II SA/Kr 1210/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił pozwolenie na budowę ze względu na naruszenie przepisów dotyczących usytuowania budynku w granicy działki.
Skarga dotyczyła decyzji Wojewody utrzymującej w mocy pozwolenie na budowę budynku usługowego. Skarżąca, sąsiadka, zarzuciła naruszenie przepisów o warunkach technicznych, w szczególności dotyczących odległości od granicy działki. Sąd uznał, że organy administracji nie wykazały wystarczająco, dlaczego zastosowano przepis dopuszczający sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy, podczas gdy możliwe było zachowanie większych odległości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę H.K. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy pozwolenie na budowę budynku usługowego wielofunkcyjnego. Skarżąca podnosiła, że projektowany budynek narusza jej interesy jako właścicielki działki sąsiedniej, a jego usytuowanie w odległości 1,5 m od granicy jest niezgodne z przepisami. Organy administracji argumentowały, że mniejsza odległość jest dopuszczalna ze względu na wąski kształt działki inwestora, zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Sąd uznał jednak, że organy nie wykazały w sposób należyty przesłanek do zastosowania tego przepisu. Podkreślono, że możliwość odstąpienia od podstawowych odległości jest wyjątkiem i wymaga udowodnienia, że rozmiary działki uniemożliwiają realizację inwestycji z zachowaniem standardowych odległości. Sąd stwierdził, że organy odwróciły kolejność rozumowania, dopasowując inwestycję do przepisów, zamiast planowaną inwestycję orientować względem możliwości jej zlokalizowania na działce. Ponadto, sąd wskazał, że nie można było zastosować § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, gdyż budynek skarżącej znajdował się w odległości 7 m od granicy. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, uznając je za wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organy administracji nie wykazały w sposób należyty, że rozmiary działki faktycznie uniemożliwiają zachowanie standardowych odległości (3 lub 4 m) i nie rozważyły możliwości zabudowy o mniejszej kubaturze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji odwróciły kolejność rozumowania, nie wykazując, że rozmiary działki uniemożliwiają zachowanie standardowych odległości, co jest warunkiem zastosowania wyjątku z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Brak analizy możliwości zabudowy o mniejszej kubaturze.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (15)
Główne
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690 art. 12 § ust. 3 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dopuszcza sytuowanie ściany budynku w odległości 1,5 m od granicy, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości 3 m lub 4 m ze względu na rozmiary działki. Sąd podkreślił, że jest to przepis wyjątkowy i wymaga wykazania niemożności zachowania standardowych odległości.
Pomocnicze
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690 art. 12 § ust. 1 pkt 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Przepisy te określają minimalne odległości sytuowania budynków od granicy działki budowlanej (4 m dla ściany z otworami, 3 m dla ściany bez otworów).
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690 art. 12 § ust. 4 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dotyczy sytuacji, gdy na sąsiedniej działce istnieje budynek w odległości od 1,5 m do 3 m od granicy. Sąd uznał, że nie miał zastosowania w tej sprawie, gdyż budynek skarżącej był w odległości 7 m od granicy.
u.p.b. art. 33 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
u.p.b. art. 34 § ust. 4
Ustawa - Prawo budowlane
u.p.b. art. 35 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
u.p.b. art. 36
Ustawa - Prawo budowlane
u.p.b. art. 81 § ust.1
Ustawa - Prawo budowlane
u.p.b. art. 82 § ust. 3
Ustawa - Prawo budowlane
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
p.o.p.s.a. art. 134
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.o.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.o.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykazanie przez organy administracji powodów uzasadniających usytuowanie projektowanego obiektu w granicy nieruchomości skarżącej zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Odwrócenie przez organy kolejności rozumowania – niedopasowanie inwestycji do możliwości działki i przepisów. Brak podstaw do zastosowania § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, gdyż budynek skarżącej znajdował się w odległości 7 m od granicy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów, że wąski kształt działki inwestora uzasadnia sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy. Stwierdzenie, że budynek nie będzie obiektem uciążliwym dla sąsiadów. Uznanie zarzutu rozpoczęcia robót budowlanych za chybiony z uwagi na posiadanie odrębnych zezwoleń.
Godne uwagi sformułowania
Odwrócona została zatem przez organy administracyjne kolejność rozumowania. To nie działkę i stosowne przepisy dopasowujemy do planowanego zamierzenia inwestycyjnego, lecz planowaną inwestycję (jej wielkość, szerokość, długość) orientujemy względem możliwości jej zlokalizowania na działce. Możliwość odstąpienia na podstawie § 12 ust.3 pkt 2 cyt. rozporządzenia od podstawowych odległości przy sytuowaniu budynku względem granic działki ma charakter wyjątkowy i wiąże się z wykazaniem, iż rozmiary działki uniemożliwiają realizację inwestycji z zachowaniem owym podstawowych odległości od granic działki (4 lub 3 m).
Skład orzekający
Joanna Tuszyńska
przewodniczący
Mariusz Kotulski
sprawozdawca
Mirosław Bator
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących usytuowania budynków w granicy działki, zwłaszcza w kontekście wąskich działek i stosowania przepisów wyjątkowych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury i specyfiki stanu faktycznego (szerokość działki, istniejąca zabudowa sąsiednia).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie przepisów budowlanych i jak sąd może zakwestionować decyzje organów, gdy te nie wykażą podstaw do zastosowania przepisów wyjątkowych. Jest to praktyczny przykład dla inwestorów i prawników.
“Budowa w granicy działki: Kiedy wąska działka usprawiedliwia odstępstwo od przepisów?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 1210/09 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2009-09-25 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2009-08-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Joanna Tuszyńska /przewodniczący/ Mariusz Kotulski /sprawozdawca/ Mirosław Bator Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Sygn. powiązane II OSK 136/10 - Wyrok NSA z 2010-05-31 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Uchylono decyzje I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 75 poz 690 par. 12 ust. 3 pkt. 2 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Mariusz Kotulski ( spr) WSA Mirosław Bator Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2009 r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Wojewody [....] z dnia 18 maja 2009r., nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji , II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącej H.K. kwotę 757 zł ( siedemset pięćdziesiąt siedem ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek inwestorów D.S. i A.S. z dnia [...] .2008r. w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku usługowego wielofunkcyjnego zlokalizowanego na działce nr [...] przy [...] w O. Decyzją nr [...] z dnia 30.10.2008r. Starosta O. , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy - Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. Od decyzji tej odwołała się H.K. , spadkobierczyni działki nr [...] , która bezpośrednio graniczy z działką inwestorów. Odwołująca podniosła, że projektowany budynek naruszy interesy właścicieli działek sąsiednich, że działka inwestorów jest zbyt mała aby na niej sytuować budynek usługowy, oraz powołała się na wyrok NSA, w którym stwierdzone zostało, że organ administracji orzekający w sprawie usytuowania obiektów budowlanych na działce uwzględniając interesy właścicieli sąsiednich nieruchomości może, a nawet powinien sytuować budynki stwarzające uciążliwość dla otoczenia w odległościach większych od minimalnych. Ponadto odwołująca poinformowała, że inwestor, nie posiadając jeszcze ostatecznej decyzji rozpoczął roboty budowlane. Wojewoda [...] decyzją z dnia 18.05.2009r., znak: [...] , w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (jednolity tekst z 2000r. - Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 81 ust.1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (tekst jednolity z 2006r., Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż spełnione zostały wymogi niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę, zawarte w ustawie prawo budowlane (art. 34 ust. 1,2 i 3, art. 35 ust. 1), a przedmiotowa inwestycja nie narusza interesów osób trzecich. Przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie stwierdził żadnego naruszenia prawa, a zatem brak było podstaw do odmówienia udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu odwołującej dotyczącego usytuowania obiektu na działce, organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy budynek nie będzie obiektem uciążliwym. Jak zostało uściślone przez projektanta w postępowaniu uzupełniającym będzie to obiekt usługowy w części użytkowej przeznaczony pod usługi handlu takie jak na przykład sprzedaż towarów, artykułów przemysłowych, gospodarstwa domowego, żelaznych, produktów tekstylnych, włókienniczych, obuwia itp. Z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, iż przedmiotowy budynek usytuowany został w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] . Z uwagi na fakt, iż działka inwestora jest działką wąską, bowiem jej szerokość wynosi 14,5 m, zastosowanie w sprawie znalazł przepis § 12 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten dopuszcza sytuowanie ścian budynku w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości 3,00 m lub 4,00 m ze względu na rozmiary działki. Budynek odwołującej znajdujący się na działce nr [...] usytuowany jest, jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu, w odległości powyżej 7,0 m od granicy z działką nr [...] , zatem, zdaniem organu II instancji, brak jest podstaw aby projektowany obiekt wpłynął w jakikolwiek sposób na użytkowanie tej działki. W toku postępowania odwoławczego organ odwoławczy zlecił Staroście O. uzupełnienie akt sprawy o ustalenie warunków technicznych jakim powinien odpowiadać budynek usługowo – wielofunkcyjny oraz jego usytuowanie. Wskazano, iż projektant doprowadził projekt do zgodności z przepisami warunków technicznych w zakresie opisanym w postanowieniu Wojewody [...] z dnia 02.04.2009r. Przedstawił także dowód potwierdzający spełnienie wymaganego miejscowym planem zagospodarowania terenu wskaźnika intensywności zabudowy. Projekt został uzgodniony bez zastrzeżeń z rzeczoznawcą ds. BHP. Odnosząc się natomiast do zarzutu odwołania dotyczącego rozpoczęcia przez inwestora robót budowlanych Wojewoda [...] wyjaśnił, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w O. w piśmie z dnia [...] .2009r., w odpowiedzi na pismo tut. Urzędu z dnia [...] .2009r. w sprawie sprawdzenia informacji o rozpoczęciu robót budowlanych, stwierdził że: - cyt: " Zrealizowane przez Państwo S. roboty stanowią odrębne zamierzenie inwestycyjne objęte stosownymi niezależnymi od pozwolenia na budowę Starosty O. znak [...] zezwoleniami i zgłoszeniami." Zarzut ten uznano zatem za chybiony. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi H.K. na w/w decyzję Wojewody [...] . Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podniesiono, iż w niniejszej sprawie było możliwe zastosowanie § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 w/w rozporządzenia, bowiem na działce o szerokości 14,5 m można usytuować budynek o mniejszej szerokości, tak aby były zachowane odległości 3 i 4 m. Skarżąca wskazała również, że ściana projektowanego budynku usytuowana w odległości 1,5 od granicy z działką skarżącej i z działką stanowiącą własność J.K. nie musi być ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, bowiem taka ściana już istnieje i jest to północna ściana budynku J.K. . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Odniósł się również do nie podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia w postępowaniu art. 7,11,15,77,80 i 136 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. nr 153 poz.1271) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu o art. 134 p.o.p.s.a Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Za trafny uznać należy podniesiony przez skarżącą zarzut braku wykazania przez organy administracji powodów uzasadniających usytuowanie projektowanego obiektu w granicy nieruchomości skarżącej. Ze stanowiska organu zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wynika, że zamierzone w ramach omawianej inwestycji usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną (nr....) jest zgodne z § 12 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem nie jest możliwe zachowanie odległości 3 m lub 4 m ze względu na wąski kształt działki. Zgodnie z § 12 ust 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz 690 ze zm.) – w brzmieniu na dzień orzekania przez organ II instancji - budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Zgodnie z ust. 3 Sytuowanie ściany budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną lub bezpośrednio przy granicy, jeżeli: 1) wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo 2) nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki. Zgodnie z § 12 ust 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia jeżeli na sąsiedniej działce 1) w odległości od 1,5 m do 3 m od granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych w takiej samej odległości od tej granicy, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, 2) bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. W niniejszej sprawie nie wyjaśniono należycie podstaw do zastosowania przez organy administracyjne § 12 ust.3 pkt 2 cyt. rozporządzenia, stanowiącego wyjątek od zasady uregulowanej w ust. 1 § 12 w/w rozporządzenia. W ocenie Sądu udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku zaprojektowanego w ostrej granicy m.in. z działką o nr ew. [...], tzn. w odległości 1, 5 m, uznać należy za nieuzasadnione wobec istnienia możliwości posadowienia budynku usługowego wielofunkcyjnego o mniejszej kubaturze lub w oddaleniu od granicy zgodnie z obowiązującymi przepisami mając na uwadze wystarczającą szerokość działki inwestora, która wynosi ok. 14, 5 m, co pozwoli na wyeliminowanie ograniczeń w zabudowie działki skarżącej. Ta okoliczność powinna w sposób wszechstronny zostać rozpatrzona przez organy administracyjne. To organy administracyjne winny wykazać w uzasadnieniu swoich decyzji przesłanki umożliwiające zastosowanie w przedmiotowej sprawie § 12 ust.3 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Możliwość odstąpienia na podstawie § 12 ust.3 pkt 2 cyt. rozporządzenia od podstawowych odległości przy sytuowaniu budynku względem granic działki ma charakter wyjątkowy i wiąże się z wykazaniem, iż rozmiary działki uniemożliwiają realizację inwestycji z zachowaniem owym podstawowych odległości od granic działki (4 lub 3 m). Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy administracyjne ograniczyły się wyłącznie do stwierdzenia, że nie jest możliwe zachowanie odległości ze względu na rozmiar działki. Odwrócona została zatem przez organy administracyjne kolejność rozumowania. To nie działkę i stosowne przepisy dopasowujemy do planowanego zamierzenia inwestycyjnego, lecz planowaną inwestycję (jej wielkość, szerokość, długość) orientujemy względem możliwości jej zlokalizowania na działce. Dopiero, gdy wielkość działki uniemożliwia jakąkolwiek jej zabudowę z zachowaniem prawem przewidzianych odległości od jej granic, możliwe jest odstąpienie od odległości wskazanych w § 12 ust. 1 i zastosowanie ust.3 pkt 2 § 12 cyt. rozporządzenia. Należy również wskazać, iż brak jest podstaw do zastosowania ust. 4 pkt 1 § 12 w/w rozporządzenia uzasadniającego przyjęcie spornej odległości od granicy z działką nr [...], bowiem budynek znajdujący się na działce skarżącej usytuowany jest w odległości 7 m od granicy z działką inwestorów. Tym samym strona skarżąca może oczekiwać, iż zabudowa na sąsiedniej nieruchomości będzie realizowana z zachowaniem podstawowych prawem przewidzianych odległości od granic działki. Jak już podkreślono wyżej, zajęcie stanowiska przez organ odwoławczy, iż usytuowanie ściany projektowanego budynku w ostrej granicy jest możliwe, było przedwczesne, gdyż nastąpiło przed przeprowadzeniem szczegółowej analizy zaistnienia okoliczności wymienionych w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. zgodnie z wymogami art. 77 i art. 107 § 3 Kpa. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydanie z naruszeniem rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz 690 ze zm.) oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Zważywszy na powyższe uchybienia uznając, iż nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, sąd na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. nr 1 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI