II SA/Ke 1000/05

II SA/Ke 1000/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Danuta Kuchta /sprawozdawca/
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 września 2006 r. sprawy ze skargi W.L. i Z.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 1000/05
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2005r. po rozpatrzeniu zażalenia W. i Z. L. na postanowienie wydane z up. Marszałka Województwa przez Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych znak: [...] z dnia [...] pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy działki nr 802 położonej w Brzezinach Gmina M. dla inwestycji polegającej na zmianie ukształtowania terenu oraz budowie rurociągu kanalizacji deszczowej ze studniami rewizyjnymi oraz otwartego rowu odpływowego i przepustu z rur żelbetowych, na całej szerokości działki, której inwestorem jest S.S. - utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
Rozpatrując w trybie art. 138 k.p.a. zażalenie małż. L., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż Wójt Gminy M. pismem z dnia 10.05.2005r. wystąpił w trybie art. 53 ust. 4 pkt. 6 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy działki nr 802 położonej w Brzezinach, dla inwestycji polegającej na zmianie ukształtowania terenu oraz budowie rurociągu kanalizacji deszczowej ze studniami rewizyjnymi oraz otwartego rowu odpływowego i przepustu z rur żelbetowych, na całej szerokości działki. Do wniosku dołączył projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wymienionej inwestycji.
Marszałek Województwa działając jako organ d/s melioracji wodnych, postanowieniem z dnia 24.05.2005r., w trybie art. 53 ust. 4 pkt. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy, uzasadniając swoje stanowisko niewystępowaniem na działce nr 802 urządzeń melioracji wodnych. Jednocześnie podkreślił, że planowana do zainwestowania działka położona jest na terenie zalewowym rzeki Czarnej Nidy będącej w administracji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie.
Organ II instancji uznał, iż zarzuty zamieszczone w zażaleniu faktycznie nie dotyczą zakresu przedmiotowego rozpatrywanej sprawy i wskazał że to nie Zarząd Melioracji Wodnych lecz Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej jest administratorem rzeki C. odpowiedzialnej za występujące powodzie na tym terenie. Dlatego organem właściwym do zbadania wszelkich zarzutów dotyczących związku planowanej inwestycji z zagrożeniem powodzią jest Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej posiadający kompetencje wynikające z art. 83 prawa wodnego.
Skargę na to postanowienie złożyli W. i Z. L. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i rozstrzygnięcie czy Zarząd Melioracji Wodnych miał prawo pozytywnie zaopiniować planowaną inwestycję, skoro jak sam stwierdził, w przypadku kiedy dotyczy to obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią, zabrania się wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych. Zdaniem skarżących organ do spraw melioracji nie powinien zajmować stanowiska bowiem nie należy to do jego kompetencji i dlatego wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i pouczenie Wójta Gminy M., aby w tej sprawie wystąpił o opinie do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, który może wydać kompetentną opinię co do realizacji tego typu inwestycji na tym terenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów skarżących, że jakoby zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie I instancji było zbędne z tego powodu, że na tym terenie nie występują urządzenia melioracji wodnych, jest twierdzeniem wynikającym z niezrozumienia przedmiotu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania.
W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 par. 1 i art. 10 par. 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że kwestionowane przez skarżących postanowienie zostało wydane przez organ współdziałający, który jest powołany jedynie do zajęcia stanowiska w sprawie, która zawisła przed innym organem, a zajęte przez ten organ stanowisko zawarte w postanowieniu nie załatwia zawisłej sprawy, ponieważ nie rozstrzyga o jej istocie, ani jej nie kończy. Postępowanie uzgadniające nie jest postępowaniem samodzielnym, a jedynie częścią postępowania kończącego się wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Rozstrzygnięcie zawarte w takiej decyzji nie jest wyłącznie wyrazem stanowiska organu wydającego decyzję, gdyż każdy z organów współdziałających, wymienionych w art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), prowadząc postępowanie zobowiązany jest do zbadania sprawy pod kątem obowiązujących przepisów normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia i do zajęcia stanowiska (uzgodnienia), w trybie art. 106 par. 1 k.p.a.
Podstawą prawną podjęcia zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 53 ust. 4 pkt. 6 ustawy z dnia 23 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który mówi o tym, że decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu m. in. z organem właściwym w sprawie melioracji.
Działający w sprawie niniejszej jako organ I instancji Dyrektor Zarządu Melioracji Wodnych, działający z upoważnienia Marszałka Województwa postanowieniem z dnia [...] uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy znak: ITB: 7331/191/04/05 z dnia 10.05.2005r., dla przedmiotowej inwestycji na działce o nr ewid. 802 położonej w B. ul. K..
W uzasadnieniu swojego postanowienia organ I instancji powołał się na przepis art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 wraz z późn. zm.) i stwierdził , iż zgodnie z ewidencją wód i urządzeń melioracji wodnych prowadzoną w oparciu o w/w ustawę na działce nr 802 nie występują urządzenia melioracji wodnych.
Organ odwoławczy rozpoznając zażalenie skarżących na postanowienie organu I instancji w stanie faktycznym ustalonym przez ten organ, wskazał ten sam przepis prawa materialnego, który nakazuje pozytywnie uzgodnić projekt decyzji o warunkach zabudowy planowanej inwestycji.
Podniesiony w skardze do Sądu zarzut o braku kompetencji organu I instancji do zaopiniowania planowanej inwestycji, skoro, jak sam twierdzi, że w przypadku kiedy dotyczy to obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią, zabrania się wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych (art. 83 ust. 1 Prawa wodnego), jest nietrafny. W związku z zarzutami podnoszonymi przez skarżących w zażaleniu o braku rozeznania co do planowanej inwestycji i skutków jakie ona może przynieść przez fakt, iż działka ta położona jest na terenie zalewowym rzeki C. w miejscu, gdzie znajduje się naturalny ciek wodny odprowadzający wodę w czasie powodzi, organ odwoławczy był zobowiązany zgodnie z art. 138 k.p.a. odnieść się do wszystkich zarzutów zażalenia. W związku z powyższym wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przepisu art. 83 ust. 1 Prawo wodne nie jest naruszeniem prawa materialnego, jakkolwiek przepis ten nie stanowi podstawy materialnoprawnej zaskarżonego postanowienia. Organ I instancji działał, wbrew zarzutom zawartym w skardze, w granicach swoich kompetencji, wyznaczonych przepisami art. 53 ust. 4 pkt. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. - Prawo wodne. Marszałek Województwa, jak stanowi art. 70 ust. 3 - Prawa wodnego, jest organem właściwym w sprawie melioracji wodnych prowadzącym ewidencję tych urządzeń oraz, zgodnie z art. 74 ust. 1 cyt. ustawy , organem do którego kompetencji należy programowanie, planowanie, nadzorowanie, wykonywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych oraz utrzymywanie melioracji wodnych podstawowych. W tak zakreślonych granicach kompetencji organ I instancji był zobowiązany zbadać czy istnieją na terenie planowanej inwestycji urządzenia melioracji wodnych oraz, jeżeli tak to czy planowana inwestycja, zważywszy na istniejące urządzenia melioracji wodnych może być na tym terenie realizowana. Marszałek Województwa w świetle powyższych rozważań Sądu nie zajmował stanowiska na podstawie art. 83 ust. 1 Prawa wodnego, jak to nietrafnie podnoszą skarżący, a wypowiedział się w granicach swoich właściwości, nie znajdując przeszkód do realizacji na tym terenie inwestycji określonej w projekcie decyzji o warunkach zabudowy przedstawionym do uzgodnienia przez Wójta Gminy M..
Wydaje się natomiast, bezwzględnie konieczne przedstawienie do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy zarządcy cieku wodnego - rzeki C. tzn. Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej, celem zbadania wszelkich zarzutów dotyczących planowanej inwestycji z zagrożeniem powodzią. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 2 Prawo wodne, na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią zabrania się w szczególności wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych. Administratorowi rzeki C. - Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej przysługują uprawnienia wymienione w art. 83 ust. 2 Prawo wodne, do wprowadzenia w drodze aktu prawa miejscowego, zakazów o których mowa w art. 82 ust. 2 Prawo wodne, o ile jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa ludzi i mienia.
W tej sytuacji uznać należy, że zaskarżone postanowienie aprobujące odpowiadające prawu postanowienie organu I instancji, nie narusza przepisów prawa materialnego oraz procesowego i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - skargę oddalił.