II SA/Ka 3209/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gliwicach oddalił skargę B.W. na decyzję SKO w K. ustalającą odpłatność za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, uznając ją za zgodną z prawem.
Skarżący B.W. kwestionował decyzję ustalającą odpłatność za pobyt syna w placówce opiekuńczo-wychowawczej, podnosząc trudną sytuację materialną. Organy administracji obu instancji, a następnie WSA w Gliwicach, uznały jednak decyzję za prawidłową. Sąd podkreślił, że obowiązek ponoszenia opłat wynika z ustawy o pomocy społecznej, a dochody skarżącego (emerytura, działalność gospodarcza, renta rodzinna syna) pozwalały na partycypację w kosztach utrzymania dziecka.
Sprawa dotyczyła skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w R. ustalającą odpłatność za pobyt syna skarżącego, T.W., w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Skarżący zarzucał niemożność wywiązania się z nałożonego obowiązku ze względu na niską emeryturę i wysokie koszty utrzymania. WSA w Gliwicach oddalił skargę, uznając decyzję za zgodną z prawem. Sąd powołał się na art. 33k ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który nakłada na rodziców obowiązek ponoszenia opłat za pobyt dziecka w placówce do wysokości ponoszonych wydatków. Analiza dochodów skarżącego (emerytura, dochody z działalności gospodarczej, renta rodzinna syna) wykazała, że dysponował on wystarczającymi środkami, aby partycypować w kosztach. Sąd uznał ustaloną opłatę za prawidłową i wyważoną, a zarzuty skarżącego za niepotwierdzone dowodami. Podkreślono, że sądowa kontrola ogranicza się do kryterium legalności, a ewentualne zmiany okoliczności faktycznych po wydaniu decyzji nie mają znaczenia dla oceny jej zgodności z prawem w momencie jej wydania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, wysokość opłaty jest zgodna z prawem, jeśli rodzic dysponuje dochodami pozwalającymi na partycypację w kosztach, nawet jeśli są one częściowe.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dochody skarżącego (emerytura, działalność gospodarcza, renta rodzinna syna) były wystarczające do partycypacji w kosztach utrzymania dziecka w placówce, a ustalone opłaty były prawidłowe i wyważone.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.p.s. art. 33k § ust. 4
Ustawa o pomocy społecznej
Rodzice dziecka ponoszą opłatę za jego pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej do wysokości wydatków bieżących ponoszonych na jego utrzymanie.
u.p.s. art. 33k § ust. 6
Ustawa o pomocy społecznej
Opłatę ustala się w drodze decyzji administracyjnej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądowa kontrola działalności administracyjnej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd orzeka o jej oddaleniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dochody skarżącego (emerytura, działalność gospodarcza, renta rodzinna syna) były wystarczające do partycypacji w kosztach utrzymania dziecka. Ustalona opłata była prawidłowa i wyważona w stosunku do kosztów utrzymania dziecka i dochodów skarżącego. Sądowa kontrola ogranicza się do kryterium legalności, a okoliczności faktyczne po wydaniu decyzji nie mają znaczenia.
Odrzucone argumenty
Skarżący podnosił ogólnikowe twierdzenia o ciężkiej sytuacji materialnej, które nie znalazły potwierdzenia w materiale sprawy. Skarżący utrudniał ustalenia sytuacji materialnej odmawiając wywiadu środowiskowego.
Godne uwagi sformułowania
sądowa kontrola działalności administracyjnej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności ogólnikowe twierdzenie skarżącego o jego ciężkiej sytuacji materialnej nie mają odzwierciedlenia w materiale sprawy sama skarga nie zawiera wyraźnych zarzutów względem owej decyzji
Skład orzekający
Szczepan Prax
przewodniczący-sprawozdawca
Tadeusz Michalik
członek
Beata Kalaga-Gajewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie obowiązku ponoszenia odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej przez rodzica, ocena sytuacji materialnej jako podstawy ustalenia opłaty, zakres kontroli sądowej w sprawach administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z ustawą o pomocy społecznej w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów i analizie dowodów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ka 3209/03 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2005-10-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-12-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Beata Kalaga-Gajewska Szczepan Prax /przewodniczący sprawozdawca/ Tadeusz Michalik Symbol z opisem 6149 Inne o symbolu podstawowym 614 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Szczepan Prax /spr./ Sędziowie: NSA Tadeusz Michalik WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant st. sekr. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2005 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej o d d a l a s k a r g ę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w R., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta R., ustalił dla B. W. opłatę za pobyt jego syna T. W. w placówce opiekuńczo-wychowawczej – Zespole Ognisk Wychowawczych w R. - w wysokości: - [...] zł od [...] r. do [...] r. - [...] zł [...] r. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 33k ust. 4 – 7, art. 10a pkt 7, art. 47a ust. 5 i art. 55b ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /j.t. Dz.U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414 ze zm./. Natomiast w jej uzasadnieniu podniesiono, że w wymienionej placówce T. W. został umieszczony na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Wcześniejszą decyzją z dnia [...] r. organ orzekający ustalił przedmiotową opłatę w wysokości [...] zł. Na skutek odwołania strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało tę decyzję za zasadną merytorycznie, lecz uchyliło tę decyzję przyjmując, że strona winna ponosić odpłatność od [...], a nie [...] r., gdyż zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia opłaty zostało doręczone stronie w [...]. Dalej organ I instancji wskazał, że miesięczny koszt utrzymania dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej wynosi [...] zł. Natomiast sytuacja materialna strony się zmieniła, gdyż od [...] r. rentą rodzinną nieletniego dysponuje kurator. Dlatego też nastąpiło zróżnicowanie wysokości opłaty. W odwołaniu B. W. twierdził, iż nie jest w stanie wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, podzielając w całości ustalenia i wnioski przedstawione w tej decyzji oraz we wcześniejszej decyzji organu podstawowego stopnia. Z ustaleń tych wynika, że B.W. od [...] r. pobierał emeryturę w wysokości [...] zł, a ponadto prowadził działalność gospodarczą. Do [...] r. dysponował też rentą rodzinną syna w kwocie [...] zł. Później rentę tą przekazywano kuratorowi, będącego wychowawcą placówki opiekuńczo-wychowawczej. Kolegium uznało, że decyzja I instancji jest prawidłowa i odpowiada normie art. 33k ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którą rodzice dziecka ponoszą opłatę za jego pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej – do wysokości wydatków bieżących ponoszonych na jego utrzymanie. Jednocześnie strona nie występowała z wnioskiem przewidzianym w uchwale Rady Miasta R. nr [...] z dnia [...] r., określającej zasady częściowego lub całkowitego zwolnienia rodziców z przedmiotowych opłat. Mimo to sytuacja finansowa strony została uwzględniona i obciążono stronę tylko częściową odpłatnością. W skardze B. W. zarzucił, że ze względu na wiek i niską emeryturę oraz ponoszone opłaty za mieszkanie i gaz, nie jest w stanie spłacić jakichkolwiek zaległości. Podniósł, że jego syn nie przebywa w placówce opiekuńczej, a renta rodzinna syna jest przekazywana do tej placówki. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu jako bezzasadna. Stosownie do art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269/ sądowa kontrola działalności administracyjnej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności. Tymczasem zaskarżona decyzja pozostaje w zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi Sąd doszedł do takiej konstatacji z urzędu, bowiem sama skarga nie zawiera wyraźnych zarzutów względem owej decyzji. Otóż trafnie organy administracyjne obu instancji wskazały na art. 33k ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, jako na materialnoprawną podstawę obowiązku rodziców ponoszenia opłaty za pobyt ich dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Opłata ta może dochodzić do wysokości wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie dziecka. Według ustępu 6 tego artykułu opłatę ustala się w drodze decyzji administracyjnej. Tak więc, skoro syn skarżącego został umieszczony w placówce opiekuńczo-wychowawczej, to skierowanie do niego, jako jedynego żyjącego rodzica decyzji ustalającej opłatę było prawidłowe. Z kolei wysokość tej opłaty w żadnym razie nie może być uznana za zawyżoną. Ogólnikowe twierdzenie skarżącego o jego ciężkiej sytuacji materialnej nie mają odzwierciedlenia w materiale sprawy. Należy przy tym podkreślić, że on sam utrudnił dokonanie w tym względzie koniecznych ustaleń odmawiając nawet przeprowadzenia z nim wywiadu środowiskowego. Natomiast z uzyskanych w toku postępowania administracyjnego dokumentów wynika, że jego emerytura wynosiła [...] zł netto, a renta rodzinna dla syna [...] zł netto. Ponadto przynajmniej do czasu wydania zaskarżonej decyzji skarżący prowadził działalność gospodarczą /potwierdził to na rozprawie sądowej/. Ryczałtowy przychód deklarowany przez niego dla celów podatkowych wyniósł w [...] r. [...] zł, co miesięcznie dawało [...] zł. Uwzględniając tę formę opodatkowania należy przyjąć, że zbliżony do tej kwoty był dochód skarżącego z owej działalności. Dysponował on zatem wystarczającymi środkami, by częściowo partycypować w kosztach utrzymania syna podczas jego pobytu w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Za okres do [...] r. opłata w wysokości [...] zł nie może budzić jakichkolwiek zastrzeżeń, skoro w tym czasie skarżący dysponował rentą rodzinną syna o wysokości przewyższającej tę kwotę. Natomiast opłata w kwocie [...] zł obowiązująca w okresie późniejszym ma wymiar niemal symboliczny w stosunku do rzeczywistych kosztów utrzymania w placówce. Przy uwzględnieniu przekazywanej tej placówce renty rodzinnej, kwotę tą należy uznać za należycie wyważoną. Wskazane dochody skarżącego nie potwierdzają jego wywodów o niemożności wywiązania się z nałożonego obowiązku. Przy ocenie zaskarżonej decyzji nie mogą być natomiast brane pod uwagę ewentualne zmiany okoliczności faktycznych, które wystąpiły po jej wydaniu. Dotyczy to także zaprzestania prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, na co powoływał się na rozprawie sądowej. Podobnie bez znaczenia jest, czy po wydaniu decyzji syn skarżącego nadal przebywał w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Ustalona opłata obowiązywać miała bowiem bezsprzecznie tylko w czasie tego pobytu. Natomiast skarżący nie przedstawił żadnego dowodu, z którego miałoby wynikać, że syn skarżącego opuścił ową placówkę przed zakończeniem postępowania administracyjnego. Z postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r., sygn. akt [...] wynika zaś, że T. W. w przedmiotowej placówce został umieszczony. Na rozprawie skarżący przyznał, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zapadło żadne orzeczenie sądowe zmieniające ten stan rzeczy. Ponadto zauważyć należy, że opłata w kwocie [...] zł jest ustalona od [...] r., bez podania daty końcowej. Jak już zaś wcześniej wskazano, opłata obowiązuje na czas pobytu syna skarżącego w omawianej placówce. Przy wykonywaniu decyzji będzie zatem badane do kiedy trwał ten pobyt, a skarżący może w tym względzie podnosić stosowne twierdzenia, czy zarzuty. Z kolei z zawartym w skardze wnioskiem o umorzenie należności można jedynie zwracać się do organu podstawowego stopnia. W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./, w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji. SJ/