Orzeczenie · 2004-10-21

II SA/Ka 2153/02

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2004-10-21
NSAbudowlaneŚredniawsa
warunki zabudowyzagospodarowanie przestrzennelokalizacja inwestycjigranica działkiprawo budowlaneplan miejscowydecyzja o warunkach zabudowynieważność decyzjisprzeczność decyzjiprawo administracyjne

Sprawa dotyczyła skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku gospodarczo-garażowego, przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego oraz przyłączy infrastruktury technicznej. Organ I instancji ustalił warunki zabudowy, powołując się na zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Skarżący sprzeciwił się warunkom zabudowy w zakresie lokalizacji budynku gospodarczo-garażowego w granicy z jego działką, zarzucając wewnętrzną sprzeczność decyzji i jej niewykonalność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, uznając, że sprzeciw sąsiadów nie mógł odnieść skutku w sytuacji zgodności z planem miejscowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną, stwierdzając nieważność decyzji organów obu instancji w części dotyczącej budynku gospodarczo-garażowego. Sąd wskazał, że przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie uprawniały organu do rozstrzygania o usytuowaniu obiektu budowlanego w konkretnym miejscu, a jedynie do określenia linii rozgraniczających teren inwestycji. Ponadto, plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał nakazu sytuowania budynków przy granicy działki. Sąd podkreślił również wewnętrzną sprzeczność decyzji organu I instancji, która orzekła o usytuowaniu obiektu w granicy działek, a jednocześnie nakazała zachowanie wymaganych odległości od granic. W związku z tym, sąd stwierdził nieważność decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a. Skargę w pozostałej części, dotyczącą przyłączy infrastruktury technicznej, sąd oddalił jako nieuzasadnioną. Sąd zalecił ponowne rozpoznanie sprawy na gruncie aktualnie obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących warunków zabudowy, zasad ustalania lokalizacji inwestycji przy granicy działki oraz konsekwencji wewnętrznej sprzeczności decyzji administracyjnej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. oraz specyfiki decyzji o warunkach zabudowy wydawanych na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.

Zagadnienia prawne (3)

Czy decyzja o warunkach zabudowy może być uznana za nieważną z powodu wewnętrznej sprzeczności dotyczącej lokalizacji obiektu budowlanego przy granicy działki i jednoczesnego nakazu zachowania odległości od tej granicy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wewnętrzna sprzeczność rozstrzygnięcia, która czyni decyzję trwale niewykonalną, stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla budynku gospodarczo-garażowego, która jednocześnie nakazywała lokalizację obiektu w granicy działki i zachowanie odległości od tej granicy, jest wewnętrznie sprzeczna i tym samym niewykonalna, co stanowi rażące naruszenie prawa.

Czy organ wydający decyzję o warunkach zabudowy jest uprawniony do rozstrzygania o usytuowaniu obiektu budowlanego w konkretnym miejscu, w tym przy granicy działki, jeśli plan miejscowy tego nie przewiduje?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ ustalający warunki zabudowy nie jest uprawniony do rozstrzygania o usytuowaniu obiektu budowlanego w konkretnym miejscu, a jedynie do określenia linii rozgraniczających teren inwestycji, chyba że plan miejscowy przewiduje sytuowanie obiektów przy granicy działki.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji nie uprawniały organu do ustalania warunków realizacji budowy w granicy z działkami sąsiednimi, jeśli plan miejscowy tego nie przewidywał. Organ był związany wnioskiem inwestora jedynie co do granic terenu inwestycji, a nie co do usytuowania obiektu.

Czy decyzja o warunkach zabudowy, która jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, może być kwestionowana przez sąsiadów ze względu na lokalizację inwestycji przy granicy ich działki?

Odpowiedź sądu

W przypadku, gdy plan miejscowy przewiduje sytuowanie obiektów przy granicy działki, sprzeciw sąsiadów co do lokalizacji inwestycji przy granicy działek nie może odnieść skutku, jednakże organ musi przestrzegać przepisów prawa dotyczących ustalania warunków zabudowy.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ odwoławczy błędnie uznał, iż zgodność z planem miejscowym zwalnia go z obowiązku prawidłowego ustalenia warunków zabudowy i uwzględnienia przepisów prawa. Nawet jeśli plan dopuszczał zabudowę przy granicy, decyzja musiała być zgodna z innymi przepisami, w tym z wymogami dotyczącymi odległości i braku wewnętrznych sprzeczności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Stwierdzono nieważność
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w części dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla realizacji budynku gospodarczo – garażowego. W pozostałej części skarga została oddalona.

Przepisy (16)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Wewnętrzna sprzeczność rozstrzygnięcia powodująca jego niewykonalność.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Rażące naruszenie prawa.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.z.p. art. 40 § 1 i 3

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 42 § 1 pkt 3 i 5

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 42 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 42 § ust. 2

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 41 § ust. 2

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

p.p.s.a. art. 200

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 209

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 210 § § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.z.p. art. 85 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wewnętrzna sprzeczność decyzji organu I instancji dotycząca lokalizacji budynku gospodarczego w granicy działek i jednoczesnego nakazu zachowania odległości od granicy. • Decyzje organów obu instancji zapadły z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie przewidywały one sytuacji budynków przy granicy działki, a organ nie był uprawniony do rozstrzygania o usytuowaniu obiektu w konkretnym miejscu, jeśli plan miejscowy tego nie dopuszczał.

Odrzucone argumenty

Argument organu odwoławczego, że zgodność z planem miejscowym wyłącza możliwość uwzględnienia sprzeciwu sąsiadów co do lokalizacji inwestycji przy granicy działki.

Godne uwagi sformułowania

Taka sprzeczność oznacza trwałą niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 kpa. • Decyzje organów obydwu instancji zapadły zatem z rażącym naruszeniem prawa ( art. 156 § 1 pkt 2 kpa ). • organ związany jest wnioskiem inwestora co do wskazanych przez niego warunków inwestycyjnych.

Skład orzekający

Łucja Franiczek

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Krawczyk

sędzia

Małgorzata Walentek

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących warunków zabudowy, zasad ustalania lokalizacji inwestycji przy granicy działki oraz konsekwencji wewnętrznej sprzeczności decyzji administracyjnej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. oraz specyfiki decyzji o warunkach zabudowy wydawanych na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest precyzyjne formułowanie decyzji administracyjnych i unikanie wewnętrznych sprzeczności, które mogą prowadzić do ich nieważności. Jest to przykład praktycznego zastosowania przepisów KPA i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Nieważna decyzja o pozwoleniu na budowę: Sąd wskazuje na kluczowy błąd organów administracji.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst