II SA/GO 758/05

II SA/Go 758/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Maria Bohdanowicz
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący/
Michał Ruszyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz,, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. sprawy ze skargi K.B., L.C., R.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę
Uzasadnienie
- 2 -
Sygn. akt II SA/Go 758/05
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] Starosta nie uzgodnił warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej adaptację i przystosowanie istniejących obiektów do uruchomienia zakładu produkcji mączki rybnej na działce nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym K.B., oraz L. i R.C.. Organ I instancji nie uzgodnił warunków zabudowy z uwagi na stwierdzone uchybienia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Organ wyjaśnił, że Wojewódzka Komisja ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko po zasięgnięciu dwóch niezależnych opinii ekspertów oraz w wyniku przeprowadzonej dyskusji merytorycznej wypracowała i przedstawiła stanowisko w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał, że ze względu na specyfikę zamierzonej produkcji opracowany raport powinien zostać uzupełniony o :
1. aspekt powstawania ścieków technologicznych – przemysłowych, które w raporcie ujęto jako ścieki sanitarne / bytowo – gospodarcze /,
2. aspekt lokalizacji zakładu w zlewni rzeki będącej dopływem rzeki na której zlokalizowane jest powierzchniowe ujęcie wody dla miasta [...],
3. konkretne dane i obliczenia potwierdzające, że nie będą przekraczane standardy jakości środowiska,
a ponadto ;
1. projekt przedsięwzięcia o potencjalnym bezpośrednim lub pośrednim wpływie na stan obszaru Natura 2000 – jakim niewątpliwie jest przedmiotowa inwestycja, należy poddać w raporcie ocenie pod względem ewentualnych skutków realizacji tego przedsięwzięcia w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000.
2. w raporcie nie dokonano porównania proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania o których mowa w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli K.B., oraz L. i R.C.. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, że organ który wydał postanowienie a także opinię nie wskazuje żadnej podstawy prawnej dla kwalifikacji obszaru na jakim znajduje się zakład, tj. żadnego aktu stanowiącego o szczególnej pozycji, czy podlegającej szczególnej ochronie obszaru na którym położony jest zakład. Ponadto jak
- 3 -
wynika z dotychczas podejmowanych czynności przez Starostę pojęcie Natura 2000 jako szczególny obszar środowiskowy pojawia się dopiero w uzasadnieniu postanowienia, gdy tym czasem postępowanie w sprawie konieczności opracowania raportu na potrzeby uzgodnienia warunków zabudowy toczy się od ponad roku i postanowienie niniejsze nie jest pierwszym aktem w tej sprawie.
Skarżący podali ponadto, że nie jest im znany żaden akt prawny konstytuujący szczególny charakter tego terenu, jak i też nie jest znana okoliczność aby był to akt powszechnie obowiązujący. W ocenie skarżących Komisja ds. Oceny Oddziaływania na Środowisko wskazując na potrzeby uzupełnienia raportu nie wskazała żadnych podstaw prawnych. Skarżący nie mogą zgodzić się także z tym, że w opracowanym raporcie oddziaływania na środowisko nie dokonano porównania zastosowanej technologii z technologią spełniającą wymagania o których mowa w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zastosowana technologia spełnia bowiem wymagania określone tym przepisem a zatem porównanie jej do tej samej technologii jest działaniem nielogicznym. Zaskarżone postanowienie opiera się w związku z tym na daleko posuniętych spekulacjach a nie na porządku prawnym Rzeczypospolitej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że braki w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykazane przez organ I instancji nie dają możliwości merytorycznej oceny w tym zakresie. Nie ma bowiem możliwości dokonania oceny w zakresie sprecyzowanym w art. 47 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Organ odwoławczy podał, że choć nie można się zgodzić z tym, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne z racji lokalizacji w obszarze Natura 2000 powinno być poddane ocenie o oddziaływaniu na środowisko w samym raporcie, to zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody musi być oceniane pod względem skutków do siedlisk przyrodniczych dla ochrony których został wyznaczony obszar Natura 2000. Co prawda uzasadniając zaskarżone postanowienie nie wskazano na jakiej podstawie obszar na którym ma być zlokalizowana inwestycja stwierdza się, iż położony jest w obszarze Natura 2000, to jednak właśnie w takim obszarze inwestycja ta ma być zlokalizowana. Zgodnie bowiem z art. 33 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody do obszarów tych należy zaliczyć także projektowane obszary Natura 2000 znajdujące się na liście o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy do czasu zatwierdzenia. Projekt takiej listy został przez Ministra Środowiska określony i udostępniony na internetowej stronie ministerstwa. Z pozycji
- 4 -
46 tej listy wynika bezspornie, że skoro przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne ma być zlokalizowane w obszarze wsi [...], to oznacza, iż byłoby zlokalizowane w obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 pod nazwą "[...] ". Gdyby zatem skarżący skorzystali z prawa zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, o czym zostali zawiadomieni pismem z dnia [...].03.2005r. to bez przeszkód dowiedzieli by się o ustanowionym obszarze ochronnym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało także za bezzasadny zarzut skarżących co do bezpodstawnego wskazania w zaskarżonym postanowieniu na konieczność uzupełnienia raportu. O tym bowiem, co powinien koniecznie zawierać raport określa art. 52 ust. 1 ustawy Prawo o ochronie środowiska. Co prawda zgodnie z ust. 1a wymienionego artykułu organ określający zakres raportu może odstąpić od pewnych wymagań jeśli chodzi o jego zawartość ale w postanowieniu z dnia [...].03.2003r. nr [...] organ nakładający obowiązek sporządzenia raportu – Burmistrz Miasta i Gminy z możliwości tej nie skorzystał. W związku z tym, słusznie w ocenie organu odwoławczego w zaskarżonym postanowieniu, raport powinien zawierać między innymi porównanie zastosowanej technologii z technologią spełniającą wymagania art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego K.B., oraz L. i R.C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżący podali, że wskazanie, iż informacja dotycząca listy siedlisk Natura 2000 znajduje się na stronie internetowej, a strona ta była dostępna wnioskodawcom przed wydaniem skarżonego postanowienia, stanowi absurd co do sposobów i trybu działania organu administracji. Takie działanie w sposób szczególny burzy zaufanie obywatela wobec organów administracji, skoro metodą pojedynczych kroków próbują one uniemożliwić podjęcie przez przedsiębiorcę produkcji w zakładanym zakresie. Publikacja dokonana w Internecie, pomimo powszechności tej instytucji, nie może nakładać na obywatela obowiązku analizy zachowań władczych organów administracji poprzez te źródło informacji. Po pierwsze jest to niezgodne z art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, stanowiącym, że ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe, po drugie nie jest to jeszcze przyjęty powszechny zwyczaj komunikacji. Stąd też brak jest podstawy obowiązywania programu Natura 2000 w odniesieniu do regulacji dotyczących siedliska pod nazwą [...].
- 5 -
Skarżący podnieśli ponadto, że komisja wskazując na potrzebę uzupełnienia raportu nie podała żadnych podstaw prawnych. Skarżący uznali także, że zastosowana w przedmiotowej inwestycji technologia jest technologią spełniającą wymagania o których mowa w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zatem porównanie technologii w odniesieniu do tej samej technologii stanowiłoby błąd logiczny – idem per idem, tj, porównaniu jednego desygnatu przez ten sam desygnat.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz.U. z 2004r. Nr 92, poz. 880 ze zm. ), zakaz podejmowania działań mogących w istotny sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w istotny sposób wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, stosuje się odpowiednio do projektowanych obszarów Natura 2000, znajdujących się na liście obszarów Natura 2000 opracowanej przez Ministra Środowiska, do czasu zatwierdzenia tej listy przez Komisję Europejską albo odmowy jej zatwierdzenia.
W cytowanym przepisie ustawodawca mówi o projekcie listy obszarów Natura 2000 opracowanej przez Ministra Środowiska. Projekt takiej listy nie jest aktem normatywnym. Tak więc nie musi być on ogłoszony w dzienniku urzędowym. Wystarczy więc, gdy jest on ( jak w niniejszej sprawie ) opublikowany na stronie internetowej Ministerstwa.
Z załączonej do akt sprawy listy obszarów Natura 2000 przesłanej przez Polskę do Komisji Europejskiej wynika, że teren na którym znajduje się przedmiotowa działka położony jest na projektowanym obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 pod nazwą "[...] ".
Przepis art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody stanowi, że plan lub projekt przedsięwzięcia o potencjalnym bezpośrednim lub pośrednim wpływie na stan obszaru Natura 2000 podlega ocenie dokonywanej na podstawie tytułu I działu VI ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska ( postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko ) pod względem ewentualnych skutków planu lub przedsięwzięcia w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony został
- 6 -
wyznaczony obszar Natura 2000. Słusznie zatem organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że biorąc pod uwagę treść cytowanego wyżej przepisu, planowana inwestycja należąca do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko musi być oceniana pod względem skutków dla siedlisk przyrodniczych dla ochrony których został wyznaczony obszar Natura 2000.
Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów a więc do tego, że Wojewódzka Komisja do Spraw Oceny Oddziaływania na Środowisko wskazując na konieczność uzupełnienia raportu, nie podała żadnych podstaw prawnych, podzielić należy stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że braki w raporcie na które wskazała Komisja nie dają możliwości dokonania oceny w zakresie określonym w art. 47 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz.U. 2001r. Nr 62, poz. 627 ze zm. ). Przepis ten należy zatem uznać za podstawę prawną do uzupełnienia raportu. Stanowi on, że w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia : 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na : środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, 3) wymagany zakres monitoringu. Przypomnieć należy, że Komisja wskazała, że raport powinien być uzupełniony o aspekt powstawania ścieków technologiczno – przemysłowych, które w raporcie ujęto jako ścieki sanitarne, aspekt lokalizacji zakładu w zlewni rzeki, będącej dopływem rzeki na której zlokalizowane jest powierzchniowe ujęcie wody dla [...], oraz konkretne dane i obliczenia potwierdzające, że nie będą przekraczane standardy jakości środowiska.
Słusznie podniosło także Kolegium, że organ określający zakres raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko nie skorzystał z możliwości odstąpienia od wymagań co do zawartości raportu. Tak więc raport powinien zawierać m.in. porównanie zastosowanej technologii z technologią spełniającą wymagania określone w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).
M. Bohdanowicz M. Linska – Wawrzon M. Ruszyński