II SA/Ka 1794/02

II SA/Ka 1794/02 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-08-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Symbol z opisem
621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Wiesław Morys Sędzia NSA Zofia Borowicz /spr./ Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2001 r. sprawy ze skargi F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 – 3, art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 i 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734 z 2001 r./ z upoważnienia Prezydenta Miasta K. przyznano F. K. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...]zł miesięcznie na okres od [...]r. do [...]r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że dochód wnioskodawcy na osobę w gospodarstwie jednoosobowym wynosi [...] zł i nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego dochodu.
Miesięczne wydatki mieszkaniowe wynoszą [...] zł a 90 % tej kwoty stanowi [...]zł. Natomiast wydatki z tytułu braku gazu przewodowego wynoszą [...] zł. Łączne wydatki mieszkaniowe wynoszą [...] zł. Dodatek mieszkaniowy na rodzinę jednoosobową, który jest różnicą między wydatkami na mieszkanie a 15 % łącznego dochodu rodziny wynosi [...] zł. Jednakże z uwagi na treść art. 6 ust. 10 cyt. ustawy dodatek ten dla wnioskodawcy wynosi [...]zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji F. K. zarzucił, że w punkcie 2 rozstrzygnięcia stwierdzono niezgodnie z obowiązującym prawem, iż uzyskał dochód w wysokości wskazanej w decyzji. Zarzucił, że uzyskane przez niego środki utrzymania pochodziły z pomocy społecznej i nie mogą być nazywane dochodem. Wskazał, że w rzeczywistości nie uzyskał żadnego dochodu w rozumieniu ustawy o dodatkach mieszkaniowych, ustawy o pomocy społecznej, a także w rozumieniu przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. Odwołujący wnosił o zmianę wydanej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium przywołując treść art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, wskazało, że w świetle w.w. przepisów za pomoc społeczną uważa się wyłącznie pomoc państwa. Brak jest podstaw do przyjęcia, że pomoc uzyskiwana od Kościoła katolickiego bądź osób fizycznych pochodzi z pomocy społecznej. Przywołując treść art. 16 ustawy o dodatkach mieszkaniowych Kolegium stwierdziło, że wysokość dochodu uzyskiwanego przez odwołującego uprawniała go do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Przywołując zaś treść art. 6 ust. 10 i przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, Kolegium stwierdziło, że organ I instancji w sposób prawidłowy zaliczył do wydatków ponoszonych przez odwołującego czynsz – [...]zł, centralne ogrzewanie – [...]zł, wywóz śmieci – [...]zł, woda – [...]zł tj. [...]zł, z czego 90 % stanowi kwotę [...]zł, a 70 % - [...]zł. Wydatki z tytułu braku gazu słusznie zostały ustalone na kwotę [...]zł, a 70 % tej kwoty to [...]zł. Zatem wydatki mieszkaniowe stanowiące podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego wynosiły [...]zł, a obliczony na tej podstawie dodatek, stanowiący różnicę pomiędzy w.w. wydatkami a 15 % dochodu strony /[...] zł/ wynosi [...]zł.
Z uwagi na treść art. 6 ust. 10 cyt. ustawy dodatek ten należało obniżyć do kwoty [...]zł. Organ wywiódł, iż nie dał wiary oświadczeniu odwołującego zawartym we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, iż dane zawarte w punktach 12 i 14 wniosku zostały zaniżone przez urzędniczki Spółki Mieszkaniowej "A", gdyż łączna kwota jego wydatków wynosiła za [...]r. [...]zł. Kolegium wskazało, że dla ustalenia wydatków stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego nie bierze się pod uwagę wszystkich wydatków mieszkaniowych lecz wydatki określone w § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia.
Organ nie podzielił też poglądów odwołującego na temat interpretacji pojęć dochodu i pomocy społecznej. W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do zmiany lub uchylenia prawidłowo podjętej decyzji organu I instancji.
W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję F. K. zarzucił, że zapadła ona z naruszeniem art. 8, 9, 10 § 1, 35 § 1 , 36 § 1, 39, 61 § 4, 73 § 1, 145 § 1 pkt 1 i 4, art. 156 § 1 pkt 2 i 6 kpa. Nadto, z naruszeniem art. 3 ust. 3, art. 7 ust. 1, ust. 13 i 15 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a także art. 1 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.
Skarżący podobnie jak poprzednio w odwołaniu przedstawił argumentację co do wadliwej interpretacji definicji "dochodu", zawartej w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, a dokonanej przez Kolegium, powołując się przy tym na orzecznictwo sądowe.
Zarzucił, że organy orzekające niezgodnie ze stanem faktycznym sprawy ustaliły wysokość poniesionych przez niego w [...]r. wydatków mieszkaniowych, w szczególności w zakresie wydatków za wodę. Wywiódł, że organy oparły się na stanowisku Spółki Mieszkaniowej "[...]", natomiast nie uwzględniły poniesionych przez niego w tym zakresie rzeczywistych wydatków. Stanowisko to poparł w dalszych pismach procesowych /z dnia 21.11.2002 r. i 29.11.2002 r., 5.7.2004 r./ załączając do nich dokumentację dotyczącą tej kwestii.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie prezentując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2002 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ - zwanej dalej p.s.a.
Sąd kontrolując w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ oraz art. 3 § 1 p.s.a. legalność zaskarżonej decyzji uznał, że nie narusza ona prawa.
Zaskarżona decyzja została wydana w czasie obowiązującej od dnia 1 stycznia 2002 r. ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm./.
Ustawa ta uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego od spełnienia kryterium powierzchniowego i dochodowego.
Wysokość dodatku mieszkaniowego natomiast uzależniona jest od wielkości wydatków ponoszonych na lokal, dochodu gospodarstwa domowego, a także dodatkowych przesłanek zawartych np. w art. 6 ust. 10 cyt. ustawy.
Bezspornym w sprawie jest, że lokal, który zajmuje skarżący samotnie ma powierzchnię użytkową [...]m2. Zatem spełnione zostały przesłanki zawarte w art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy uprawniające do domagania się dodatku mieszkaniowego.
W [...] roku dodatek mieszkaniowy przysługiwał osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekraczał 150 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8 /art. 16 cyt. ustawy/.
W myśl art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.
Przepis ten ma zastosowanie także do dochodu, o którym mowa w art. 16 cyt. ustawy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 5 Sędziów NSA z dnia 20 maja 2002 r. /sygn. OPK 23/02, opubl. ONSA 2003/1/13/ dochodem w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych są wszelkie przychody, od których odlicza się lub do których nie wlicza się ściśle określonych należności. Sąd wskazał, że podstawowe znaczenie określenia "wszelkie przychody" obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Inne znaczenie tego określenia wymagałoby specjalnej wskazówki interpretacyjnej w samej ustawie. Nie można określenia "przychody", które stanowią podstawę do obliczenia dochodu na potrzeby przyznania dodatku mieszkaniowego, wiązać z przychodem i dochodem w rozumieniu przepisów o podatkach lub o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego, ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych w tym zakresie nie odsyła do innych ustaw. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie mieści się w systemie nawet szeroko rozumianego prawa podatkowego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skarżącego, nie można określenia "przychody" zawartego w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy wiązać wyłącznie z przychodem i dochodem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 14, poz. 176 ze zm./.
Zatem na gruncie art. 3 ust. 3 cyt. ustawy – przychodem może być darowizna w postaci gotówki pieniężnej, której celem jest nieodpłatne przysporzenie obdarowanemu korzyści /wzbogacenie obdarowanego/ kosztem majątku darczyńcy.
Skarżący zarzuca, iż orzekające organy wadliwie ustaliły, że dochodem w rozumieniu art. 3 ust. 3 cyt. ustawy były miesięczne kwoty – [...] zł – otrzymywane przez niego z darowizn od znajomych, z których to kwot pokrywał różnicę pomiędzy otrzymywanym dodatkiem, a faktycznym czynszem. Otóż tego rodzaju darowizny mogły stanowić dochód w rozumieniu art. 3 ust. 3 omawianej ustawy. Wbrew stanowisku skarżącego nie można przyjąć, że stanowiły one "jałmużnę", formę pomocy społecznej, która nie powinna być uwzględniona do dochodu. Tak świadczona pomoc czyli darowizna w postaci środków pieniężnych – stanowiła faktycznie uzyskany przez skarżącego przychód. Trzeba dodać, wobec zarzutów skarżącego, że zarówno z treści protokołu sporządzonego w dniu [...]r., jak i z treści jego oświadczenia pisemnego z dnia [...]r. nie wynikało, aby w.w. formę przychodu w postaci darowizn pieniężnych otrzymał we wcześniejszym okresie tzn. przed okresem 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Treść powyższych oświadczeń sugerowała, że skarżący pomoc tą uzyskiwał na bieżąco, skoro jej celem była dopłata do różnicy w czynszu za lokal. Także w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący nie zarzucił, że darowizny te były świadczone na jego rzecz przed okresem, o którym mowa w art. 16 cyt. ustawy zatem kwestionowanie dopiero w skardze tego faktu jest spóźnione. To, że skarżący w deklaracji o wysokości dochodów oraz w oświadczeniach składanych przed organem I instancji jednocześnie stwierdzał, że "w ostatnim okresie nie uzyskiwałem żadnych dochodów" nie oznacza, że orzekające organy w sposób przewidziany prawem nie były uprawnione do dokonania w tym zakresie stosownych ustaleń. Z treści art. 7 ust. 1 zd. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wynika, że do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy... oraz inne niezbędne dokumenty. Treść tego przepisu nie oznacza jednak, że wyłącznie w oparciu o oświadczenie zawarte w przedmiotowej deklaracji organy orzekające są uprawnione ustalić wysokość dochodu wnioskodawcy w okresie, o którym mowa w art. 16 cyt. ustawy. Prezydenta miasta prowadzącego postępowanie administracyjne w sprawie dodatku mieszkaniowego, obowiązują wszystkie reguły postępowania administracyjnego, a w szczególności mają tu zastosowanie art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa. Stosując odpowiednio uregulowania zawarte w art. 86 kpa organ orzekający był zatem uprawniony do przesłuchania skarżącego w charakterze strony celem wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów.
Oczywiście organy orzekające mogą też skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 7 ust. 3 i 4 cyt. ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla ustalenia wysokości dochodu uzyskiwanego przez osobę ubiegającą się o przyznanie dodatku mieszkaniowego niezbędnym jest przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, gdyż ustalenie powyższej okoliczności może mieć miejsce przy wykorzystaniu środków dowodowych, o których mowa w art. 86 kpa. Nie można zatem przy tak zgromadzonym materiale dowodowym uznać, że w tym zakresie zostały naruszone reguły zawarte w art. 80 kpa.
Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi kwestionujących stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dotyczące interpretacji definicji pojęcia "przychodu" w związku z uzyskiwaną pomocą od Kościoła katolickiego czy osób fizycznych stwierdzić przede wszystkim należy, że pogląd, na który powołuje się skarżący zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Katowicach z dnia 17 lutego 2004 r. /sygn. 4 II SA/Ka 3652/01 – nie publ./ został wyrażony na gruncie art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /t.j. z 1998 r. Dz.U. Nr 120, poz. 787 ze zm./.
W przepisie art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zawierającym definicje dochodu na potrzeby tej ustawy, ustawodawca uznał za dochód wszelkie przychody, do których nie wlicza się m.in. "jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej".
Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /t.j. z 1998 r. Dz.U. Nr 64, poz. 414 ze zm./ w art. 2a, który zawiera słowniczek /definicję/ pojęć ustawowych nie określa "co należy rozumieć przez "pomoc społeczną w naturze".
Jednocześnie z treści art. 1 ust. 1 i 2 tej ustawy wynika, że pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie z organizacjami społecznymi, Kościołem Katolickim, innymi Kościołami, związkami wyznaniowymi, fundacjami, stowarzyszeniami, pracodawcami oraz osobami fizycznymi i prawnymi. Zatem skoro świadczenia w naturze z pomocy społecznej nie są zaliczane do przychodów stanowiących dochód w rozumieniu art. 3 ust. 3 cyt. ustawy, to można przyjąć, że pomoc w naturze w formie podstawowych produktów żywnościowych w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej osoby oraz umożliwiająca takiej osobie bytowanie w warunkach odpowiadających godności człowieka /art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej/ udzielana przez podmioty, z którymi współpracują organy administracji rządowej i samorządowej przy organizowaniu pomocy społecznej, nie może być uznane za dochód w rozumieniu art. 3 ust. 3 cyt. ustawy.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 1996 r. /sygn. OPU 2/96, opubl. ONSA 1997/1/10/ prawny charakter dodatku mieszkaniowego można najogólniej określić jako szczególne świadczenie pieniężne wypłacone przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie osób o niskich lub żadnych dochodach, w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków na zajmowany lokal mieszkalny.
Aczkolwiek kwota dochodu w wysokości [...] zł miesięcznie uznana przez organy orzekające jako miesięczny dochód skarżącego z tytułu pomocy z Kościoła i rodziny na wyżywienie nie została bliżej wyjaśniona i jej uznanie do dochodu w rozumieniu art. 3 ust. 3 cyt. ustawy może w tak ustalonej wysokości budzić zastrzeżenia na tle wyżej przedstawionego poglądu, to jednakże w świetle pozostałych ustaleń faktycznych przyjąć należało, że to ustalenie nie miało istotnego wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy. Przede wszystkim nie miało istotnego wpływu na wysokość dodatku mieszkaniowego należnego skarżącemu za okres ustalony w zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.
W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 cyt. ustawy oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych /Dz.U. Nr 156, poz. 1817/ podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego stanowią następujące rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych: czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu oraz opłaty za energię elektryczną, wodę i odbiór nieczystości stałych i płynnych. Do podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki, o których mowa w ust. 1, w wysokości 90 % naliczonych i ponoszonych wydatków /§ 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia/. Wydatki naliczone i ponoszone za okres dłuższy niż jeden miesiąc przelicza się na okresy miesięczne /§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia/.
Z powyższych uregulowań wynika zatem, że do ustalania wysokości dodatku mieszkaniowego nie uwzględnia się wszystkich wydatków ponoszonych w związku z używaniem lokalu, a także że podstawę obliczania dodatku stanowią jedynie wydatki wskazane przez ustawodawcę i to w określonej wysokości.
Z akt sprawy wynika, że orzekające organy ustalając tak określony zakres wydatków mieszkaniowych do jego wyliczenia uwzględniły czynsz, centralne ogrzewanie, wywóz śmieci i wodę, co stanowiło łącznie [...]zł. Spośród tych składników sporna okazała się kwota przyjęta do zaliczenia wydatków za wodę.
Organy do rozliczeń przyjęły kwotę [...]zł wynikającą z wniosku o przyznanie dodatku oraz wykazu wielkości opłat za lokal z dnia [...]r. Kwoty te zostały potwierdzone w takiej wysokości przez zarządcę stosownie do wskazań zawartych we wzorze wniosku, stanowiącym załącznik nr 1 do cyt. rozporządzenia /§ 1 pkt 3/.
Skarżący w skardze zarzucał, że kwota ta jest błędnie ustalona, gdyż w rzeczywistości w miesiącu [...]r. na wodę poniósł wydatki w wielkości naliczonej przez zarządcę w kwocie [...]zł, co udokumentowano załącznikami do pisma z dnia [...]r. Otóż z przedłożonych przez skarżącego dowodów wynika powyższa okoliczność. Jednak dokumenty te wskazują, że jest to jedynie kwota naliczona i poniesiona w tym miesiącu. Natomiast dotyczy ona okresu dłuższego niż miesiąc. Zatem w myśl art. 6 ust. 3 oraz § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia należało te wydatki przeliczyć na okresy miesięczne.
Z treści zawiadomienia o zmianie opłat z dnia [...]r. załączonego do pisma z dnia [...]r. /karta [...] akt sądowych/ wynika, że w przypadku, gdy w lokalu jest zamontowany wodomierz, rozliczenie za wodę następowałoby miesięcznymi zaliczkami w okresach półrocznych. Stanowisko to wynika też z pozostałych dokumentów załączonych do tego pisma skarżącego, a w szczególności z zawiadomienia o zmianie opłat z dnia [...]r. Kwestia ta była przedmiotem analizy przez władze Spółki Mieszkaniowej "A" w związku z protestem skarżącego. Załączone do akt sądowych pismo z dnia [...]r. podpisane przez Prezesa Zarządu Spółki potwierdza sposób rozliczania za wodę oraz wysokość kwot wpłaconych przez skarżącego z tego tytułu w okresie niezbędnym do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Powyższe dowody wskazują zatem, że wskazana przez zarządcę kwota [...]zł tytułem wydatków miesięcznych za wodę była prawidłowa, gdyż wówczas rozliczenie było dokonywane w półrocznych okresach. Wbrew zarzutom skarżącego brak jakichkolwiek dowodów, iż kwoty, które skarżący wpłacił w miesiącu [...]r. tytułem wydatków za wodę były wydatkiem za okres jednego miesiąca w rozumieniu § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Zatem skoro z akt administracyjnych, którymi dysponował organ odwoławczy wynikała niespornie powyższa okoliczność, skarżący zaś w odwołaniu żadnych zarzutów ani nowych dowodów w tej kwestii nie przedstawił, nie było potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego w rozumieniu art. 136 kpa. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się natomiast do zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżącego na wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Skoro wydatki określone w powyższy sposób wynosiły [...]zł, a wydatki z tytułu braku gazu wyliczone zostały na kwotę [...]zł to łącznie wydatki mieszkaniowe przy uwzględnieniu § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia prawidłowo określone zostały na kwotę [...]zł jako 90 % tej kwoty. Dodatek mieszkaniowy wyliczony zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 9 cyt. ustawy przy przyjęciu miesięcznego dochodu skarżącego na kwotę [...] zł /z tytułu otrzymanych darowizn w postaci środków pieniężnych/ wynosiłby [...]zł. Jednakże ustawodawca w art. 6 ust. 10 omawianej ustawy określił górną granicę dodatku mieszkaniowego. Przepis ten na dzień wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni.
Faktyczne wydatki na lokal mieszkalny zajmowany przez skarżącego wynosiły [...]zł z czego 70 % stanowiła kwota [...]zł oraz 70 % wydatków na ryczałt z tytułu braku gazu stanowiła kwotę [...]zł. Zatem wysokość dodatku mieszkaniowego wyliczonego w oparciu o art. 6 ust. 10 cyt. ustawy stanowiła kwota [...]zł.
Gdyby dochód miesięczny skarżącego w badanym okresie był zerowy tak jak to usiłował wykazywać to przy uwzględnieniu art. 6 ust. 1 i ust. 9 cyt. ustawy dodatek na lokal wynosiłby [...] zł oraz [...]zł z tytułu ryczałtu za gaz. Jednakże z uwagi na treść art. 6 ust. 10 cyt. ustawy wysokość należnego dodatku nie mogłaby przekraczać 70 % tychże wydatków czyli także byłaby to kwota [...]zł.
Z tych zatem przyczyn należało uznać, że zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu. Dlatego na podstawie art. 151 psa Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, gdyż brak było podstaw do przyjęcia, że zaskarżonym aktem naruszono prawo materialne stanowiące podstawę rozstrzygnięcia bądź też, aby naruszono przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.