II SA/KA 2555/03

II SA/Ka 2555/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Iwona Bogucka
Stanisław Nitecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie WSA Iwona Bogucka,, WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K., F. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
Uzasadnienie
Starosta B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 80 i art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla B. i R. K. obejmujące budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr [...] k.m. [...] w S.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że inwestycja będzie realizowana na terenie przeznaczonym pod budownictwo jednorodzinne, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie utraciła ważności , inwestorzy posiadają tytuł prawny do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a przedłożony projekt posiada wszystkie wymagane uzgodnienia.
Odwołanie od decyzji tej wnieśli W. i F. K.. W motywach odwołania wskazali, że nie zgadzają się na budowę budynku mieszkalnego w granicy, ani też ze zmniejszeniem odległości od granicy.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przychylił się do stanowiska organu pierwszej instancji. Organ ten wskazał, że projekt zagospodarowania terenu w skali 1:500 został sporządzony na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 zaopatrzonej w klauzulę informacyjną o jej aktualności do celów projektowych. Na projekcie zagospodarowania naniesiono istniejące uzbrojenie terenu projektowane przyłącza wodne, gazowe i elektryczne, a budowa w granicy jest prawnie dopuszczalna. Lokalizacja zbiornika na nieczystości płynne także odpowiada przewidywanym wymogom, nadto inwestor wykazał się wymaganym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z decyzją Wojewody [...] nie zgodzili się W. i F. K., którzy wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej podnieśli, że granica ich nieruchomości nie biegnie po licu budynku mieszkalnego nr [...] lecz jest odsunięta o około 1 metra, a projektowany budynek jest doklejony do ich budynku mieszkalnego, a tym samym narusza w sposób ewidentny ich prawo własności. Podnieśli także występowanie wyraźnej rozbieżności pomiędzy treścią mapy zasadniczej do celów projektowych dla budynku mieszkalnego na działce nr [...], pismem Starosty B. z dnia [...] r. i treścią mapy własnościowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy przywołał analogiczną argumentację jaką zamieścił w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa. Stosownie do postanowień art. 134 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do postanowień art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy jak również jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przywołanie powyższych przepisów wskazanego Kodeksu jest spowodowane tym, że w ramach rozpatrywanej sprawy organy administracji publicznej dopuściły się ich naruszenia.
Stosownie do postanowień art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę zobligowany jest przedłożyć dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Przywołany powyżej przepis posiada kluczowe znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, ponieważ skarżący kwestionują tytuł prawny inwestorów do części terenu, na którym ma stanąć projektowany budynek. Według ich relacji granica między ich nieruchomością a nieruchomością inwestorów nie przebiega po licu ich budynku mieszkalnego lecz znajduje się w pewnej odległości. Przedłożone w trakcie rozprawy sądowej dokumenty w postaci opinii biegłego geodety sporządzonej na użytek postępowania przed sądem powszechnym oraz postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...] ustalające przebieg granicy pomiędzy wskazanymi powyżej nieruchomościami, potwierdzają, że faktycznie granica nie przebiega po licu ściany lecz jest oddalona od niej od 10 cm do 40 cm. Należy zaznaczyć, że gdyby okoliczność ta ujawniła się na tym etapie postępowania występowałyby przesłanki uzasadniające nie uwzględnienie wniesionej skargi, jednakże należy zauważyć, że w aktach sprawy znajduje się decyzja Wójta Gminy P. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której integralną częścią jest załącznik do decyzji, będący mapą, na której wskazano nieruchomość przewidzianą do zabudowy. Na mapie tej w sposób wyraźny jest zaznaczone, że budynek położony na działce [...] nie przylega do granicy lecz znajduje się w niewielkiej od niej odległości. Zatem organy architektoniczno-budowlane podejmując rozstrzygnięcia dotyczące wydania pozwolenia na budowę w granicy z dostawieniem projektowanego budynku do już istniejącego winny wziąć tę okoliczność pod uwagę i w trakcie przedmiotowego postępowania ją wyjaśnić. Wskazane organy takich działań nie podjęły, lecz ograniczyły się jedynie do stwierdzenia, że inwestorzy przedłożyli dokument potwierdzający tytuł prawny do dysponowania nieruchomością.
Przedstawiona powyżej sytuacja ma dla rozpatrywanej sprawy istotne znaczenie i przesądza o podjętym rozstrzygnięciu, ponieważ występuje naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sytuacja ta pozwala uznać, że zaskarżona decyzja wydana została także z naruszeniem prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Okoliczność ta wyczerpuje znamiona uwzględnienia skargi przewidziane treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ odwoławczy winien ustalić czy inwestorzy podjęli już działania inwestycyjne w oparciu o posiadaną decyzję o pozwoleniu na budowę, a następnie stosownie do poczynionych ustaleń podjąć prawem przewidziane rozstrzygnięcie.
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" wyżej wymienionej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję.
Sąd po myśli art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
O kosztach postępowania Sąd nie orzekał, ponieważ stosownie do treści art. 210 § 1 przywoływanej ustawy, do zamknięcia rozprawy, skarżący nie zgłosili wniosku o przyznanie należnych kosztów.