II SA/Ol 402/05

II SA/Ol 402/05 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-07-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Adam Matuszak
Janina Kosowska /przewodniczący/
Tadeusz Lipiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (Spr.) Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie dodatku mieszkaniowego – oddala skargę.
Uzasadnienie
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. decyzją z dnia "[...]", znak "[...]" odmówił przyznania J. K. dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu podniesiono, że ponieważ córki wnioskodawcy zamieszkują z matką, a jego tylko odwiedzają, to prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. W tej sytuacji powierzchnia użytkowa zajmowanego przez niego lokalu przekracza o 30 % powierzchnię normatywną.
Od powyższej decyzji J. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się przyznania mu i wypłaty dodatku mieszkaniowego. Podniósł, że dzieci odwiedzają go i przebywają w jego domu, a także posiadają własne klucze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]", znak "[...]" utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, że przebywanie dzieci u J. K. w trakcie odwiedzin nie daje podstaw do uznania, iż prowadzą one wspólnie z nim gospodarstwo domowe w rozumieniu art. 4 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, póz. 734 ze zm.). W tej sytuacji brak jest przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego, gdyż lokal mieszkalny o powierzchni 58,8 m , zajmowany przez J. K., przekracza powierzchnię normatywną dla jednej osoby o ponad 30 %, a udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu przekracza 60 %.
Na powyższą decyzję J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przyznania mu i wypłacenia dodatku mieszkaniowego od dnia złożenia wniosku w tej sprawie. W uzasadnieniu stwierdził, że jego dom jest domem rodzinnym, w którym dzieci maj ą prawo przebywać, a w przyszłości zamieszkać wraz ze swoją rodziną. Odwołania pomogły pisać mu dzieci, bez porozumienia z nimi nie wystąpiłby o ten dodatek. Skarżący podniósł, że przy niezmienionej sytuacji rodzinnej uzyskał decyzję odmowną, choć wcześniej przyznano mu dodatek mieszkaniowy.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, iż fakt uzyskania przez skarżącego we wcześniejszym okresie dodatku mieszkaniowego nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 74, poz. 734 ze zm.) zostały określone kryteria, na podstawie których przyznawany jest ten dodatek. Podstawowym kryterium jest wysokość dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym, liczonego według zasad przyjętych w art. 3 ust. 3 i 4 cyt. ustawy. Drugą przesłanką jest kryterium powierzchni użytkowej lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego (art. 5 ust. 1-4 cyt. ustawy). Zatem, aby rozstrzygnąć wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, należy najpierw prawidłowo ustalić liczbę osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą.
Zgodnie z art. 4 Ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby. Zatem, aby inne osoby zostały uznane za prowadzące wspólne gospodarstwo domowe z osobą ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, muszą z nią stale zamieszkiwać i gospodarować w przedmiotowym lokalu.
W powyższej sprawie nie można uznać, że dzieci skarżącego stale z nim zamieszkują i gospodarują. W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że dzieci mieszkają z matką i to z nią prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Nawet sam skarżący przyznaje, że dzieci jedynie go odwiedzają. Jeżeli w przyszłości którekolwiek z dzieci zamieszka razem ze skarżącym i będzie prowadzić z nim wspólne gospodarstwo domowe to wówczas zmianie ulegnie stan faktyczny. Jednak w obecnie istniejącej sytuacji organy obu instancji prawidłowo uznały, że J. K. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i przy ustalaniu uprawnień skarżącego do dodatku mieszkaniowego wzięły pod uwagę tylko jedną osobę.
Zgodnie z art. 5 ust. 5 Ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek ten przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30 % albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %.
Tymczasem skarżący zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni 58 m2, który przekracza powierzchnię normatywną (dla jednej osoby jest to 35 m2 nie więcej jednak niż 45,5 m2, co wynika z art. 5 ust. 5 Ustawy o dodatkach mieszkaniowych) o ponad 30 % (59,52 %), zaś udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu przekracza 60 % (71,42 %). W tej sytuacji dodatek mieszkaniowy skarżącemu nie przysługuje, gdyż nie spełnia on jednej z ustawowych przesłanek, od których uzależnione jest jego otrzymanie.
Odnośnie zarzutu skarżącego, że przy niezmienionej sytuacji rodzinnej uzyskał on decyzję odmowną, choć w okresie wcześniejszym przyznano mu dodatek mieszkaniowy, należy wyjaśnić, że organy prowadzące postępowanie za każdym razem mają obowiązek dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy. Obowiązek ten wynika z zasady prawdy obiektywnej uregulowanej w art. 7 k.p.a.
Ponieważ, jak ustaliły organy obu instancji, skarżący nie spełniał jednej z ustawowych przesłanek do otrzymania dodatku mieszkaniowego, to nawet fakt, że wcześniej otrzymał taki dodatek nie mógł mieć wpływu na wydaną w przedmiotowej sprawie decyzję. Na każdy okres kolejnych sześciu miesięcy konieczne jest złożenie nowego wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, gdyż sytuacja strony, a w tym liczba osób zamieszkujących w lokalu oraz dochody, od których między innymi zależy przyznanie dodatku mogą ulec zmianie.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.