II SA/Ka 1140/03

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania B. W. dodatku mieszkaniowego. Prezydent Miasta G. uznał, że posiadanie przez skarżącą samochodu osobowego o znacznej wartości szacunkowej świadczy o jej zamożności i sprzeciwia się przyznaniu dodatku, mimo deklarowanej trudnej sytuacji materialnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało tę decyzję, podzielając ustalenia organu pierwszej instancji. Skarżąca odwołała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, argumentując, że samochód został nabyty w czasie, gdy pracowała, a jego utrzymanie nie jest nadmiernie kosztowne i jest jej potrzebne do celów leczniczych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta G. W uzasadnieniu wskazano, że organy nie sprostały wymogom postępowania dowodowego i uzasadnienia decyzji. Stwierdzono, że pojęcie "samochód o dużej wartości szacunkowej" jest nieostre, a organy nie ustaliły faktycznej wartości pojazdu ani kosztów jego utrzymania. Sąd podkreślił, że przepis art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dotyczący odmowy przyznania dodatku w przypadku rażącej dysproporcji między deklarowanymi dochodami a stanem majątkowym, wymaga ścisłego przestrzegania i zawężającej interpretacji. W ocenie Sądu, posiadanie starszego samochodu, który nie jest luksusowy i generuje niskie koszty utrzymania, a jest potrzebny do celów leczniczych, nie stanowi podstawy do odmowy przyznania dodatku, zwłaszcza gdy sprzedaż pojazdu rozwiązałaby problem tylko doraźnie. Sąd wskazał, że organy nie wykazały istnienia rażącej dysproporcji ani nieuzasadnionego przyznania pomocy, a ich rozważania były gołosłowne i przedwczesne. W związku z tym sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający