II SA/Ka 2883/02

II SA/Ka 2883/02 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Ewa Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Targoński
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk /spr./ Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004r. sprawy ze skargi Spółki A SA w B. –B. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Starosta B. decyzją z dnia [...]r. – po rozpatrzeniu wniosku właścicieli istniejących magazynów rybnych położonych w B. – orzekł o udzieleniu A.G., L.F., Z.S., F.P., A.F., T.C., F.K., J.K., W.Ś. , S.Ś. i L.J. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody z rowu Ł. /S.B./ do napełniania magazynów rybnych w B. określając wielkość poboru wody w celu napełnienia magazynów oraz w czasie eksploatacji magazynów od [...] do [...]. W pozwoleniu określono także zasady /ilość/ odprowadzania wody z magazynów w czasie ich eksploatacji oraz w czasie ich opróżniania. W decyzji podano warunki pod którymi pozwolenie zostało udzielone /pkt II/, a w pkt IV stwierdzono, że w przypadku wystąpienia niżówek hydrologicznych i niedoborów wody, a także wystąpienia chorób, śnięć ryb, braków wody związanych z dostarczeniem wody z rowu Ł. i cyklem hodowlanym na stawach będących własnością Spółki A SA w B.-B., ewentualne szkody i straty wynikające z tego stanu będzie ponosić uprawniony.
Zgodnie z pkt V decyzji pozwolenia udzielono na okres 10 lat tj.do dnia [...] roku w oparciu o "Operat wodnoprawny na korzystanie z wód dla celów rybackich przez magazyny rybne w B." /pkt III/, a pozwolenie to nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń /pkt VII/. W podstawie prawnej decyzji powołano art.37 pkt 1 i 4, art.122 ust.1 pkt 1 i pkt 3 i ust.3 oraz art.140 ust.3 ustawy z dnia 18.07.2001r. Prawo wodne /Dz.U. nr 115, poz.1229 z zm./.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła SA Spółka A w B.-B. wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzucono, że postanowienia zaskarżonej decyzji nie mogą być wykonane przez uprawnionych. Woda do zasilania magazynów rybnych w okresie jesiennym pochodzi ze zrzutów ze stawów, będących własnością Spółki, w których prowadzona jest hodowla karpia konsumpcyjnego. W okresie jesieni i zimy po odłowie karpia stawy pozostają puste i napełniane są dopiero w okresie wiosennym. W okresie jesienno zimowym stawy są puste i pobór wody w tym czasie nie może być realizowany. Ponadto strona odwołująca zarzuciła naruszenie art.123 ust.2 ustawy z 18.07.2001r. Prawo wodne.
Wojewoda Ś. zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji /art.138 § 1 pkt 1 Kpa/.
W uzasadnieniu przede wszystkim podkreślił, iż zgodnie z art.123 ust.2 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich wobec tych nieruchomości i urządzeń a klauzulę tej treści zamieszczono w decyzji organu I instancji.
Nie zasadny jest także zarzut niewykonalności decyzji. Zimą przedmiotowy ciek "R. Ł.", stanowiący własność odwołującej się Spółki, prowadzi jedynie wody przelewające się przez zastawki w mnichach, a jesienią wody pochodzące ze zrzutów ze stawów. W związku z tym w czasie magazynowania ryb mogą wystąpić niedobory wody, ale interesy właściciela urządzeń tj. Spółki zostały zabezpieczone ustaleniami zawartymi w pkt IV decyzji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka A wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji lub stwierdzenie ich niezgodności z prawem, a ewentualnie uchylenie. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego – art.123 ust.2 oraz niewykonalność decyzji w okresie od [...] do [...], kiedy to w/g niej pobór wody z R.Ł. jest niemożliwy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. postulował jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Dodatkowo wyraził pogląd, że za decyzją trwale niewykonalną można uznać jedynie taką decyzję, które adresat jest trwale pozbawiony możliwości czynienia użytku z ustanowionych w niej praw lub trwale pozbawiony możliwości wykonywania obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga został wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74, poz.368 ze zm./ Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. na podstawie art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271 ze zm./. Stosownie do art.97 §1 tej ostatniej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, zwanej dalej ustawą p.p.s.a.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem /art.1 § 2 ustawy z 15.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. nr 153, poz.1269/ skład orzekający doszedł do wniosku, że nie narusza ona obowiązującego prawa.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne /Dz.U. nr 115, poz.1229 z zm./ pozwolenie wodnoprawne wymagane jest na szczególne korzystanie z wód.
Szczególnym korzystaniem z wód jest między innymi pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych oraz podziemnych /art.122 ust.1 pkt 1 w związku z art.37 pkt 1 Pr. wodnego/. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek /art.131 ust.1/ , ustala się w nim cel i okres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę środowiska, interesów ludności i gospodarki /art.128/. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się w formie decyzji /art.127 ust.1/. Pozwolenie to nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich wobec tych nieruchomości i urządzeń, a informacje tej treści zamieszcza się w tym pozwoleniu /art.123 ust.2/. Prawo wodne określa także sytuacje w których odmawia się wydania pozwolenia wodnoprawnego /art.126/.
Zaskarżona decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego spełnia wymagania określone w powyższych przepisach. W szczególności niesłuszny jest zarzut naruszenia tym pozwoleniem art.123 ust.2 Prawa wodnego przez jego udzielenie mimo, że uprawnieni z tego pozwolenia nie uzyskali uprzednio zgody Spółki A będącej właścicielami rowu Ł., na pobór i odprowadzenie wody z i do tego Rowu oraz zarzut niewykonalności zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z cytowanego już wyżej art.123 ust.2 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń.
Oznacza to, że uprawniony z pozwolenia wodnoprawnego może przystąpić do jego wykonywania po uzyskaniu zgody właściciela na korzystanie z nieruchomości lub urządzenia wodnego. W tym celu uprawniony i właściciel mogą zawrzeć umowę cywilną regulującą wzajemne prawa i obowiązki związane z korzystaniem z cudzej nieruchomości lub urządzeń wodnych. Z przepisów Prawa wodnego nie wynika natomiast obowiązek ubiegającego się o pozwolenie wodnoprawne, legitymowania się przed uzyskaniem pozwolenia tytułem do dysponowania nieruchomością lub urządzeniami wodnymi niezbędnymi do realizacji pozwolenia.
Fakt iż pozwolenie wodnoprawne nie musi poprzedzać uzyskanie przez ubiegającego się o to pozwolenie tytułu do nieruchomości lub urządzeń wodnych potwierdza treść przepisu art.123 ust.3 Prawa wodnego. Przepis ten stanowi, że wnioskodawca, który nie uzyskał praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji pozwolenia wodnoprawnego nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymanym pozwoleniem. Wykładnia tego przepisu potwierdza iż pozwolenie wodnoprawne wyprzedza i nie jest uzależnione od uzyskania przez wnioskodawcę praw do nieruchomości lub urządzeń wodnych koniecznych do realizacji pozwolenia.
Kontrolowana decyzja nie jest dotknięta kwalifikowaną wadą o której mowa w art.156 § 1 pkt 5.
Za decyzję trwale niewykonalną w rozumieniu art.156 § 1 pkt 5 kpa można uznać jedynie decyzję której adresat w dniu jej wydania oraz przez cały czas jej obowiązywania jest trwale pozbawiony możliwości czynienia użytku z ustanowionych w niej praw lub trwale pozbawiony możliwości wykonywania obowiązków. Przyczyny ekonomiczne, finansowe, trudności techniczne nie stanowią o niewykonalności decyzji.
Organ I instancji, którego decyzja została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją uwzględnił zmieniający się stan wody w R. Ł. w ciągu roku w związku z cyklem produkcyjnym w stawach budowlanych skarżącej. Ustalił, że jesienią rów zasilany jest zrzutami wody ze stawów, a zimą jedynie wodami przelewającymi się przez zastawki w mnichach w związku z czym w czasie magazynowania ryb mogą wystąpić niedobory wody. W związku z tym w punkcie IV decyzji organu I instancji ewentualnymi szkodami i stratami wynikłymi z niżówek hydrologicznych i niedoborów wody, a także wystąpieniem chorób, śnięć ryb, braków wody związanych z dostarczaniem wody z rowu Ł. i cyklem hodowlanym na stawach będących własnością Spółki A SA obciążył uprawnionych z pozwolenia.
Interes prawny właściciela urządzeń wodnych to jest Spółki A został więc zabezpieczony, co oczywiście nie zwalnia tej Spółki od obowiązku zapewnienia, że ścieki i wody odprowadzane przez Spółkę do R. Ł. spełniają wymogi dotyczące warunków jakim powinny odpowiadać ścieki odprowadzane do wód lub do ziemi /art.31 ust.4 pkt 3 Prawa budowlanego/.
Skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem skarga na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a. podlegała oddaleniu.
S/G