II SA/Ka 1662/03

II SA/Ka 1662/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Ewa Krawczyk /przewodniczący/
Iwona Bogucka /sprawozdawca/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Asesor WSA Iwona Bogucka (spr.) Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Starosta Powiatowy w G. zawiadomił, że w związku z wnioskiem złożonym przez B. i E.A., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę cukierni z piekarnią o przerobie [...] mąki, wraz z przyłączem wody, wewnętrzną linią zasilającą oraz bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, w L. przy ulicy [...], na działce nr [...].
Przeciwko budowie zaprotestowali w formie pisemnej właściciele nieruchomości sąsiedniej, K. i M.K., którzy podnieśli, że lokalizacja obiektu jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego, w którym teren inwestycji jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nie produkcyjną. Wskazali również na negatywne oddziaływanie obiektu na zdrowie cierpiącej na [...] M.K. oraz na warunki bytowe mieszkańców okolicznych działek i spadek wartości ich nieruchomości.
W związku z otrzymanym protestem, Starosta Powiatowy zwrócił się w dniu
[...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o "zbadanie zgodności z prawem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
nr [...] z dnia [...], wydanej przez Wójta Gminy R." dla przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia [...] nr [...] poinformowało, że nie znalazło podstaw do wzruszenia ostatecznej decyzji wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Wyjaśniono, że w ocenie Kolegium projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odpowiada prawu.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta G. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia a budowę zgodnie ze złożonym wnioskiem inwestorów. W uzasadnieniu powołano się na wyjaśnienia udzielone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. oraz stwierdzono, że inwestycja, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska, nie należy do kategorii inwestycji wymienionych w tym rozporządzeniu.
Rozstrzygnięcie to, na skutek złożonego odwołania, zostało uchylone decyzją Wojewody [...] z dnia [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podano, że w sprawie spełnione zostały wymagania określone art. 32 ust. 4 prawa budowlanego. Przed wydaniem pozwolenia na budowę organ administracji ma jednak obowiązek sprawdzenia zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska oraz wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z ustawy wynika również obowiązek ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydana w sprawie, przewiduje m.in. warunek dokonania uzgodnień z Wydziałem Ekologii Starostwa Powiatowego w G. Warunek ten jest wiążący dla organu wydającego pozwolenie na budowę, zaś przekazana dokumentacja takich uzgodnień nie zawiera. Organ odwoławczy podzielił również zarzut braku wyczerpującego uzasadnienia decyzji organu I instancji, w szczególności w obliczu zgłaszanych protestów wobec inwestycji.
Rozpoznając ponownie sprawę Starosta G. zwrócił się do Gminy R. o udostępnienie opinii urbanistycznej, dotyczącej zapisów planu zagospodarowania przestrzennego gminy dla jednostki o symbolu MN/U. W nadesłanej opinii urbanistycznej z dnia [...] ustosunkowano się do zapisu dotyczącego konieczności uzgodnień z Sanepidem i Wydziałem Ekologii. Wyjaśniono, iż plan powstał w okresie, gdy jednostki te brały udział w postępowaniu lokalizacyjnym dotyczącym usług, w zakresie określania zasięgu uciążliwości usług. Nazwy własne instytucji nie są przepisami prawa miejscowego. Zmiana nazwy lub likwidacja danej instytucji nie jest powodem do zmiany prawa miejscowego i uznania decyzji za niezgodną z ustaleniami planu. W przypadku zapisów planu gminy R. dla jednostki MN/U, przy lokalizacji obiektów usługowych należy dążyć do tego, by strefa uciążliwości nie przekraczała granic działki i nie naruszała praw osób trzecich. Natomiast konieczność uzgodnień przez Sanepid i Wydział Ekologii zostaną spełnione, poprzez uzgodnienie z Państwowym Inspektorem Sanitarnym oraz, w przypadku nie istniejących Wydziałów Ekologii, ze spełniającymi ich funkcje instytucjami i wydziałami, o ile wymagają tego przepisy szczególne. Stwierdzono także, że konieczność uzgodnień z nieistniejącymi Wydziałami Ekologii spełnia zastosowanie wymogów obecnie obowiązujących przepisów, gdzie określenie wpływu na środowisko różnego rodzaju inwestycji jest określone w tych przepisach lub odbywa się poprzez oceny oddziaływania lub raporty.
W piśmie z dnia [...] Wydział Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G. wyjaśnił, że w aktualnym stanie prawnym brak jest podstaw do uzgodnienia przedmiotowej inwestycji w trybie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.).
Decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta G. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji przez B. i E.A. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z aktualnym stanem prawnym decyzja nie wymaga uzgodnień z organem ochrony środowiska ani z organami inspekcji sanitarnej, brak jest zatem podstaw do jej uzgodnień w trybie art. 48 ust. 2 prawa ochrony środowiska. Inwestycję oceniono jako nie naruszającą uzasadnionych interesów osób trzecich, wskazano również na stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. co do braku podstaw do wzruszenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Odwołanie od decyzji złożył K.K., domagając się jej uchylenia.
W uzasadnieniu zarzucił, że organ kolejny raz nie odniósł się do jego zarzutów, dotyczących uciążliwości obiektu, naruszenia interesu osób trzecich oraz sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Za niezrozumiałe strona uznała również zwalnianie inwestora z wymogu dokonania uzgodnień z Wydziałem Ekologii Starostwa G. Odwołujący zwrócił również uwagę, że zgodnie z warunkami wskazanymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wynikającymi z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, planowana inwestycja powinna być budynkiem do dwóch kondygnacji, ze stromym dachem i zbliżonym charakterem do tradycyjnych form, charakterystycznych dla regionu. Tymczasem projektowana inwestycja nie jest domem, nie ma formy charakterystycznej dla regionu i nie posiada stromego dachu. W odwołaniu podniesiono również, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zakończone zostało decyzją Wójta Gminy R., a nie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nadto w postępowaniu tym K.K. złożył środki odwoławcze.
W toku postępowania odwoławczego Wojewoda [...] zwrócił się w dniu [...] do Starosty Powiatowego w G. o wyjaśnienie, czy pismo Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G. z dnia [...] można uznać za uzgodnienie, wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego obowiązek uzyskania zawarto w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi [...] poinformowano, że pismo to stanowi opinię wewnętrzną, skierowaną do Wydziału Architektury i Inwestycji, zawierającą interpretację przepisów w zakresie ochrony środowiska. Jako budzące wątpliwości co do konieczności stosowania, wobec aktualnego stanu prawnego, uznano zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R. (w brzmieniu: "konieczność uzgodnień Sanepid, Wydział Ekologii"), uznano, że nie jest jasne, czy zapis ten dotyczy uzgodnień z Wydziałem Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G.
Zaskarżoną decyzją z [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jako podstawa prawna podane zostały przepisy art. 28, 35 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (aktualnie tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W uzasadnieniu wyjaśniono, że w ponownie przeprowadzonym postępowaniu dokumentacja została uzupełniona zgodnie z uprzednimi zaleceniami. Oceniając zgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska oraz wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stwierdzono że odpowiada on ich wymaganiom. W zakresie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powołano się na stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Ze względu na zakres i technologię produkcji obawy skarżącego co do uciążliwości obiektu uznano za nieuzasadnione. Odwołując się do wyjaśnień Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G., uznano że pismo tego Wydziału z [...] spełnia wymogi zapisu zawartego w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, odnośnie uzgodnienia inwestycji z Wydziałem Ekologii Starostwa Powiatowego w G.
W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach K.K. zarzucił naruszenie art. 35 prawa budowlanego oraz art. 7, 10 i 107 kpa i wniósł o uchylenie decyzji Wojewody. Zarzucił decyzji sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podnosząc, iż budynek nie ma wymaganego stromego dachu, nadto usytuowany jest w terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, będąc inwestycją z zakresu produkcji. Skarżący uznał, że naruszony został art. 10 kpa, albowiem organ odwoławczy powołał się na wyniki uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, nie zapewniając stronie możliwości zapoznania się z materiałem sprawy, co dotyczy wyjaśnień uzyskanych ze strony Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego. Podniósł, że organy powołują się na stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] z którym go nigdy nie zapoznano. Zarzucił, że organ odwoławczy nie dokonał samodzielnej oceny zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie odniósł się do kwestii uciążliwej woni wydobywającej się z takiego rodzaju zakładu produkcyjnego i hałasu powodowanego przez samochody dostawcze. Skarżący poinformował również, że w sprawie prowadzone jest również z jego inicjatywny postępowanie dotyczące decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśniono, że odnośnie uciążliwości projektowanej inwestycji, na podstawie charakterystyki zawartej w projekcie budowlanym wyjaśniono, że ze względu na skalę i sposób produkcji nie będzie ona uciążliwa dla otoczenia. Odnosząc się do zarzutu pozbawienia strony udziału w postępowaniu, organ podał, że nie będąc autorem pism, na które wskazywał skarżący, nie był uprawniony do przekazywania tych pism stronom. Pisma te znajdowały się w aktach sprawy i w każdym czasie skarżący mógł się z nimi zapoznać.
W aktach sprawy znajduje się decyzja Wójta Gminy R. z dnia [...], wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego dla Gminy R., zatwierdzony przez Radę Gminy R. uchwałą nr [...] z dnia [...], ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...], nr 15, poz. 123. W decyzji tej w pkt 1 ustalono dla inwestycji warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez zacytowanie fragmentów zapisów planu, ustalonych dla jednostki 9MN/U – teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej, w brzmieniu: "Przy lokalizacji obiektów usługowych należy dążyć do tego by strefa uciążliwości nie przekraczała granic działki oraz nie naruszała praw osób trzecich. Konieczność uzgodnień z Terenową Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną w G. Wydziałem Ekologii Starostwa Powiatowego w G. Domy do II kondygnacji, ze stromym dachem, charakterem zbliżone do tradycyjnych form charakterystycznych dla regionu". Jak wynika z nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 kwietnia 2005 r., sygn.akt II SA/Ka 1728/03, z wniosku K.K. i M.K. wznowione zostało, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zakończone ostateczną decyzją Wójta Gminy R. z [...]. Decyzje wydane przez organy obu instancji w tym postępowaniu, odmawiające uchylenia decyzji dotychczasowej, zostały powołanym wyrokiem uchylone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Tryb i warunki udzielania pozwolenia na budowę oraz treść decyzji o pozwoleniu na budowę regulują przepisy art. 32 do 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o pozwolenie na budowę winny zostać dołączone: projekt budowlany oraz inne dokumenty, wymienione w art. 33 ust. 2 ustawy. Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Projekt ten powinien spełniać, zgodnie z art. 34
ust. 1 ustawy, wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązkowe jest dokonanie przez organ sprawdzeń w zakresie wskazanym w art. 35 prawa budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
W rozpatrywanej sprawie, prawidłowo w ocenie Sądu, organ odwoławczy zwracał uwagę na wynikający z postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawarty w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, warunek dokonania uzgodnień z Wydziałem Ekologii Starostwa Powiatowego w G., przy lokalizacji obiektu usługowego. Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są prawem miejscowym i stanowią normy prawne, należące do obowiązującego systemu prawa, zgodnie z postanowieniami art. 87 ust. 2 Konstytucji. Nie zostały one zakwestionowane w trybie nadzoru. Wbrew stanowisku, wyrażanemu przez Starostwo Powiatowe, brak przesłanek do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji przewidzianych przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, nie oznacza zwolnienia inwestora od obowiązków wynikających z innych przepisów, w tym przypadku przepisów prawa miejscowego. Brak też jest jakichkolwiek argumentów pozwalających na przyjęcie, że przepisy te pozostają w jakiś zakresie w sprzeczności z postanowieniami obowiązujących ustaw i z tego powodu, na zasadzie rozstrzygania kolizji między normami prawnymi, nie znajdują zastosowania. Prawidłowo natomiast przyjęto, że nie stanowią podstaw do zmiany planu miejscowego zmiany organizacyjne w strukturze organu, a nazwy własne m.in. organów i ich zmianie nie decydują automatycznie o utracie mocy obowiązującej przez dane przepisy.
Uznawszy konieczność uzyskania przez inwestora wskazanych uzgodnień, wadliwie jednak Wojewoda [...] przyjął, że uzgodnienie takie stanowi pismo Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G. z dnia [...]. Skoro bowiem w sprawie chodzi o konieczność dokonania "uzgodnień" z odpowiednim Wydziałem Starostwa Powiatowego, to jest oczywiste, że jednostka ta winna działać w zamiarze i przy świadomości, że dokonuje czynności z zakresu uzgodnień. W szczególności nie można za uzgodnienie uznać pisma, w którym jednostka jedynie daje wyraz przekonaniu o braku swej właściwości do dokonywania jakichkolwiek ocen i czynienia uzgodnień. Zastrzeżenia tego właśnie rodzaju, wraz z uwagą, że pismo z [...] stanowi opinię wewnętrzną, zawierającą jedynie interpretację obowiązujących przepisów z zakresu ochrony środowiska, zostały wprost zakomunikowane organowi odwoławczemu w piśmie z [...]. W takiej sytuacji przyjęcie przez organ odwoławczy, że wymagane uzgodnienia zostały dokonane, stanowi w przekonaniu Sądu przekroczenie granic przysługującej organowi swobody w ocenie faktów i dowodów.
Przedłożony do zatwierdzenia w pozwoleniu na budowę projekt budowlany, winien spełniać wymagania określone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak to wynika z treści tej decyzji, do warunków ustalonych w oparciu o postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy wymóg zaprojektowania stromego dachu dla projektowanej inwestycji. Z opisu i rysunków projektu wynika natomiast jednoznacznie, że planowany budynek został zaprojektowany jako obiekt z dachem płaskim jednospadowym. Okoliczność ta stanowi naruszenie wymogu z art. 34 ust. 1 prawa budowlanego i winna zostać uwzględniona przez organ decydujący o jego zatwierdzeniu.
Jeżeli chodzi natomiast o zarzut skarżącego, dotyczący sprzeczności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i braku w tym zakresie samodzielnej oceny dokonanej przez organ odwoławczy, Sąd podzielił stanowisko Wojewody [...], że w tej kwestii decydujące znaczenie ma w sprawie ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Badanie zgodności zamierzeń inwestycyjnych z ustaleniami planu następuje w ramach postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem. Niezależnie jednak od wyników tego sprawdzenia, ustalenia ostatecznej decyzji dotyczącej warunków zabudowy nadal wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Jeżeli zdaniem tego organu dołączona do sprawy decyzja jest sprzeczna z planem, może on wystąpić do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Wiążące znaczenie ma wówczas dla organu administracji architektoniczno-budowlanej decyzja Kolegium. Należy wskazać, że w sprawie organu administracji wykazały w tym zakresie inicjatywę i zwróciły się do właściwego Kolegium o zbadanie zgodności decyzji z prawem. Odpowiedź udzielona przez Kolegium w tej sprawie nie może być jednak przytaczana jako argument uzasadniający zgodność inwestycji z planem miejscowym. Odpowiedź ta nie została bowiem udzielona w formie przewidzianej prawem i nie może być uznana za stanowisko zajęte przez Kolegium w kwestii legalności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 157 § 3 kpa odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Rozpatrując ponownie sprawę, Wojewoda Śląski uwzględni zarówno podniesione wyżej argumenty, jak i fakt, że w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostało wszczęte postępowanie wznowieniowe. Mając wzgląd na znaczenie wyników tego postępowania dla rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, Wojewoda winien rozważyć celowość zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego.
W końcu należy również zwrócić uwagę na zasadność zarzutów skargi co do naruszenia art. 10 kpa. Jest faktem, że organ odwoławczy przeprowadził postępowanie wyjaśniające i nie poinformował strony o możliwości zapoznania się z zarzutami przed wydaniem decyzji. Informacja taka stanowi wypełnienie ciążącego na organie obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Za chybiony zatem i pozbawiony znaczenia należy uznać argument zawarty w odpowiedzi na skargę, że strona
w każdym czasie miała możliwość wglądu do akt sprawy. Uchybienie to, jakkolwiek organ winien zadbać o jego wyeliminowanie z praktyki orzeczniczej, nie zostało jednak przez Sąd zakwalifikowane jako mające wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.