II SA/KA 165/03

II SA/Ka 165/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Łucja Franiczek /przewodniczący sprawozdawca/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Kaznowska, WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. P. i A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] 2002 r. "[...]" SA – "A" zwróciła się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na likwidacji zalewisk i uregulowaniu stosunków wodnych na terenach zakłóconych wpływami eksploatacji górniczej w zlewni potoku [...] na obszarze górniczym "A" – wg dołączonego wykazu działek, w którym w poz. [...] wymieniono B. P..
Po rozpatrzeniu wniosku Wójt Gminy P. powołując się na opinię Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. nr [...] z dnia [...] r oraz postanowienie Starosty P. nr [...] z dnia [...] r., postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, ustalając jego zakres.
Jako podstawę prawną postanowienia organ I instancji powołał przepisy art. 51 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627/.
W zażaleniu na postanowienie A. P. i B. P. zarzucili, iż rekultywacja przy użyciu skały płonnej doprowadzi do trwałego zniszczenia gruntów. Zdaniem żalących się postanowienie rażąco narusza ich prawa konstytucyjne /art. 79 ust. 1/ oraz art. 94 Prawa geologicznego i górniczego. Nadto, powołując się na wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] r. sygn. akt [...], żalący się zażądali zawieszenia koncesji w rejonie ich działek do czasu usunięcia szkód górniczych albo wypłaty odszkodowania.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji, uznając argumenty strony za nieuzasadnione na tym etapie postępowania jako zmierzającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.
Nadto, organ II instancji wyjaśnił, iż postanowienie nie pozwala na rozpoczęcie żadnych prac i ma na celu zapewnienie wymogów ochrony środowiska.
Stąd też zażalenia nie uwzględniono.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. P. i B. P. zarzucili, iż powyższe postanowienie rażąco narusza ich konstytucyjne wolności i prawa /art. 79 ust. 1 Konstytucji/.
Ponawiając okoliczności zawarte już w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, skarżący domagali się uchylenia orzeczenia w sprawie odszkodowania oraz wnieśli o zawieszenie koncesji na wydobywanie [...] i [...]. W dodatkowym piśmie z dnia [...] 2005 r. skarżący wskazali nadto na niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wnieśli o uchylenie wyroków NSA w sprawie II SA/Ka 77/93, II SA/Ka 307/96 i II SA/Ka 329/96, domagając się przeprowadzenia dowodu z tych akt.
W kolejnym piśmie z dnia [...] 2006 r. skarżący podnieśli, iż art. 94
ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego, przewiduje naprawienie szkody przez przywrócenie stanu poprzedniego, a do naprawy szkód górniczych musi być sporządzony kosztorys, określający sposób i koszt usunięcia szkody.
Wreszcie, w toku rozprawy sądowej skarżący A. P. podniósł, iż raport będzie się opierał na założeniu, iż wypłacono odszkodowanie za szkody górnicze, co jest nieprawdą.
Organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z normą zawartą w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 152, poz. 1271 ze zm./, sprawa podlegała rozpoznaniu na gruncie ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Przedmiotem skargi było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] – zgodnie z jednoznacznym oznaczeniem, zawartym w piśmie z dnia [...] 2003 r. Stąd też zgodnie z art. 57 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądowa kontrola polegała na badaniu zgodności z prawem tego aktu. W ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego brak było podstaw do rozpatrywania zgodności z prawem aktów wydanych w innych postępowaniach administracyjnych, czyli koncesji na wydobywanie kopaliny oraz orzeczeń komisji ds. szkód górniczych, czy wreszcie wzruszania wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanych w innych sprawach. Stąd też żądanie skarżących przeprowadzenia dowodu z akt sądowych, w których zapadły kwestionowane wyroki, nie miało znaczenia w niniejszej sprawie. Zatem wniosek dowodowy podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony w świetle art. 106 § 3 cyt. ustawy.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, ani przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania.
Inwestycje w przemyśle wydobywczym oraz związane z unieszkodliwianiem odpadów w świetle § 2 pkt 2 lit. b i h rozp. Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa /Dz.U. Nr 93, poz. 589 ze zm./ - obowiązującego w dacie orzekania przez organy administracji obydwu instancji – zaliczone zostały do mogących pogorszyć stan środowiska. Tak określone inwestycje stanowią przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być ustalony w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze m./.
Zatem wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tego rodzaju przedsięwzięcia wymagało przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, którego etapem było właśnie stwierdzenie obowiązku sporządzenia raportu i określenie jego zakresu po zasięgnięciu opinii organu ochrony środowiska /Starosty P./ oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w trybie art. 51 ust. 3 powołanej ustawy.
Celem sporządzenia raportu jest natomiast przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w którym określa się, analizuje oraz ocenia:
1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na:
a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi,
b) dobra materialne.
c) dobra kultury.
d) wzajemne oddziaływanie pomiędzy tymi przedsięwzięciami,
e) dostępność do złóż kopalin,
2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko,
3) wymagany zakres monitoringu.
W postępowaniu tym jako zmierzającym do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na gruncie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 139, poz. 15 z 1999 r. ze zm./, nie podlegały natomiast badaniu kwestie, podniesione przez skarżących co do tytułu prawnego do nieruchomości objętych wnioskiem, źródeł finansowania i wysokości kosztów realizacji przedsięwzięcia. Stąd też brak było podstawy prawnej do nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia kosztorysu robót. Wyjaśnić też przyjdzie, iż w niniejszym postępowaniu nie nałożono żadnych obowiązków na skarżących, zaś wynik sprawy nie może naruszać prawa własności, ani niweczyć ich roszczeń o naprawienie szkody na gruncie Prawa geologicznego i górniczego. Zasadnie zatem organ odwoławczy wskazał w motywach zaskarżonego postanowienia, iż podniesione przez strony kwestie nie mogły odnieść skutku w niniejszym postępowaniu.
Oczywiste jest, że organ, którego działanie zaskarżono, nie mógł zawiesić koncesji na wydobywanie kopalin, udzielonej decyzją innego organu /ministra/.
Z tych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.