Orzeczenie · 2026-06-17

II SA/Ke 230/26Uchylenie odmowy świadczenia wychowawczego babci 2

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Miejsce
Kielcach
Data
2026-06-17
NSAUbezpieczenia społeczneWysokawsa
świadczenie wychowawczeopieka nad dzieckiembabciasąd rodzinnyZUSprawo rodzinneochrona praw dzieckaKonstytucja RPKonwencja o prawach dziecka

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która utrzymała w mocy odmowę przyznania świadczenia wychowawczego I. D., babci dziecka. ZUS uznał, że skarżąca nie jest uprawniona do świadczenia, ponieważ nie spełnia definicji opiekuna prawnego ani faktycznego (wymagającej wniosku o przysposobienie), mimo że na mocy postanowienia sądu rodzinnego sprawowała pieczę nad wnuczką. Sąd administracyjny uznał tę interpretację za błędną. Wskazał, że powierzenie pieczy nad dzieckiem na mocy orzeczenia sądu powinno być podstawą do przyznania świadczenia, a zawężanie kręgu uprawnionych wyłącznie do osób występujących o przysposobienie jest niezgodne z konstytucyjną zasadą ochrony praw dziecka (art. 72 Konstytucji RP) oraz zasadą równości (art. 32 Konstytucji RP). Sąd podkreślił, że celem świadczenia jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowaniem dziecka, a pomoc państwa jest szczególnie ważna w przypadku dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej. Ponadto, sąd odwołał się do Konwencji o prawach dziecka, wskazując, że przyjęte przez ZUS rozwiązanie narusza jej przepisy. WSA nakazał organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wykładni prokonstytucyjnej i znaczenia orzeczeń sądów rodzinnych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących świadczenia wychowawczego w kontekście faktycznej opieki nad dzieckiem sprawowanej na mocy orzeczenia sądu, a także zastosowanie przepisów Konstytucji RP i Konwencji o prawach dziecka do wykładni ustaw.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej, gdzie piecza nad dzieckiem została powierzona na mocy postanowienia sądu rodzinnego, a nie w ramach formalnego przysposobienia czy pieczy zastępczej.

Zagadnienia prawne (1)

Czy osoba sprawująca faktyczną pieczę nad dzieckiem na mocy postanowienia sądu rodzinnego, ale nie będąca opiekunem prawnym ani nie występująca o przysposobienie, jest uprawniona do świadczenia wychowawczego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, osoba sprawująca faktyczną pieczę nad dzieckiem na mocy postanowienia sądu rodzinnego jest uprawniona do świadczenia wychowawczego, nawet jeśli nie wystąpiła o przysposobienie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zawężanie kręgu uprawnionych do świadczenia wychowawczego wyłącznie do osób występujących o przysposobienie jest niezgodne z Konstytucją RP (zasada ochrony praw dziecka i zasada równości) oraz Konwencją o prawach dziecka, ponieważ pomija osoby, którym sąd powierzył bieżącą pieczę nad dzieckiem. Kluczowa jest faktyczna opieka sprawowana na mocy orzeczenia sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lutego 2026 r. oraz poprzedzającą ją decyzję ZUS z 14 stycznia 2026 r.

Przepisy (7)

Główne

ustawa art. 4 § ust. 1 i 2

Ustawa o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

Świadczenie wychowawcze przysługuje rodzicom, opiekunom faktycznym i prawnym, rodzinom zastępczym oraz innym podmiotom wskazanym w przepisie, a jego celem jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka.

ustawa art. 2 § pkt 10

Ustawa o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

Definicja opiekuna faktycznego dziecka jako osoby faktycznie opiekującej się dzieckiem, która wystąpiła z wnioskiem do sądu opiekuńczego o przysposobienie dziecka. Sąd uznał tę definicję za zbyt wąską w kontekście konstytucyjnym.

ustawa art. 13 § ust. 1

Ustawa o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują na wniosek osób uprawnionych wymienionych w art. 4 ust. 2 ustawy.

Konstytucja RP art. 72 § ust. 1 i 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej ma prawo do opieki i pomocy władz publicznych. Przepisy te stanowią podstawę do prokonstytucyjnej wykładni ustawy.

Konstytucja RP art. 32 § ust. 1 i 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada równości i zakaz dyskryminacji. Sąd uznał, że zawężenie kręgu uprawnionych do świadczenia narusza tę zasadę.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego.

k.r.o. art. 145 § -

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przepisy dotyczące opieki prawnej, przywołane przez organ, ale nieuznane za decydujące przez sąd.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżąca sprawuje faktyczną pieczę nad dzieckiem na mocy postanowienia sądu rodzinnego. • Zawężenie definicji opiekuna faktycznego do osoby występującej o przysposobienie jest niezgodne z Konstytucją RP i Konwencją o prawach dziecka. • Celem świadczenia wychowawczego jest wsparcie w wychowaniu dziecka, a pomoc państwa jest kluczowa dla dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej.

Odrzucone argumenty

Skarżąca nie jest opiekunem prawnym dziecka. • Skarżąca nie spełnia definicji opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy, ponieważ nie wystąpiła z wnioskiem o przysposobienie.

Godne uwagi sformułowania

Niezgodne z konstytucyjną zasadą ochrony praw dziecka byłoby zawężenie grupy osób legitymowanych do otrzymania świadczenia wychowawczego wyłącznie do osób, które faktycznie opiekują się dzieckiem, ale jedynie pod warunkiem, że wystąpiły do sądu opiekuńczego o przysposobienie dziecka, a pominięcie osób, które na mocy orzeczenia sądu opiekuńczego wykonują bieżącą pieczę nad dzieckiem. • Prawo do świadczenia wychowawczego wywodzone jest w tym przypadku ze współstosowania ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci i Konstytucji, czyli na ustaleniu właściwego sensu normy ustawy za pomocą normy konstytucyjnej, z przyznaniem pierwszeństwa tej drugiej. • Przyjęte w ustawie rozwiązanie narusza zatem także art. 32 Konstytucji RP i wynikającą z tego przepisu zasadę równości.

Skład orzekający

Agnieszka Banach

przewodniczący sprawozdawca

Jacek Kuza

członek

Krzysztof Armański

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczenia wychowawczego w kontekście faktycznej opieki nad dzieckiem sprawowanej na mocy orzeczenia sądu, a także zastosowanie przepisów Konstytucji RP i Konwencji o prawach dziecka do wykładni ustaw."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej, gdzie piecza nad dzieckiem została powierzona na mocy postanowienia sądu rodzinnego, a nie w ramach formalnego przysposobienia czy pieczy zastępczej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa pokazuje, jak sądy stosują Konstytucję i prawa dziecka do interpretacji przepisów, chroniąc osoby sprawujące faktyczną opiekę nad dziećmi, nawet jeśli formalnie nie spełniają wąskich definicji ustawowych.

“Babcia sprawująca opiekę nad wnukiem na mocy wyroku sądu – czy należy jej się świadczenie wychowawcze? WSA odpowiada!”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst