II SA/Ke 189/08

II SA/Ke 189/08 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2008-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Teresa Kobylecka
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 162/09 - Postanowienie NSA z 2009-02-20
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art. 51 ust. 3 i 1 pkt 2,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 79, art. 11
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 lutego 2008r. znak: [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania B. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 grudnia 2007r. znak: [...], stwierdzającej wykonanie przez zobowiązanego – M. W., obowiązku, nałożonego decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r. znak:[...], dotyczącego zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanego na terenie posesji nr 18 przy ul. 1 Maja w K., z określeniem iż w pokrywie zbiornika zamontowano rurę odpowietrzającą oraz wykonano zamknięcie otworu służącego do opróżniania zbiornika , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ przedstawił historię postępowania administracyjnego w sprawie i wskazał, że pismem z dnia 10 maja 2006r. B. P. wniosła o usunięcie zbiornika na nieczystości, znajdującego się na działce przy ul. I-go Maja 18 w K.
W dniu 19 czerwca 2006r. pracownicy PINB przeprowadzili oględziny na w/w działce, w czasie których stwierdzono, że od strony południowej budynku mieszkalnego usytuowany jest zbiornik na nieczystości ciekłe o głębokości 1,43 m. Ustalono, że zbiornik nie ma odpowietrzenia, a otwór służący do jego opróżniania zabezpiecza blacha bez zamknięcia. Budynek mieszkalny B. P. położony jest od strony zachodniej w linii ogrodzenia między działkami, a opisany otwór do opróżniania zbiornika znajduje się w odległości 3 m od ściany budynku B. P., w której nie ma otworów okiennych lub drzwiowych.
Właściciel kontrolowanej działki M. W. oświadczył do protokołu, że budynek mieszkalny na jego działce wybudowano w latach 1964 – 65, natomiast zbiornik na nieczystości ciekłe został wybudowany przez jego ojca M. W., bez pozwolenia na budowę w 1985r. i w tym czasie nie było jeszcze budynku mieszkalnego na działce B. P.
Pismem z dnia 19 czerwca 2006r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu na wniosek B. P. postępowania w sprawie zbiornika na nieczystości ciekłe na posesji nr 18 przy ul. I-go Maja w K. W czasie jego trwania M. W. przedłożył oświadczenie E. S., że kilkakrotnie wywoził nieczystości ciekłe z jego posesji oraz kopię rachunku z dnia 17 czerwca 2006r. za usługi asenizacyjne. Z kolei B. P. złożyła, odnotowane w notatce służbowej oświadczenie, z którego wynikało, że nie wie kiedy szambo zostało zbudowane, jedynie ma wiedzę, że znajduje się ono w miejscu, gdzie wcześniej gromadzone były ziemniaki.
Decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania decyzji nakazującej M. W. usunięcie zbiornika na nieczystości ciekłe. Natomiast decyzją znak: [...] również z dnia 1 sierpnia 2006r. nałożył na niego obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia przedmiotowego zbiornika do stanu zgodnego z przepisami prawa, z określeniem, że należy zamontować rurę odpowietrzającą o wysokości minimum 50 cm ponad poziom terenu oraz wykonać zamknięcie otworu służącego do opróżniania zbiornika w terminie do dnia 15 sierpnia 2006r. W odwołaniu od pierwszej z w/w decyzji B. P. zarzuciła, że sporny zbiornik budowany był w 2005r.
Decyzją z dnia 5 października 2006r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję, to jest decyzję odmawiającą nakazania usunięcia zbiornika, wskazując, że organ I instancji powinien wskazać konkretny przepis prawa budowlanego uprawniający go do wydania nakazu rozbiórki, poddać analizie przesłanki, które prowadzą do wydania takiego nakazu, po czym dowieść, że przesłanki te nie zachodzą w danym przypadku. Nadto podniósł, że w protokole oględzin z dnia 19 czerwca 2006r. brak jest dowodu, że wyniki oględzin zostały przedstawione B. P. oraz, że organ odebrał od niej podczas oględzin oświadczenie, co do zebranych dowodów. Organ odwoławczy wskazał, że PINB powinien samodzielnie dokonać pomiarów części podziemnej zbiornika, a nie opierać się na wymiarach podanych przez właściciela.
W toku dalszego postępowania w dniu 25 października 2006r. zostały przeprowadzone kolejne oględziny, w czasie których odkryte zostały narożniki płyty zbiornika. Pomierzono płytę zbiornika i ustalono, że część równoległa do granicy ma 2,18m, prostopadła 2,15 m, a wymiary wewnętrzne zbiornika wynoszą 1,50 x 2,02 m. Poziom ścieków w zbiorniku wynosił 1,15 m od poziomu płyty dennej ,a wymiary otworu do opróżniania zbiornika 41 x 60 cm. Blacha zabezpieczająca otwór miała wymiary 52 x 52 cm. Organ stwierdził zamontowanie rury odpowietrzającej z PVC oraz brak zamknięcia zabezpieczenia zbiornika. Ustalono, że południowo-zachodni narożnik zbiornika usytuowany jest w odległości 1,64 m od ściany budynku mieszkalnego B. P. oraz w odległości 1,46 m od płotu pomiędzy działkami, natomiast północno-zachodni narożnik zbiornika usytuowany jest
w odległości 1,80 m od ściany budynku i w odległości 1,62 m od płotu. Odległość otworu służącego do opróżniania zbiornika od studni znajdującej się na tej samej działce wynosiła 15,0 m, a od otworu okiennego w południowej ścianie budynku mieszkalnego B. P. 5,60 m. Ponadto stwierdzono, że otwór do opróżniania zbiornika usytuowany jest w odległości 3,55 m od ściany budynku B. P. od strony granicy. B. P. oświadczyła do protokołu, że kiedy był stawiany jej dom to szamba jeszcze nie było.
Po przeprowadzeniu szeregu dowodów na okoliczność daty budowy zbiornika Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 28 listopada 2006r. Znak: [...] odmówił wydania decyzji nakazującej usunięcie zbiornika na nieczystości ciekłe. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2007r. znak: [...].
Na skutek wniesionej przez B. P. skargi obie te decyzje zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
z dnia 6 września 2007r. sygn. akt [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że nieuzasadnione było wydanie na podstawie "a contrario art. 51 ust. 1 pkt 1" ustawy Prawo budowlane decyzji, w sytuacji, gdy w dniu 1 sierpnia 2006r. PINB wydał już decyzję, w której orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane o nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia zbiornika do stanu zgodnego z przepisami prawa, nakazując zamontowanie rury odpowietrzającej oraz zamknięcia otworu służącego do opróżniania zbiornika - w terminie do 15 sierpnia 2006r. Sąd stwierdził, że nałożenie obowiązków obligowało organ nadzoru budowlanego do sprawdzenia ich wykonania po upływie terminu lub na wniosek inwestora i wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Sąd dodał, że organ nadzoru naruszył przepis prawa materialnego tj. art. 51 ustawy Prawo budowlane, błędnie wydając jednocześnie dwie decyzje: na podstawie ust. 1 i ust. 2 tego artykułu.
W toku dalszego postępowania w dniu 17 grudnia 2007r. przeprowadzono kontrolę na działce przy ul. I-go Maja 18 w K. Podczas kontroli organ stwierdził, że wykonano zamknięcie otworu służącego do opróżniania zbiornika
w formie dekla z blachy z zamknięciem zabezpieczonym kłódką. Potwierdzono istnienie rury odpowietrzającej z PVC fi 50 mm. Następnie organ I instancji wydał decyzję, która stanowi przedmiot niniejszego postępowania odwoławczego.
W odwołaniu od tej decyzji B. P. zarzuciła, że została zawiadomiona o tym, że w dniu 17 grudnia 2007r. mają mieć miejsce oględziny zbiornika, ale odbyło się to w ten sposób, że pracownicy organu weszli na nieruchomość M. W., a następnie poinformowali ją, że oględziny już się odbyły. Wtedy zażądała, aby wejść z pracownikami organu na działkę, ale oni się nie zgodzili.
Po wydaniu decyzji, w dniu 7 stycznia 2008r do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika B. P. adw. D. P., w którym wniósł on o powtórzenie czynności oględzin zbiornika oraz poinformował, że
z uzyskanych od mocodawczyni informacji dowiedział się, że dokonane oględziny nie miały przebiegu zgodnego z zasadami obiektywnego postępowania administracyjnego oraz zasadami współżycia społecznego.
Analizując sprawę organ nadzoru stanął na stanowisku, że zbiornik nie mógł być wybudowany przed 1999r. gdyż z pism Urzędu Gminy z dnia 29 marca 1999r. jednoznacznie wynika, że na działce M. W. rosły wówczas drzewa tak usytuowane, że następowało obcieranie się gałęzi drzew
o rynny budynku S. P., zatem nie mogło tam być wówczas zbiornika i ciągu kanalizacyjnego. W związku z powyższym organ uznał, że zbiornik wykonany został samowolnie w okresie po 1999r.
Następnie organ nadzoru powołując się na treść art. 3 pkt 6 i 9 ustawy Prawo budowlane z 1994r., oraz uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2000r. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zbiornik związany jest z budynkiem mieszkalnym, zapewnia możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i służy gromadzeniu ścieków, jest więc urządzeniem budowlanym związanym z obiektem budowlanym a jego wykonanie polegało na wykonaniu robót budowlanych. W takim przypadku należało zastosować art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane.
Nadto organ odwoławczy podkreślił, że obowiązki nałożone na M. W. decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r. znak: [...] zostały wykonane, przy czym wykonanie obowiązku dotyczącego zamontowania rury odpowietrzającej nastąpiło przed dniem 25 października 2006r. Z kolei w dniu 17 grudnia 2007r. organ I instancji stwierdził, że wykonano zamknięcie otworu służącego do opróżniania zbiornika w formie dekla z blachy z zamknięciem zabezpieczonym kłódką. Wobec takiego stanu faktycznego decyzja organu I instancji jest zasadna.
Odnosząc się do kwestii oględzin z dnia 17 grudnia 2007r., WINB wskazał, że organ nadzoru budowlanego ma prawo wstępu na działkę podczas oględzin, natomiast nie przysługuje mu uprawnienie do wprowadzenia na jej teren innych osób wbrew woli właściciela działki. Z kolei zapewnienie udziału w oględzinach stronom następuje poprzez przedstawienie stronom wyników oględzin i odebranie oświadczeń.
W kwestii pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi D. P. organ odwoławczy wskazał, że zostało ono udzielone w dniu wydawania decyzji tj. 21 grudnia 2007r., a organowi I instancji doręczono je w dniu 7 stycznia 2008r. Przed tą datą nie istniała więc ani prawna ani faktyczna możliwość uczestniczenia przez pełnomocnika w jakichkolwiek czynnościach organu, nie ma więc podstaw do twierdzenia, że organ I instancji miał obowiązek powtarzać oględziny z udziałem adwokata.
Decyzję tę zaskarżyła B. P. W podpisanej przez siebie skardze zarzuciła, iż jest ona dla niej krzywdząca, nie odzwierciedla właściwego stanu faktycznego i prawnego i że usytuowanie szamba niedaleko jej domu powoduje pękanie jego ścian oraz wydziela nieprzyjemną woń, gdyż jest ono sporadycznie opróżniane. Natomiast pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 8, 9, 10 i 11 kpa oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 11 kpa wskazał, że uzasadnienie decyzji organ II instancji jest całkowicie niewystarczające bowiem "kilka stron tego uzasadnienia stanowi samo tylko powtórzenie dotychczasowego przebiegu samej sprawy, a jedynie około jednej strony merytoryczne odniesienie się do stanowiska Skarżącej i zgłoszonych przez nią zarzutów oraz wniosku dowodowego" przez co organ ten nie wyjaśnił stronie
w sposób pełny i właściwy zasadności przesłanek, którymi kierował się przy wydawaniu decyzji. Stwierdził, że pomimo podnoszenia przez skarżącą zarzutu błędnego pomiaru szamba, jej wniosek o dokonanie ponownego pomiaru w jej obecności i pełnomocnika został pominięty. Dodał również, że skarżąca wyraźnie wskazywała, że przedmiotowe szambo nie posiada szczelnego dna, co powoduje m.in. pękanie ściany jej domu, a także wbrew twierdzeniom organów nie posiada ono w rzeczywistości odpowietrzenia wymaganego przepisami prawa.
Autor skargi zaznaczył, że uczestnik postępowania ma prawo uczestniczyć w przeprowadzanej przez organ wizji, a także zgłaszać w jej toku swoje uwagi, sugestie i wyjaśnienia. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca nie miała nawet możliwości obserwowania ze swojej działki przeprowadzanych przez urzędników organu I instancji czynności pomiaru szamba. Mogła mieć zatem uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości i rzetelności przeprowadzonych czynności. Postępowanie to stoi w sprzeczności z art. 10 kpa, który rozróżnia "czynny udział" w postępowaniu administracyjnym od "umożliwienia wypowiedzenia się przez stronę", co zdaniem wnoszącego skargę, dla organu II i I instancji pozostaje bez różnicy.
Pełnomocnik powołał również orzecznictwo NSA / z dnia 23.09.1982r. II SA 1031/82, NSA z 8.03.2000r. V SA 1482/99, z którego wynika, że w razie wątpliwości należy sprawę rozstrzygać na korzyść obywatela, tylko takie bowiem postępowanie może pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa.
W związku z tak sprecyzowanymi zarzutami wnosił o uchylenie zaskarżone decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlany wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim na podkreślenie zasługuje to, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję:
1/ o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo
2/ w przypadku niewykonania obowiązku – nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Jak z powyższego przepisu wynika, w postępowaniu tym przedmiotem ustaleń organu jest tylko to, czy został wykonany obowiązek nałożony uprzednio wydaną decyzją. Odnosząc to stanu niniejszej sprawy wskazać należy, iż ostateczną decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 nałożył na M. W. obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanego na terenie posesji przy ul. 1 Maja 18 w K. do stanu zgodnego z przepisami prawa poprzez zamontowanie rury odpowietrzającej
o wysokości minimum 50 cm ponad poziom terenu oraz wykonanie zamknięcia otworu służącego do opróżniania zbiornika. Tak więc w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji obowiązkiem organu było tylko ustalenie, czy nałożony decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r. obowiązek został wykonany. Już w czasie oględzin przeprowadzonych w dniu 25 października 2006r./ w związku
z postępowaniem dotyczącym usunięcia tego zbiornika/ przy udziale skarżącej zostało ustalone, że została zamontowana rura odpowietrzająca oraz że zabezpieczono otwór do opróżniania zbiornika blachą o wymiarach 52 × 52 cm,
z tym, że w protokole z tych oględzin wskazano, iż "nie stwierdzono zamknięcia zabezpieczenia". Natomiast w czasie oględzin przeprowadzonych w dniu 17 grudnia 2007r.ustalono, że wykonano zamknięcie otworu służącego do opróżniania zbiornika w formie deka z blachy z zamknięciem zabezpieczonym kłódką oraz rurę odpowietrzającą. Tak więc w świetle tych dwóch protokołów z oględzin, z których pierwszy został podpisany przez skarżącą, która w oględzinach tych brała udział, nie budzi wątpliwości fakt wykonania przez M. W. obowiązku nałożonego na niego decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r.
Odnośnie zawartych w skardze zarzutów związanych z faktem, iż skarżąca nie uczestniczyła w oględzinach przeprowadzonych w dniu 17 grudnia 2007r. to wskazać należy co następuje: o terminie tych oględzin B. P. została prawidłowo zawiadomiona, kwitując własnoręcznym podpisem w dniu 10 grudnia 2007r. odbiór zawiadomienia i wezwania na te oględziny / k. 51 tom I/.
W czynności skarżąca nie wzięła udziału, natomiast na drugi dzień złożyła do organów obu instancji pismo zatytułowane zażalenie, wskazując iż inspektorzy, którzy przyjechali na oględziny zamiast przyjść najpierw do niej to od razu udali się do M. W. i później nie chcieli w jej obecności "przemierzyć" szamba.
W dniu 21 grudnia 2007r. B. P. udzieliła pełnomocnictwa adwokatowi D. P., który pismem z tego samego dnia, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 stycznia 2008r. / a więc już po wydaniu decyzji przez organ I instancji/ i które do PINB wpłynęło dopiero w dniu 7 stycznia 2008r., wniósł
o powtórzenie czynności oględzin zbiornika, gdyż "uczestniczka postępowania chciała, abym uczestniczył w dokonywanych oględzinach, a z uwagi na utrudniony kontakt z moją kancelarią, a także konieczność uczestniczenia przeze mnie
w rozprawach sądowych ostatecznie nie miałem możliwości uczestniczenia
w dokonanych przez Inspektorat czynnościach. Ponadto z uzyskanych przeze mnie od pani B. P. informacji wynika jej zdaniem, że dokonane oględziny nie miały przebiegu zgodnego z zasadami obiektywnego postępowania administracyjnego oraz zasadami współżycia społecznego". Organ II instancji udzielił skarżącej odpowiedzi na jej pismo z dnia 17 grudnia 2007r. wskazując m. in., że organ nadzoru budowlanego posiada wynikające z przepisów prawo wstępu na teren działki podczas oględzin, a po przeprowadzeniu oględzin ma obowiązek udać się do stron w sprawie i przedstawić wyniki tych oględzin oraz umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych tą droga dowodów, przy czym to przedstawienie dowodów rozumiane jest jako udział strony w oględzinach. Nadto wskazał, że organ nadzoru budowlanego nie ma prawa wprowadzać ze sobą nawet podczas oględzin na teren cudzej nieruchomości strony przeciwnej w sprawie wbrew woli właściciela nieruchomości. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stanowisko to w ocenie Sądu jest błędne. Zgodnie z art. 79 kpa strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia m. in. dowodu z oględzin i ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu. Branie udziału w oględzinach polega na obecności przy czynności oględzin, a nie jak to wskazał organ, na zapoznaniu się z wynikami tych oględzin. Tym niemniej zdaniem Sądu nieprawidłowe stanowisko organu odwoławczego odnośnie tego, co należy uznać za udział strony w oględzinach nie miało i nie mogło mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z analizy pisma skarżącej z dnia 17 grudnia 2007r./ co zostało przez nią potwierdzone na rozprawie przed Sądem/ nie wynika bowiem, aby powodem niebrania przez nią udziału w oględzinach było niewpuszczenie jej na nieruchomość M. W. Z pisma z dnia 17 grudnia 2007r. wynika, iż czekała ona na urzędników w swoim domu i ma pretensje, że po przyjeździe nie przyszli najpierw do niej, natomiast z jej wypowiedzi na rozprawie przed sądem, że choć czekała na nich przed domem, to przeoczyła ich przyjazd. W tej sytuacji nie można zarzucić organowi I instancji, że przeprowadził oględziny z naruszeniem art. 79 § 2 kpa. Ponadto zarówno z pisma skarżącej z dnia 17 grudnia 2008r. jak i skargi wynika, że po to domagała się przeprowadzenia ponownych oględzin, aby ponownie dokonać pomiarów zbiornika. Jak już jednak była o tym mowa na wstępie, przeprowadzone oględziny miały na celu jedynie ustalenie, czy został wykonany
w całości obowiązek nałożony na M. W. decyzją z dnia 1 sierpnia 2006r.
i dla ustalenia tej okoliczności jakiekolwiek pomiary samego szamba były bezprzedmiotowe. Również za bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie należy uznać zawarte w skardze zarzuty dotyczące tego, że szambo rzekomo ma inne wymiary niż w rzeczywistości oraz, że posiada nieszczelne dno. Te kwestie były przedmiotem badania przez PINB przed wydaniem decyzji, nakładającej na M. W. konkretnych obowiązków. Na obecnym etapie postępowania, prowadzonego na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego, niedopuszczalne byłoby nakładanie na inwestora kolejnych obowiązków, a tym bardziej nakazanie mu usunięcia tego obiektu z powodów innych niż niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji
z dnia 1 sierpnia 2006r. W tym miejscu dodatkowo zauważyć należy, iż już
z protokołu oględzin przeprowadzonych z udziałem skarżącej w dniu 25 października 2006r. w zasadzie wynika, iż obowiązki te zostały wykonane / została zrobiona rura odpowietrzająca i zabezpieczenie otworu klapą/, natomiast oględziny
w dniu 17 grudniu 2007r. wykazały, że dodatkowo zamknięcie otworu zbiornika zostało zabezpieczone kłódką. Zawarty w skardze zarzut, jakoby szambo nie posiadało odpowietrzenia wymaganego przepisami prawa jest gołosłowny i niczym nieuzasadniony.
Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko organu odnośnie kwestii oględzin nie mogło mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, skoro organ I instancji nie naruszył przepisu art. 79, w szczególności inspektorzy przeprowadzający oględziny nie mieli obowiązku przychodzić po skarżącą do domu
i osobiście zapraszać ją w ten sposób do udziału w czynności ani też dokonywać z jej udziałem pomiarów szamba, okoliczność natomiast wykonania rury odpowietrzającej została już ustalona podczas poprzednio przeprowadzanych oględzin z udziałem skarżącej.
Wbrew zawartemu w skardze zarzutowi, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, aczkolwiek faktycznie dość obszerne i opisujące przebieg wszystkich postępowań dotyczących zbiornika, zawiera również należyte wyjaśnienie powodów, dla których organ ten uznał decyzję PINB za prawidłową. Okoliczność zaś, iż "tylko na jednej stronie" odniósł się merytorycznie do stanowiska, zarzutów
i wniosków skarżącej w żaden sposób nie narusza art. 11 kpa.
Mając powyższe na uwadze skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu,
o czym Wojewódzki Sąd administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.