II SA/KE 3/24

II SA/Ke 3/24 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Krzysztof Armański
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 48 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 3, art. 29 ust. 1 pkt 14
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2023 r. [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2023 r. znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako "ŚWINB"), po rozpatrzeniu zażalenia M. P., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej "PINB") z [...] września 2023 r. znak: [...], nakazujące wstrzymanie w terminie natychmiastowym prowadzenia wszelkich robót budowlanych wykonywanych przy samowolnej budowie wiaty zlokalizowanej na działce o nr ewid.[...], położonej przy P. w O. oraz informujące inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia z jednoczesnym pouczeniem, że w przypadku niezłożenia przez inwestora wniosku o legalizację w wymaganym terminie, organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o rozbiórce przedmiotowego obiektu zgodnie z art. 49e pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), zwanej dalej "P.b.".
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia ŚWINB wskazał, że na skutek interwencji J. M. zawartej w piśmie z 30 lipca 2021 r., PINB 23 sierpnia 2021 r. przeprowadził kontrolę w sprawie wiaty zlokalizowanej na ww. działce. Podczas kontroli ustalono, że działka ta zabudowana jest budynkiem usługowo- mieszkalnym, dwukondygnacyjnym z poddaszem użytkowym oraz wiatą gospodarczą, zlokalizowaną w południowo-zachodnim narożu działki w pasie przyległym do ulicy [...]. Przedmiotem kontroli było wykonane zadaszenie - wiata o wymiarach zewnętrznych około 5,81 x 8,0 m. Konstrukcja wiaty wykonana została z wykorzystaniem od strony północnej i południowej istniejącego murowanego ogrodzenia. Wiata to drewniana konstrukcja słupowa, z dachem drewnianym krokwiowo-płatwiowym, jednospadowym ze spadkiem w kierunku południowym o pokryciu z blachy powlekanej "mały trapez". Od strony zachodniej i północnej wiata przylega do istniejącego muru ogrodzeniowego o wysokości 2,06 m. Od strony południowej, tj. od strony ulicy [...], obiekt nie posiada ściany a jedynie zamontowaną bramę przesuwną. Od strony wschodniej obiekt nie posiada opierzenia - ściany, gdyż wspiera się na konstrukcji słupowej. Wewnątrz wiaty podłoże utwardzone jest kruszywem. W dniu kontroli w obiekcie znajdowały się pojemniki na odpady oraz paleta, na której umieszczony był towar związany z prowadzoną przez właściciela działalnością gospodarczą. Obecny podczas kontroli M. P. oświadczył, że wiata powstała od podstaw około miesiąca temu z przeznaczeniem do przechowywania kontenerów na odpady i ewentualnego towaru a ogrodzenie od strony zachodniej i północnej zrealizowane zostało około 2000 r. po uzyskaniu stosownych zezwoleń.
PINB postanowieniem z 22 września 2022 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b., wstrzymał w terminie natychmiastowym kontynuację wszelkich robót budowlanych wykonywanych przy budowie wiaty gospodarczej realizowanej na podstawie decyzji Starosty [...] z 19 marca 2014 r. znak: [...] [...] o pozwoleniu na nadbudowę i przebudowę budynku usługowo- mieszkalnego na ww. działce, argumentując, że prowadzone są one w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w udzielonym pozwoleniu na budowę. Na postanowienie to żadna ze stron nie wniosła zażalenia.
W dwumiesięcznym okresie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót, tj. 10 listopada 2022 r. PINB wydał decyzję nakładającą na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie 31 maja 2023 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie spornej wiaty gospodarczej, które to roboty prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w udzielonym pozwoleniu na budowę wraz z projektem zagospodarowania działki.
W wyniku rozpoznania odwołania A. M. i J. M. ŚWINB decyzją z 1 marca 2023 r. znak: [...] uchylił powyższą decyzję PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Od decyzji ŚWINB sprzeciw wniósł M. P.. WSA w Kielcach wyrokiem z 27 kwietnia 2023 r. o sygn. akt II SA/Ke203/23 oddalił sprzeciw.
W ponownie prowadzonym postępowaniu PINB w dniu 26 kwietnia 2023 r. przeprowadził kontrolę robót budowlanych wykonywanych przy nadbudowie i przebudowie budynku usługowo-mieszkalnego, realizowanego na podstawie decyzji Starosty [...] z 19 marca 2014 r., w trakcie której nie stwierdzono istotnych odstępstw części zasadniczej obiektu od zatwierdzonej dokumentacji projektowej.
W wyniku zebranego materiału dowodowego, PINB postanowieniem z 28 września 2023 r. nałożył na inwestora obowiązek wstrzymania w terminie natychmiastowym prowadzenia wszelkich robót budowlanych wykonywanych przy samowolnej budowie ww. wiaty, informując, że w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego postanowienia inwestor może złożyć wniosek o jego legalizację, a w przypadku niezłożenia wniosku organ nakaże w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego.
Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie, ŚWINB powołał się na treść art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i art. 28 ust. 1 P.b. i wskazał, że w kontrolowanym przypadku wykonano budowę wiaty, pełniącą funkcję garażu otwartego o wymiarach 5,81 m x 8,0 m, która nie była zwolniona z procedur określonych w art. 28 P.b., zatem organ nadzoru budowlanego winien prowadzić postępowanie w trybie art. 48 P.b., co ma miejsce w tej sprawie. Wyjaśnił, że brak legalnej definicji wiaty oznacza, że kwalifikacja obiektu budowlanego do tego pojęcia wymaga uwzględnienia również jego funkcji. Ponadto, jeżeli pod powierzchnią zabudowy wiaty zostanie faktycznie wykonane miejsce postojowe to sumarycznie obiekt stanie się wiatą garażową. Istotnym jest zatem faktyczne przeznaczenie i użytkowanie wiaty. W niniejszej sprawie utwardzenie gruntu oraz wybudowanie zadaszenia nad tym gruntem, daje podstawę do uznania, że urządzenie obiektu budowlanego w taki sposób miało na celu nadanie obiektowi określonej funkcji. W zebranej dokumentacji fotograficznej (m.in. pisma z 26 lipca 2023 r. skierowane do PINB) wynika, że obiekt w postaci wiaty jest wykorzystywany jako miejsce postojowe dla samochodu osobowego, co z kolei daje podstawę do uznania obiektu za wiatę garażową.
ŚWINB podkreślił, że WSA w Kielcach w wyroku z 6 października 2020 r. sygn. akt II SA/Ke 323/20 kwalifikuje wiatę garażową (o powierzchni zabudowy do 35 m2) z uwagi na jej funkcję użytkową polegającą na parkowaniu pod nią samochodu osobowego, za garaż w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 2 P.b., którego budowa wymagała dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej, zgodnie z art. 30 ust. 1 P.b. Organ odwoławczy dodał, że PINB zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji z 1 marca 2023 r., dokonując uzupełnienia materiału dowodowego, 26 kwietnia 2023 r. przeprowadził ponownie kontrolę robót budowlanych wykonywanych przy nadbudowie i przebudowie budynku usługowo-mieszkalnego realizowanego na podstawie ww. decyzji Starosty z 19 marca 2014 r. i nie stwierdził istotnych odstępstw części zasadniczej obiektu od zatwierdzonej dokumentacji projektowej, jak również odnotowania w prowadzonym dla tej inwestycji dzienniku budowy żadnych wpisów dotyczących budowy wiaty. Ponadto 4 września 2023 r. przesłuchano kierownika budowy, który oświadczył m.in. że nad budową wiaty nie pełnił żadnych obowiązków i z tego co pamięta, wiata nie była objęta zatwierdzonym pozwoleniem na budowę.
Wobec powyższego ŚWINB stwierdził, że kontrolowana wiata zrealizowana została z naruszeniem art. 28 P.b., co w konsekwencji prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 48 P.b.
Odnosząc się do kwestii podniesionych w zażaleniu ŚWINB ocenił, że brak jest podstaw do uwzględnienia naruszenia art. 4 P.b., ponieważ wiata zrealizowana została z naruszeniem art. 28 P.b., nie można więc uznać, że została zrealizowana zgodnie z przepisami. Co do stwierdzenia skarżącego, że konstrukcja znajdująca się na działce o nr ewid. [...] w O. jest konstrukcją przeznaczoną do montażu instalacji fotowoltaicznej, którą można zaliczyć do obiektu małej architektury i jest zaliczana do urządzeń infrastruktury technicznej ŚWINB wskazał, że z uwagi na jej zadaszenie panelami fotowoltaicznymi pełni ona jednocześnie rolę wsporczą dla urządzeń fotowoltaicznych w rozumieniu art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c P.b., co jednak nie wyklucza przyjęcia, że stanowi ona wiatę.
W ocenie ŚWINB, organ pierwszej instancji zasadnie nakazał właścicielowi obiektu wstrzymanie w terminie natychmiastowym prowadzenia wszelkich robót budowlanych wykonywanych przy samowolnej budowie ww. wiaty oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o jej legalizację w terminie 30 dni. Dodał, że w przypadku niezłożenia przez inwestora wniosku o legalizację w wymaganym terminie, organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o rozbiórce obiektu zgodnie z art. 49e pkt 1 P.b.
Skargę na powyższe postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł M. P., wnosząc o:
- stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia;
- przeprowadzenie postępowania na zasadach zgodnych z art. 4 P.b. i wskazaniem wyroku WSA w Kielcach z 27 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 203/23 - gdzie Sąd nie odrzucił wykonania nakazu sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego lub całkowitego umorzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie, gdyż powstały obiekt jest konstrukcją pod panele fotowoltaiczne i jest zgodny z obowiązującymi przepisami.
W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł w szczególności, że konstrukcja, która znajduje się na jego działce jest konstrukcją przeznaczoną do montażu instalacji fotowoltaicznej, którą można zaliczyć się do obiektu małej architektury i urządzeń infrastruktury technicznej. Od początku powstania spełnia rolę użytkową, zaś jej podstawowym zadaniem i przeznaczeniem jest montaż paneli fotowoltaicznych. Skarżący zaznaczył, że przepisy Prawa budowlanego nie zabraniają użytkowania przestrzeni pod konstrukcją fotowoltaiczną, nie zabraniają parkowania pod nią samochodu itp. Skarżący nie zgodził się z zakwalifikowaniem przez organy nadzoru budowlanego ww. konstrukcji fotowoltaicznej jako garażu otwartego na podstawie interwencji sąsiadów. Zarzucił, że przedstawione przez uczestników postępowania zdjęcia zostały zrobione zaraz po wjeździe i zatrzymaniu samochodu w celu rozładunku towaru oraz w dniach otrzymania alertów pogodowych o możliwości wystąpienia zagrożenia, nie świadczą zaś o garażowaniu pojazdu.
Nadto skarżący podniósł, że konstrukcja pod instalację fotowoltaiczną jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania jego nieruchomości i powstała zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego na podstawie decyzji nr [...] Ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zgodnie z przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Na konstrukcji tej zamontowane są panele fotowoltaiczne, które służą do zasilania pompy ciepła będącej źródłem CO i CWU dla budynku skarżącego. Obiekt jest również użytkowany w celu utrzymania porządku m.in. do składowania i segregowania odpadów. Skarżący zaznaczył, że ewentualna zmiana lokalizacji lub parametrów konstrukcji nie ma praktycznie żadnego wpływu na działkę sąsiednią, ponieważ przy granicy działek znajduje się mur ogrodzeniowy, który był przedmiotem postępowania administracyjnego i stwierdzono, że jego budowa jest zgodna z przepisami. Ponadto mur ogrodzeniowy z uwagi na konstrukcję tzn. grubość cegły stanowi oddzielenie p.poż pomiędzy działkami i ewentualny rozładunek i parkowanie samochodów w tym miejscu nie stwarza zagrożenia dla użytkowników działki sąsiedniej.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57d (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Jednocześnie zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrolowana sprawa została na tej podstawie rozpoznana w trybie uproszczonym.
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie ŚWINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB, którym wstrzymano w terminie natychmiastowym prowadzenie wszelkich robót budowlanych wykonywanych przy samowolnej budowie wiaty zlokalizowanej na działce o nr ewid.[...], położonej przy P. w O. oraz poinformowano inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia z jednoczesnym pouczeniem, że w przypadku niezłożenia przez inwestora wniosku o legalizację w wymaganym terminie, organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o rozbiórce przedmiotowego obiektu zgodnie z art. 49e pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. P.b.
Sąd podzielił trafność zapadłych rozstrzygnięć wynikającą z właściwie zastosowanych przepisów procedury administracyjnej i prawa materialnego.
Z akt sprawy wynika, że PINB w wyniku przeprowadzonej 26 kwietnia 2023 r. kontroli robót budowlanych wykonywanych przy nadbudowie i przebudowie budynku usługowo-mieszkalnego realizowanego na podstawie decyzji Starosty [...] z 19 marca 2014 r. nie stwierdził istotnych odstępstw części zasadniczej obiektu od zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Jednocześnie organ nadzoru budowlanego nie stwierdził, aby w prowadzonym dla tej inwestycji dzienniku budowy odnotowano wpisy dotyczące budowy spornej wiaty. Dodatkowo kierownik tej budowy 4 września 2023 r. oświadczył, że nad budową wiaty nie pełnił żadnych obowiązków i wiata ta nie była objęta zatwierdzonym pozwoleniem na budowę.
Prawnomaterialną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 48 ust. 1 pkt 1 P.b., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Z kolei art. 48 ust 3 P.b. stanowi, że w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Stosownie zaś do art. 28 ust. 1 P.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każdorazowo przed rozpoczęciem robót budowlanych inwestor obowiązany jest uzyskać ostateczną decyzję właściwego organu o pozwoleniu na budowę, chyba, że ustawodawca w art. 29-31 P.b. wyłączył ten wymóg w stosunku do wyraźnie wskazanych robót budowlanych.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 P.b. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat - o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.
Lektura akt administracyjnych kontrolowanej sprawy potwierdza, że budowę wiaty zlokalizowanej na działce o nr ewid. [...], położonej przy P. w O., pełniącą funkcję garażu otwartego o wymiarach 5,81 m x 8,0 m, wykonano bez przeprowadzenia procedury określonej w art. 28 P.b. Prawidłowo zatem w tym przypadku organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie trybie art. 48 P.b.
Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że brak legalnej definicji wiaty oznacza, że kwalifikacja tego obiektu budowlanego do tego pojęcia wymaga uwzględnienia również jego funkcji. Jeżeli pod powierzchnią zabudowy wiaty zostanie wykonane miejsce postojowe to w efekcie obiekt ten stanie się wiatą garażową. Istotnym jest bowiem faktyczne przeznaczenie i użytkowanie wiaty. Utwardzenie gruntu i wybudowanie zadaszenia nad tym gruntem, dało organom nadzoru budowlanego podstawę do uznania, że urządzenie obiektu budowlanego w taki sposób miało na celu nadanie obiektowi określonej funkcji. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wynika, że sporna wiata jest wykorzystywana jako miejsce postojowe dla samochodu osobowego. Ze względu zatem na funkcję użytkową tej wiaty (polegającą na parkowaniu pod nią samochodu osobowego) oraz powierzchnię zabudowy obiekt ten uznać należy za garaż, którego budowa wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiadał. To zaś oznacza, że wiata zrealizowana została z naruszeniem art. 28 P.b. Zdaniem Sądu, prawidłowo organy oceniły, że w sprawie nie miał zastosowania żaden, z wynikających z P.b., przepisów zwalniających inwestora od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku wykonania przedmiotowego obiektu.
W ocenie Sądu, zasadnie również organ zastosował tryb przewidziany w przywołanym powyżej przepisie art. 48 ust. 1 pkt 1 P.b., zgodnie z ust. 3 informując o możliwości złożenia wniosku o legalizację i konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej.
Podkreślić należy, że postanowienie o wstrzymaniu budowy ma charakter formalny, a jego istota sprowadza się jedynie do formalnego wstrzymania budowy. Postanowienie o wstrzymaniu budowy jest typowym postanowieniem podejmowanym na wstępnym etapie postępowania i nie rozstrzyga w żaden sposób o ewentualnej przyszłej legalizacji obiektu.
Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia skarżącego, że sporna wiata jest konstrukcją przeznaczoną do montażu instalacji fotowoltaicznej, a więc obiektu małej architektury i jest zaliczana do urządzeń infrastruktury technicznej. Zadaszenie tej wiaty panelami fotowoltaicznymi oznacza, że pełni ona jednocześnie rolę wsporczą dla urządzeń fotowoltaicznych w rozumieniu art. 29 ust.4 pkt 3 lit. c P.b. Niemniej podstawowym przeznaczeniem tego obiektu jest wykorzystywanie go jako miejsca postojowego dla samochodu osobowego. To z kolei daje podstawę do uznania obiektu za wiatę garażową. Jak zasadnie wskazuje się w orzecznictwie sądowym, zainstalowanie na samowolnie wybudowanej wiacie urządzeń fotowoltaicznych i potraktowanie tego obiektu jako urządzenia wsporczego do tych urządzeń, nie znosi skutków stwierdzonej samowoli budowlanej oraz nie czyni tej wiaty obiektem budowlanym wzniesionym legalnie.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.