II SA/Ka 2882/02

II SA/Ka 2882/02 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Ewa Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Targoński
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant sekr.sąd. Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Spółki A SA w B.-B. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Starosta B. decyzją z dnia [...]r. udzielił S.Ś. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody dla istniejących stawów rybnych oznaczonych nr [...],[...],[...] położonych w kompleksie K.-B. w B. z odprowadzalnika S. B. i dodatkowo na staw nr [...] ze stawu nr [...] zwanego "F.D.".
Pozwolenie wydano na okres lat 10, określono w nim szereg obowiązków wnioskodawcy, umieszczono informację, iż pozwolenie nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń, a nadto stwierdzono, że w przypadku wystąpienia niżówek hydrologicznych i niedoborów wody ewentualne szkody i straty wynikające z tego stanu będzie ponosić uprawniony.
W podstawie prawnej decyzji powołano art.122 ust.1 pkt 1 i pkt 3, ust.3 w związku z art.37 pkt 1 i pkt 4 oraz art.140 ust.3 ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne (Dz.U. nr 115, poz.1229 z zm.).
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka A SA z B.-B., która jest właścicielem stawu nr [...], zwanego F.D. W odwołaniu zarzucono, iż decyzja narusza art.122 i 123 Prawa wodnego przez zezwolenie na pobór wody ze stawu nr [...] mimo, że wnioskodawca nie jest właścicielem tego stawu. Nadto wniesiono o zmianę decyzji przez orzeczenie, że uprawnionemu ze spornego pozwolenia wodnoprawnego nie będą przysługiwały żadne roszczenia w stosunku do odwołującej się Spółki z tytułu jakości wody pobranej z odprowadzalnika S.B., a pochodzącej z zrzutów z hodowlanych stawów rybnych, należących do odwołującej się.
Wojewoda Ś. zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż w ocenie organu odwoławczego decyzja ta odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza art.123 ust.2 Prawa wodnego. Zgodnie z tym przepisem pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Kwestia uregulowania stosunków związanych z korzystaniem z pozwolenia wodnoprawnego leży w gestii zainteresowanych podmiotów, które mogą zawrzeć umowę cywilną.
W przypadku nie uzyskania zgody właściciela na korzystanie z nieruchomości lub z urządzeń wodnych uprawniony nie może wykonywać pozwolenia, co w konsekwencji może skutkować jego cofnięciem w oparciu o art.136 ust.1 pkt 5.
Oznacza to, że organy orzekające w sprawie nie mogą uzależnić wydania pozwolenia wodnoprawnego od wylegitymowania się przez wnioskodawcę tytułem do nieruchomości lub urządzeń, ani tej treści warunku zawrzeć w pozwoleniu wodnoprawnym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka A zarzuciła zaskarżonej decyzji rażące naruszenie art.123 ust.2 Prawa wodnego przez wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody z urządzenia wodnego (stawu nr [...]) stanowiącego własność Spółki i domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę powtórzył argumentację zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz.368 z zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1.01.2004 r. na podstawie art.3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z zm.). Stosownie do art.97 § 1 tej ostatniej ustawy, sprawy w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18.07.2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. nr 115, poz.1229 z zm.) pozwolenie wodnoprawne wymagane jest na szczególne korzystanie z wód. Szczególnym korzystaniem z wód jest między innymi pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych oraz podziemnych (art.122 ust.1 pkt 1 w związku z art.37 pkt 1). Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek (art.131 ust.1) spełniający wymogi przewidziane ustawą Prawo wodne (art.131 ust.2), ustala się w nim cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę środowiska, interesów ludności i gospodarki (art.128). Pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich wobec tych nieruchomości i urządzeń, a informacje tej treści zamieszcza się w pozwoleniu wodnoprawnym (art.120).
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, którą udzielono pozwolenia wodnoprawnego spełnia wymagania określone w wyżej przywołanych przepisach.
W szczególności decyzja ta nie narusza art.123 ust.2 Prawa wodnego, który to przepis wyżej został już zacytowany. W świetle tego przepisu nie budzi wątpliwości, że pozwolenie wodnoprawne nie stwarza praw do własności nieruchomości ani urządzeń wodnych. Oznacza to, że można starać się o pozwolenie wodnoprawne przed uzyskaniem praw do nieruchomości lub urządzeń wodnych koniecznych dla korzystania z wody. Potwierdza to treść ust.3 art.123 Prawa wodnego, który stanowi: "wnioskodawca, który nie uzyskał praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji pozwolenia wodnoprawnego, nie przysługują roszczenia o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaniem pozwolenia wodnoprawnego".
Z powyższego wynika, że organ administracyjny nie może od podmiotu ubiegającego się o pozwolenie wodnoprawne żądać wylegitymowania się tytułem do nieruchomości lub urządzenia wodnego ani uzależniać wydanego pozwolenia od takiego warunku w nim zawartego.
Uprawniony z pozwolenia wodnoprawnego może natomiast przystąpić do jego wykonania dopiero po uzyskaniu zgody właściciela nieruchomości lub urządzeń wodnych niezbędnych do realizacji tego pozwolenia. W tym celu uprawniony i właściciel mogą zawrzeć umowę cywilną regulującą wzajemne prawa i obowiązki związane z korzystaniem z cudzej nieruchomości lub urządzeń.
W kontrolowanej decyzji organy mając na uwadze interesy skarżącej przesądziły, iż za szkody będące następstwem niżówek hydrologicznych lub niedoborów wody skarżąca nie ponosi odpowiedzialności. Szkody i straty z tego tytułu obciążą uprawnionego z pozwolenia wodnoprawnego.
Co do obaw skarżącej związanych z jakością wód pochodzących ze zrzutów wody ze stawów hodowlanych skarżącej do odprowadzalnika S.B. należy wskazać, że wody te, niezależnie od faktu udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, zgodnie z art.31 ust.4 pkt 3 Prawa wodnego, muszą spełniać warunki jakim powinny odpowiadać ścieki odprowadzane do wód lub do ziemi.
W związku z powyższym – nie dopatrując się naruszeń prawa zaskarżoną decyzją – skarga na podstawie art.151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.
SW