II SA/Ke 255/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KielcachKielcach2006-01-17
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlaneprzyłącze wodociągowesamowola budowlanaroboty budowlanestan technicznyzgodność z prawemdecyzja administracyjnapostępowanie sądowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę małżonków M. na decyzję nakładającą obowiązek doprowadzenia samowolnie wybudowanego przyłącza wodociągowego do stanu zgodnego z prawem.

Skarżący H. i A. małż. M. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję nakładającą obowiązek wykonania czynności mających na celu doprowadzenie samowolnie wybudowanego przyłącza wodociągowego do stanu zgodnego z prawem. Skarżący argumentowali, że przyłącze nie było wykonane samowolnie i że nie powinny mieć zastosowania obecne przepisy Prawa budowlanego. Sąd oddalił skargę, uznając, że przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a jego samowolne wykonanie podlega art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a nie art. 48.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał sprawę ze skargi H. i A. małż. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja organu I instancji nakładała na skarżących obowiązek wykonania czynności mających na celu doprowadzenie samowolnie wykonanych robót budowlanych przy przyłączu wodociągowym do budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Organy ustaliły, że przyłącze zostało wykonane w lipcu 1999 r. bez pozwolenia na budowę i nie było ujęte w dokumentacji wodociągu. Sprawa była już przedmiotem postępowania, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. uchylił wcześniejszą decyzję nakazującą rozbiórkę, wskazując, że przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym, i nie ma zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, lecz art. 50 ust. 1 pkt 1. Sąd administracyjny uznał, że ocena prawna NSA jest wiążąca i że organ prawidłowo zastosował art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakładając obowiązek oceny stanu technicznego przyłącza przez osobę z uprawnieniami. Sąd nie podzielił zarzutu skarżących o braku samowoli, wskazując na brak pozwolenia na budowę i niezgodność z dokumentacją wodociągu. W związku z tym, Sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym, w związku z czym nie ma do niego zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, lecz art. 50 ust. 1 pkt 1.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wcześniejszym wyroku NSA, który stwierdził, że przyłącze wodociągowe, będące urządzeniem technicznym zapewniającym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego), nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 48.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.b. art. 51 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Nakłada obowiązek wykonania czynności mających na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Pomocnicze

p.b. art. 50 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Dotyczy innych przypadków robót budowlanych wykonanych samowolnie.

p.b. art. 48

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Nie ma zastosowania do przyłącza wodociągowego jako urządzenia budowlanego.

p.b. art. 3 § pkt 9

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Definicja urządzenia budowlanego (przyłącze wodociągowe).

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 99

Wiążąca moc oceny prawnej NSA w sprawach rozpoznawanych przez WSA.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym, co wyklucza zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Samowolnie wykonane roboty budowlane podlegają reżimowi art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Ocena prawna Naczelnego Sądu Administracyjnego w poprzednim postępowaniu jest wiążąca dla WSA.

Odrzucone argumenty

Argument skarżących, że przyłącze nie było wykonane samowolnie (wpłaty, odbiór przez GZGK). Argument skarżących, że nie powinny mieć zastosowania obecne przepisy Prawa budowlanego.

Godne uwagi sformułowania

przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym podjęte przez inwestorów w sposób samowolny roboty budowlane stanowią inny przypadek robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego... wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny

Skład orzekający

Teresa Kobylecka

przewodniczący sprawozdawca

Renata Detka

sędzia

Sylwester Miziołek

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących przyłączy wodociągowych jako urządzeń budowlanych, a nie obiektów budowlanych, oraz stosowanie art. 50 ust. 1 pkt 1 w przypadku samowoli budowlanej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samowolnie wykonanego przyłącza wodociągowego i wiążącej mocy orzeczeń NSA dla WSA.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest właściwa kwalifikacja prawna robót budowlanych (obiekt vs. urządzenie) i jak wcześniejsze orzeczenia NSA mogą wiązać sądy niższej instancji, nawet po zmianie przepisów.

Przyłącze wodociągowe: urządzenie czy obiekt budowlany? Kluczowa różnica w Prawie budowlanym.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ke 255/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Renata Detka
Sylwester Miziołek
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.3 pkt9, art.48, art.50 ust.1 pkt1, art.29
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 255/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi H. i A. małż. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązku wykonania czynności oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [..]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].
Decyzją tą, podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) organ I instancji nałożył na H. i A. M. obowiązek wykonania w terminie do dnia 15 maja 2004 r. czynności mających na celu doprowadzenie robót budowlanych wykonanych przy budowie przyłącza wodociągowego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 144 położonej przy ul. M. w C., gmina B. do stanu zgodnego z prawem, tj. oceny dotyczącej stanu technicznego wybudowanego przyłącza wodociągowego, opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych, przynależną do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, która w przypadku stwierdzenia, iż wybudowane przyłącze wykonano z naruszeniem przepisów technicznych winna również zawierać zakres zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że w wyniku oględzin dokonanych dnia 3 sierpnia 1999 r. na działce Nr 144 w C., mapy sytuacyjno-wysokościowej, decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę wodociągu we wsi C. z dnia [...] znak [...] wraz z załącznikiem graficznym - -projektem zagospodarowania terenu ustalono, że do istniejącego na działce budynku mieszkalnego wykonano przyłącze wodociągowe o przekroju - 32 mm od wodociągu o przekroju - 80 mm, które nie było ujęte w dokumentacji wodociągu. Przyłącze wykonano w lipcu 1999 r., bez pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że niniejsza sprawa była już przedmiotem postępowania organu I i II instancji oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą inwestorom w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokonanie rozbiórki przyłącza wodociągowego o przekroju - 32 mm, wybudowanego od wodociągu o przekroju - 80 mm w miejscowości C. do budynku mieszkalnego nr 129a, bez pozwolenia na budowę. W wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym i nie ma do niego zastosowania art. 48 Prawa budowlanego i podjęte przez inwestorów w sposób samowolny roboty budowlane stanowią inny przypadek robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ ustalił, że nie została zawarta umowa na dostawę wody i nie jest naliczana opłata za pobór wody, przyłącze do budynku pozostaje zamknięte (odcięty dopływ wody od sieci głównej), zaś stan techniczny przyłącza do budynku mieszkalnego nie jest znany od czasu zamknięcia przyłącza i zdemontowania obudowy (klucza) do opaski "Imer 80/5/4".
Wobec powyższego organy obu instancji uznały, że celem włączenia przyłącza do wodociągu niezbędne jest ustalenie jego stanu technicznego i zgodności z przepisami technicznymi, określającymi zakres ewentualnych zmian i przeróbek celem doprowadzenia instalacji do zgodności z prawem. Ponieważ działka inwestorów jest zabudowana, to zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 9 Prawa budowlanego przyłącze jest urządzeniem technicznym zapewniającym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli H. i A. M., wnosząc o jej uchylenie.
Uzasadnienie skargi sprowadza się do zarzutu, że pozwolenie na budowę wodociągu z przyłączami dla wsi C. powinno uwzględniać także ich działkę, gdyż wpłacili na ten cel pieniądze w 1989 r. i 1990 r. Skarżący podnieśli, że do wykonania przyłącza do swojego domu zatrudnili firmę, a dyrektor GZGK w B. dokonał odbioru przyłącza, w związku z czym roboty te nie były wykonane w sposób samowolny. Były zgłoszone do inwestora budowy wodociągu - Urzędu Gminy B. i do GZGK w S.. Skarżący uważają, że nie mogą mieć w sprawie zastosowania przepisy Prawa budowlanego obecnie obowiązującego, gdyż przyłącze zostało wykonane w 1999r .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą inwestorom w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokonanie rozbiórki przedmiotowego przyłącza wodociągowego.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przytoczył uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 20/99 (ONSA 2000/4/133) stwierdzającą, że wykonywanie lub wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym urządzenia budowlanego (przyłącza wodociągowego), o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ), nie jest budowaniem obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 48 tej ustawy. Jeżeli zatem, w myśl art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, to z uwzględnieniem pojęcia robót budowlanych (art. 3 pkt 7 ustawy), przez które należy rozumieć budowę, ale także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu trzeba przyjąć, że połączone z istniejącym już budynkiem mieszkalnym przyłącze wodociągowe nie będące obiektem budowlanym, dające się rozłączyć z budynkiem już istniejącym bez istotnego dla niego uszkodzenia, nie jest również częścią obiektu budowlanego w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego.
Nadto w powyższym wyroku Sąd wyraził pogląd, że podjęte przez inwestorów w sposób samowolny roboty budowlane stanowią inny przypadek robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Wyrażona powyżej ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w sprawie, albowiem przepis art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani wojewódzki sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu Sądu.
W rozpoznawanej sprawie organ administracji po raz kolejny rozpoznając sprawę zastosował się do wskazań i oceny prawnej wyrażonej w wyroku z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uznając, że przedmiotowe przyłącze wodociągowe wykonane samowolnie przez skarżących nie jest obiektem budowlanym, ani częścią obiektu budowlanego, w związku z czym ma do niego zastosowanie przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ratio legis tego przepisu polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w aspekcie prawa administracyjnego. Zgodnie z jego brzmieniem obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ wydał w tym celu decyzję nakładającą obowiązek wykonania we wskazanym terminie określonych czynności, polegających na nałożeniu obowiązku złożenia oceny dotyczącej stanu technicznego wybudowanego przyłącza wodociągowego, opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych, przynależną do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, która w przypadku stwierdzenia, iż wybudowane przyłącze wykonano z naruszeniem przepisów technicznych winna również zawierać zakres zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem.
Sąd nie podzielił zarzutu skarżących, iż przedmiotowe przyłącze wodociągowe nie zostało wykonane w sposób samowolny. Skarżący nie przedstawili pozwolenia na jego budowę, zaś z akt sprawy wynika, że główny wodociąg, zrealizowany na podstawie pozwolenia na budowę wodociągu we wsi C. z dnia [...] znak [...] nie uwzględniał przyłącza do budynku mieszkalnego skarżących. Fakt jego realizacji przez określoną firmę, dokonane przez skarżącego wpłaty na Społeczny Komitet Budowy Wodociągu w C. oraz "odbiór" przyłącza przez GZGK nie stanowią o tym, że przyłącze wodociągowe wykonane zostało zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Wystąpienie samowoli budowlanej należy badać na dzień realizacji przedmiotowej inwestycji, a przepis art. 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji (Dz.U.03.207.2016) nie zwalniał przyłącza wodociągowego od uzyskania pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI