II SA/Ke 1115/05

II SA/Ke 1115/05 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 pkt 1 pkt  6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek ( spr) Po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w Kielcach na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 17 lutego 2005r. Nr XXXVII/719/2005 w sprawie zmiany nazwy ulicy w mieście Kielce p o s t a n a w i a - skargę odrzucić –
Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa "B." w Kielcach zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 17 lutego 2005r. nr XXXVII/719/2005 w sprawie zmiany nazwy ulicy w mieście Kielce tj. części Alei Manifestu Lipcowego – na odcinku od skrzyżowania ulic Sandomierskiej do skrzyżowania z ulicą Krasickiego – na Aleję Solidarności.
Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że Wojewoda Świętokrzyski działając jako organ nadzoru, po dokonaniu analizy opisanej uchwały uznał, że nie narusza ona prawa w związku z tym brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia jej nieważności. Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane w piśmie z dnia 24 marca 2005r. znak: P.N.III-0553-29/30/05 skierowanym do Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w Kielcach.
W dniu 28 kwietnia 2005r. skarżąca wezwała Radę Miejską w Kielcach do usunięcia naruszenia prawa, a wobec faktu, iż organ nie zajął stanowiska w przedmiocie naruszenia, w dniu 24 czerwca 2005r. wniosła skargę do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
W skardze na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 17 lutego 2005r. nr XXXVII/719/2005 Spółdzielnia Mieszkaniowa "B." w Kielcach zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 5a cyt. ustawy, uchwały Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 25 maja 2000r. nr 478/2000 w sprawie określenia ogólnych zasad i trybu przeprowadzania konsultacji a nadto art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 6 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego, poprzez nie przeprowadzenie konsultacji ze społecznościami lokalnymi w sprawach bezpośrednio ich dotyczących. Wskazała również na koszty obciążające mieszkańców stanowiące konsekwencję zmiany nazwy ulicy.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Kielcach wniosła o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów organ podniósł, że powołane przepisy nie wprowadzają obowiązku konsultacji społeczności lokalnych w kwestii zmiany nazwy ulicy. Nawet jednak gdyby przyjąć, że taki obowiązek istnieje to zgodnie z treścią § 1 ust. 2 uchwały nr 478/2000 wniosek o przeprowadzenie konsultacji wymagałby zgłoszenia przez co najmniej 1/10 mieszkańców Kielc, a taka sytuacja nie wystąpiła. Mieszkańcom umożliwiono wypowiedzenie się co do zmiany nazw ulic w mieście Kielce drogą e-mailową, faksem lub bezpośrednio, na piśmie w Biurach Obsługi Interesanta Urzędu Miasta Kielce. Ponadto, w ocenie organu skarga została wniesiona przedwcześnie, albowiem termin do jej wniesienia biegnie od dnia upływu dwumiesięcznego terminu wskazanego w art. 35 ust. 3 kpa., przewidzianego do rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest natomiast, stosownie do treści art. 134 § 1 cyt. ustawy, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w oparciu o zasady zawarte w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach, w których skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, ocena dopuszczalności wniesienia skargi wymaga sprawdzenia czy został dochowany przez skarżący podmiot, termin do wniesienia skargi złożonej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, której to przepisy stanowią lex specialis w odniesieniu do generalnych zasad określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101 cyt. ustawy).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia" oznacza zarówno sytuację, gdy organ w doręczonej wnoszącemu odpowiedzi nie uwzględni jego wezwania, jak i wówczas, gdy organ gminy nie udzieli odpowiedzi na wezwanie. W tym drugim przypadku termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest liczony od dnia, w którym upłynął dwumiesięczny termin przewidziany dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia. Taki wniosek można wyprowadzić z zestawienia ze sobą przepisu art. 35 § 3 kpa, do którego odsyła art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, z ust. 1 tego artykułu. Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w uchwale 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 4 maja 1998r. (opubl. FPS 1/98 ONSA 1998/3/78), które należy uznać za aktualne również w obowiązującym stanie prawnym.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżąca wezwała Radę Miejską w Kielcach do usunięcia naruszenia w dniu 28 kwietnia 2005r. a organ ten do dnia wniesienia skargi nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, a zatem nie zajął stanowiska w przedmiocie naruszenia. Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 17 lutego 2005r. nr XXXVII/719/2005 w dniu 24 czerwca 2005r. czyli przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego przepisami prawa do rozpoznania wezwania. Z podniesionych wyżej względów niniejsza skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślenia wymaga fakt, iż zgodnie z doktryną, prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.