II SA/KA 3337/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2005-05-19
NSAnieruchomościŚredniawsa
ewidencja gruntówakty własności ziemitytuł własnościakt notarialnypostępowanie administracyjnenieruchomościprawo geodezyjnesąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na decyzję odmawiającą wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów, uznając, że akty własności ziemi stanowią podstawę wpisów, a spory o tytuł własności należą do drogi sądowej cywilnej.

Skarga dotyczyła odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów, polegającej na ujawnieniu tytułu własności na podstawie aktu notarialnego. Organy administracji wielokrotnie odmawiały tej zmiany, wskazując na brak dokumentacji geodezyjnej i fakt, że współwłasność nieruchomości została zniesiona na podstawie aktów własności ziemi. Sąd administracyjny uznał, że akty własności ziemi stanowią podstawę wpisów w ewidencji, a ewentualne spory o tytuł własności powinny być rozstrzygane przed sądem cywilnym.

H. Ś. złożył wniosek o aktualizację operatu ewidencji gruntów poprzez wpisanie aktu notarialnego jako tytułu własności. Po kilku etapach postępowania administracyjnego, organy kolejno odmawiały wprowadzenia zmiany, argumentując, że wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów geodezyjnych, a stan prawny nieruchomości w operacie ewidencyjnym opiera się na aktach własności ziemi z lat 70., które nie mogą być wzruszone w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, stwierdzając, że ewidencja gruntów odzwierciedla stan prawny wynikający z dokumentów urzędowych, takich jak akty własności ziemi, a spory o tytuł własności należą do właściwości sądów cywilnych. Sąd podkreślił, że organ prowadzący ewidencję nie może samodzielnie rozstrzygać o prawidłowości tytułu własności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, organ może odmówić, jeśli dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie odpowiadają stanowi prawnemu i faktycznemu w operacie ewidencyjnym, a istniejące wpisy opierają się na aktach własności ziemi.

Uzasadnienie

Ewidencja gruntów ma charakter deklaratoryjny i odzwierciedla stan prawny wynikający z dokumentów urzędowych. Akty własności ziemi stanowią podstawę wpisów, a spory o tytuł własności należą do drogi sądowej cywilnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (12)

Główne

u.u.w.g.r.

Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych

Ustawa z dnia 26 października 1971 r., na podstawie której wydano akty własności ziemi, stanowiące podstawę wpisów w ewidencji gruntów.

Pomocnicze

p.g.k. art. 20 § ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i 2

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Określa informacje, jakie powinna zawierać ewidencja gruntów i budynków, w tym dane o właścicielu.

p.g.k. art. 22 § ust. 2, ust. 3

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Określa podstawy rejestrowania informacji w ewidencji oraz obowiązek przesyłania danych przez organy, sądy i kancelarie notarialne.

p.g.k. art. 23

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Reguluje przesyłanie przez właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne staroście odpisy prawomocnych decyzji, orzeczeń oraz aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów.

rozp. MRRiB art. 35

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Określa, że rejestrowanie informacji następuje na podstawie dokumentów urzędowych lub dostarczanych przez osoby zainteresowane.

rozp. MRRiB art. 12 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Wskazuje podstawy ujawnienia praw do gruntów w ewidencji, w tym wpisy w księgach wieczystych, orzeczenia sądowe, akty notarialne.

rozp. MRRiB art. 47 § ust. 3

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Reguluje postępowanie w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień lub dodatkowych dowodów.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1, § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące utrzymania w mocy lub uchylenia decyzji organu I instancji.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa wydania decyzji merytorycznej.

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a, b, c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi.

p.u.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Akty własności ziemi stanowią podstawę wpisów w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów ma charakter deklaratoryjny i odzwierciedla stan prawny wynikający z dokumentów urzędowych. Spory o tytuł własności należą do drogi sądowej cywilnej, a nie postępowania administracyjnego. Organ prowadzący ewidencję nie może samodzielnie rozstrzygać o prawidłowości tytułu własności.

Odrzucone argumenty

Akt notarialny (umowa darowizny) jest prawnie obowiązujący i powinien stanowić podstawę wpisu w ewidencji. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów proceduralnych, podobnie jak poprzednia uchylona decyzja. Organ odwoławczy bezpodstawnie uzależnił dokonanie wpisu od zgodności danych w dokumentach z opisem w operacie ewidencyjnym.

Godne uwagi sformułowania

Organ prowadzący ewidencję nie może rozstrzygać żadnych spornych kwestii powstałych na tle własności i granic nieruchomości, bowiem te mogą być przedmiotem rozważań wyłącznie w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Rejestr ewidencji gruntów jest więc wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego i faktycznego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej.

Skład orzekający

Anna Apollo

przewodniczący

Małgorzata Jużków

sędzia

Małgorzata Walentek

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących aktualizacji ewidencji gruntów, znaczenie aktów własności ziemi oraz rozgraniczenie kompetencji między postępowaniem administracyjnym a cywilnym w sprawach własnościowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z aktami własności ziemi i aktualizacją ewidencji gruntów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu zarządzania nieruchomościami i praw własności, choć jej szczegóły są techniczne. Może być interesująca dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.

Akt notarialny czy akt własności ziemi? Sąd wyjaśnia, co decyduje o wpisie w ewidencji gruntów.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ka 3337/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-05-19
Data wpływu
2003-12-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia: WSA Małgorzata Jużków, Sędzia: Asesor WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi H. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. H. Ś. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w B. o dokonanie aktualizacji operatu ewidencji gruntów poprzez wpisanie, jako tytułu własności, aktu notarialnego nr Rep. [...]z dnia [...] r. odnośnie nieruchomości objętej tym aktem.
Pismem z dnia [...] r. powiadomiono wnioskodawcę o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz wskazano na konieczność dostarczenia aktualnego odpisu z księgi hipotecznej nr [...] oraz wykazu zmian gruntowych sporządzonego przez geodetę rozliczającego w/wym księgę hipoteczną.
Wnioskodawca przy piśmie z dnia [...] r. złożył odpis księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym V Wydział Ksiąg Wieczystych w B. założonej dla nieruchomości o pow. 17282 mkw, oznaczonej jako część folwarku G. lit. [...]. W dziale II pod pozycją właściciele figurują 1. G. Ś. w 1/6 części, R. Ś. w 1/6 części, T. Ś. w 1/6 części; 2. H. Ś. w 1/4 części oraz Z. B. w 1/4 części na podstawie umów darowizny z dnia [...] r. oraz [...] r.
Pismem z dnia [...] r. ponownie wezwano wnioskodawcę do dostarczenia wykazu zmian gruntowych rozliczającego księgę wieczystą nr [...], pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wyniku zażalenia H. Ś. na bezczynność Starosty [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, że organ I instancji wszczynając w dniu [...] r. postępowanie w przedmiotowej sprawie winien ją zakończyć poprzez wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] r. nr ` działając z upoważnienia Starosty [...] Kierownik Referatu Geodezji odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów gminy P., obręb G., polegającej na ujawnieniu w operacie tytułu własności dla nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr [...].
W uzasadnieniu stwierdził, że wnioskodawca nie przedłożył wykazu zmian gruntowych dla wskazanej nieruchomości, co uniemożliwiło określenie przedmiotu postępowania i wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Organ zwrócił uwagę, iż dokumentacja znajdująca się w Powiatowym Ośrodku Geodecyzjnym i Kartograficznym nie zwiera dokumentów, które umożliwiłyby samodzielne stwierdzenie, jakim numerom działek ewidencyjnych odpowiada działka gruntu niezabudowana o pow. 1 7282 mkw stanowiąca część folwarku G. lit. [...] objęta księgą wieczystą nr [...].
W związku z odwołaniem H. Ś. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. decyzją z dnia [...] r. nr. [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując na konieczność zebrania i zbadania wszelkich możliwych dokumentów oraz przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem strony.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 51 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 104 Kpa, działając z upoważnienia Starosty [...] Kierownik Referatu Geodezji ponownie odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów gminy P., obręb G. polegającej na ujawnieniu w operacie tytułu własności dla nieruchomości objętej KW nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że akta księgi wieczystej nr [...] nie zawierają dokumentacji geodezyjnej, która umożliwiłaby stwierdzenie jakim numerom działek ewidencyjnych odpowiada działka gruntu niezabudowana o pow. 1 7282m2 stanowiąca "część folwarku G. lit. [...]" objęta księgą wieczystą nr [...]. Dalej w oparciu o zapisy w rejestrach do założenia operatu ewidencji gruntów stwierdzono, iż G. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stała się właścicielką działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 0.9970ha; Z. B. i A. B. na podstawie prawomocnego [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.4207 ha; H. Ś. i S. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.4275 ha. T. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stał się właścicielem działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 0.9870ha.; R. Ś. i A. Ś. na podstawie [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.0541 ha. W toku rozprawy administracyjnej, która odbyła się [...] r. ustalono, że współwłasność nieruchomości objęta księgą wieczystą nr [...]została zniesiona poprzez przyjęcie w/wym. aktów własności ziemi. Akty te nie mogą być wzruszone na drodze postępowania administracyjnego. Organ prowadzący ewidencję nie może rozstrzygać żadnych spornych kwestii powstałych na tle własności i granic nieruchomości, bowiem te mogą być przedmiotem rozważań wyłącznie w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Ewentualne spory co do własności objętej aktami własności ziemi, z których wynikają obecne wpisy w ewidencji gruntów mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym. Ponadto podkreślono, że z uwagi na nieobecność na rozprawie H. Ś. protokół z rozprawy został mu przesłany w celu zapoznania go z ustaleniami. Wniesione przez niego w tym zakresie zastrzeżenia nie miały wpływu na wynik postępowania oraz ocenę dowodów.
W odwołaniu od powyższej decyzji H. Ś. domagał się jej uchylenia oraz wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów art. art. 6,7,8,9,10 § 1,11,77,91 § 3,107 § 1 i 3 k.p.a., a ponadto podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem tych samych przepisów co decyzja uprzednio uchylona w tej samej sprawie przez organ II instancji. Wskazał, iż wniosek o zmianę w operacie ewidencji gruntów jest uzasadniony bowiem w księdze wieczystej nr [...] brak jest orzeczenia sądu o zniesieniu współwłasności nieruchomości nią objętej, zaś akty darowizny w oparciu o które nastąpiło nabycie własności przedmiotowej nieruchomości są "prawnie obowiązujące". Dalej kwestionował prawidłowość zapisów w akcie własności ziemi oraz wskazał, że kwestionariusz do niego załączony nie nosi znamion urzędowego potwierdzenia. Zdaniem skarżącego skoro Starosta nie przedstawił dowodów, iż akt notarialny (umowa darowizny) Rep. A [...] z dnia [...] r. jest nieważny, zatem zobowiązany był do dokonania wpisu w ewidencji gruntów w oparciu o ten akt oraz wypis z księgi wieczystej nr [...].
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ ten stwierdził, że jednym z dokumentów w oparciu, o który możliwe było dokonanie zmiany w operacie ewidencyjnym dotyczącej właściciela był dostarczony organowi prowadzącemu ewidencję gruntów akt notarialny oraz wypis z księgi wieczystej, jednakże pod warunkiem, że dane dotyczące opisu nieruchomości zawarte w tych dokumentach odpowiadają opisowi tych nieruchomości w operacie ewidencyjnym. Treścią aktu notarialnego z [...] r. jest umowa darowizny, na mocy której H. Ś. stał się właścicielem 1/4 części bliżej nieokreślonej nieruchomości położonej we wsi G. w pow. będzińskim o łącznym obszarze 1,7282 ha objętej księgą hipoteczną nr [...] "część folwarku G. lit. [...]". Tak też oznaczono tę nieruchomość w dziale I księgi wieczystej nr KW [...]. W chwili wnioskowanej przez stronę zmiany, opisana w tych dokumentach nieruchomość przedstawiała w operacie ewidencyjnym inny stan prawny i faktyczny. Na podstawie zebranej dokumentacji ustalono, że dane dotyczące gruntów, których właścicielami są osoby wpisane w akcie notarialnym i w KW [...] oraz ich następcy prawni zostały zarejestrowane w ewidencji w oparciu o akty własności ziemi z [...] r., wydane na podstawie ustawy z dnia 20 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 27, poz. 250). Wpisy w rejestrze ewidencji gruntów prowadzonym dla nieruchomości, których właścicielem jest H. Ś. zostały dokonane zgodnie z przepisami obowiązującego prawa - na podstawie aktu własności ziemi nr [...] z dnia [...] r., którego wówczas skarżący nie kwestionował. Końcowo organ stwierdził, że skoro zmiany w ewidencji gruntów w zakresie tytułów własności dokonuje się na podstawie dokumentów urzędowych, a wnioskodawca do konkretnych działek opisanych w operacie ewidencyjnym dokumentów takich nie przedłożył, to należało uznać, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych organ odwoławczy stwierdził, iż są one bezzasadne, bowiem organ I instancji w celu wyjaśnienia sprawy zebrał cały materiał dowodowy, przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem zainteresowanych stron, a także umożliwił stronom postępowania zapoznanie się z aktami sprawy w każdym stadium tego postępowania. Skarżącemu przesłano protokół z rozprawy w której nie uczestniczył pomimo prawidłowego zawiadomienia. W piśmie do Starosty z dnia [...] r. H. Ś. wypowiedział się co do zebranych w sprawie dowodów, materiałów i ustaleń dokonanych na rozprawie administracyjnej oraz do zgłoszonych żądań. Ponadto zaskarżona decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 3 Kpa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. Ś. zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych uprzednio już powołanych w odwołaniu oraz naruszenie przepisów art. 22 § 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 12 ust. 1, § 34, § 35 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Uzasadniając te zarzuty skarżący podtrzymał swe stanowisko wyrażone w tym zakresie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Poniósł, iż organ odwoławczy w sposób bezpodstawny uzależnił dokonanie wpisu na podstawie przedłożonych przez niego dokumentów od warunku, zgodności danych dotyczących opisu nieruchomości zawartych w tych dokumentach z opisem tych nieruchomości w operacie ewidencyjnym.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przed 1 stycznia 2004r. Z tą datą uległ zmianie stan prawny i stosownie do art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w tej sytuacji jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie". Natomiast według art. 1 § 2 powołanej na wstępie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c P.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa.
W art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) zostały określone informacje, jakie powinna zawierać ewidencja gruntów i budynków. W przypadku gruntów informacje te dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust.1 pkt 1). W ewidencji gruntów wykazuje się także właściciela i jego miejsce zamieszkania (art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2).
Zgodnie z art. 22 ust. 2, art. 23 powołanej wyżej ustawy oraz § 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), rejestrowanie informacji stanowiących treść ewidencji następuje na podstawie dokumentów uzyskanych drogą urzędową lub dostarczanych przez osoby zainteresowane. W myśl art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Ponadto zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów prawa osób do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.
Z powyższego wynika, że zmiany danych w ewidencji gruntów można dokonać m.in. w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ewidencji gruntów jest więc wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego i faktycznego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Wprowadza się do niego jedynie bezsporne dane o gruntach, budynkach, lokalach.
Aktualizacja ewidencji gruntów i budynków, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 grudnia 2002r. sygn. akt II SAB / Ka 81/ 02 , to zespół czynności materialno - technicznych będących formą działania administracji publicznej. Nie jest to postępowanie regulowane przepisami kodeksu postępowania administracyjnego za wyjątkiem przypadku określonego w § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. nr 38, poz. 454 ), zgodnie z którym w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub wzywa zainteresowanych do przedłożenia wymaganych przepisami dokumentów, tj. dokumentów o jakich mowa w art. 22 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
W niniejszej sprawie skarżący domagał się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu tytułu własności dla nieruchomości objętej KW nr [...] w postaci umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego nr Rep. [...] z dnia [...] r., na mocy której stał się on właścicielem 1/4 części nieruchomości położonej we wsi G. o łącznej pow. 1,7282 ha objętej księgą hipoteczną nr [...] określonej jako "część folwarku G. lit. [...]". Tak też nieruchomość ta została określona w dziale I księgi wieczystej KW nr [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym V Wydział Ksiąg Wieczystych w B. W dziale II pod pozycją właściciele figurują G. Ś. w 1/6 części, R. Ś. w 1/6 części, T. Ś. w 1/6 części; H. Ś. w 1/4 części oraz Z. B. w 1/4 części na podstawie umów darowizny z dnia [...] r. oraz [...] r.
Jednakże, jak ustaliły organy w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w tym przeprowadzonej rozprawy administracyjnej, współwłasność tej nieruchomości objętej przedmiotową księgą wieczystą została zniesiona na podstawie aktów własności ziemi wydanych w [...] r. na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. 1971 r. Nr 27 poz. 250), na rzecz G. Ś., małżonków Z. i A. B., H. i S. Ś., R. i A. Ś. oraz T. Ś.. Akty własności ziemi stanowiły podstawę do dokonania wpisów w ewidencji gruntów. Wpisy w rejestrze ewidencji gruntów prowadzonym dla nieruchomości, których właścicielem jest H. Ś. zostały dokonane na podstawie aktu własności ziemi nr [...] z dnia [...] r. Zatem słusznie organy przyjęły, że w momencie wnioskowanej zmiany nieruchomość opisana w przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentach nie odpowiadała opisowi tej nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków. W tym stanie rzeczy zmiana w ewidencji gruntów w zakresie tytułu własności mogła nastąpić tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, o jakich mowa w art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skoro wnioskodawca dokumentów takich nie przedłożył, to słusznie organy uznały, że nie było podstaw do dokonania zmian. Nadto wskazać przyjdzie, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może w postępowaniu o zmianę danych zawartych w ewidencji samodzielnie ustalać i rozstrzygać o prawidłowości tytułu własności, w tym w postaci aktów własności ziemi, które były podstawą dokonania przedmiotowych wpisów.
Ponadto, w ocenie Sądu, nie znajdują uzasadnienia zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych.
Wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalono.
Sz.d

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI