II SA/Ka 541/03

II SA/Ka 541/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-02-24
Data wpływu
2003-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Sędzia NSA Łucja Franiczek Asesor WSA Magdalena Walentek Protokolant referent - stażysta Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
We wniosku z dnia [...]r. A. M., I. C. i A. B. wnieśli o wydanie im pozwolenia na budowę na działce nr [...] przy ul. [...] w B. parkingu dla samochodów osobowych i furgonetek zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym.
Po rozpoznaniu tego wniosku (po jego wcześniejszym uzupełnieniu), wydaną
z upoważnienia Prezydenta B., na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34
ust. 4, art. 36, art.36a i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm., obecnie Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm. – zwanej dalej prawem budowlanym) oraz art. 104 kpa decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wniosek ten uwzględniono zatwierdzając projekt budowlany i wydając pozwolenie na rozbudowę istniejącego parkingu o 16 miejsc dla samochodów osobowych i częściowo furgonetek o pow. zabudowy 550 m2 na działce nr [...] gm kat. G. przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego miasta B. oraz z wydaną dla tej inwestycji decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany i projekt zagospodarowania terenu został też pozytywnie zaopiniowany i uzgodniony.
W odwołaniu od tej decyzji właścicielki sąsiednich nieruchomości: I. S., I. L. i M. W. stwierdziły, że wyrażają zgodę na realizację parkingu pod warunkiem oddzielenia ich posesji przy ul. [...], graniczących z projektowanym parkingiem "gęstym, wysokim, podwójnym pasem zieleni".
Po rozpoznaniu tego odwołania Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia
[...]r. nr [...], z powołaniem się na treść "art. 138 § 1 pkt 2 kpa" w zw. z art. 28, 32, 34 ust. 1 oraz art. 82 ust. 3 prawa budowlanego uchylił w/w decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie wyjaśnił różnicy w określeniu inwestycji jako "rozbudowy parkingu" gdy zarówno w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i w projekcie budowlanym została ona określona jako "budowa parkingu". W projekcie budowlanym przewidziano 16 miejsc postojowych gdy w decyzji o warunkach zabudowy określono ich liczbę na "ok. 32". Błędnie też opisano adres inwestycji przy ul. [...]. W projekcie zagospodarowania działki i w części tekstowej projektu budowlanego nie wyodrębniono też miejsc postojowych dla furgonetek. Zarzucił też organ II instancji, że "nazewnictwo w projekcie nie uwzględnia obowiązującej terminologii" według prawa budowlanego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Projekt budowlany nie uwzględnia też w pełni warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunków uzgodnienia zawartych w postanowieniu Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg z dnia [...]r., co będzie wymagało zmiany projektu zagospodarowania działki. W konsekwencji uznał Wojewoda, że sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części przy zapewnieniu prawa czynnego udziału wszystkich stron postępowania.
W skardze do sądu A. M. zarzuciła, że wbrew twierdzeniu Wojewody zarówno w projekcie budowlanym jak i w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest też mowa o rozbudowie istniejącego parkingu. Ilość miejsc parkingowych została ograniczona z uwagi na określoną, przeznaczoną pod parking powierzchnię działki. W projekcie są też pokazane dwa miejsca dla furgonetek. Adres inwestycji jest zgodny z adresem nieruchomości, której częścią składową jest podwórze przewidziane pod parking. Stwierdziła też skarżąca, że pozostałe opisane przez organ odwoławczy uchybienia były łatwe do usunięcia w postępowaniu przed tym organem i dlatego też nie powinny stanowić podstawy przekazania sprawy organowi I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Uczestniczki postępowania I. Ś. i M. W. wniosły o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada zdaniem Sądu co do zasady obowiązującemu prawu. Zgodzić się bowiem trzeba, że sprawa wymagała uzupełnienia postępowania dowodowego w znacznej części co w świetle treści art. 138 § 2 kpa, a nie jak błędnie przyjęto w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji w art. 138 § 1 pkt 2 kpa, dawało podstawę do uchylenia decyzji organu I instancji i do przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Zasadnie zarzucono przy tym w skardze, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie miała istotnego znaczenia okoliczność nazwania inwestycji rozbudową a nie budową, parkingu. Ewentualne wątpliwości w tym względzie organ odwoławczy mógł nadto niewątpliwie wyjaśnić we własnym zakresie i ewentualnie nieprecyzyjne określenie zmienić. Również kwestia różnicy w ilości miejsc postojowych między decyzją o pozwoleniu na budowę i decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu mogła być wyjaśniona w postępowaniu odwoławczym, podobnie jak i podanie właściwego adresu inwestycji. Nie jest też trafne stanowisko organu odwoławczego, że w planie zagospodarowania działki nie uwidoczniono miejsc postojowych dla furgonetek. Należy też zwrócić uwagę, że podstawy przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia nie mogły też stanowić zarzuty organu odwoławczego co do niewłaściwego nazewnictwa użytego w projekcie a to w sytuacji gdy organ ten w ogóle nie sprecyzował o jakie "nazewnictwo" chodzi nie mówiąc już o wykazaniu, że uchybienie w tym względnie nie mogło być usunięte w postępowaniu przed tym organem oraz iż mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Za przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia przemawiały jednak pozostałe stwierdzone przez Wojewodę [...] uchybienia, jak również istotne uchybienia, które przez ten organ nie zostały zauważone, a które Sąd wziął pod rozwagę z urzędu. W pierwszej kolejności należy zważyć, iż w aktach administracyjnych brak jest wykazu właścicieli działek sąsiednich, sporządzonego chociażby w oparciu o wyciąg z rejestru gruntów. Tym samym nie można stwierdzić czy w sprawie brały udział wszystkie strony postępowania w rozumieniu art. 28 i art. 10 kpa, których interesy powinny być chronione zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 prawa budowlanego. Z tego też względu nie można odeprzeć zarzutu organu odwoławczego, że decyzja organu I instancji zapadła bez zapewnienia czynnego udziału wszystkim stronom postępowania. Należy podzielić też stanowisko, że zatwierdzony projekt zagospodarowania działki objętej inwestycją nie spełnia warunku o jakim mowa w pkt 6 b decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, który zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 b prawa budowlanego był w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę wiążący. Z projektu tego nie wynika bowiem aby został zaprojektowany śmietnik. W związku z treścią pkt 7 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz treścią postanowienia uzgadniającego Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w B. z dnia [...]r. Nr [...], rację ma organ odwoławczy, że projekt zagospodarowania terenu działki inwestorów powinien być do treści tego uzgodnienia dostosowany.
Z urzędu należy zwrócić uwagę, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana dla działki nr [...], której dotyczy też znajdujący się w aktach, potwierdzający prawo współwłasności inwestorów, wyciąg z księgi wieczystej Kw Nr [...] (w kserokopii), gdy tymczasem zarówno wniosek o wydanie pozwolenia na budowę jak i samo pozwolenie wydane przez organ I instancji dotyczy działki nr [...]. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów nie wynika przy tym w dostateczny sposób aby doszło do urzędowej zmiany numeru przedmiotowej działki. Zarówno numer działki objętej inwestycją jak i numery działek sąsiednich nie zostały też uwidocznione na opracowanym dla terenu inwestycji projekcie zagospodarowania terenu (planie sytuacyjnym), który nie spełnia wymogów określonych w art. 34 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego oraz w § 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U. Nr 25, poz. 133), m.in. z tego względu, że nie wynika z niego aby został sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub na mapie jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zasadnicze wątpliwości budzi też czytelność i komunikatywność opracowania – z uwagi na wykorzystaną skalę mapy.
Usunięcie wyżej stwierdzonych uchybień, co uczyni organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uzasadniało zdaniem Sądu wydanie przez organ odwoławczy decyzji opartej na treści art. 138 § 2 kpa.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,
poz. 1271 ze zm.).
SW