniecznie trzeba być właścicielem nieruchomości, a interes prawny o którym mówi w art. 28 k.p.a., może wynikać z całokształtu okoliczności zaistniałych w sprawie.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że Zarząd Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R. twierdzi, iż jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, a obowiązkiem Starosty K. będzie ocena załączonych do wniosku dowodów w zakresie spełnienia wymogów dokumentów określonych przepisem par. 12 powołanego rozporządzenia i wydanie decyzji merytorycznej. Ocena czy stronie przysługuje interes prawny lub obowiązek określony w definicji art. 28 k.p.a. wymaga uprzedniego ustalenia przez organ przedmiotu sprawy. Organ I instancji prowadząc postępowanie administracyjne ewidencyjne z wniosku Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w R. uznał Zarząd Spółki za stronę postępowania, a organ odwoławczy nie kwestionował stanowiska Starosty K.. Takie stanowisko organów administracji państwowej do dnia wniesienia skargi - 31.05.2006r., również nie było kwestionowane przez skarżącego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustalenie organów administracji państwowej, że Zarządowi Spółki przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest uzasadnione zarówno okolicznościami zaistniałymi w sprawie jak i przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, którym według skarżącego byłoby ustalenie, czy Wspólnota Gruntowa w R. jest stroną w postępowaniu administracyjnym. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego. W świetle powyższych rozważań nie do przyjęcia jest zarzut skarżącego, a mianowicie ten, iż od rozstrzygnięcia sprawy przez sąd powszechny zależy czy Wspólnota Gruntowa w R. w postępowaniu administracyjnym jest stroną tegoż postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi należy stwierdzić, iż toczące się postępowanie o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości pozostaje bez wpływu na postępowanie administracyjne, co wyklucza zarzut naruszenia art. 97 par. 1 pkt. 4 k.p.a. W ustalonym stanie faktycznym i aktualnym stanie prawnym możliwe jest zdaniem Sądu rozpatrzenie sprawy z wniosku Zarządu Spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowe w R. przez organ administracyjny i wydanie decyzji w sprawie zmian w ewidencji gruntów.
Zważywszy na treść przepisów cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, niezależnie od merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, po uzyskaniu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe w sprawie o zasiedzenie nieruchomości o numerze 5103 , organ prowadzący ewidencję gruntów z urzędu stosownie do przepisu par.46 cyt. rozporządzenia wprowadzi stosowną zmianę.
Ze względu na powyższe stwierdzić należy, iż toczące się postępowanie o zasiedzenie nieruchomości nie stanowi przesłanki określonej w art. 97 par. 1 pkt. 4 k.p.a. do zawieszenia prowadzonego przez Starostę K. postępowania ewidencyjnego z wniosku Zarządu spółki do Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej.
Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 40 par. 2 k.p.a., polegającego na dokonywaniu w toku postępowania odwoławczego i zażaleniowego doręczeń pełnomocnikowi Kółka Rolniczego w R. na adres strony, pomimo że pełnomocnik ujawnił adres do doręczeń, czyli adres swojej Kancelarii, należy stwierdzić, iż radca prawny J.D. występuje w sprawie jako pełnomocnik Kółka Rolniczego w R. na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa - dokument z dnia 14 lipca 2005r. (k.34 ), w którym wskazany jest tylko adres strony. Dopiero we wniosku z dnia 3.02.2006r. o zawieszenie postępowania (k.74), pełnomocnik wskazał adres swojej Kancelarii i po tej dacie bezpośrednio pełnomocnikowi nastąpiło doręczenie tylko postanowienia z dnia 27.02.2006r. w przedmiocie zawieszenia postępowania (akta adm. I instancji). Dalsze doręczania pism, decyzji oraz postanowienia dokonywane było pełnomocnikowi przez organ odwoławczy na adres strony, co stanowi o naruszeniu art. 40 par. 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 40 par. 2 k.p.a. ,,jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi". Przepis ten nie dopuszcza wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym decyzji, postanowień, zażaleń bezpośrednio pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na adres wskazany przez pełnomocnika. Przestrzeganie powyższej zasady było powinnością organów po to by zapewnić stronie ochronę prawną przed skutkami nieznajomości prawa. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Kółka Rolniczego r.pr. J.D. wykazał się starannością i tylko dlatego naruszenie art. 40 par. 2 k.p.a. nie pozbawiło strony prawa do Sądu i nie skutkowało wadliwością decyzji i postanowień wydawanych w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.