II SA/Go 705/25

II SA/Go 705/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-02-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46, art. 57, art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 10 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gorzowie Wielkopolskim wpłynęła skarga A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2025 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia
[...] sierpnia 2025 r., nr [...] dotyczącej odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku celowego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 grudnia
2025 r. wezwaniem z 8 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, przez podanie swojego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 14 stycznia 2026 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała Naczelnego
Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanej wyżej uchwale NSA stwierdził m.in.,
że wniesienie pisma zawierającego wszystkie wymagane elementy, a także uzupełnienie jego braków niewątpliwie należy zaliczyć do czynności strony. Przyjęty w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. W związku z tym nie można oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne.
Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego złożonej skargi, przez podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu
14 stycznia 2026 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Zatem od dnia następnego rozpoczął bieg siedmiodniowy termin, w którym skarżący mógł uzupełnić wskazany brak, a tym samym umożliwić nadanie skardze dalszego biegu. Termin upłynął bezskutecznie z dniem 21 stycznia 2026 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak
w sentencji postanowienia.