II SA/GO 735/22

II SA/Go 735/22 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2023-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jacek Jaśkiewicz /sprawozdawca/
Krzysztof Rogalski
Sławomir Pauter /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 778
art. 6, 59, 60, 61 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
1.1. Decyzją z dnia [...] października 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z.G. (skarżącego) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budowa 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzną" na działce nr [...]
1.1. W jej uzasadnieniu wskazano, że wnioskiem z dnia [...] października
2021 r. R.N. wystąpiła do Wójta Gminy o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 12 budynków jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzną na działce nr [...]. W dniu [...] kwietnia 2022 r. wniosek ten został zmodyfikowany w zakresie ilości budynków - 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budowa 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzną" na działce nr [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja leży na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i stąd na mocy art. 4 ust. 2 pkt. 2 i art. 59 ust. 1 art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 503; dalej u.p.z.p.) wymagane jest ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji.
W oparciu o wyniki analizy urbanistycznej w decyzji organu I instancji ustalono dla planowanej inwestycji następujące warunki zabudowy:
1) rodzaj zabudowy - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, droga wewnętrzna;
2) funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu - budowa 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowa dróg wewnętrznych na działce nr [...];
3) linia zabudowy - wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 20 m od granicy zewnętrznej krawędzi drogi powiatowej zlokalizowanej na działce nr [...], nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 2,5 - 6,0 m od części terenu inwestycji planowanej do zagospodarowania jako droga wewnętrzna, nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6,0 m od granicy terenu inwestycji i drogi gminnej - działki nr [...] - linie zabudowy zgodnie z załącznikiem graficznym, dla części budynku takich jak: schody zewnętrzne, ganki, wiatrołapy, zadaszenia nad wejściem oraz część garażowa mogą być wysunięte przed ustaloną linię zabudowy nie więcej niż o 1,5 m i na długość nie więcej niż 1/3 szerokości elewacji frontowej;
4) wielkości pow. zabudowy w stosunku do pow. terenu inwestycji - nie więcej niż 3 -11%;
5) udział powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu inwestycji - min. 65% powierzchni terenu;
6) szerokość elewacji frontowej rozumianej jako cała szerokość budynku od strony nieprzekraczalnej linii zabudowy : 13,6 - 20,4 m;
7) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej , jej gzymsu lub attyki - dla budynku zlokalizowanego kalenicowo do linii zabudowy 3,5 m - 4,5 m, dla budynku zlokalizowanego szczytowo do linii zabudowy – 8;
8) wysokość do kalenicy - do 9,0 m;
9) geometria dachu - dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia połaci dachowych od 35 0 do 45 0 .kierunek głównej kalenicy prostopadły lub równoległy do nieprzekraczalnej linii zabudowy, z dopuszczeniem realizacji dachu o parametrach niespełniających określonych wymogów na pow. nie większej niż 20% rzutu dachu budynku;
10) miejsca dla samochodów osobowych - zapewnić min. 2 miejsca postojowe/garażowe dla każdego budynku mieszkalnego;
11) sposób gromadzenia odpadów stałych - do odpowiednich pojemników.
W decyzji tej określono również warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji:
1) zaopatrzenie w energię - projektowanymi przyłączami na warunkach określonych przez dysponenta sieci;
2) zaopatrzenie w wodę - z projektowanych ujęć wody;
3) odprowadzenie ścieków - do bezodpływowych zbiorników na ścieki;
4) odprowadzenie wód opadowych - zagospodarowanie na własnym terenie, bez spływu na tereny sąsiednie;
5) dostęp do drogi publicznej - projektowanymi zjazdami z drogi powiatowej - działki nr [...] w uzgodnieniu z zarządcą drogi;
6) działka nr [...] leży w zasięgu stanowiska archeologicznego [...] ujętego w Gminnej ewidencji Zabytków, co skutkuje koniecznością uzyskania pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych wojewódzkiego konserwatora zabytków;
7) teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy stanowią użytki rolne kl. RV i RVI - teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych;
8) planowana inwestycja nie zalicza się również do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko;
9) teren inwestycji nie leży na obszarze podlegającym ochronie ani nie jest narażony na niebezpieczeństwo powodzi oraz nie jest zagrożony osuwaniem się mas ziemi.
W decyzji określono także warunki dotyczące wymagań ochrony interesów osób trzecich wskazując, że przy projektowaniu, budowie i użytkowaniu inwestycji należy zapewnić poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich w tym: zapewnienie dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby.
1.2. Projekt decyzji został pozytywnie uzgodniony z:
1) Powiatowym Konserwatorem Zabytków z siedzibą w Starostwie Powiatowym, który w terminie 2 tygodni od zawiadomienia nie zajął stanowiska;
2) Marszałkiem Województwa, który w terminie 2 tygodni od zawiadomienia nie zajął stanowiska;
3) Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie - Zarząd Zlewni, który w terminie 2 tygodni od zawiadomienia nie zajął stanowiska;
4) Starostą Powiatu w odniesieniu do ochrony gruntów rolnych i leśnych, który w terminie 2 tygodni od zawiadomienia nie zajął stanowiska (co zgodnie z art. 53 pkt. 5 u.p.z.p. oznacza, że wskazane uzgodnienia były pozytywne);
5) Powiatowym Zarządem Dróg, który zawnioskował o dodanie zapisu o następującej treści - "dostęp do drogi publicznej - projektowanymi zjazdami z drogi powiatowej - w uzgodnieniu z zarządcą drogi";
6) Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska - organ wskazał, że teren planowanej inwestycji nie jest zlokalizowany na obszarze objętym ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody.
1.3. Warunki zabudowy zostały ustalone na podstawie sporządzonej zgodnie z art. 61 ust. 1 - 6 u.p.z.p., analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze przyjętym do analizy przez osobę posiadającą wymagane przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uprawnienia. Do decyzji dołączono mapę ewidencyjną w skali 1 : 1000 z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi i linią zabudowy jako załącznik nr 1 do decyzji oraz załącznik nr 2 - część graficzna analizy urbanistycznej i załącznik nr 3 - część tekstowa analizy urbanistycznej.
2. Odwołanie od tej decyzji w ustawowym terminie wniósł Z.G. reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucając jej:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 53 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z art. 60 ust 1 u.p.z.p. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 59 ze zm., dalej ustawa o PiP) przez ich błędną wykładnię i wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez uzgodnienia jej z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w sytuacji gdy normie prawnej zawartej w art. 3 pkt 1a ww. ustawy należy przypisać charakter samodzielnej podstawy prawnej dla organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej do dokonywania uzgodnień decyzji o warunkach zabudowy pod względem warunków higienicznych i zdrowotnych;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., nr 164, poz. 1588 ze zm., dalej rozporządzenie z 2003 r.) w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., przez ich błędną wykładnię i przeprowadzenie wadliwej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wymaganych ww. przepisami, w tym m. in. ustalenie szerokości elewacji frontowej na 13,6 m 20,4 m, w sytuacji gdy wartości te przekraczają średnią szerokość elewacji frontowych na obszarze analizowanym, która wynosi w rzeczywistości 20 m i nie mieszczą się w zakresie 20% tolerancji, dalej ustalenie konta nachylenia dachu w przedziale 25° - 45°, w sytuacji gdy budynki mieszkalne zlokalizowane w obszarze analizowanym posiadają kąt nachylenia w przedziale 35° - 45°, a nadto ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 20 m od granicy krawędzi drogi powiatowej zlokalizowanej na działce [...], w sytuacji gdy w tym przedmiocie nie prowadzono żadnej analizy, a w ocenie skarżącego w analizowanym obszarze linia zabudowy jest znacznie krótsza;
3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na ustaleniu warunków zabudowy z naruszeniem ładu przestrzennego i zasady dobrego sąsiedztwa, bowiem tak gęsta zabudowa kolidować będzie z sąsiadującą zabudową,
4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 w zw. z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 735 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) przez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy i nieprzeprowadzenie złożonych przez stronę wniosków dowodowych w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. oraz w piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r., podczas gdy wnioski te były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy;
5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 79 §1 i 2 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia stron postępowania o wizji lokalnej w terenie i analizie obszaru wokół terenu inwestycji, co w konsekwencji uniemożliwiało stronom czynny udział w tej czynności dowodowej,
6) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ewentualnie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskodawczyni.
2.1. W odwołaniu wniesiono też o dopuszczenia i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny budownictwa oraz geodezji na okoliczność tego, czy ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego w oparciu o wniosek R.N. będzie zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, zwłaszcza z ustawą - Prawo budowlane, a także czy istnieją zagrożenia w obrębie nieruchomości sąsiednich przy tak proponowanych ustaleniach warunków zabudowy, dokonanych po oględzinach nieruchomości inwestycyjnej i w oparciu o wniosek, w szczególności w zakresie organizacji ruchu w obrębie tejże nieruchomości i nieruchomości sąsiednich oraz czy uwzględniają one zasady dobrego sąsiedztwa oraz zasadę kontynuowania funkcji i cech zabudowy oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny ochrony środowiska na okoliczność tego, iż uwzględnienie zaskarżanej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji z uwagi na bliskie sąsiedztwo lasu oraz jeziora, może znacząco oddziaływać na środowisko w związku z proponowaną gęstością zabudowy.
2.3. Nadto wniesiono o zwrócenie się do Ligi Ochrony Przyrody Zarządu Okręgu celem zlecenia dokonania przez ornitologa kontroli stanowisk/ostoi ptactwa w pobliżu działki nr [...], a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyniku przeprowadzonej kontroli na okoliczność tego, czy w pobliżu w/w działki znajdują się stanowiska lub ostoje ptactwa, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej o wskazanie obecnych w okolicy tamtejszej działki gatunków objętych ochroną.
Dalej o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron postępowania, tj.: Z.G., K.G., R.C., R.C., A.K., T.K., A.Ż., U.J. i B.P. na okoliczność tego, że uwzględnienie zaskarżonej decyzji stanowić będzie naruszenie kontynuowania funkcji i cech zabudowy oraz zasady dobrego sąsiedztwa, a ponadto planowana inwestycja różni się od charakteru zabudowy przeważającej w sąsiedztwie.
3. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze we wstępnych rozważaniach powołało przepisy art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wskazując, że dla terenu na którym położona jest działka nr [...] brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dalej przytoczyło warunki wydania decyzji w sprawie określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. i wskazało, że stwierdzenie czy planowana inwestycja stanowi realizację zasady dobrego sąsiedztwa i tym samym spełnia wymogi ładu przestrzennego musi zostać poprzedzone sporządzeniem analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, na którym planowana jest inwestycja. Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 u.p.z.p. określono w rozporządzeniu z 2003 r. Zgodnie z jego § 3 ust. 1 ww. w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p.
Z ustępu drugiego cytowanego paragrafu wynika natomiast, iż granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m (§ 3 ust. 2 r.u.w.n.z.), przy czym przez front działki rozumie się część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę.
3.1. Kolegium wskazało, że planowana inwestycja położona jest na działce nr [...], która przylega do drogi powiatowej nr [...]. Długość granicy terenu inwestycji od strony drogi powiatowej wynosi 68 m i tym samym szerokość obszaru do analizy wynosi 3 x 68 = 204,0 m. Przyjęty do analizy obszar stanowi spójną urbanistyczną całość, która umożliwia określenie parametrów urbanistyczno-architektonicznych dla planowanej zabudowy. W obszarze tym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, zabudowa gospodarcza oraz tereny niezabudowane ujęte w ewidencji jako grunty rolne, wody stojące i drogi.
Zdaniem organu odwoławczego ustalone w zaskarżonej decyzji warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego korespondują z ustaleniami sporządzonej analizy i danymi określonymi we wniosku. Parametry planowanej inwestycji zostały ustalone na podstawie cech zabudowy mieszkaniowej istniejącej w przyjętym obszarze do analizy zgodnie z rozporządzeniem z 2003 r. Zatem zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 pkt. 1 u.p.z.p. jest niezasadny, bowiem w obszarze przyjętym do analizy występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna pozwalająca na ustalenie parametrów zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Ustalone parametry planowanej zabudowy korespondują z istniejącą zabudową, a w zakresie kąta nachylenia dachu istotne i pozostające w obrocie prawnym jest postanowienie Wójta Gminy prostujące oczywistą omyłkę.
3.2. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że organ I instancji w sposób wszechstronny dokonał rozważenia całokształtu materiału dowodowego i w trakcie postępowania nie naruszył norm zawartych w art. 7, art. 11, art. 75, art. 77, art. 78 i art. 80 k.p.a., a decyzję oparto o analizę zagospodarowania i zabudowy obszaru wyznaczonego zgodnie z art. 61 ust. 5a u.p.z.p.
Odnosząc się do zarzutu zawartego w punkcie 1 odwołania Kolegium wyjaśniło, że brak jest podstaw do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z Państwowym Inspektorem Sanitarnym, gdyż art. 3 pkt 1a ustawy o PiP nie stanowi samodzielnej podstawy dla uzgadniania przez organy Inspekcji warunków zabudowy dotyczących konkretnych inwestycji, a przemawia za tym sposób sformułowania tego przepisu, który nie określa jakichkolwiek kategorii zamierzeń inwestycyjnych, dla których uzyskanie tego rodzaju uzgodnień byłoby wymagane, a ponadto przepis ten nie znajduje odzwierciedlenia w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. Nadto art. 3 pkt 1 a ustawy o PiP nie jest przepisem, o którym mowa w art. 60 ust. 1 u.p.z.p.
W zakresie ustalonej linii zabudowy od drogi powiatowej Kolegium podało, że odległość 20,0 m wynika z przepisów odrębnych - tj. ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - art. 43 - usytuowanie obiektów przy drogach. Wskazało też, ze że brak jest podstaw prawnych do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny budownictwa oraz geodezji na okoliczność ustalenia czy zamierzenie inwestycyjne będzie zgodne z ustawą Prawo budowlane. Wszelkie rozwiązania techniczne związane z przyszłą realizacją zamierzenia inwestycyjnego objętego kontrolowaną decyzją mogą być zbadane i rozwiązane dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego tj. w postępowaniu prowadzącym do wydania pozwolenia na budowę. Podkreślono, że organ architektoniczno-budowlany dopiero na etapie zatwierdzania planu zagospodarowania i projektu architektoniczno-budowlanego działając w trybie art. 35 Prawa budowlanego, dokonuje oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, Polskimi Normami, a także przepisami odrębnymi.
Decyzja o warunkach zabudowy jest bowiem tylko instrumentem prawnym służącym określeniu sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu. Określa podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę, unormowanym w przepisach Prawa budowlanego oraz przepisach ustaw odrębnych i aktach wykonawczych.
3.3. Podsumowując Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, została wydana w oparciu o prawidłowe przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W toku postępowania organ prawidłowo ustalił stan prawny sprawy oraz strony postępowania, którym zapewniono czynny udział. Analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p. została przeprowadzona przez osobę posiadającą kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty. Wyniki analizy w formie tekstowej i graficznej stanowią załącznik do analizowanej decyzji. Decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, i wbrew twierdzeniom skarżącego nie stanowi zagrożenia dla środowiska i otaczającej przyrody, co potwierdziły również pozytywne uzgodnienia z właściwymi w tym przedmiocie organami.
4. W skardze wniesionej do tutejszego sądu z zachowaniem terminu pełnomocnik Z.G. wskazano, że skarżący nie zgadza się z "sentencją" wskazanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2022 r., utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2022 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budowa 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzną" na działce nr [...] oraz "z sentencją postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].10.2022 r., znak sprawy [...] utrzymującego w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...].08.2022 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w w.w. decyzji, uznając je za niezgodne z obowiązującym prawem".
4.1. Z tych przyczyn wniósł "skargę na decyzje i postanowienia organów podatkowych obu instancji" zarzucając im: "Działając w oparciu o art 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zaskarżonej decyzji zarzucam:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 53 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z art. 60 ust 1 u.p.z.p. w zw. z art. 3 ustawy o PiP (przez ich błędną wykładnie i wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez uzgodnienia jej z organami PiP, w sytuacji "gdy normie prawnej zawartej w art. 3 pkt 1a ww. ustawy należy przypisać charakter samodzielnej podstawy prawnej dla organów PiP do dokonywania uzgodnień decyzji o warunkach zabudowy pod względem warunków higienicznych i zdrowotnych";
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., przez ich błędną wykładnię i przeprowadzenie wadliwej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wymaganych ww. przepisami, w tym m. in. ustalenie szerokości elewacji frontowej na 13,6 m20,4 m, w sytuacji gdy wartości te przekraczają średnią szerokość elewacji frontowych na obszarze analizowanym, która wynosi w rzeczywistości 20 m i nie mieszczą się w zakresie 20% tolerancji, ustalenie konta nachylenia dachu w przedziale 25° - 45°, w sytuacji gdy budynki mieszkalne zlokalizowane w obszarze analizowanym posiadają kąt nachylenia w przedziale 35° - 45°, a nadto ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 20 m od granicy krawędzi drogi powiatowej zlokalizowanej na działce [...], w sytuacji gdy w tym przedmiocie nie prowadzono żadnej analizy, a w ocenie skarżącego w analizowanym obszarze linia zabudowy jest znacznie krótsza;
3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na ustaleniu warunków zabudowy z naruszeniem ładu przestrzennego i zasady dobrego sąsiedztwa, bowiem tak gęsta zabudowa kolidować będzie z sąsiadującą zabudową;
4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., przez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy i nieprzeprowadzenie złożonych przez stronę wniosków dowodowych w piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. oraz w piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r., podczas gdy wnioski te były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem w przedmiotowej sprawie w pełni uzasadnionym były wnioski o:
a) dopuszczenia i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny budownictwa oraz geodezji na okoliczność tego, czy ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego w oparciu o wniosek R.N. będzie zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, zwłaszcza z ustawą - Prawo budowlane, a także czy istnieją zagrożenia w obrębie nieruchomości sąsiednich przy tak proponowanych ustaleniach warunków zabudowy, dokonanych po oględzinach nieruchomości inwestycyjnej i w oparciu o wniosek, w szczególności w zakresie organizacji ruchu w obrębie tejże nieruchomości i nieruchomości sąsiednich oraz czy uwzględniają one zasady dobrego sąsiedztwa oraz zasadę kontynuowania funkcji i cech zabudowy;
b) przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny ochrony środowiska na okoliczność tego, iż uwzględnienie zaskarżanej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "Budowa 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzna" na działce nr [...], z uwagi na bliskie sąsiedztwo lasu oraz jeziora, może znacząco oddziaływać na środowisko w związku z proponowaną gęstością zabudowy,
c) zwrócenie się do Ligi Ochrony Przyrody Zarządu Okręgu celem zlecenia dokonania przez ornitologa kontroli stanowisk/ostoi ptactwa w pobliżu działki nr [...], a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyniku przeprowadzonej kontroli na okoliczność tego, czy w pobliżu w/w działki znajdują się stanowiska lub ostoje ptactwa, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej - o wskazanie obecnych w okolicy tamtejszej działki gatunków objętych ochroną,
d) przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron postępowania, tj.: Z.G., K.G., R.C., R.C., A.K., T.K., A.Ż., U.J. i B.P. na okoliczność tego, że uwzględnienie zaskarżonej decyzji stanowić będzie naruszenie kontynuowania funkcji i cech zabudowy oraz zasady dobrego sąsiedztwa, a ponadto planowana inwestycja różni się od charakteru zabudowy przeważającej w sąsiedztwie,
5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 k.p.a. w zw. z art 79 §1 i 2 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia stron postępowania o wizji lokalnej w terenie i analizie obszaru wokół terenu inwestycji, co w konsekwencji uniemożliwiało stronom czynny udział w tej czynności dowodowej,
6) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 §3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
4.2. Dodatkowo zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 113 § 1 k.p.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie w trybie sprostowania zmiany istotnych warunków zabudowy, tj. paramentów kąta nachylenia dachu, w sytuacji gdy błędne ustalenie kąta nachylenia dachu w przedmiotowej sprawie było skutkiem niewłaściwego zastosowania § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., nr 164, poz. 1588 ze zm.) w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., a co za tym idzie, skoro niniejszy błąd narusza przepisy prawa materialnego, oczywiście niedopuszczalnym jest potraktowanie go jak oczywistej omyłki i sprostowanie w trybie art. 113 § 1 k.p.c.
4.3. W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały rozwinięte. We wnioskach wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji oraz postanowień obu instancji i nakazanie ponownego przeprowadzenie postępowania przez organ I instancji, jak również zwrot kosztów postępowania.
5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji i postanowieniu odnoszącym się do sprostowania.
6. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2022 r. skarga odnosząca się do postanowienia SKO z dnia [...] października 2022 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki została wyłączona do odrębnego rozpoznania (sprawa II SA/Go 736/22). W sprawie tej, wyrokiem z dnia 29 czerwca 2023 r., tutejszy sąd oddalił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
7. Zgodnie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
8. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy powoływanej wyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Powyższe koresponduje z art. 59 ust. 1 cytowanej ustawy, w świetle którego zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
Zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc;
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
9. Przepis art. 6 ust. 2 u.p.z.p. uprawnia każdego dysponującego tytułem prawnym do terenu objętego zamiarem inwestycyjnym do jego zagospodarowania, zgodnie z warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz interesów osób trzecich. Przepis powyższy wyraża zasadę swobody inwestowania na własnym gruncie. Celem decyzji o warunkach zabudowy jest przesądzenie o dopuszczalnym w świetle państwowego porządku planistycznego, sposobie zagospodarowania terenu, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. nie ustanowiono lokalnego porządku planistycznego.
Decyzja o warunkach zabudowy ma zatem charakter ogólny i wstępny i nie upoważnia do podjęcia i realizacji inwestycji, lecz stanowi podstawę do ubiegania
się o pozwolenie na budowę. Dopiero w następnym etapie procesu inwestycyjnego organ architektoniczno-budowlany ustala szczegóły techniczne dotyczące planowanej inwestycji i ocenia, czy w świetle przepisów prawa budowlanego i wydanych do niego przepisów wykonawczych możliwe jest udzielenie pozwolenia na realizację zamierzonej inwestycji.
10. Przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy określa przepis art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Zasadniczo sprowadzają się do konieczności kontynuacji zabudowy istniejącej w sąsiedztwie terenu inwestycji w zakresie funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych (art. 61 ust. 1 pkt 1), dostępu do drogi publicznej (art. 61 ust. 1 pkt 2), zapewnienia wystarczającego dla inwestycji uzbrojenia terenu (art. 61 ust. 1 pkt 3), odpowiadającej ochronie gruntów rolnych i leśnych zgodności charakteru zabudowy z charakterem gruntów (art. 61 ust. 1 pkt 4) oraz zgodności planowanej zabudowy z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5).
W kontrolowanej sprawie organy nie ma wątpliwości co do tego, że inwestycja spełnia warunek "dobrego sąsiedztwa". Ustalenia takie wynikają z przeprowadzonej prawidłowo w sprawie analizy urbanistycznej w wersji opisowej i graficznej oraz w postaci mapy z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji sporządzonej przez uprawnionego urbanistę. Granice obszaru analizowanego wyznaczone zostały zgodnie z § 3 rozporządzenia wykonawczego. Z analizy tej wynika, że projektowana zabudowa wpisuje się ten typ zabudowy, który występuje w obszarze analizowanym.
11. Z tego też względu dla nowej zabudowy organ wyznaczył średnie parametry i wskaźniki, jakie występują na tym terenie. Spośród nich w skardze zakwestionowano dwa. Pierwszy odnosi się do szerokości elewacji frontowej i jest niezasadny. Zgodnie bowiem z § 6 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r. szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. W niniejszej sprawie średnia szerokość elewacji frontowych w analizowanym terenie wynosi w rzeczywistości 17 m (a nie 20 m, jak twierdzi się skardze), zatem 20 % przewidzianej w § 6 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r. tolerancji wynosi 3,4 m. Dolna wartość szerokości elewacji (13, 6 m) mieści się w tej wielkości.
Co do zaś kąta nachylenia dachu jest to kwestia sprostowania opisu zawartego w decyzji organu I instancji (lit. B punkt 4 lit. d tiret 1). Jego dopuszczalność została uznana wyrokiem wydanym przez tutejszy sąd dnia 29 czerwca 2023 r. w odrębnej sprawie (sygn. akt II SA/Go 736/22). Ta kwestia nie może być, ze względu na zasadę ne bis in idem, rozstrzygana w niniejszej sprawie, przy czym, zdaniem niniejszego sądu nie było potrzeby oczekiwania na prawomocność wyroku wydanego w sprawie sprostowania, gdyż sąd w pełni podziela oceną prawną przedstawioną w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie II SA/Go 736/22, zwracając uwagę, że zasada formalizmu postępowania administracyjnego nie jest tym samym co formalizm jego stosowania, który nie może być postrzegany w sposób abstrakcyjny i niezracjonalizowany jako cel sam w sobie.
Jeśli zaś chodzi o odległość ustalonej w decyzji linii zabudowy od drogi publicznej, to wynika ona bezpośrednio z ustawy o drogach publicznych, a mianowicie art. 43 ust. 1 lp. 3 jako, że w sprawie chodzi o drogę powiatową.
12. Projekt decyzji został również pozytywnie uzgodniony z właściwymi organami, o czym mowa jest szczegółowo w decyzji. Sąd podziela tu pogląd organów, w szczególności Kolegium, że nie było wymagane opiniowanie decyzji o warunkach zabudowy przez organy PiP. W analizowanym stanie faktycznym i prawnym nie było bowiem do podstaw do uzgodnienia, o którym mowa art. 60 ust. 1 u.p.z.p. Taką nie jest bowiem art. 3 pkt 1a ustawy z 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., II OSK 722/19, CBOSA).
13. Również inne wnioski zawarte w odwołaniu dotyczące zasięgnięcia przez organ wiadomości specjalnych oraz dotyczące przeprowadzenia dowodów osobowych trafnie nie zostały uwzględnione (również jako zarzut kierowany przeciwko decyzji organu I instancji). Po pierwsze, to organ posiada wiadomości specjalne i samodzielnie ocenia przesłanki wymagane przez art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Po drugie, kompetencje szczególne związane z tymi przesłankami realizowane są przez procedurę uzgodnieniową, o której mowa w art. 60 ust. 1 u.p.z.p. i która została w sprawie zrealizowana. Po trzecie, zakres analizy przewidzianej dla wydania decyzji o warunkach zabudowy nie jest tożsamy i nie może pokrywać się z innymi postępowaniami, w szczególności pozwoleniem na budowę. Celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest bowiem ocena, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu, dla której nie został uchwalony miejscowy plan, jest dopuszczalna w świetle wymogów art. 61 ust. 1 u.p.z.p., a jeśli tak, ustalenie dla planowanej zmiany zagospodarowania terenu, polegającej na budowie obiektu budowlanego, takich warunków w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu, które pozwoliłyby na włączenie danej inwestycji w ład przestrzenny tego terenu.
Ustalenie warunków zabudowy jest zatem etapem wstępnym realizacji inwestycji, służącym uzyskaniu odpowiedzi na pytanie, czy zamierzenie to może być w ogóle podjęte na danym obszarze jako zgodne z przepisami szczegółowymi, określającymi porządek urbanistyczny i sposób zagospodarowania terenu, w które nowa zabudowa ma się wkomponować. Ma ono więc charakter rozstrzygnięcia ogólnego, zakreślającego ramy, które dopiero muszą być doprecyzowane w dalszej fazie procesu inwestycyjnego, czyli w decyzji o pozwoleniu na budowę, zatwierdzającej konkretne parametry inwestycji podane w projekcie budowlanym, opracowanym zresztą z uwzględnieniem wymogów ustalonych w decyzji w sprawie warunków zabudowy.
Na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy nie są również badane okoliczności i zarzuty wykonawczego etapu procesu inwestycyjnego, czyli postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, takie jak, zwiększenie hałasu i zanieczyszczeń oraz natężenia ruchu, czy też naruszenie warunków gruntowych (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2017 r., II OSK 1048/15). W postępowaniu w sprawie warunków zabudowy nie bada się również "gospodarczego" czy ekonomicznego wpływu planowanej inwestycji na sąsiedztwo, bo celem tego postępowania jest zgodność planowanej zabudowy z ładem przestrzenno-urbanistycznym, a nie ocena "gospodarczego" zamiaru inwestora i jego wpływu na działalności i aktywności sąsiadów. Dowody osobowe, o które wnioskowano w odwołaniu nie mają więc żadnego znaczenia dla analizy, nie mogą jej zastąpić (jak i uprawnień osoby, która sporządzała taka analizę).
14. Jeśli chodzi z kolei o kwestie związane z ochroną środowiska i ptactwa,
o których mowa w lit. b i c pkt 4 skargi, to przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko i wymagających sporządzenia raportu, którym byłaby w istocie wnioskowana pkt 4 lit. c skargi opinia.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie przyrody, formami ochrony przyrody jest m.in. ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów. Gatunki zwierząt objętych ochroną, właściwe dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków zwierząt zakazy oraz odstępstwa od zakazów, a także sposoby ochrony gatunków, w tym wielkość stref ochrony - na dzień wydawania zaskarżonej decyzji – są określone w odrębnych przepisach dotyczących ochrony gatunkowej zwierząt. Ustalenie warunków zabudowy na przedmiotowej inwestycji nie prowadzi do ich naruszenia. Celem ustalenia warunków zabudowy jest wyłącznie określenie możliwych działań inwestora wobec nieruchomości z uwagi na sposób zabudowy sąsiednich działek i obowiązujące normy prawa. Niedopuszczalna byłaby odmowa ustalenia warunków zabudowy działki budowlanej tylko z tego względu, że na jej niewielkiej części mogą przebywać zwierzęta chronione, jeżeli nie jest ona wprost wyłączona z zabudowy na mocy obowiązujących przepisów prawa, np. jako park narodowy, rezerwat przyrody lub innych obszar chroniony (art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody). Decyzja o warunkach zabudowy nie może też przewidywać innych zakazów i obowiązków inwestora niż zawarte w obowiązujących przepisach prawa. Akt ten wyznacza bowiem tylko podstawowe kierunki ukształtowania projektowanej inwestycji budowlanej w sposób wiążący projektanta i organy administracji architektoniczno – budowlanej.
O końcowym kształcie danej inwestycji - w tym prawnej możliwości jej realizacji we wnioskowanym zakresie - przesądza decyzja zatwierdzająca projekt budowany i udzielająca pozwolenia na budowę. To w postępowaniu poprzedzającym wydanie takiej decyzji badane są konkretne, zaproponowane przez inwestora, rozwiązania, w tym szczegółowa lokalizacja obiektu budowlanego w terenie, a także zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, co przewiduje choćby art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.
W tym zakresie można jedynie wskazać, że uzasadnienie Kolegium dotyczące tych zarzutów jest zbyt lakoniczne i nie w pełni odpowiada wymogowi, o którym mowa w art. 107 § 3 k.p.a. Nie miało to i nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
15. Podsumowując należy uznać, że postępowanie było prowadzone zgodnie z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego – przepisami u.p.z.p. oraz przepisami odrębnymi. Tym samym wobec spełnienia wszystkich przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. organ był zobowiązany do wydania decyzji ustalającej dla przedstawionego we wniosku zamierzenia inwestycyjnego warunki o warunkach zabudowy, która zawiera wszystkie elementy określone w art. 64 ust. 1 u.p.z.p.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.