II SA/KR 1624/03

II SA/Kr 1624/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jan Zimmermann /przewodniczący/
Janusz Kasprzycki /sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A. W. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2003 r., znak:[...], wydaną na podstawie art. 33 ust. 1, 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane z 1994 r.) Starosta Limanowski zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku jednorodzinnego, parterowego, niepodpiwniczonego, wolnostojącego z poddaszem użytkowym na działce nr 7164/7, oraz przyłącza energetycznego, przebiegającego przez działki nr 7164/7 i 7172 w S.
W uzasadnieniu tej decyzji Starosta L. wskazał, że projekt zagospodarowania działki /terenu/ przedmiotowego zamierzenia jest zgodny:
z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy T., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] 92 Rady Gminy w T. z dnia 11 sierpnia 1992 r. ( Dz. U. Woj. Nowosądeckiego Nr 22 poz. 227 z dnia 11 września 1992 r. ),
z wymogami ochrony środowiska, z wymogami decyzji Urzędu Gminy w S.
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2002 r., znak : [...] oraz przepisami techniczno - budowlanymi.
Projekt budowlany przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego spełnia wymogi określone art. 34 ust.1, 2, 3 Prawa budowlanego z 1994 r.. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów .
W takim stanie rzeczy, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1
i 2 oraz art. 32 ust. 1 i ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. S. wydał decyzję pozytywną zatwierdzając projekt i udzielając pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli W. i J. S. imieniem córki K. S. oraz A. W. działająca w imieniu R. S.
W. i J. S. zarzucili organowi I instancji podjęcie decyzji z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. Podnieśli, że jest poza sporem, iż inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zauważają jednak, że działka inwestora sąsiaduje z działką, której właścicielami są ich dzieci. Działka inwestora nie ma stabilnej granicy. Podnieśli, że inwestor już na etapie przygotowań do budowy wchodzi na teren ich własności. Stąd też ich obawy, że po uzyskaniu pozwolenia na budowę inwestor będzie w sposób legalny naruszać własność tej działki. Brak prawidłowego rozgraniczenia, ustalenia granicy oraz wytyczenia w terenie stwarza, ich zdaniem, potencjalne niebezpieczeństwo, że nie zostaną zachowane odległości, o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Uważają, że w świetle art. 32 ust.4 pkt.2 Prawa budowlanego z 1994 r., wyczerpujące wykazanie prawa do dysponowania nieruchomością ciąży wyłącznie na wnioskodawcy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek wykazania prawa odpowiedniego dysponowania nieruchomością, obejmuje nie tylko tytuł prawny ale i wykazanie jego zakresu,
a zatem uregulowania granic nieruchomości. W przypadku istnienia wątpliwości przebiegu granic wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę bez uprzedniego ustalenia, że inwestor legitymuje się prawem dysponowania nieruchomością
w odpowiednim zakresie objętym pozwoleniem na budowę prowadzi do naruszenia art.32 ust.4 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Podnieśli także, że inwestor
w aktach w/w sprawy wykazał się własnym dojazdem do działki, a w rzeczywistości dojeżdża działką nr. 7144, której rzekomo jest współwłaścicielem, narusza tym naszą własność czego sobie nie życzą.
Wnieśli zatem o wydanie decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę, bądź też zawieszenia postępowania do czasu uregulowania granicy pomiędzy nieruchomością, na której zlokalizowana ma być inwestycja, a nieruchomością nr 7173.
A. W., działająca w imieniu R. S., także zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania: art. 7, 8, 9, 10, 77 k.p.a. Podniosła również okoliczność związaną z nie ustaleniem granicy pomiędzy działką inwestora a działką sąsiednią. Wyraziła obawy, że nie zostaną wskutek tego spełnione wymogi dotyczące usytuowania budynków przewidziane warunkami technicznymi.
Podniosła także, że jej zdaniem, winna być w tej sprawie rozpisana wizja lokalna z udziałem wszystkich stron. Wadą postępowania jest to, że nie powiadomiono o postępowaniu małoletnią K. S. jak i jej opiekunów Władysławę i J. S., co uniemożliwiło branie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu.
Decyzją z dnia [...] 2003 r., znak:[...], wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda M. wskazał, że krytyka przedmiotowej decyzji nie znajduje swojego uzasadnienia.
Z planu zagospodarowania działki nr 7164/7 jednoznacznie wynika, że projektowany budynek mieszkalny usytuowany został w odległości 7,00 m od granicy z działką nr 7173 z otworami w ścianie zwróconej w stronę granicy
i w odległości od 7 do ponad 10 m od pozostałych granic działki. Odpowiada
to w pełni dyspozycji § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690, z późn. zm.), stanowiącym, że odległość budynku zwróconego w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi powinna wynosić co najmniej 4m, a bez takich otworów - 3 m.
Budynek jest przyłączony do zewnętrznej sieci elektroenergetycznej, a z racji braku warunków do przyłączenia do zewnętrznej sieci kanalizacyjnej zaprojektowano szczelny zbiornik do czasowego gromadzenia nieczystości ciekłych.
Zgodnie z wymogiem zapisanym w § 36 ust. 2 warunków technicznych uwzględniono wymagane odległości pokrywy i wylotu wentylacji ze zbiornika na ścieki, które wynoszą: 3,0 m od granicy działki i ponad 5,0 m od okien i drzwi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.
Wody opadowe odprowadzane będą na teren działki inwestora.
Zatwierdzony projekt zagospodarowania działki został wiążąco uzgodniony przez Zakład Energetyczny, Rejon Dystrybucji w L. w dniu [...] 2002 r.
Wojewoda podkreślił, że plan zagospodarowania działki nr 7164/7 opracowany został na odpowiedniej mapie do celów projektowych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która zawiera m. in. aktualne granice władania (własności) nieruchomości (działek) i projektowany budynek usytuowany został prawidłowo w stosunku do obowiązujących granic działek.
Dalej, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy T., z wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] 2002 r. znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi.
Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane, zachowany więc został przepis art. 32 ust.4 Prawa budowlanego z 1994 r. Do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych zapewnione jest dojście i dojazd od drogi publicznej, zgodnie z wymogami § 14 ust.1 warunków technicznych.
Kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego z 1994 r. jak i wymagania ustalone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz.906).
Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi, uzgodnienia i opinie.
W odniesieniu do podniesionych przez odwołujących się zarzutów Wojewoda stwierdził, że nie mogą one mieć znaczenia przy rozstrzyganiu w sprawie udzielenia krytykowanego pozwolenia na budowę.
Zatwierdzony został projekt budowlany, w którym plan zagospodarowania działki opracowany został na odpowiedniej mapie do celów projektowych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z przepisem § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, póz. 133) treść mapy do celów projektowych zawiera m.in. granice władania (własności) nieruchomości (działek).
Tak więc projektowany budynek usytuowany został z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących granic działki jak i z uwzględnieniem ustalonego dojazdu
i dojścia do działki nr 7164/7 w S., wskazanego na mapie do celów projektowych: działki nr 7164/11, 7144/2 i 7144/3.
Organy administracji publicznej orzekające na podstawie ustawy Prawo budowlane z 1994 r. nie są upoważnione do podejmowania czynności mających na celu likwidację ewentualnych naruszeń prawa własności.
Ochrona własności jest objęta przepisami Kodeksu cywilnego. Sprawy sporne wynikłe na tle tych przepisów podlegają gestii sądów powszechnych.
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o Księgach wieczystych i hipotece (jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, póz. 1361, z późn. zm.) wprowadza w art. 3 ust. 1 domniemanie, iż prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie
z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemanie to przestanie obowiązywać dopiero po prawomocnym uchyleniu wyrokiem właściwego sądu powszechnego (wyrok NSA z dnia 30 września 1997 r. sygn. akt II SA/Kr 1049/96).
Wbrew twierdzeniu odwołujących się, zdaniem Wojewody, strony miały zabezpieczony udział w krytykowanym postępowaniu administracyjnym; zarówno odpowiednie zawiadomienie o wszczęciu postępowania jak i decyzja rozstrzygająca w sprawie zostały stronom doręczone.
Zawiadomienie S. L. z dnia [...] 2003 r. znak: [...] o wszczęciu postępowania w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę, kierowane do K. S. jak i do R. S., zostało doręczone w dniu [...] 2003 r. A. W. legitymującej się wówczas odpowiednim pełnomocnictwem.
Dopiero w dniu [...] 2003 r. A. W. w Starostwie Powiatowym
w L. złożyła oświadczenie, że nie reprezentuje ona małoletniej K. S. (wbrew treści pełnomocnictwa). Wcześniej, w dniu [...] 2003 r. A. W. w imieniu R. S. wniosła uwagi i zastrzeżenia odnoszące się do toczącego się postępowania.
W wyniku rezygnacji A. W. z reprezentowania małoletniej siostry K. S. decyzja z dnia [...] 2003 r. o pozwoleniu na budowę została doręczona W. i J. S .
W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r., co omówiono wyżej, jak i wymogów prawa procesowego należało ustalić, że udzielenie krytykowanego pozwolenia na budowę nastąpiło zgodnie z prawem i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w K. wniosła A. W. w imieniu brata R. S. oraz W. i J. S. W skardze podniosła, że decyzja Wojewody i zajęte w niej stanowisko, nie przekonało ją, że przepisy Prawa budowlanego będą zachowane przy realizacji przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Podtrzymała zatem wszystkie wcześniejsze zarzuty, jakie podnosiła w pismach procesowych. Podniosła jeszcze raz okoliczności związane z nie ustaleniem granicy inwestora w stosunku do działki własności R. i K. S., a także naruszeniem działki własności jej rodziców – W. i J. S.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.
Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga została uwzględniona, ale nie z przyczyn w niej wywiedzionych. Sąd dokonując bowiem kontroli zgodności z prawem wydanych w niniejszej sprawie decyzji, stwierdził, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo.
Pozytywna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obiektu budowlanego może być wydana w sytuacji spełnienia przez inwestora wymogów, o których jest mowa w art. 32 ust. 4 i 35 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami
o zagospodarowaniu przestrzennym,
2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Znajdująca się w aktach decyzja Wójta Gminy w S. z dnia
[...] 2002 r., znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie zawiera określenia terminu ważności decyzji w taki sposób, który by pozwolił organowi, na zweryfikowanie wniesienia wniosku o pozwolenia na budowę w czasie jej obowiązywania, czego wymaga art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r. W takim wypadku organ właściwy w sprawie pozwolenia na budowę powinien był rozważyć kwestię zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę do czasu zweryfikowania decyzji wz i zt przez właściwy organ w postępowaniu nadzwyczajnym.
Z kolei art. 35 ust.1. Prawa budowlanego z 1994 r. nakłada na organ właściwy
w sprawie pozwolenia na budowę obowiązek dokonania przed wydaniem decyzji
o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdzeń:
1) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
2) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
3) wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Stosownie do treści art. 34 Prawa budowlanego z 1994 r. projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami
o zagospodarowaniu przestrzennym. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (ust. 2 art. 34 Prawa budowlanego z 1994 r.).
W myśl ust. 3 art. 34 Prawa budowlanego z 1994 r. p Projekt budowlany powinien zawierać:
1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych
i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich,
2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych,
3) stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych
o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz
o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,
4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.
Powyższe wymogi doprecyzowuje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz.906).
W rozpatrywanej sprawie trudno podzielić stanowisko organów obu instancji, skoro przedłożony do akt administracyjnych wraz z wnioskiem inwestora projekt budowlany nie spełnia wymogów stawianych tego typu opracowaniom.
Przede wszystkim brak w nim obliczeń statycznych, nie przedstawiono schematów konstrukcyjnych ani układu obciążeń, gdy tymczasem § 11 ust. 1. cytowanego wyżej rozporządzenia wyraźnie stanowi, że projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego powinien zawierać zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową. Opis techniczny, o którym mowa w ust. 1 § 11 rozporządzenia, sporządzony z uwzględnieniem § 7, powinien natomiast określać między innymi układ konstrukcyjny obiektu budowlanego, zastosowane schematy konstrukcyjne (statyczne), założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, a dla konstrukcji nowych, nie sprawdzonych - wyniki ewentualnych badań doświadczalnych, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe podstawowych elementów konstrukcji obiektu, kategorię geotechniczną obiektu, warunki i sposób jego posadowienia oraz zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe wewnętrznych
i zewnętrznych przegród budowlanych; w wypadku projektowania przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy do opisu technicznego należy dołączyć ocenę techniczną obejmującą, w uzasadnionych wypadkach, także ocenę aktualnych warunków geologiczno-inżynierskich i stan posadowienia obiektu.
Ponadto w projekt nie zawiera wszędzie numeracji, czego wymaga § 5 rozporządzenia. Na stronie tytułowej nie wymieniono, w myśl § 3 pkt 4 rozporządzenia, które części projektu opracowywali poszczególni projektanci. Brak jest w części opisowej projektu informacji, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane, czy też nie do rejestru zabytków oraz czy podlegają bądź nie podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pkt 5 § 8 rozporządzenia). Brak jest także danych określające wpływ eksploatacji górniczej na działkę lub teren zamierzenia budowlanego, znajdującego się w granicach terenu górniczego, w sytuacji, gdy działka nr 7164/7 w S. położona jest w granicach terenu górniczego.
Dodać jeszcze należy, że nie została w sposób należyty wyjaśniona kwestia dojazdu do działki, na której ma być realizowane przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne. Istnieje w tej kwestii rozbieżność pomiędzy decyzją wz i zt, w której dojazd ten ma się odbywać przez działki nr 7162/1, 7164/9 i 7164/11, w projekcie budowlanym natomiast znajduje się mapa, z której wynika, że dojazd ten odbywać się będzie innymi działkami (działki nr 7164/11, 7144/2 i 7144/3).
Powyższe nie pozwala zatem podzielić stanowiska organów obu instancji, że inwestor spełnił wymagania stawiane przepisami art. 32 ust. 4 i 35 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. i w związku z tym brak jest podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W sytuacji, gdy w sprawie nie zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, zgodnie
z wymogami art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a zebrany materiał dowodowy został błędnie przez organy administracji oceniony (art. 80 k.p.a.), nie można zaakceptować jako odpowiadających prawu wydanych przez nie decyzji administracyjnych w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.,
z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.
Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw.
z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) nakazywała orzeczenie jak w punkcie II sentencji wyroku.
O kosztach natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł
w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r.,
Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).