II SA/Ka 2736/03

II SA/Ka 2736/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Ewa Krawczyk /sprawozdawca/
Łucja Franiczek
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie NSA Łucja Franiczek Ewa Krawczyk ( spr.) Protokolant ref. staż. Ewa Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi B. Rady Organizacji A w B. – B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. – B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30.06.2003 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Ka 2022/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. – B. z dnia [...]r. nr [...]. Postanowieniem tym Samorządowe Kolegium w B. – B. uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta B. – B. z dnia [...]r. o odmowie sprostowania decyzji tego organu z dnia [...]r. w przedmiocie oddania w użytkowanie wieczyste Organizacji A w B. – B. parcel wymienionych w tej decyzji i umorzył postępowanie przed organem I instancji.
Postępowanie o sprostowanie decyzji Prezydenta B. – B. z dnia [...]r. toczyło się z wniosku Zarządu Głównego Organizacji A ( [...]) w W., który domagał się sprostowania tej decyzji w zakresie oznaczenia siedziby użytkownika wieczystego przez wpisanie po wyrazach "Organizacji A" zamiast "w B. – B.", "w W.".
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie to jest wyrok z dnia 30.06.2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż w dacie wydania decyzji z [...]r. o oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste Organizacji A w B. – B. był terenową jednostką organizacyjną Organizacji A w W. Organizacja A w B. – B. nie posiadał osobowości prawnej co oznacza, że podejmowane przez niego działania odnosiły skutek dla centrali tej organizacji to jest Organizacji A w W.
W związku z tym – zdaniem Sądu – błędne określenie w decyzji z [...]r. Prezydenta B. – B. siedziby organizacji centralnej, która to jednostka w chwili wydania przedmiotowej decyzji posiadała osobowość prawną – jest wadą która może i powinna być usunięta w trybie art. 113 § 1 kpa.
Konsekwencją wyżej przywołanego wyroku NSA w sprawie II SA/Ka 2022/01 było ponowne rozpoznanie przez SKO w B. – B. zażalenia Organizacji A w W. na postanowienie Prezydenta Miasta B. – B. z dnia [...]r. o odmowie sprostowania decyzji z dnia [...]r.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. SKO uchyliło w całości postanowienie organu I instancji i sprostowało decyzję Prezydenta Miasta B. – B. z dnia [...]r. nr [...] w ten sposób, że na stronie pierwszej decyzji w pkt 1 po wyrazach "Organizacja A" zamiast wyrazów "w B.-B." winny być wyrazy "w W.".
W uzasadnieniu organ odwoławczy odwołał się do wyroku NSA z 30.06.2003 r. przytaczając stanowisko Sądu, iż w postępowaniu o sprostowanie decyzji z [...]r. Organizacji A w W. przysługiwało prawo strony, a błędne określenie siedziby organizacji centralnej, która w dacie podejmowania decyzji miała osobowość prawną i mogła być przedmiotem postępowania – jest wadą, która powinna być usunięta w trybie art. 113 § 1 kpa.
W podstawie prawnej postanowienia SKO powołało art. 144, art. 138 § 1 pkt 2, art. 113 § 1 kpa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. Rada Organizacji A w B. – B. domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia twierdząc, iż wydane zostało z naruszeniem reguł postępowania administracyjnego – art. 7,8,10 kpa oraz art. 113 § 1 kpa.
Skarżąca zarzuciła, że wyrok NSA z dnia 30.06.2003 r. sygn. akt II SA/Ka 2022/01, na którym oparto zaskarżone postanowienie, wydany został z naruszeniem prawa.
W dalszej części skargi, a także piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżąca odwołując się do obszernie przywołanego orzecznictwa sądowego polemizowała z wyrokiem z 30.06.2005 r. i zaskarżonym postanowieniem.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, przytaczając ponownie argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszym rzędzie należy wyjaśnić iż sądowa kontrola decyzji administracyjnych
( postanowień ) sprawowana jest w aspekcie zgodności z prawem. Taki zakres działalności sądów administracyjnych wynika bowiem z treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1260 ). W konsekwencji ocena legalności decyzji ( postanowienia ) sprawowana jest na gruncie stanu prawnego i faktycznego sprawy administracyjnej z daty wydania zaskarżonego aktu.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane pod rządami ustawy z dnia 11.05.1995 r. o NSA ( Dz. U. nr 74, poz. 368 z zm.) co oznacza, że zgodnie z art. 30 tej ustawy ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze było więc wydając zaskarżone postanowienie związane wyrokiem NSA z 30.06.2003 r. sygn. akt II SA/Ka 2022/01. Treść tego wyroku nie budzi żadnych wątpliwości i została prawidłowo zrozumiana przez SKO, a następnie – przez wydanie zaskarżonego postanowienia wykonana.
Zarzuty skierowane do SKO dotyczące naruszenia reguł postępowania administracyjnego i oparcia rozstrzygnięcia o wyrok NSA z 30.06.2003 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Do daty wydania zaskarżonego postanowienia nie uległ bowiem zmianie stan prawny i faktyczny sprawy w stosunku do stanu faktycznego i prawnego w dacie wydania wyroku z 30.06.2003 r., a jedynie takie zmiany uprawniałyby organ orzekający do odstąpienia od związania wynikającego z art. 30 ustawy o NSA.
Także obecnie orzekający w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) związany jest oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu NSA z 30.06.2003 r. sygn. akt II SA/Ka 2022/01.
Z tego względu, zdaniem składu orzekającego, zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem i dlatego skarga na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) podlegała oddaleniu.
su