II SA/Ke 175/24

II SA/Ke 175/24 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-06-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /sprawozdawca/
Jacek Kuza
Sylwester Miziołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 2405/24 - Wyrok NSA z 2025-09-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 977
art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1-2, art. 52, art. 61
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi R. K., B. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 5 lutego 2024 r. znak: SKO.PZ-71/8706/927/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 175/24
Uzasadnienie
Decyzją z 5 lutego 2024 r., znak: SKO.PZ-71/8706/927/2023, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (dalej też "Kolegium"), po rozpatrzeniu odwołania B. W., M. W., R. K., od decyzji Nr 247/2023 Prezydenta Miasta Kielce z 22 września 2023 r. znak: UA-III.6730.1.91.2023.ASA, w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr ewid. [...] obręb [...] w granicach oznaczonych na załączniku graficznym literami ABCD-A, przy ul. S. [...] w Kielcach, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Kolegium stwierdziło, że wniosek o wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie złożyli J. i M. K. 5 kwietnia 2023 r. określając liczbę planowanych lokali – 2. Powołując się na stanowisko Wojewody Świętokrzyskiego wyrażone w decyzji z 21.12.2023 r. znak: IR.I.7840.14.21.2023 w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji organ wskazał, że wykonanie przejazdu w poziomie parteru od strony ul. S., zmiana lokalizacji okien i drzwi wejściowych oraz ilości okien zmienia formę architektoniczną budynku a wykonanie miejsc postojowych i ciągów komunikacyjnych zmieni dotychczasowy sposób zagospodarowania terenu. Z tego względu istnieje konieczność wydania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.), dalej u.p.z.p. Spełnienie przesłanek z art. 61 u.p.z.p., potwierdza analiza urbanistyczna, sporządzona zgodnie z wymogami wymienionej wyżej ustawy oraz uzupełnieniem tej regulacji przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1588), dalej jako "rozporządzenie". Z analizy wynika, że szerokość frontu terenu inwestycji wynosi ok. 22,30 m, przy czym za front uznano jego część oznaczoną literami A-B, która przylega do drogi publicznej, z której odbywać się będzie główny wjazd i wejście na działkę tj. ul. S. Granice obszaru analizowanego wyznaczono wokół terenu inwestycji oznaczonego literami ABCD-A w odległości od 66,90 m do 127,00 m, gdyż w minimalnej odległości trzykrotnej szerokości frontu działki tj. w odległości 66,90m obszar analizowany w kierunku północnym, wschodnim i zachodnim terenu inwestycji obejmowałby jedynie część nieruchomości bez istniejących na niej budynków lub części tych budynków. Kolegium podzieliło stanowisko autora analizy w kwestii objęcia analizą działek zabudowanych po granicach ich własności. W obszarze analizowanym znalazła się zabudowa wzdłuż ul. S. od nr [...] do nr [...]. Zabudowa ta została uwzględniona przy sporządzaniu analizy architektoniczno - budowlanej. Natomiast od strony południowej obszar analizowany wyznaczano w odległości 66,90 m bowiem występują tu tereny niezabudowane. Wyjątkiem jest działka nr ewid. [...] zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, którą objęto po granicach jej własności.
Kolegium stwierdziło, że budynek objęty wnioskiem już istnieje. Kwestią sporną jest ustalenie szerokości elewacji frontowej. Odnosząc się do zastrzeżeń odwołujących Kolegium podkreśliło, że inwestorzy we wniosku o ustalenie warunków zabudowy podali ww. wartość parametru jako istniejącą, określajac ją w przybliżeniu - około a jednocześnie wskazali, że nie ulegnie żadnej zmianie na skutek realizacji wnioskowanej inwestycji. Podali sporny parametr - około, a zatem w sposób umożliwiający jego konkretyzację i doprecyzowanie na następnym etapie pozwolenia na budowę. Organ zauważył, że zgodnie z art. 63 ust. 2 u.p.z.p., decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, o czym informację tej treści zamieszcza się w decyzji. Nadto zgodnie z art. 63 ust. 1 u.p.z.p. w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, co zdaniem organu oznacza, że podmiot występujący o ustalenie warunków zabudowy nie musi w ogóle legitymować się prawem do terenu objętego wnioskiem. Tym samym, co do zasady, nie bada się w tym postępowaniu stosunków własnościowych. W swoich wywodach Kolegium szczegółowo przedstawiło rolę jaką pełni decyzja o warunkach zabudowy w procesie inwestycyjnym.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach R. K., B. W. i M. W. podnosząc, że szerokość działki nr ewid. [...] zaznaczona przez projektanta w projekcie zagospodarowania terenu to 22,31m, w sytuacji gdy w rzeczywistości i w aktach prawnych przedłożonych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynosi równe 22,00m. Według skarżących to sugeruje, że szerokość innej działki nr ewid. [...] jest pomniejszona o 31 cm. Podkreślają, że skoro inwestorzy tak nieprecyzyjnie określili we wniosku szerokość planowanej inwestycji "w pozycji B.4.1 ca 22.30m" to taki wniosek powinien być cofnięty do precyzyjnego określenia ww. parametru. Skarżący składają protest do projektu zagospodarowania terenu działki nr ewid. [...] obręb [...] położonej w Kielcach ul. S. [...]. Wyrażają obawy, że w przyszłości inwestor może rościć sobie prawa do terenu ich działki nr ewid. [...] i wybudowanej ściany zachodniej budynku mieszkalnego posadowionego przy S. [...]. Podważają wiarygodność załącznika nr 2 do decyzji Nr 247/2023 Prezydenta Miasta Kielce z 22 września 2023 r. dotyczącego wyników analizy części graficznej, skoro w jej treści wskazano, że "szerokość frontu terenu inwestycji wynosi ok. 22,30m, przy czym za front uznano jego część oznaczoną A-B" i jednocześnie wskazują że:
- organ I instancji dostał mapę działki nr ewid. [...] obręb [...] S. [...] na której po skreśleniach poprzednich jej wymiarów zapisano wymiary dające w sumie 22,00m;
- w przesłanym piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12.01.2024 r. organ I instancji zapisał "szerokość elewacji frontowej określonej w decyzji nie ulegnie zmianie i jest równa szerokości działki nr ewid. [...]".
Autorzy skargi podkreślają, że szerokość działki nr [...] zgodnie z mapami geodezyjnymi wynosi 22,00 m i nie uległa zmianie od 1925 r. o czym świadczy przedłożony projekt budowy z 1938 r.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji ponieważ decyzja narusza prawo własności nieruchomości (działa nr [...]), a zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu działki nr ewid. [...] jest niezgodny z wydanymi warunkami zabudowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).
Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 5 lutego 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kielce z 22 września 2023 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr ewid. [...] przy ul. S. [...] w Kielcach.
Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte na wniosek J. i M. K. z 5 kwietnia 2023 r. Inwestorzy wskazali, że wniosek dotyczy istniejącego budynku zlokalizowanego w granicy z działką nr ewid [...] od strony zachodniej i w granicy z działką ewid. nr [...] od strony wschodniej oraz budynkiem gospodarczym. Powierzchnię terenu inwestycji określono na 935m2. Zaplanowano zmianę dotychczasowego budynku mieszkalnego o liczbie lokali 1 - na budynek mieszkalny jednorodzinny z liczbą lokali – 2, na terenie na którym nie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodzić należy się z Kolegium, że w związku ze zmianą formy architektonicznej budynku polegającej na wykonaniu przejazdu w poziomie parteru od strony ul. S., zmianie lokalizacji okien i drzwi wejściowych, wykonaniu miejsc postojowych i ciągów komunikacyjnych dojdzie do zmiany dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu, która w świetle art. 59 ust. 1 u.p.z.p. uzasadnia wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy. Powyższa okoliczność nie jest kwestionowana przez skarżących.
Osią sporu jest kwestia spełnienia warunków w zakresie szerokości elewacji frontowej, którą organ I instancji ustalił – ok. 22,30m. Skarżący odwołując się do projektu rozbudowy i nadbudowy I pietra na nieruchomości przez poprzednich mieszkańców przy ul. S. [...] w Kielcach z 1938 r. podnoszą, że odległość pomiędzy działką nr [...] i [...] wynosi 22,00m "również tyle samo wynosi odległość między zachodnią ścianą szczytową budynku posadowioną na działce nr ewid. [...] i w granicach tej działki a zachodnią ścianą szczytową budynku posadowionego na działce nr ewid. [...] i w granicach tej działki. Zdaniem skarżących od 1925 r., zgodnie z mapami geodezyjnymi szerokość działki [...] nie uległa zmianie i wynosi 22,00m. Określając w zaskarżonej decyzji, że szerokość ta wynosi ca 22,30m czy też 22,31m jak zapisano w projekcie zagospodarowania działki nr [...], organ "uszczupla" działkę nr ewid. [...] o 31 cm, a w konsekwencji narusza prawa właścicielskie skarżących.
Odnosząc się do zarzutów wskazać należy, że proces inwestycyjny składa się z etapów, pierwszy z nich związany jest z wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy dla terenu, na którym nie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz kolejny, w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. W obu przypadkach inny jest organ właściwy do rozpoznania wniosku, inny jest również zakres prowadzonego postępowania. W orzecznictwie jednolicie prezentowany jest pogląd zgodnie z którym, organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie może wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzje o pozwoleniu na budowę i w sposób władczy orzekać w kwestiach które mogą stać się przedmiotem rozważań dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego (por. wyrok NSA z 30.01.2015 r. sygn. akt II OSK 1582/13). Dlatego też, zarzuty dotyczące projektu zagospodarowania terenu podnoszone na etapie wydania decyzji o ustalenie warunków zabudowy są w oczywisty sposób niezasadne. Stosownie bowiem do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 682), zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi stanowi przedmiot czynności sprawdzających organu architektoniczno-budowlanego, którymi są starosta i wojewoda. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W razie wątpliwości, organ architektoniczno-budowlany może żądać od inwestora dokumentów wykazujących posiadanie przez niego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tym aspekcie obawy skarżących, że na skutek wydania decyzji o warunkach zabudowy dojdzie do "uszczuplenia" ich nieruchomości o 31 cm. są całkowicie bezpodstawne.
Wbrew twierdzeniom skarżących, ustalenie szerokości elewacji frontowej na etapie ustalania warunków zabudowy nie następuje poprzez pryzmat stosunków własnościowych dotyczących sąsiedniej nieruchomości. Potwierdzeniem tego stanowiska jest przepis art. 63 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Przyjmuje się, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter informacji o terenie, która przyjmuje formę decyzji, nie jest zaś decyzją o charakterze konstytutywnym. Przepis art. 63 ust. 1 u.p.z.p. umożliwia jej wydanie w odniesieniu do tego samego terenu więcej niż jednemu wnioskodawcy. Bezspornie, w postępowaniu w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy organ nie rozstrzyga kwestii własnościowych do terenu inwestycji.
W analizowanej sprawie organy prawidłowo uznały, że wniosek inwestora jest kompletny i spełnia wymogi przewidziane art. 52 u.p.z.p. Wnioskodawca określił granice terenu inwestycji oraz obszar na który ta inwestycja będzie oddziaływać na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dokonał charakterystyki inwestycji oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu w formie opisowej i graficznej oraz określił sposób zapotrzebowania na energię elektryczną, gaz, sposób zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, wód opadowych i roztopowych, wskazał, że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Inwestor zaznaczył, że inwestycja dotyczy istniejącego budynku, a w zakresie parametrów, cech, wskaźników kształtowania nowej zabudowy oraz zagospodarowania terenu ich wielkość nie ulegnie zmianie.
Zdaniem Sądu, wyniki analizy urbanistycznej i przyjęte w oparciu o tę analizę stanowisko orzekających w sprawie organów zasługują na akceptację i nie zostały skutecznie podważone przez skarżących. W postepowaniu administracyjnym wykazano, że zostały spełnione wymagania określone w art. 61 u.p.z.p. stanowiące przesłanki do wydania w realiach niniejszej sprawy decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr ewid. [...].
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.