II SA/Ke 246/24

II SA/Ke 246/24 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-12-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach
Beata Ziomek /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Kuza
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 613/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-07
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 884
art. 2 ust. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu usług i rozwoju sieci telekomunikacyjnych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1336
art. 24 ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 25 marca 2024 r. znak: IR.I.7840.14.2.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Świętokrzyskiego na rzecz K. J. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Ke 246/24
Uzasadnienie
Decyzją z 25 marca 2024 r., znak: IR.I.7840.14.2.2024, Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu odwołania K. J., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kielce Nr 371/2023 z 15 grudnia 2023 r., znak: UA-IV.6740.1.228.2023.AZL, zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą spółce P. Spółka z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej "P" wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce nr ewid. [...], położonej w obrębie [...] przy ul. W. w Kielcach, sprostowanej postanowieniem Prezydenta Miasta Kielce z 12 stycznia 2024 r. znak: UA-IV.6740.1.228.2023.AZL.
W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ("Pb"). W odwołaniu K. J. podnosiła, że nie zakończyło się postępowanie rozgraniczeniowe i nie jest możliwe określenie odległości przedmiotowej wieży od granic działki nr [...], nie załączono opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego, projektu robót geotechnicznych oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej wymaganych dla obiektów posadowionych w skomplikowanych warunkach gruntowych, zaliczanych do trzeciej kategorii geotechnicznej, a warunki na działce według odwołującej się są skomplikowane. Ponadto zarzuciła, że brak jest informacji o mocy zainstalowanych anten i nie zostały podpisane projekty zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlany.
Rozpatrując odwołanie Wojewoda Świętokrzyski przywołał treść art. 35 ust. 1 Pb i ustalił, że dla działki nr [...] obowiązuje uchwała Nr [...] Rady Miasta Kielce z dnia 2.12.2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Kielce północ [...], zgodnie z którym teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem ZN7, położonym w całości w strefie "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Według § 39 m.p.z.p. są to tereny zieleni naturalnej, znajdującej się w Dolinie rzeki Silnicy. Działka nr ewid. [...] ma kształt wydłużonego prostokąta graniczącego: od północnego wschodu z działką nr ewid. [...] - ulica W. - droga publiczna, gminna, od północnego zachodu z działką nr ewid. [...], od południowego wschodu z działką nr ewid. [...], od południowego zachodu z działką nr ewid. [...] i/Nr [...]. Projektowana wieża (oś trzonu wieży) usytuowana została w odległości:
- 38,5 m - od granicy z działką nr ewid. [...] - droga publiczna,
- 7,5 m - od granicy z działką nr ewid. [...].
Projektuje się podniesienie terenu działki o 0,80 m i usytuowanie wieży na nasypie. Przedmiotową stację bazową stanowi stalowa, rurowa wieża antenowa MONOBOT M-51 o wysokości trzonu 51,0 m i o wysokości całkowitej H=53,l m - z instalacją odgromową oraz nasypem. Zaprojektowano posadowienie wieży na płycie żelbetowej, u podstawy wieży, na stalowych ramach mają być umieszczone szafy techniczne na urządzenia sterujące. Ponadto zaprojektowano wewnętrzną linię zasilającą, kanalizację kablową i ogrodzenie stacji. Wieżę oraz wszystkie elementy towarzyszące zaprojektowane są na działce nr ewid. [...]. Wieża służy do zawieszenia:
- anten sektorowych szt. 6 - wysokość zawieszenia 50,70 m n.p.t., na azymutach: 30°, 140°, 270°, - po dwie anteny na każdym z trzech azymutów, pochylenie wiązki (tilt elektryczny) wynosi od 0° do 10°.
- anten radioliniowych szt. 4 - wysokość zawieszenia 47,1 m na azymutach 214° i 229° oraz 47,8 m na azymutach 197° i 222°.
- urządzeń RRU oraz urządzeń sterujących.
W ocenie Wojewody Świętokrzyskiego, przedmiotowa wieża telefonii komórkowej należy do obiektów łączności publicznej, zaś możliwość jej budowy wynika z ustaleń ogólnych, zawartych w § 14 pkt 1 lit a m.p.z.p. Inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a co za tym idzie przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska, zgodnie z przepisami art. 59 i art. 60 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie ... (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 ze zmianami).
Źródłem emisji pola elektromagnetycznego są anteny sektorowe, zawieszone na wieży. Położenie i wielkość obszarów pola elektromagnetycznego emitowanego przez te anteny, wyliczone i określone na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17.12.2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2448) w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku wskazują, że obszary pól elektromagnetycznych o gęstości mocy przekraczającej 10 W/m2, uznawanej za szkodliwą dla ludzi, to jest o poziomach wyższych od dopuszczalnych, położone są jedynie nad terenem działki nr ewid [...], w kierunkach określonych azymutami, w odległości wynoszącej maksymalnie 7,86 m od wieży, na wysokości wynoszącej minimum 49,2 m od poziomu terenu, zatem na wysokości niedostępnej dla ludności.
Określając powyższe uwzględniono ukształtowanie terenu, istniejącą zabudowę oraz pochylenie wiązki, (opracowanie pt Graficzna prezentacja ... str. 15,16,17,18).
Z ustaleń wynika, że:
- obszar oddziaływania anten zawieszonych na wieży nie przekracza granic działki nr ewid. [...].
- obszar oddziaływania pozostałych elementów stacji bazowej także zamyka się w obszarze działki nr ewid. [...].
- brak jest - w miejscach przebywania ludzi - oddziaływań pól elektromagnetycznych emitowanych przez planowaną inwestycję, o wartościach powyżej dopuszczalnych
Zdaniem Wojewody, planowana inwestycja nie spowoduje uciążliwości i nie wymaga ustanowienia wokół projektowanego obiektu obszaru ograniczonego użytkowania. Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zmianami). Przedmiotowa inwestycja swoją lokalizacją nie narusza przepisów § 9 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z dnia 26 maja 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1040)
Do projektu załączono wymagane uzgodnienia i oświadczenia. Projekt zagospodarowania działki, projekt architektoniczno - budowlany, a także opracowanie pt Graficzna prezentacja poziomu pól elektromagnetycznych, sporządzone zostały przez projektantów posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, wydanym przez tę izbę.
Inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania działką Nr [...] na cele budowlane.
W oparciu o powyższe ustalenia organ odwoławczy uznał, że Prezydent Miasta Kielce, zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Pb wydał decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Dodatkowo podniesiono, że przepis art. 35 ust. 4 Pb stanowi, iż w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Jednocześnie organ odniósł się szczegółowo do zarzutów uznając je za nieuzasadnione.
W skardze do tut. Sądu K. J. podniosła, że:
- Wojewoda Świętokrzyski wydał zaskarżoną decyzję przed wskazanym przez siebie w piśmie z dnia 29.02.2024 r. terminem załatwienia sprawy, określonym na dzień 29.03.2024 r., co spowodowało, że skarżąca nie dołączyła do akt sprawy, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, decyzji Prezydenta Miasta Kielce o rozgraniczeniu działki będącej jej własnością z działką nr ewid. [...], na której zaprojektowana jest przedmiotowa inwestycja. Takie działanie - w ocenie skarżącej - jest działaniem niekonsekwentnym i niezgodnym z przepisami Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Decyzja Prezydenta Miasta Kielce w sprawie rozgraniczenia (...) została przedłożona w dniu 26.03.2024 r. W ocenie skarżącej, działanie Wojewody Świętokrzyskiego, który wydał decyzję przed ustalonym przez siebie terminem, naraża ją na niekorzystne skutki prawne wydanej decyzji;
- opracowania dotyczące określenia warunków gruntowych istniejących w miejscu inwestycji i warunków posadowienia przedmiotowej wieży są niekompletne. W ocenie skarżącej, w miejscu posadowienia przedmiotowej wieży panują skomplikowane warunki gruntowe, nie zaś proste, wieżę należy zakwalifikować do III kategorii geotechnicznej, nie do II;
- projekt nie zawiera informacji o oddziaływaniu na obiekty budowlane na sąsiednich działkach, w szczególności na budynek skarżącej, w ocenie skarżącej takie oddziaływanie będzie znaczne, z uwagi na skomplikowane warunki gruntowe.
- w projekcie stanowiącym załącznik do zaskarżonej decyzji brak jest "informacji dotyczącej mocy zainstalowanych nadajników", zaś "moc nadajników jest kluczowym parametrem charakteryzującym antenę."
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 7 listopada 2024 r. sygn. akt II OZ 613/24 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA w Kielcach z 24 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 246/24 o odmowie dopuszczenia Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Ochrony [...] do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika i dopuścił do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania Polskie Stowarzyszenie na rzecz Ochrony [...]. Swoje stanowisko uczestnik ten wyraził w piśmie procesowym z 12 grudnia 2024 r. zarzucając, że organy dopuściły się następujących naruszeń prawa:
1. art. 35 ust, 1 pkt 1 lit, a Pb w zw. z § 39 ust, 2 pkt 2 lit. B i § 39 ust. 2 pkt 3 uchwały nr [...] Rady Miasta Kielce z dnia 02.12.2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Kielce Północ [...] na obszarze miasta Kielce poprzez stwierdzenie zgodności między projektem budowlanym a ustaleniami m.p.z.p., podczas gdy inwestycja znajduje się na terenie, w którym nie dopuszcza się budowy sieci infrastruktury technicznej,
2. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit, b Pb w zw. z art. 76 ust. 2 pkt 1-2 ustawy Prawo ochrony środowiska (dalej jako: "poś") w zw. z art. 3 pkt 39 poś poprzez uznanie, że sprawdzenie zgodności projektu z wymaganiami ochrony środowiska polega na bezkrytycznym przyjęciu za dokumentacją inwestora, że inwestycja nie przekracza dopuszczalnego poziomu pól elektromagnetycznych określonego w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17.12.2019 r. w sytuacji, gdy organy powinny opierać się na definicji środowiska w rozumieniu art. 3 pkt 39 poś oraz rozumować pojęcie wymagań ochrony środowiska w rozumieniu art. 76 ust. 2 pkt 1-3 poś i w zestawieniu z tymi przepisami sprawdzić zgodność projektu budowlanego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem w decyzjach organów brak wzmianki o tych przepisach i nie wiadomo jak organy rozumieją pojęcie "środowisko", bowiem definicja zawarta w art. 3 pkt 39 poś nie obejmuje swoim zakresem zdrowia ludzi,
3. § 14 pkt 5 lit, d rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11.09.2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (dalej jako: "rmr") poprzez zaakceptowanie projektu budowlanego, w którym brak jakichkolwiek informacji i danych o charakterze, cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska (w rozumieniu art. 3 pkt 39 poś) oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych (czyli użytkowników telefonii komórkowej - użytkowników telefonów) i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi i nie ustalenie, jakie są przepisy odrębne, które określają zagrożenia dla środowiska oraz higieny i zdrowia ludzi, którzy będą korzystać z usług inwestycji (telefonia komórkowa) oraz zagrożenia dla otoczenia, w którym znajduje się stacja bazowa (w związku z emisją promieniowania),
4. § 14 pkt 8 rmr poprzez zaakceptowanie projektu budowlanego, w którym podano błędny obszar oddziaływania, bowiem doszło do skrajnego absurdu, że inwestycja celu publicznego o znaczeniu gminnym polegające na emisji zasięgu telefonicznego na skalę całej gminy, ma obszar oddziaływania zaledwie kilka działek,
5. § 20 ust. 1 pkt 9 lit, d rmr poprzez zaakceptowanie projektu budowlanego, w którym nie podano zasięgu rozprzestrzenienia się promieniowania oraz podano błędne i niepełne parametry techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem właściwości emisji pola elektromagnetycznego, z podaniem odpowiednich parametrów tego pola i zasięgu jego rozprzestrzeniania się,
6. § 20 ust. 1 pkt 9 lit, d rmr w zw. z art. 7 kpa, art. 8 § 1 kpa, art. 12 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa i art, 80 kpa poprzez brak jakiegokolwiek samodzielnego ustalenia, jakie są charakterystyczne parametry techniczne stacji bazowej telefonii komórkowej oraz jakie są parametry charakteryzujące jej wpływ na środowisko, a następnie nieustalenie, czy inwestor podał wszystkie wymagane zgodnie z wiedzą współczesną parametry techniczne inwestycji i parametry charakteryzujące jej wpływ na środowisko oraz czy inwestycja w takiej konfiguracji jest zgodna z wszelkimi przepisami odrębnymi; organy nie podjęły żadnych samodzielnych ustaleń w tym zakresie ani nie powołały biegłego do wyjaśnienia tej kwestii, lecz bezkrytycznie przyjęły, że jest poprawna, samemu nie ustalając, jakie są parametry stacji bazowej i nie mając wiedzy, by móc sprawdzić, czy inwestor rzeczywiście podał wszystkie konieczne parametry w świetle treści ww. przepisu rmr; organy ponadto nie dostrzegły, że w projekcie budowlanym na wstępie projektant powołuje się, że wykorzystał parametry inwestycji podane mu przez inwestora oraz zawarte w kartach katalogowych anten (katalogi anten), a takich kart katalogowych nie załączono do projektu budowlanego, co uniemożliwia jego weryfikację w ramach swobodnej i wnikliwej oceny dowodu,
7. tabeli 13 wierszy 3-7 kolumn 11-15 zawartych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy w zw. z § 9 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z dnia 26.05.2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie poprzez zupełne pominięcie przepisów rozporządzenia z 12.06.2018 r. i niezbadanie, czy projekt budowlany jest zgodny z tymi przepisami, a przecież miejsca pracy mogą znajdować się w pobliżu inwestycji i również w tych miejscach dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych muszą być dochowane, zgodnie z przepisami określonymi w tym rozporządzeniu, czego Organy w ogóle nie sprawdziły, bezkrytycznie dając wiarę inwestorowi, że inwestycja jest zgodna z wszelkimi przepisami, choć Organy nie podały, o jakie przepisy chodzi i nie zbadały zgodności z dopuszczalnymi poziomami określonymi w rozporządzeniu z dnia 12.06.2018 r., pomimo że określone poziomy w tym rozporządzeniu są znacznie mniejsze niż określone w dla miejsc dostępnych dla ludności w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17.12.2019 r.,
8. kolumn 2-4 wierszy 12-13 (ostatni i przedostatni) tabeli nr 2 stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz. U. z 2019 r. poz. 2448) w zw. ze zdaniem pierwszym w pierwszym akapicie po słowie "Objaśnienia" pod tabelą nr 2 w załączniku do ww, rozporządzenia i w zw. z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w zw. z art. 7 kpa, art. 8 § 1 kpa, art. 12 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez sprawdzenie zgodności inwestycji jedynie co do 10 W/m2 (taka wartość obowiązuje dla częstotliwości powyżej 2 GHz, czyli 2000 MHz, a w niniejszej sprawie inwestor planuje wytwarzać 2100 MHz i 2600 MHz, ale również częstotliwości mniejsze od 2000 MHz), podczas gdy anteny mają wytwarzać także promieniowanie o częstotliwości 800, 900 i 1800 MHz, a dla tych częstotliwości dopuszczalny poziom wynosi odpowiednio 4, 4,5 i 9 W/m2, a Organ sprawdził jedynie zgodność inwestycji dla poziomu 10 W/m2, nie zauważając, że poziom wynosi także 4 W/m2; poprzez uznanie, że obszar oddziaływania inwestycji zamyka się w granicach terenu działki inwestycyjnej, pomimo że gdyby tak było naprawdę, to zasięg telefoniczny byłby wyłącznie w obszarze działki inwestycyjnej, oraz pomimo że o oddziaływaniu świadczy jakiekolwiek oddziaływanie pola elektromagnetycznego, a nie tylko oddziaływanie ponadnormatywne, i wskutek tego organ błędnie uznał obszar oddziaływania za zbyt mały i nie uznał okolicznej ludności za strony postępowania, pomimo że stronami powinny być, bowiem oddziaływanie inwestycji obejmie ich, a ponadto poprzez brak jakiegokolwiek zweryfikowania, czy inwestycja nie będzie przekraczać dopuszczalnego poziomu pól elektromagnetycznych w środowisku, a jest to niemożliwe, bowiem inwestor podał niepełne oraz błędne parametry techniczne anten, a ponadto w dokumentacji inwestora brak obliczeń wyznaczenia mocy EIRP oraz maksymalnych zasięgów występowania ponadnormatywnych pól e-m, wskutek czego organ powinien wezwać inwestora do uzupełnienia tych braków lub powołać biegłego, czego nie uczynił, i nie dopilnował, czy na pewno nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych poziomów emisji, bowiem oparł się na błędnej i niepełnej dokumentacji inwestora oraz nie poddał jej jakiejkolwiek analizie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody Świętokrzyskiego, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kielce zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą P. Spółce z o.o. pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej. U podstaw stanowiska organów obu instancji legło stwierdzenie, że zostały spełnione wymogi przewidziane w art. 35 ust. 1 Pb, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) (uchylona),
b) (uchylona),
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) (uchylona);
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
Oceniając zgodność projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ I instancji przyjął, że dla terenu na którym położona jest działka inwestora (strefa krajobrazowa "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego, ustanowionego uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 27 września 2010 r. nie obowiązują określone w § 5 lit f uchwały zakazy i działania w zakresie czynnej ochrony ekosystemów, w tym m.in. zakaz "lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, albowiem stosownie do treści art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, powyższe zakazy nie dotyczą realizacji inwestycji celu publicznego, jakim jest budowa stacji bazowej telefonii komórkowej. Podkreślono, że w świetle art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, budowa obiektów łączności publicznej jest celem publicznym. Natomiast w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podniesiono, że zgodność lokalizacji przedmiotowej inwestycji z m.p.z.p. wynika z ustaleń ogólnych zawartych w § 14 pkt 1 lit a tego planu.
Sąd stwierdza, że oba orzekające w sprawie organy nie dokonały prawidłowej analizy zapisów uchwały Nr [...] Rady Miasta Kielce z dnia 2.12.2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Kielce północ [...], w aspekcie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pb.
Przedmiotowa działka, na której ma znajdować się wnioskowana inwestycja, na rysunku miejscowego planu znajduje się na terenie oznaczonym symbolem ZN-7, tj. tereny zieleni naturalnej (§ 6 pkt 10 m.p.z.p.), w strefie "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, o czym świadczy załącznik nr 1 do uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 27 września 2010 r. W strefie krajobrazowej "A" obowiązują zakazy i działania w zakresie czynnej ochrony ekosystemów zawarte w ww. uchwale Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego (§ 10 ust. 1 lit a m.p.z.p.).
Organy prawidłowo przyjęły, że budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, zgodnie z nowelizacją z dnia 5 maja 2022 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie należy do tego typu przedsięwzięć. Powyższe ustalenie ma istotne znaczenie dla wykładni § 14 pkt 1 lit a m.p.z.p. zgodnie z którym: "W zakresie szczegółowych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, ustala się w obrębie całego obszaru objętego planem następujące zakazy:
1) lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz lokalizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów odrębnych, za wyjątkiem:
a) inwestycji celu publicznego z zakresu: dróg, sieci infrastruktury technicznej oraz łączności publicznej, w rozumieniu przepisów odrębnych,
b) pozostałych inwestycji dopuszczonych ustaleniami planu,
2) nasadzenia zieleni ograniczającej widoczność kierowców w rejonie skrzyżowań i ogrodzeń,
3) zgodne z pozostałymi ustaleniami planu."
Wbrew opinii organu odwoławczego, nie znajduje zastosowania w sprawie § 14 pkt 1 lit a ogólnych ustaleń m.p.z.p., który reguluje kwestie lokalizacji tylko przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz lokalizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a jak uznał ten organ, do tego typu przedsięwzięć nie zalicza się przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy jednoznacznie stwierdził, że "przedmiotowa inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a co za tym idzie przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska, zgodnie z przepisami art. 59 i art. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie ....". Niewątpliwie w tej sytuacji należy kierować się zapisem § 14 pkt 3 m.p.z.p., który wprost odsyła do pozostałych ustaleń planu, w tym do określonych w Rozdziale 3 ustaleń szczegółowych. Stosownie do treści § 39 m.p.z.p. zawartego w Rozdziale 3:
1. Wyznacza się tereny zieleni naturalnej, oznaczone na rysunku planu symbolami ZN1-10.
2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, ustala się:
1) przeznaczenie: zieleń naturalna znajdująca się w obrębie doliny rzeki Silnicy, z zastrzeżeniem pkt 2,
2) poza strefą krajobrazową "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz poza obszarem strefy zalewowej Q 1% rzeki Silnicy możliwość:
a) urządzenia terenów zieleni miejskiej na bazie zieleni naturalnej,
b) budowy: obiektów małej architektury, sieci infrastruktury technicznej, ciągów pieszych i rowerowych,
3) zasady zagospodarowania: zakaz budowy obiektów budowlanych, za wyjątkiem: sieci infrastruktury technicznej, ciągów pieszych i pieszo-rowerowych, obiektów i urządzeń służących utrzymaniu i regulacji wód oraz zabezpieczeniu przed zagrożeniem powodziowym, z uwzględnieniem pkt 2 niniejszego paragrafu oraz § 10 pkt 4,
4) parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu: udział terenu biologicznie czynnego: minimalnie 90 %; w przypadku, o którym mowa w pkt 2: minimalnie 80 %,
5) zasady obsługi komunikacyjnej terenu: nie dotyczy,
6) zakaz lokalizacji miejsc parkingowych,
7) wysokość stawki procentowej stanowiącej podstawę do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - 1%,
8) pozostałe ustalenia zgodnie z Rozdziałem 2 - ustalenia ogólne
Rację ma uczestnik postępowania – Polskie Stowarzyszenie na rzecz Ochrony [...], że organy administracji nie przeanalizowały treści przepisów m.p.z.p., nie dostrzegając w ogóle cyt. wyżej przepisu. Z regulacji § 39 ust. 2 pkt 3 wynika, że dla terenów oznaczonych w rysunku planu symbolem ZN1-10 obowiązuje zakaz budowy jakichkolwiek obiektów budowlanych, za wyjątkiem sieci infrastruktury technicznej, ciągów pieszych i pieszo-rowerowych, obiektów i urządzeń służących utrzymaniu i regulacji wód oraz zabezpieczeniu przed zagrożeniem powodziowym, z uwzględnieniem punktu 2 niniejszego paragrafu oraz § 10 pkt 4. Z kolei § 39 ust. 2 pkt 2 lit b m.p.z.p. stanowi, że sieci infrastruktury technicznej mogą być lokalizowane na terenie oznaczonym w rysunku planu symbolami ZN1-10, ale poza strefą krajobrazową "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz poza obszarem strefy zalewowej Q 1% rzeki Silnicy. Wprawdzie § 39 ust. 2 pkt 3 m.p.z.p. określając zasady zagospodarowania i zakaz budowy obiektów budowlanych dopuszcza możliwość budowy sieci infrastruktury technicznej na terenie ZN-7, jednakże uwzględniając pkt 2 ust. 2 niniejszego paragrafu, wyłącznie poza strefą krajobrazową "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz poza obszarem strefy zalewowej Q 1% rzeki Silnicy.
Obecnie jednolicie przyjmuje się, że stacja bazowa telefonii komórkowej jest urządzeniem, które stanowi element niezbędny dla funkcjonowania sieci telekomunikacyjnej, bezpośrednio związany ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych, co oznacza, że wpisuje się ona w zakres pojęciowy sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Potwierdza to także definicja infrastruktury technicznej, do której zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych należą: każdy element infrastruktury lub sieci, który może służyć do umieszczenia w nim lub na nim elementów sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, nie stając się jednocześnie aktywnym elementem tej sieci telekomunikacyjnej, taki jak rurociągi, kanalizacja, maszty, kanały, komory, studzienki, szafki, budynki i wejścia do budynków, instalacje antenowe, antenowe konstrukcje wsporcze, wieże i słupy. Nie budzi zatem wątpliwości, że zaprojektowana wieża wraz z elementami towarzyszącymi (szafy techniczne, linia zasilająca, kanalizacja kablowa) należą do infrastruktury technicznej, o której mowa w § 39 m.p.z.p.
Dla prawidłowej wykładni § 14 i § 39 m.p.z.p. nie ma znaczenia okoliczność, że budowa stacji telefonii komórkowej stanowi inwestycję celu publicznego, a w związku z tym, jak wywodzi organ I instancji, w Kieleckim Obszarze Chronionego Krajobrazu, na którym znajduje się przedmiotowa inwestycja nie obowiązują zakazy, wynikające z art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Zdaniem Sądu, wymieniona wyżej ustawa nie wyłącza postanowień m.p.z.p., dla którego przyjęcia ustawodawca przewidział odrębny i specyficzny tryb. Rada Miasta Kielce podejmując uchwałę Nr [...] z dnia 2.12.2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Kielce północ [...] działała w ramach kompetencji polegającej na prawie do władczego kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej na terenie gminy określanej jako tzw. władztwo planistyczne, o czym stanowi przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dopóki m.p.z.p. obowiązuje na obszarze miasta Kielce, dopóty organy administracji muszą działać w oparciu o jego ustalenia. Brak zatem podstaw do twierdzenia, że art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody wyłącza stosowanie § 39 ust. 2 pkt 2 i 3 m.p.z.p. zakaz budowy na terenie Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, w strefie "A" urządzeń infrastruktury technicznej.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że obowiązujące zapisy m.p.z.p. dla terenu obejmującego strefę krajobrazową "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wprowadzają ustalenia uniemożliwiające udzielenie pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej stanowiącej infrastrukturę techniczną. Tym samym orzekające w sprawie organy dopuściły się naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pb poprzez nieuprawnione przyjęcie, że planowana inwestycja jest zgodna z planem.
Z uwagi na brak przesłanki określonej w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a Pb, od której zależało wydanie decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej spółce P. Spółka z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze oraz stanowisku uczestnika Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Ochrony [...], należało uznać za bezprzedmiotowe.
Sąd uznał, że wniesienie skargi na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Kielce z 12 stycznia 2024 r. znak: UA-IV.6740.1.228.2023.AZL. o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji tego organu, stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie nie uniemożliwia Sądowi prowadzenia postępowania. Trzeba bowiem podnieść, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z materiału dowodowego nie wynika, aby doszło do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z 25 marca 2024 r., znak: IR.I.7840.14.2.2024. Tym samym Sąd był uprawniony do kontroli zaskarżonej decyzji w wersji uwzględniającej postanowienie o sprostowaniu.
Z podniesionych wyżej względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł, o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a.