Orzeczenie · 2004-12-06

II SA/Ka 2699/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Miejsce

Gliwice

Data

2004-12-06

NSAnieruchomościWysokawsa

opłata adiacenckanieruchomościgospodarka nieruchomościamiwzrost wartości nieruchomościinfrastruktura technicznadecyzja nieważnaprawo administracyjnepostępowanie administracyjneskarżącySKO

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi E. i M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Zarządu Miasta Z. o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Organ I instancji ustalił opłatę w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową drogi i kanalizacji przez gminę. Skarżący odwołali się, kwestionując zasadność opłaty. SKO utrzymało decyzję w mocy. W skardze do WSA podniesiono zarzuty dotyczące braku poinformowania o możliwości ustalenia opłaty przed inwestycją oraz błędów budowlanych. W toku postępowania sądowego ustalono, że jeden ze współwłaścicieli nieruchomości, M. Z., zmarł przed wydaniem decyzji organu I instancji. Sąd uznał, że nałożenie obowiązku na osobę nieżyjącą stanowi kwalifikowaną wadę prawną decyzji (art. 156 § 1 pkt 4 kpa), skutkującą jej nieważnością. W związku z tym, WSA stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Miasta Z., orzekając jednocześnie o jej niewykonalności i zasądzając zwrot kosztów postępowania od SKO na rzecz skarżących.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ustalenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu wydania jej wobec osoby zmarłej przed jej wydaniem. Termin przedawnienia opłaty adiacenckiej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wydania decyzji wobec osoby nieżyjącej oraz kwestii przedawnienia opłaty adiacenckiej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej może być wydana wobec osoby zmarłej przed jej wydaniem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja wydana wobec osoby zmarłej przed jej wydaniem jest obarczona wadą kwalifikowaną skutkującą stwierdzeniem jej nieważności.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że nałożenie obowiązku uiszczenia opłaty na osobę nieżyjącą stanowi kwalifikowaną wadę prawną decyzji z art. 156 § 1 pkt 4 kpa, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego w trybie stwierdzenia nieważności.

Czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołanie, jeśli jeden z odwołujących nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji?

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy przeoczył fakt, że jedna z odwołujących nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ odwoławczy przeoczył fakt, iż jedna ze stron odwołania nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji, co stanowiło istotne uchybienie proceduralne.

Jaki jest termin do ustalenia opłaty adiacenckiej i co się dzieje po jego upływie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Opłatę adiacencką można ustalić w terminie 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej. Po upływie tego terminu możliwość ustalenia opłaty przedawnia się, a postępowanie podlega umorzeniu.

Uzasadnienie

Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata adiacencka może być ustalona w ciągu 3 lat od stworzenia warunków do podłączenia. Po tym terminie roszczenie przedawnia się, a postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Stwierdzono nieważność

Stwierdzono nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Miasta Z. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Przepisy (10)

Główne

u.g.n. art. 145

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Decyzja obarczona wadą kwalifikowaną, np. wydana wobec osoby nieżyjącej, podlega stwierdzeniu nieważności.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2