II SA/Ke 228/06

II SA/Ke 228/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /sprawozdawca/
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Kurator Oświaty
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1982 nr 3 poz 19
art.7 ust.3, art.9b ust.4 pkt1
Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela.
Dz.U. 1991 nr 98 poz 433
par.2
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2006 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( DZ.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz na podstawie art. 9b ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r.- Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003r. Nr 118 poz. 1112 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. D. utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] stwierdzającą nieważność decyzji Dyrektora Gimnazjum z dnia [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego T. D.
W motywach rozstrzygnięcia Kurator Oświaty podał, że Burmistrz Miasta i Gminy po zapoznaniu się z materiałem dowodowym w postaci akt osobowych T. D., prawidłowo wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Dyrektora Gimnazjum w dniu [...].
T. D. w okresie od dnia 1 września 1999r. do dnia 31 sierpnia 2000r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze godzin na stanowisku nauczyciela fizyki w Gimnazjum. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Gimnazjum na podstawie art. 9b ust 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela w związku z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 19, poz 239 ze zm.) nadał T. D. stopień nauczyciela kontraktowego, wskazując, iż w/w posiada kwalifikacje tj. wyższe wykształcenie z przygotowaniem pedagogicznym - kierunek fizyka ogólna. Z ustaleń Burmistrza Miasta i Gminy wynika, że skarżący na dzień 6 kwietnia 2000r. nie posiadał wymaganych prawem kwalifikacji do uzyskania stopnia awansu zawodowego, albowiem zaświadczenie Uniwersytetu nr [...] z dnia [...] o zaliczeniu dziesiątego semestru studiów wyższych na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu nie uprawniało Dyrektora Gimnazjum do uznania, że T. D. spełnia warunek posiadania wymaganych kwalifikacji - studiów wyższych. Wymagane kwalifikacje T. D. nabył dopiero w dniu 25 kwietnia 2001r. po uzyskaniu dyplomu ukończenia studiów wyższych na Uniwersytecie - Wydział Fizyki i Astronomii.
Kurator Oświaty po przeprowadzeniu ponownej analizy materiału dowodowego stwierdził, że brak jest podstaw do zmiany decyzji Burmistrza Miasta i Gminy lub też jej uchylenia, albowiem decyzja Dyrektora Gimnazjum z dnia [...] stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 kpa została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Skargę na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] złożył T. D. wnosząc w całości o jej uchylenie. Skarżący zarzucił, iż oba podjęte rozstrzygnięcia są krzywdzące, bowiem przekreślają jego osiągnięcia zawodowe oraz cofają do poziomu awansu zawodowego sprzed sześciu lat. Dodatkowo zaskarżona decyzja rodzi negatywny skutek finansowy bowiem wraz z utratą stopnia nauczyciela kontraktowego nastąpi obniżenie wysokości jego wynagrodzenia.
W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie, czy określona decyzja administracyjna dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Stosownie zaś do treści art. 156 § 1 pkt 2 kpa organ administracyjny obligatoryjnie stwierdza nieważność decyzji, jeżeli wydana została bez podstawy prawnej lub rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym reprezentowany jest pogląd, iż o rażącym naruszeniu prawa decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki które wywołuje decyzja (por. np. wyrok SN z 8.04.1994 r. (III ARN 13/94), OSN 1994, z. 3, poz. 36, wyrok NSA z 18.07.1994 r. (V SA 535/94), ONSA 1995, z. 2, poz. 91). Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. W sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo, to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności - skutki gospodarcze lub społeczne skutki naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie jest możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organy praworządnego państwa.
Zgodnie z dyspozycją art. 9b ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela, nauczycielowi stażyście (spełniającemu warunki o których mowa w ust. 1) stopień nauczyciela kontraktowego nadaje w drodze decyzji administracyjnej dyrektor szkoły. W dacie wydania kwestionowanej decyzji materialne przesłanki dotyczące awansu zawodowego ze stopnia nauczyciela stażysty na stopień nauczyciela kontraktowego przewidywał art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2000r. Nr 19, poz 239 ze zm. - cytowanej dalej jako ustawa). Zgodnie z treścią powołanego przepisu nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas określony lub nieokreślony. Pojęcie wymaganych kwalifikacji zostało zdefiniowane w § 2 a rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia ( Dz. z 1991r. Nr. 98 poz. 433 ze zm. - cytowanym dalej jako rozporządzenie), stosownie do którego osoba posiada kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w gimnazjach i szkołach zawodowych, jeżeli:
1) ma kwalifikacje określone w § 2 ust. 1
2) legitymuje się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku ( specjalności) zgodnym (lub zbliżonym) z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym
3) legitymuje się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku (specjalności) innym niż nauczany przedmiot lub rodzaj prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, zarówno Burmistrz Miasta i Gminy jak i Kurator Oświaty prawidłowo uznali, że skarżący w dniu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego tj. w dniu 6 października 2000r. nie posiadał kwalifikacji do nadania stopnia awansu zawodowego - nauczyciela kontraktowego - w rozumieniu § 2a rozporządzenia, bowiem w tym czasie nie legitymował się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku zgodnym (lub zbliżonym) z nauczanym przedmiotem. Zaświadczenie nr [...] z dnia [...] "o stanie odbytych studiów wyższych" potwierdzało jedynie, że T. D. uzyskał zaliczenie dziesiątego semestru studiów wyższych co oczywiście nie mogło być równoznaczne z legitymowaniem się przez skarżącego dyplomem ukończenia studiów wyższych i nie mogło stanowić podstawy do przyjęcia, że T. D. posiadał wymagane prawem kwalifikacje.
W świetle powyższych rozważań za trafne należy uznać stanowisko organu, że w okolicznościach faktycznych i prawnych danej sprawy, Dyrektor Gimnazjum nadając T. D. decyzją administracyjną stopień nauczyciela kontraktowego w dacie [...] uczynił to z rażącym naruszeniem przepisów art. 7 ust. 3 ustawy i § 2a rozporządzenia, a skoro tak to zaistniała podstawa do wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Podniesione przez skarżącego w skardze zarzuty mają charakter pozaprawny i w związku z tym nie mogły one odnieść zamierzonego skutku.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.