II SA/Ke 337/07

II SA/Ke 337/07 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2007-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-06-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Andrzej Jagiełło
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Sygn. powiązane
II GSK 486/07 - Wyrok NSA z 2008-04-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.149 par. 2 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Jagiełło,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2007r. sprawy ze skargi J. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P.
i A. P. od decyzji Starosty z dnia [...], orzekającej o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej umorzeniem postępowania dotyczącego cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, udzielonego A. S.C. M. S.
i J. decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 2 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Do takiego rozstrzygnięcia doszło w następujących okolicznościach.
W dniu 8 października 2004r. Starosta udzielił A. S C M. S.
i J. pozwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów. Stroną w tym postępowaniu byli tylko prowadzący działalność w formie spółki jej wspólnicy. Na skutek złożonego przez Inspektora Ochrony Środowiska wniosku o cofnięcie zezwolenia Starosta wszczął postępowanie w tej sprawie z urzędu i następnie decyzją ostateczną z dnia
[...] postępowanie w tej sprawie umorzył. We wniosku z dnia 6 czerwca 2006r. A. P. i J. P. wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego tą ostateczną decyzją Starosty z dnia [...], uzasadniając swoje żądanie tym, że zostali pozbawieni udziału w tym postępowaniu jako strona przez co nie mogli przedstawić dowodów ani też nie mieli możliwości zaskarżenia tego postanowienia odwołaniem; zarzucili, iż działalność S.C. A. stanowi stałe zagrożenie ich zdrowia i życia oraz utrudnienie prowadzonej przez A. P. działalności gospodarczej. Decyzją z dnia [...] działający z upoważnienia Starosty Kierownik Referatu Ochrony Środowiska i Gospodarki wodnej odmówił wznowienia postępowania uznając, iż wnioskujący nie posiadają przymiotu strony postępowania
w rozumieniu art. 28 kpa. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu organ ten wskazał, że podana we wniosku przyczyna wznowienia postępowania stanowi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony, które winno być wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z twierdzeń stron, o decyzji Starosty dowiedziały się one z postanowienia SKO z dnia [...], wydanego po rozpatrzeniu ich zażalenia na bezczynność Starosty w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przez spółkę A. działalności. Postępowanie
w sprawie cofnięcia zezwolenia organ wszczął i prowadził na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 27.04.2001r. o odpadach, zgodnie z którym organ cofa zezwolenie, jeżeli posiadacz odpadów mimo wezwania do niezwłocznego zaniechania naruszeń przepisów ustawy lub działania niezgodnego z wydanym zezwoleniem nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem. Starosta odmawiając przyznania wnioskodawcom statusu strony w postępowaniu
o cofnięcie zezwolenia na działalność w zakresie zbierania i transportu odpadów, nie dokonał żadnej analizy i oceny istnienia ich interesu prawnego w kontekście przedmiotu i zakresu działalności realizowanej na podstawie zezwolenia, w tym przede wszystkim co do uciążliwości związanych z ewentualnym wykraczaniem działalności poza teren bazy Spółki A., m.in. uciążliwości odorowych powstających w wyniku przywożenia, gromadzenia i sortowania odpadów komunalnych. Niewyjaśniona pozostaje kwestia odległości tej nieruchomości od nieruchomości A. P. i J. P. Skarżący twierdzą, że odległość ta wynosi 17,5 m i uciążliwość działalności w zakresie zbierania odpadów wiążą z tą odległością.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy,
z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia wystąpił Inspektor Ochrony Środowiska uzasadniając go tym, że na skutek ponownej interwencji dotyczącej uciążliwości powodowanych działalnością A. S.C.
w S. przeprowadził on w dniu 31 października 2005 r. kontrolę i stwierdził, że na teren kontrolowanej jednostki przywożone były niesegregowane odpady komunalne. Odpady te były ręcznie sortowane przez pracowników kontrolowanej jednostki /poddawane operacji odzysku/, co stanowi naruszenie decyzji Starosty z dnia [...] o udzieleniu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów. Kolegium wskazało, że niewątpliwie gospodarka odpadami może powodować oddziaływanie na grunt sąsiednich nieruchomości, utrudniać, a nawet uniemożliwiać korzystanie z nich zgodnie z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Podkreśliło, że
w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnoszony jest problem trudności
w ustaleniu, czy wyeliminowaniu negatywnego wpływu inwestycji środowiskowych na prawa właścicielskie do nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania takich inwestycji. Istnieje zatem konieczność badania przesłanek z art. 28 kpa
w konkretnych okolicznościach danej sprawy. Kolegium podniosło również, że mimo regulacji prawnych nakazujących właściwym organom podjęcie z urzędu czynności prawnych ograniczających lub eliminujących negatywne oddziaływanie na środowisko / np. ochrona powietrza, wód, przed hałasem/, wykraczające poza granice określone odpowiednim zezwoleniem, to podkreśla się interes prawny właścicieli nieruchomości sąsiednich do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym, jeżeli jego przedmiotem jest ustalenie warunków i zakresu działalności ingerującej w środowisko naturalne.
W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze doszło do wniosku, że decyzja Starosty odmawiająca wznowienia postępowania z tej przyczyny, że występujący z wnioskiem o wznowienie postępowania nie mają statusu strony w rozumieniu art. 28 kpa, jest przedwczesna. Sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wyżej wskazanym, dokonania analizy konkretnych okoliczności występujących w tej sprawie i dopiero na tej podstawie dokonania oceny co do istnienia lub nie interesu prawnego stron.
Ta decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona przez S. M. i J. M. Wyrokiem z dnia 29 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie II SA / Ke 36 / 07 oddalił skargę, wskazując w uzasadnieniu m. in., że aczkolwiek możliwe jest wydanie decyzji odmawiającej na podstawie art. 149 § 3 kpa wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych a więc, gdy żądanie wszczęcia postępowania złoży osoba nie będąca stroną w sprawie, jednakże możliwe jest to tylko w takiej sytuacji, gdy brak przymiotu strony jest oczywisty. Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Postępowanie o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów toczyło się na podstawie art. 30 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach. Zgodnie z ust. 6 wszczęcie postępowania w takiej sprawie następuje z urzędu. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że stroną takiego postępowania może być tylko przedsiębiorca, któremu udzielono wcześniej pozwolenia na prowadzenie działalności związanej
z gospodarką odpadami. Przepisy ustawy o odpadach ani nie wyłączają w sprawach prowadzonych na jej podstawie stosowania art. 28 zdanie 1 kpa, zgodnie z którym stroną jest każdy czyjego interesu lub obowiązku dotyczy postępowanie / odmiennie jedynie regulują kwestię wszczęcia postępowania a więc materię objętą art. 28 zdanie 2 kpa/ ani też nie regulują w sposób samodzielny kwestii, kto może być stroną postępowania w sprawach dotyczących czy to udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności związanej z odpadami czy też cofnięcia takiego zezwolenia/ tak jak to czynią na przykład przepisy Prawa budowlanego w art. 28 /. Niesporne w niniejszej sprawie było to, że ani A. P. ani też J. P. nie brali udziału
w postępowaniu wszczętym z urzędu w sprawie cofnięcia zezwolenia Spółce Cywilnej A. na prowadzenie działalności. Podnosili oni jednak, że powinni byli uczestniczyć w tym postępowaniu i właśnie w tym pozbawieniu ich udziału
w postępowaniu upatrują podstawy do jego wznowienia. Skoro okoliczność, czy powinni oni byli brać udział czy też nie, jest kwestią dopiero wymagającą ustalenia, która jednocześnie będzie przesądzała o tym, czy zachodzi podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, słusznie Kolegium uznało, iż decyzja Starosty odmawiająca wznowienia postępowania jest przedwczesna. Taką bowiem decyzję wydaje się bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania. Tymczasem ustalenie wystąpienia podstaw wznowienia postępowania może nastąpić wyłącznie w toku postępowania wznowionego, prowadzonego zgodnie z regułami prawa procesowego. Sąd powołał się na wyrok z dnia 20.06.1991r. sygn. IV SA 487/91 Naczelnego Sądu Administracyjnego w którym wskazano, że ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna oraz, że przesłanką odmowy wznowienia postępowania nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia /ONSA Nr 2 poz. 50/.
Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organ I instancji w dniu 14 grudnia 2006r. przeprowadził oględziny nieruchomości, celem ustalenia odległości nieruchomości, będącej własnością skarżących a nieruchomością i budynkami,
w których prowadzona jest działalność polegająca na gospodarowaniu odpadami
i decyzją z dnia [...] ponownie odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z zaleceniami SKO wykonał pomiary odległości, które to pomiary potwierdziły odległości zgłaszane przez A. P. W dalszym ciągu jednak organ ten podtrzymał stanowisko, że J. P. i A. P. dlatego nie uczestniczyli w postępowaniu dotyczącym cofnięcia zezwolenia, gdyż nie posiadali przymiotu strony. Wskazał, że uczestnictwo
w charakterze strony wymaga istnienia interesu prawnego, który winien wynikać
z konkretnej normy prawa materialnego lub procesowego podczas, gdy wnioskujący nie powołali się na żadną z tych norm. W odwołaniu od tej decyzji A. P.
i J. P. zarzucili, że prowadzona przez Spółkę działalność gospodarcza
w zakresie gospodarki odpadami, transportu i ich segregacji ręcznej na powietrzu, magazynowania różnego asortymentu przywożonego z terenu kilku gmin stwarza sytuacje zagrożenia zdrowia i życia J. P. oraz utrudnia A. P. prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług stolarskich. Odwołujący powołali się na art. 8 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka
i poszanowaniu wolności podnosząc, że utrzymywanie hałasu, szkodliwej emisji splin, wydobywanie się odoru z odpadów, zadymianie otoczenia, zabudowy mieszkaniowej i gospodarczej stanowią nieprzestrzeganie prawa przez A. Sc.
Rozpoznając to odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało jego zarzuty za niezasadne. Wskazało, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż
w postępowaniach opartych na przepisach dotyczących korzystania ze środowiska
/ a w systemie tych przepisów znajdują się m. in. przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach/ mogą zdarzyć się sytuacje, w których podmioty dysponujące prawem własności lub użytkowania wieczystego sąsiedniej nieruchomości mogą być stronami postępowań tej kategorii spraw. Nie oznacza to jednak, że w każdym z tych postępowań dotyczących gospodarki odpadami podmioty te są stronami. Będą nimi wyłącznie wtedy, gdy oddziaływanie inwestycji będzie wykraczać poza granice nieruchomości, na której działalność jest prowadzona. Tak więc dokonując oceny wniosku o wznowienie postępowania należy rozważyć, czy przy prowadzeniu działalności w zakresie transportu i zbierania odpadów oddziaływanie tej działalności przekracza granice nieruchomości, na której działalność jest prowadzona, co z kolei dawałoby właścicielowi działki sąsiedniej status strony w rozumieniu art. 28 kpa, mogącej żądać wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Akta sprawy, zdaniem Kolegium, nie potwierdzają takiego oddziaływania. A. S C M. S. i J., wykonując obowiązek nałożony na Zakład decyzją Starosty z dnia [...] przedłożyło przegląd ekologiczny, opracowany przez Przedsiębiorstwo Geologiczno – Fizjograficzne B. w K.
w listopadzie 2006r. i jak wynika z tego przeglądu działalność Przedsiębiorstwa A. nie powoduje pogorszenia stanu czystości środowiska gruntowo – wodnego
w rejonie Zakładu w zakresie występowania metali ciężkich, nie powoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dla najbliższych terenów chronionych tj. zabudowy mieszkaniowej, emitowane zanieczyszczenia pyłowo – gazowe, których źródłami są kotłownia oraz ruch samochodowy występujący okresowo w ciągu pracy Zakładu, mają charakter krótkotrwały o niskim natężeniu i nie stwarzający uciążliwości dla otoczenia, w normalnych warunkach użytkowania przedsiębiorstwo nie stwarza możliwości wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Mając jednak na uwadze dodatkowe ograniczenia ewentualnego oddziaływania Zakładu na środowisko Starosty po zapoznaniu się z w/w przeglądem decyzją z dnia [...] nałożył na A. Sc dodatkowe obowiązki . Do udziału w postępowaniu dotyczącym przeglądu Starosta dopuścił J. P. i A. P. Ze wskazanego przeglądu ekologicznego wynika, że prowadzona przez Przedsiębiorstwo A. działalność nie powoduje przekroczenia dopuszczalnych emisji poza granice lokalizacji inwestycji co oznacza, że inwestycja nie oddziaływuje na nieruchomości sąsiadujące bezpośrednio lub pośrednio z terenem, na którym jest realizowana. Dokonany przegląd ekologiczny nie potwierdził zatem zarzutów J. P. i A. P. podnoszonych we wniosku o wznowienie postępowania oraz w odwołaniu od decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Dlatego też za zasadne zdaniem Kolegium uznać należy stanowisko zawarte przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji z dnia [...].
W skardze na tę decyzję J. P. i A. P., domagając się jej uchylenia, zarzucili, "niedostateczne rozpoznanie decyzji Starosty .....która w swoim zakresie obejmuje działalność gospodarki odpadami komunalnymi bez prawa składowania odpadów ... ponieważ właściwym – wyznaczonym jest składowisko odpadów w miejscowości P.", że z treści przeglądu ekologicznego wynika, że został on sporządzony na zlecenie Spółki A. i że opracowanie tego przeglądu było organizacyjnie i merytorycznie wykonane wadliwie, ponieważ nie obejmuje wpływu ukształtowania terenu miejscowego, różnych warunków atmosferycznych pór roku, zmiennych kierunków wiatrów, godzin pracy urządzeń, środków transportu, wydzielania trujących spalin z oleju napędowego, zadymiania, wydzielania odorów ze składowiska,, które są przyczyną skarżenia miejscowego środowiska i utraty zdrowia skarżącej, że dokonywana jest bezprawna rozbudowa bazy komunalnej przeznaczonej na składowanie o obróbkę rożnych odpadów na działkach nr 219
i 220 w S. na okoliczność zadymiania środowiska i toksycznego oddziaływania na ich zdrowie oraz zakłócania spokoju i pracy przez Spółkę A. skarżący dołączyli zdjęcia fotograficzne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
O oddalenie skargo wniosło także A. s.c. S. i J. M., przyłączając się do stanowiska Kolegium i podnosząc, że skarżący w żaden sposób nie wykazali, iż posiadają interes prawny w toczącym się postępowaniu m. in. poprzez wskazanie konkretnej normy prawnej, na której mógłby być budowany ich interes prawny. Uczestnik dołączył szereg dowodów na okoliczność, iż bałagan występuje wyłącznie na nieruchomości skarżących, i brak jest jakiejkolwiek immisji nieczystości na nieruchomości sąsiednie, że Spółka nie składuje odpadów na nieruchomości
w S., rozbudowa jest prowadzona na podstawie pozwolenia i że na nieruchomości w S. jest prowadzony tylko przeładunek a nie sortowanie
w związku z czym nie jest zasadny zarzut naruszania przez Przedsiębiorstwo prawa ani też posiadanego zezwolenia. Powyższe dowody jak i przegląd ekonomiczny świadczą o braku jakichkolwiek przesłanek dla istnienia po stronie skarżących związku pomiędzy ich strefą indywidualnych praw i obowiązków a sprawą administracyjną, której skarga dotyczy, a w której mogłaby nastąpić konkretyzacja uprawnień i obowiązków, będących podstawą istnienia interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek podniesione w niej zarzuty
w większości faktycznie sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości decyzji kończącej postępowanie, którego wznowienia J. P. i A. P. się domagali. Również część okoliczności podnoszonych przez uczestnika w piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2007r. dotyczy tego, czy Przedsiębiorstwo A. prowadzi działalność zgodnie z zezwoleniem z 2004r, czy też z naruszeniem jego warunków. Tego rodzaju kwestie miałyby znaczenie, gdyby organy wznowiły postępowanie i przedmiotem zaskarżenia była decyzja odmawiająca uchylenia decyzji z dnia [...]. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja wydana na podstawie art. 149 § 3 kpa, a więc odmawiającą wznowienia postępowania. Dlatego też podnoszone przez strony okoliczności dotyczące tych kwestii dla rozpatrzenia sprawy nie mają znaczenia.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej uppsa/ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Dlatego też z urzędu należało uwzględnić to, iż zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią
w mocy decyzja wydana z upoważnienia Starosty zostały wydane
z naruszeniem art. 149 § 3 kpa, który to przepis stanowi podstawę odmowy wznowienia postępowania. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie
w całości podtrzymuje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach dnia 29 marca 2007r. w sprawie II SA / Ke 36 / 07, którym to wyrokiem została oddalona skarga wspólników Spółki A. od poprzedniej decyzji SKO / jaka zapadła w tej samej sprawie/, uchylającej decyzję organu I instancji, również odmawiającą wznowienia postępowania. Jak to już wcześniej wskazał Sąd, przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach
/ na podstawie których toczyło się postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]/ nie regulują w sposób samodzielny kwestii legitymacji do udziału
w postępowaniu w charakterze strony, dlatego też kwestę tę należy badać, mając na uwadze treść art. 28 kpa. Skarżący cały czas istnienie po swojej stronie interesu prawnego w udziale w postępowaniu w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przez Przedsiębiorstwo A. działalności polegającej na odzysku, unieszkodliwianiu, zbieraniu i transporcie odpadów uzasadniali tym, że działalność ta prowadzona jest na nieruchomości leżącej po sąsiedzku z nieruchomością stanowiącą ich własność, na której mieszkają i prowadzą swoją działalność i że na skutek nieprzestrzegania warunków udzielonego spółce A. zezwolenia dochodzi do szkodliwych immisji między innymi dymu, odoru, co negatywnie wpływa na ich zdrowie oraz możliwość prowadzenia działalności. Ustalenie, czy postępowanie
w sprawie cofnięcia zezwolenia Przedsiębiorstwu A. dotyczy również interesu prawnego skarżących jest możliwe dopiero po przeprowadzeniu postępowania mającego na celu zbadanie, czy dochodzi do szkodliwych immisji na nieruchomość
J. i A. P. W wyroku z dnia 9 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SA/ Wa 402 / 05 zajął stanowisko, iż odmowa wznowienia postępowania z tego powodu, iż wnioskodawca nie jest stroną może nastąpić wówczas, gdy okoliczność ta jest oczywista. Jeśli istnieją wątpliwości co do tego czy wnioskodawca jest stroną, badanie przymiotu strony następuje po wznowieniu postępowania. W niniejszej sprawie kwestia przysługiwania skarżącym przymiotu strony od początku budziła wątpliwości organów, skoro już w uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] organ ten polecił przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego między innymi w celu ustalenia odległości nieruchomości skarżących i ich zabudowań od nieruchomości, na której prowadzona jest działalność związana
z odpadami. Następnie organ odwoławczy przed wydaniem decyzji, będącej aktualnie przedmiotem zaskarżenia, uzupełnił materiał dowodowy poprzez przeprowadzenie dowodu z przeglądu ekologicznego, wykonanego dla potrzeb innej sprawy. Świadczy to o istniejących wątpliwościach odnośnie tego, czy skarżącym przysługiwał przymiot strony czy też nie. Dlatego też zdaniem sądu w tej sytuacji brak było podstaw do wydania decyzji odmawiającej wznowienia podstępowania.
W wyroku z dnia 20 grudnia 2005r. w sprawie VII SA/ WA 948/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że przed wydaniem postanowienia
o wznowieniu organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 kpa oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 kpa. W niniejszej sprawie składając wniosek o wznowienie postępowania skarżący wskazali podstawę wznowienia, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa; wykazane także zostało, iż wniosek o wznowienie złożyli oni w terminie miesiąca od dowiedzenia się o decyzji
z [...]/ która to okoliczność była przedmiotem szczegółowego badania podczas poprzedniego rozpoznawania przez Kolegium odwołania J. P.
i A. P./.
Ustalenie w niniejszej sprawie czy skarżącym przysługiwał przymiot strony
w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] związane jest
nierozerwalnie z kwestią istnienia podstawy wznowienia. W świetle utrwalonego już orzecznictwa wskazać należy, iż niedopuszczalna jest w świetle art. 149 § 2 kpa ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania albowiem ustalenie, czy zachodzą podstawy wznowienia, może nastąpić wyłącznie w toku wznowionego postępowania / por. wyrok NSA z dnia
27 marca 2001r. sygn. I SA 2433 / 99, podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia
9 stycznia 2006r. sygn. VI SA/ Wa 15/05/.
Skoro w niniejszej sprawie organy przed wznowieniem postępowania merytorycznie badały kwestię legitymacji skarżących do udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] a co za tym idzie i kwestę istnienia podstawy wznowieniowej z art. 145 z 1 pkt 4 kpa, należało uznać, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja zapadły z naruszeniem art. 149 § 2 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też obie te decyzje podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 135 uppsa. Stosowne do art. 152 uppsa Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.