II SA/Ka 375/03

II SA/Ka 375/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Elżbieta Kaznowska /sprawozdawca/
Ewa Krawczyk
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant stażysta Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2005 r. sprawy ze skargi E. P.-B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. inwestor Z.K. wystąpił o wydanie pozwolenia na wykonanie dobudowy schodów zewnętrznych do budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w Z.
Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę schodów zewnętrznych do budynku zlokalizowanego przy ulicy [...] oraz poinformował o możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie. Odpowiadając na powyższe zawiadomienie E. P.-B. w piśmie z dnia [...] r. oświadczyła, że nie wyraża zgody na wymienioną inwestycję. M. in. podniosła niecelowość budowy schodów zewnętrznych na nieużytkowe poddasze, tym bardziej, że istnieje, jej zdaniem, możliwość komunikacji wewnętrznej. Natomiast w piśmie z dnia [...]r. podobne stanowisko zaprezentowała M. P.
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na dobudowę schodów zewnętrznych do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ulicy [...] w Z., łączących poziom terenu z poddaszem budynku. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia przywołał przepisy art. 28, art. 32 i art. 34-36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W krótkim uzasadnieniu podniósł, że złożony wniosek odpowiada wymogom prawa, natomiast zastrzeżenia zgłoszone przez E. P.-B. dotyczące przede wszystkim celowości inwestycji, nie podlega kontroli organów i zależy od inwestora. Wyjaśnił także, że nie został przedstawiony żaden dokument świadczący o wstrzymaniu lub unieważnieniu uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. zezwalającej na realizację przedmiotowej inwestycji. Zatem dowód dysponowania nieruchomością zgodny jest z obowiązującymi przepisami prawa.
Odwołanie od tej decyzji wniosła E.P.-B. Odwołanie to w swojej pierwszej części jest powtórzeniem pisma odwołującej się z dnia [...] r. oraz M. P. z dnia [...]r. Dodatkowo odwołująca się kwestionuje występowanie przez Pana K. jako zarządcy Wspólnoty, gdyż jak podaje Sąd Rejonowy w Z. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. nie uznał go zarządcą nieruchomości przy ulicy [...] w Z. i odmówił mu stosownego, a wymaganego przepisami Kodeksu cywilnego, wpisu do księgi wieczystej. Dodała także, że wszystkie uchwały wspólnoty zostały zaskarżone do Sądu Okręgowego w K. i G. i czekają na rozstrzygnięcie. Wyjaśniła także, że inwestor wnoszący o wydanie pozwolenia na planowaną budowę musi uzyskać zgodę pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, w innym przypadku nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością. Podkreśliła, że nie wyrażała i nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję.
Rozpatrując wniesione odwołanie, Wojewoda [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przedmiotem rozpoznania było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę schodów zewnętrznych o konstrukcji żelbetonowej łączących poziom terenu z poddaszem budynku położonego na nieruchomości nr [...] należącej do Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy [...] w Z. Jako dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestor przedłożył odpis z księgi wieczystej oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] r. Wspólnoty Mieszkaniowej.
Ustosunkowując się do twierdzeń odwołującej, wyjaśnił, że problem celowości inwestycji nie może być uwzględniony, gdyż prawo budowlane nie reguluje kwestii związanych z opłacalnością i zasadnością inwestycji, a zatem nie mogą one mieć wpływu na udzielanie pozwoleń na budowę. Nie może także być uwzględnione kolejne zastrzeżenie odwołującej, a mianowicie twierdzenie, że przed udzieleniem pozwolenia na budowę schodów konieczne jest dokonanie zmiany sposobu użytkowania poddasza.
W zakresie kwestionowania przez odwołującą po stronie inwestora braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podkreślił, że przedstawiona została uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r., z której wynika, że Wspólnota wyraża zgodę na inwestycję Z.K. i nie ma znaczenia dla sprawy fakt jej zaskarżenia do sądu, gdyż sąd nie wstrzymał wykonania zaskarżonej uchwały. Nie podzielił natomiast, przywoływanego przez odwołującą się stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego o konieczności uzyskania zgody wszystkich właścicieli nieruchomości na wykonanie przedmiotowej inwestycji, uważając je za błędne.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. P.-B. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wstrzymanie wykonania tej decyzji i zasądzenie kosztów procesu.
W obszernym uzasadnieniu podniosła, że decyzja – pozwolenie na budowę – wydana została na Z. K., podczas gdy inwestycja dotyczy budynku należącego do Wspólnoty Mieszkaniowej. Jako wyrażenie zgody na jej prowadzenie Wojewoda podaje uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. Podkreśliła, że protokół z tego zebrania Wspólnoty otrzymała dopiero w dniu [...] r., jego treść jak i treść uchwały nie jest zgodna z treścią uchwały podjętą w trakcie tego spotkania. Zarówno protokół jak i uchwała zostały sporządzone post factum a ich treść sfałszowana. Podkreśliła, że niezrozumiały jest fakt rozbieżności treści uchwały z treścią wniosków jak i uzyskanych decyzji. Wyjaśniła, że w decyzji pierwszej instancji nastąpiło mylne oznaczenia działek, a także błędnie określono zakres i przedmiot inwestycji. Nie zwrócono uwagi na fakt, że inwestycja polega na dobudowie schodów zewnętrznych do przybudówki, a nie do budynku głównego. Skarżąca dodała także, że na podstawie wcześniejszej decyzji inwestor dokonał zmiany konstrukcji dachu tejże przybudówki i nadbudowy poddasza użytkowego, co wymagało uzyskania odpowiednich decyzji, zupełnie w tym przypadku pominiętych. Podniosła także, że uzyskanie dodatkowej zabudowy, pozwoliło inwestorowi uzyskać dodatkową powierzchnię użytkową, zmieniając tym samym udziały w części wspólnej nieruchomości.
Nadmieniła, że wszystkie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej zostały zaskarżone do Sądu Okręgowego w K.
W dodatkowych pismach kierowanych do Sądu skarżąca podniosła, że Sąd Okręgowy w K. uchylił uchwałę Wspólnoty nr [...] a wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2003 r. uchylone zostały decyzje udzielające pozwolenia na remont i zmianę konstrukcji dachu przybudówki. Na potwierdzenie faktu wykonania prac budowlanych niezgodnie z udzielonym pozwoleniem i zatwierdzonym projektem budowlanym załączyła decyzje Powiatowego i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi w całości, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Pismo procesowe złożył także inwestor, wnosząc o oddalenie skargi jako bezprzedmiotowej. Dodał, że wszelkie prace związane z dobudową schodów zewnętrznych prowadzone są legalnie, na podstawie udzielonych pozwoleń, a te wydane zostały w oparciu o uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej przyjętą większością [...] głosów. Dodał, że działania skarżącej zmierzają do paraliżowania wszelkich ruchów inwestycyjnych w obrębie Wspólnoty. Przyznał, że Sąd Okręgowy w K. faktycznie uchylił uchwałę Wspólnoty, ale była to uchwała Wspólnoty nr [...] z dnia [...] r. i dotyczyła udzielenia pełnomocnictwa Zarządowi do zawierania umów przekraczających zwykły zarząd. Istotna w tej sprawie uchwała przyjęta została w dniu [...] r.
Na rozprawie w dniu 16 lutego 2005 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymując stanowisko wyrażone w skardze, podkreślił, że w niniejszej sprawie nie ma wspólnoty mieszkaniowej, a zatem wszelkie kwestie związane z dysponowaniem nieruchomością na cele budowlane powinny być rozstrzygane na gruncie kodeksu cywilnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:
Skarga została wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Stosownie do art. 97 § 1 wymienionej ustawy sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził bowiem, wbrew stanowisku skarżącej, naruszenia prawa procesowego, jak i naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącej, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) dokonują jej pod względem zgodności z prawem.
W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki ustawowe do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych dla przedmiotowej inwestycji ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, uznając, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) ich ustalenie jest obligatoryjne w przypadku odbudowy, rozbudowy i nadbudowy obiektu budowlanego. Na ich podstawie po przedłożeniu projektu budowlanego oraz potwierdzeniu faktu dysponowania nieruchomością – uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił pozwolenia na dobudowę schodów zewnętrznych.
Podstawowym podnoszonym w skardze zarzutem jest fakt, że przedmiotowa inwestycja prowadzona na terenie należącym do Wspólnoty Mieszkaniowej, prowadzona jest bez zgody wszystkich właścicieli nieruchomości. Przyjdzie zatem zauważyć, że ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) rozróżnia tzw. "małą" i "dużą" wspólnotę mieszkaniową. Z pierwszą mamy do czynienia, gdy liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela nie jest większa niż siedem, wówczas do zarządu wspólnotą mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego, natomiast gdy liczba lokali wyodrębnionych wraz z lokalami niewyodrębnionymi jest większa niż siedem – właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Zgodnie zaś z zapisem art. 22 tej ustawy także do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności. Taką czynnością – zgodnie z art. 22 ust. 3 pkt 5 – jest udzielenie zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej (...).
Jak wynika z pisma potwierdzonego przez Wiceprezydenta Miasta Z. – w budynku mieszkalnym położonym przy ulicy [...] w Z. wyodrębnionych jest osiem samodzielnych lokali mieszkalnych. Dlatego też zebranie członków Wspólnoty Mieszkaniowej odbywające się w dniu [...] r. w swym porządku przewidywało podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na inwestycję budowlaną na terenie nieruchomości. Uchwała taka nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na inwestycję polegają na dobudowie do budynku przy ulicy [...] schodów o konstrukcji żelbetonowej wraz z oparciem ich o ścianę tego budynku od strony podwórza celem umożliwienia dostępu do dachu przybudówki. Uchwała ta przyjęta została większością [...] głosów. Odrębną sprawą jest kwestionowanie przez skarżącą treści tej uchwały i zaskarżenie jej do sądu. Zgodnie jednak z treścią art. 25 ust. 2 cytowanej ustawy, zaskarżenie tej uchwały do sądu nie wstrzymuje jej wykonania.
Odnosząc się do zarzutów nieprecyzyjnego określenia nieruchomości, której dotyczy przedmiotowa inwestycja, została ona dokładnie wyjaśniona w decyzji drugoinstancyjnej, gdzie także wyjaśnione zostały wszelkie wątpliwości dotyczące kwestii dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedmiot i zakres przedmiotowej inwestycji został określony w przedmiotowych decyzjach a nadto do decyzji dołączony został zatwierdzony projekt budowlany autorstwa architektów M.M. i S.L.
Podnoszone natomiast przez skarżącą działania dotyczące nieprawidłowego wykonania decyzji, zarówno obecnie zaskarżonej, jak i wcześniej udzielonego pozwolenia na zmianę dachu przybudówki i jej termorenowację, nie może być przedmiotem niniejszego postępowania. Wszelkie sprawy związane z legalnością wykonania prac budowlanych wynikających z udzielonych pozwoleń może być przedmiotem oddzielnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Jak wynika zresztą z pism dołączonych przez skarżącą już po złożeniu skargi, postępowania takie już się toczą. Pozwolą one na sprawdzenie zarzutów strony skarżącej wykonania przedmiotowej inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę.
Biorąc jednakże powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzywszy się w postępowaniu organów administracyjnych naruszenia prawa, stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oddalił skargę.