II SA/Go 837/05

II SA/Go 837/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-02-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Brzezińska
Michał Ruszyński
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 981/06 - Wyrok NSA z 2007-06-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi I.K. na Wojewoda z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Pozwolenie na budowę Uchylono zaskarżoną decyzję
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2005r. I.K. zwrócił się do Prezydenta Miasta o zmianę decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu o pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, znak [...] z dnia [...] maja 2001r., w zakresie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków typu [...]. Do wniosku strona dołączyła projekt budowlany.
Decyzją z dnia [...] lipca 2005r. Prezydent Miasta odmówił zmiany decyzji z dnia [...] maja 2001r. znak [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w zakresie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Decyzja organu I instancji została oparta na art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( DZ.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że teren wskazany wnioskiem inwestora objęty jest zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2001r. Zgodnie z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego ścieki sanitarne mają być odprowadzane do oczyszczalni miejskiej, zlokalizowanej w miejscowości [...]. Wobec sprzeczności proponowanego przez stronę rozwiązania polegającego na zastąpieniu zbiornika bezodpływowego przydomową oczyszczalnią ścieków z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ odmówił zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę.
Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie. W odwołaniu strona wnosi o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta podnosząc, że w planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r. brak jest zapisów zakazujących stosowania przydomowych oczyszczalni ścieków.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji powołał się na treść Uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla domków jednorodzinnych, zgodnie z którym ścieki sanitarne mają być odprowadzane do oczyszczalni miejskiej, zlokalizowanej w miejscowości [...]. W ocenie organu II instancji proponowana przez stronę zmiana
Sygn. akt II SA/Go 837/05
decyzji o pozwoleniu na budowę jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
I.K. wniósł skargę. W skardze skarżący wskazuje argumenty przemawiające, w jego ocenie, za uwzględnieniem wniosku i stwierdza, że teren działki nr [...] nie posiada kanalizacji, budowa kanalizacji jest odległa w czasie, teren pod względem geologicznym nadaje się do zastosowania przydomowej oczyszczalni ścieków, proponowane rozwiązanie jest bardziej ekologiczne i mniej uciążliwe niż zbiornik bezodpływowy, plan zagospodarowania przestrzennego nie zawiera zakazu stosowania przydomowej oczyszczalni ścieków.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie należy stwierdzić, że sądy administracyjne powołane zostały do tego, aby sprawować kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organów. Kontrola wykonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący zwrócił się do organu I instancji o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 2001r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego na działce nr [...].
Zgodnie z treścią art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. A zatem do zamiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. konieczne jest spełnienie łącznie trzech warunków: zgoda strony, brak sprzeciwu ze strony przepisów szczególnych oraz, aby za zamianą lub uchyleniem przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony.
Sygn. akt II SA/Go 837/05
W ocenie organów administracyjnych I i II instancji w niniejszej sprawie przepis szczególny nie pozwala na zmianę decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2001r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska.
Stosownie do treści art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
Uznając, że treść art. 35 ust. 1 nie pozwala na zmianę ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a., ponieważ zgłoszona przez skarżącego propozycja zmiany tej decyzji jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ nie nałożył na skarżącego obowiązku usunięcia nieprawidłowości, w myśl art. 33 ust. 3 ustawy.
Dokonując analizy odpowiednich zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2001r. nr [...], Sąd nie podzielił stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji oraz stwierdził, że organ administracyjny dokonał błędnej interpretacji zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z treścią § 3 ust. 23 pkt 2a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ścieki sanitarne mają być odprowadzane do oczyszczalni miejskiej, zlokalizowanej poza granicą planu, w miejscowości [...]. W oparciu o zapis tej treści organ administracyjny uznał, iż budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie objętym planem, byłaby sprzeczna z tymże miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Należy zauważyć, że użyte w przytoczonym przepisie uchwały sformułowanie "... mają być odprowadzane..." nie stanowi o zakazie instalowania przydomowych oczyszczalni ścieków. Jednocześnie z pozostałej treści planu również nie wynika konkretnie sformułowany zakaz budowania tego typu oczyszczalni ścieków. Zapis § 3 ust. 23 pkt 2a należy rozumieć jako kierunek rozwiązania zagadnienia odprowadzenia ścieków sanitarnych z danego terenu, bowiem
Sygn. akt II SA/Go 837/05
rozwiązywanie tego typu spraw z zakresu funkcjonowania społeczności danej jednostki terytorialnej, leży w kompetencjach i w obszarze obowiązków Rady Miasta. Zagadnienie to nie mogło być - w skali globalnej danego terenu - nie rozwiązane. Z zapisu § 3 ust. 23 pkt 2a wspomnianego planu nie można wyciągać wniosków, iż właściciele nieruchomości, nie będą mogli zastosować rozwiązań, które w efekcie dla nich i środowiska okażą się korzystniejsze, a jednocześnie mieszczą się w granicach prawa. Stanowisko to jest jeszcze o tyle słuszne, że we wspomnianym planie brak jest postanowień, z których wynikałaby data przeprowadzenia sieci kanalizacyjnej na danym terenie.
W tym miejscu zasadnym będzie również powołanie się na art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia o utrzymaniu czystości w gminach (DZ. U. z 1996r. nr 132 poz. 622) zgodnie z którym, właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania w przepisach odrębnych. Z treści tegoż przepisu wynika, że właściciel nieruchomości ma obowiązek zapewnienia utrzymana czystości i porządku przy czym w wypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest ze względów technicznych lub ekonomicznych nieuzasadniona, właściciel nieruchomości ma prawo wyboru sposobu odprowadzania nieczystości ciekłych – bądź do zbiornika bezodpływowego, bądź do przydomowej oczyszczalni ścieków.
W rozpatrywanej sprawie na danym terenie brak jest sieci kanalizacyjnej, w tej sytuacji nieracjonalnym, jak również contra legem, byłoby zakazywanie wprowadzania rozwiązań nowoczesnych i łatwiejszych w utrzymaniu czystości.
Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię § 3 ust. 23 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla uchwalonego Uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.