II SA/Ka 2257/03

II SA/Ka 2257/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Iwona Bogucka
Leszek Kiermaszek /przewodniczący/
Włodzimierz Kubik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Asesor WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Protokolant st. referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. J. oraz G. J.– następcy prawnego W.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę SW
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C.(dalej PINB) z dnia [...] r. nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie likwidacji okien w południowej szczytowej ścianie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ul. [...] w C.( działka nr [...]).
Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na skutek wystąpienia skierowanego do PINB przez A. i W.J. właścicieli zabudowanej budynkiem mieszkalnym posesji znajdującej się przy ul. [...] w C. (działka nr [...]). W wystąpieniu tym podali oni, że w budynku sąsiednim zmieniła się konstrukcja dachu, a jego część "wystaje na ich plac". Jednocześnie skarżący poddali w wątpliwość prawidłowość umieszczenia okien w ścianie szczytowej tego budynku i wnieśli o zbadanie czy okna te "mają prawo znajdować się w swoim obecnym miejscu". W oparciu o powyższe pismo organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie likwidacji przedmiotowych okien. W toku postępowania organ ustalił, że budynek posadowiony na parceli przy ul. [...] w C. został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Prezydenta Miasta C. w dniu [...] r. (znak: [...]). Zgodnie z kopią planu sytuacyjnego, stanowiącego załącznik do wydanego pozwolenia, budynek ten został usytuowany na nieruchomości, która obecnie odpowiada działkom nr [...] i [...]. W projekcie w południowej ścianie szczytowej budynku na poddaszu widnieją dwa okna, które do chwili obecnej nie uległy zmianom. Okna te stanowią jedyne doświetlenie dwóch pomieszczeń mieszkalnych, a znalazły się w granicy z sąsiednia posesją na skutek późniejszego podziału nieruchomości na dwie odrębne działki. W oparciu o powyższe ustalenia PINB stwierdził, że przedmiotowe okna nie zostały wykonane samowolnie, późniejsze zaś zmiany przebiegu granicy między posesjami nie mogą stanowić podstawy wydania nakazu ich zamurowania. Wobec powyższego uznając brak podstaw do interwencji organu nadzoru budowlanego w tej sprawie umorzył on postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Z decyzją tą nie zgodzili się inicjatorzy postępowania A. i W.J., którzy w odwołaniu do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego domagali się ponownego rozpatrzenia ich wniosku dotyczącego zmiany konstrukcji dachu na budynku sąsiadującym z ich nieruchomością wskazując, że dach ten po przebudowie został wysunięty 20 cm i naruszył granicę ich działki. W punkcie drugim swojego odwołania właściciele działki nr [...] podnieśli, że okna usytuowane w szczycie południowej ściany sąsiedniego budynku w sposób jawny naruszają przepisy Działu II rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a prowadzony remont nie uwzględnia obowiązujących przepisów tego rozporządzenia.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję PINB wskazał, że organ nadzoru budowlanego może działać tylko w granicach określonych przepisami obowiązującego prawa budowlanego, a w zaistniałej sytuacji z uwagi na wykonanie otworów okiennych zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, brak jest podstaw do jego ingerencji. Wobec powyższego zasadne było umorzenie przez organ pierwszej instancji postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości. Postępowanie w sprawie legalności wykonanych otworów okiennych stało się zaś bezprzedmiotowe bowiem w świetle obowiązujących przepisów Prawa budowlanego było "brak przedmiotu sprawy". Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu kwestii prowadzonego remontu dachu na sąsiednim budynku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że sprawa ta jest przedmiotem odrębnego postępowania toczącego się przed organem pierwszej instancji.
W skardze do sądu administracyjnego A. i W. J. domagali się wnikliwego zbadania decyzji wydanych w sprawie przez organy obu instancji. Wskazali, że będące przedmiotem postępowania umieszczone w ścianie szczytowej budynku sąsiadującego z ich posesją otwory okienne znajdują się w odległości 6 metrów od ich budynku i wychodzą wprost na jego drzwi. Skarżący podnieśli, że prosili aktualnych właścicieli domu nr [...], aby wykonali przy okazji remontu w miejsce istniejących okien okna dachowe lub założyli pustaki szklane. Na te propozycję nie uzyskali oni jednak odpowiedzi. W skardze podniesiona została także kwestia wykonania nowego dachu oraz ocieplenia ścian sąsiedniego budynku.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Odnośnie podniesionej w skardze kwestii ocieplenia budynku nr [...] oraz sprawy wymiany jego pokrycia dachowego organ odwoławczy poinformował, że w sprawie tej toczy się odrębne postępowanie, w którym skarżący biorą udział na bieżąco.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesiona skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do jej rozpoznania zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego.
Na wstępie należy podać, że w po wniesieniu skargi zmarł skarżący W. J.W miejsce zmarłego swój udział w sprawie zgłosił jego następca prawny G.J.
Przystępując do kontroli merytorycznej sprawy przyjdzie wskazać skarżącym, że w niniejszej sprawie kontrolą sądową nie zostały objęte kwestie związane z prawidłowością przebiegu postępowania dotyczącego badania legalności przeprowadzonego w sąsiednim budynku remontu dachu, a także innych robót budowlanych zrealizowanych na tym obiekcie. Zgodnie z żądaniem skargi kontroli takiej poddana została bowiem decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy orzeczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., którym umorzono postępowanie administracyjne w sprawie legalności wykonania otworów okiennych umieszczonych w ścianie budynku usytuowanej w granicy z działką skarżących. Zauważyć trzeba, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją wydaną na skutek rozpoznania odwołania wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Zatem organ odwoławczy nie mógł zmienić rodzaju sprawy, bowiem w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie sprawa tożsama pod względem podmiotowym oraz przedmiotowym. Tym samym zaskarżona decyzja nie narusza reguł nakazanych przepisem art. 138 § 1 pkt 1 kpa, co jak się zdaje kwestionują skarżący.
Stosownie do brzmienia art. 105 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania wtedy, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Inaczej mówiąc jeżeli istnieje pewien stan faktyczny, który podlega uregulowaniu przez organy administracji publicznej postępowanie administracyjne winno się toczyć, jeżeli zaś z ustaleń faktycznych organu wynika, że brak jest podstaw prawnych do jego ingerencji wówczas jest on zobligowany do wydania decyzji opartej na art. 105 § 1 k.p.a.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SA 2225/01 (por. Biul. Skarb. z 2003 r. nr 6, poz. 25) przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.
W kontrolowanej sprawie organ nadzoru budowlanego poza wszelkimi wątpliwościami ustalił, że otwory okienne w ścianie granicznej budynku posadowionego na działce nr [...] k. m. [...] zostały wykonane zgodnie z udzielonym w [...] r. pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym. Okoliczność, że na początku lat [...] tych ubiegłego wieku, a więc wiele lat po zakończeniu budowy nieruchomość, na której został posadowiony przedmiotowy budynek została podzielona na dwie części, przy czym linia podziału działek przebiega wzdłuż ściany tego budynku, nie mogła spowodować, że otwory okienne usytuowane w ścianie granicznej winny zostać zamurowane. Odnosząc się do argumentu , że takie usytuowanie okien narusza przepisy o warunkach technicznych należy wskazać, że stosownie do § 330 pkt 1 przywołanego przez skarżących rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego, a w szczególności przepisom ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie uchybia też przepisom proceduralnym, albowiem organ odwoławczy poprawnie ocenił zebrane dowody, na ich podstawie dokonał trafnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadził prawidłowe rozważania prawne. Tym samym skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) .