II SA/KA 3628/01

II SA/Ka 3628/01 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Łucja Franiczek /sprawozdawca/
Rafał Wolnik
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA del. Bonifacy Bronkowski Sędzia NSA /del./ Łucja Franiczek /spr./ Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant referent Beata Malcharek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o pozwolenie na budowę postanawia umorzyć postępowanie
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. oraz stwierdził nieważność decyzji Prezydenta B. z dnia [...]r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na adaptację pawilonu handlowego na serwis diagnostyczny przy salonie sprzedaży samochodów w B. przy ul. [...] oraz decyzji tego organu z dnia [...]r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie tegoż serwisu diagnostycznego.
Skarga na powyższą decyzję wniesiona przez "[...]" Spółkę z o.o. w B. została oddalona na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2000 r. sygn. akt IV SA 1435/98.
W dniu [...]r. Spółka "[...]" wystąpiła o udzielenie pozwolenia na budowę w celu zmiany sposobu użytkowania salonu sprzedaży samochodów na pawilon handlowy.
Po rozpatrzeniu wniosku decyzją z dnia [...]r. nr [...], podjętą z up. Prezydenta B., zatwierdzono projekt budowlany oraz udzielono Spółce "[...]" pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania salonu sprzedaży samochodów na pawilon handlowy – sklep spożywczy, artykułów gospodarstwa domowego i chemii gospodarczej na działkach nr [...] , położonych przy ul. [...] w B.
Pismem z dnia [...]r. B. G. zwrócił się o wznowienie postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania tegoż pawilonu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Wnioskodawca podał, iż nie został powiadomiony o powyższym postępowaniu, które narusza jego interesy jako współwłaściciela posesji, od której sporny pawilon jest oddalony o 8 m, a teren oddzielający objęty jest ugodą administracyjną. Jego zdaniem, wydzielenie tego pasa nie pozbawiło go przymiotu strony, gdyż prowadzone prace adaptacyjne naruszają warunki tej ugody. Zmiana sposobu użytkowania spowoduje duże nasilenie parkowania pojazdów, przez co spaliny, hałas i kurz będą przedostawać się do ich ogrodu, a ponadto, działalność w pawilonie powoduje niszczenie budynku poprzez zawilgocenie terenu i piwnic, co jest spowodowane odprowadzaniem ścieków i wód burzowych z wszystkich obiektów do wspólnej kanalizacji.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną z up. Prezydenta B., na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa orzeczono o odmowie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją z dnia [...] r.
Organ I instancji uznał bowiem, iż sprawa nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy, zaś podniesione przez niego okoliczności co do wadliwie funkcjonującego systemu odprowadzenia ścieków i wód deszczowych nie wchodzą w zakres rozstrzygnięcia kwestionowaną decyzją. Natomiast ruch samochodów na terenie posesji inwestora nie będzie zagrażał bezpośrednio interesom wnioskodawcy, gdyż zgodnie z dokumentacją projektową ruch ten nie będzie odbywał się na wysokości jego działki, lecz budynku przy ul. [...].
Zdaniem organu, także naruszenie postanowień ugody z dnia [...]r. w sprawie likwidacji drogi dojazdowej do pomieszczeń spółki od ulicy G., nie ma znaczenia dla oceny statusu strony w niniejszym postępowaniu, gdyż wówczas wnioskodawca był bezpośrednim sąsiadem i inny był rodzaj działalności spółki. Stąd też organ I instancji stwierdził, iż wnioskodawca nie ma przymiotu strony w postępowaniu.
W odwołaniu od decyzji B. G. podniósł, iż kwestia odprowadzenia ścieków ma znaczenie w sprawie z uwagi na fakt zatrudnienia osób po zmianie sposobu użytkowania obiektu. Jego zdaniem, wykazał przymiot strony w tym postępowaniu, zaś oddzielenie jego działki od terenu Spółki "[...]" kilkumetrowym pasem, stanowiło manipulację prawną, co potwierdził już Naczelny Sąd Administracyjny, przywracając mu prawa strony.
Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Wojewody [...], utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, iż B.G. nie wykazał interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 28 kpa, zaś w wyniku nowego podziału geodezyjnego działka inwestora nie sąsiaduje z terenem, objętym postępowaniem. W tym względzie organ II instancji odwołał się do poglądu prezentowanego m.in. w wyroku NSA z dnia 26 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA/Ka 1328/98.
Wreszcie, organ odwoławczy wskazał, iż na tym etapie postępowania nie ma podstawy wnikania w istotę sprawy administracyjnej, ani też badania innych przyczyn wznowieniowych.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. G. ponowił argumentację i zarzuty, podniesione w postępowaniu administracyjnym. Jego zdaniem, w postępowaniu naruszono jego interes w myśl art. 28 kpa, gdyż sporny pawilon oddalony jest od granicy jego posesji o 8 m, a wydzielenie pasa wjazdu, nie mogło pozbawić go statusu strony.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, gdyż w niniejszym postępowaniu doszło do przywrócenia pierwotnej funkcji spornego obiektu, wzniesionego jako pawilon handlowy.
W toku rozprawy sądowej skarżący cofnął skargę z uwagi na brak istotnych uciążliwości ze strony funkcjonującego już pawilonu handlowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./, cofnięcie skargi wiąże Sąd.
Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy oraz przyczyny cofnięcia skargi, Sąd uznał czynność skarżącego za skuteczną. W tym stanie rzeczy postępowanie podlegało umorzeniu po myśli art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
SJ.