II SA/Go 653/24

II SA/Go 653/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Kamila Karwatowicz /sprawozdawca/
Michał Ruszyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 13
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200 i art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego J. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. J. K. za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:
1. wysokości nagród przyznanych i wypłaconych w 2023 roku pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] z podaniem imienia, nazwiska i kwoty wraz z uzasadnieniem, w rozbiciu na poszczególnych pracowników,
2. wysokości przyznanych i wypłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia, nazwiska, kwoty i uzasadnienia.
Pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. znak: [...] organ pierwszej instancji poinformował stronę, że na dzień złożenia wniosku Urząd Marszałkowski Województwa [...] w [...] nie dysponuje gotową informacją odpowiadającą żądaniu udostępnienia informacji publicznej określonej częściowo w punkcie 1 (wysokość nagród przyznanych oraz wypłaconych w 2023 roku pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] pełniącym funkcję publiczną) oraz w punkcie 2 (wysokość przyznanych i wpłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych). Przygotowanie i następnie udostępnienie wnioskowanych informacji wymaga podjęcia dodatkowych czynności, zestawienia oraz przeanalizowania dokumentów źródłowych dotyczących kilkudziesięciu osób za okres całego 2023 roku. Żądane dane nie są prowadzone w żadnym systemie, który mógłby wygenerować dane we wnioskowanej formie. Zakres wniosku wymaga podjęcia działań organizacyjnych oraz zaangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania wszystkich pracowników Wydziału Kadr i Szkolenia w Departamencie Organizacyjno-Prawnym i utrudnią wykonywanie bieżących działań. Informacja wytworzona w ten sposób będzie stanowić informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wyżej wskazanych działań zbiór informacji nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej, a wytworzona w ten sposób informacja będzie jakościowo nową w formie i treści, jaką organ dotychczas nie dysponował. Udostępnienie przygotowanej w żądanej przez stronę formie informacji przetworzonej wymaga uprzednio wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, co wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego organ wniósł o wykazanie w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, szczególnie istotnego interesu publicznego w udzieleniu informacji publicznej, będącej przedmiotem wniosku strony.
Jednocześnie, w dniu [...] czerwca 2024 r. organ wydał decyzję znak: [...], na mocy której odmówił udostępnienia wnioskodawcy informacji publicznej częściowo w zakresie punktu 1 dotyczącego podania imienia, nazwiska oraz kwoty wraz z uzasadnieniem przyznanych w 2023 roku nagród pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...], niepełniącym funkcji publicznej, powołując się na art. 5 ust. ustawy o dostępie do informacji publiczne. Przedmiotowa decyzja zaskarżona została przez stronę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja ta nie została zaskarżona do sądu administracyjnego
W dniu [...] lipca 2024 r. Marszałek Województwa [...] wydał kolejną decyzję w sprawie, znak: [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia stronie informacji publicznej w zakresie punktu 1 wniosku, dotyczącego podania imienia, nazwiska oraz kwoty wraz z uzasadnieniem przyznanych w 2023 roku nagród pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...], pełniącym funkcję publiczną oraz punktu 2 wniosku dotyczącego wysokości przyznanych i wypłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia i nazwiska oraz przyznanej kwoty wraz z uzasadnieniem, stwierdzając, iż żądane przez stronę informacje mają charakter informacji przetworzonej, jako że zakres wniosku skutkuje koniecznością podjęcia przez organ dodatkowych czynności polegających co wymagałoby dużego nakładu sił i środków i nadmiernego zaangażowania pracowników organu. W wyniku zaskarżenia w/w decyzji SKO wydało w dniu [...] sierpnia 2024 r. decyzję znak: [...], na mocy której uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji nie wykazał w sposób przekonywujący, iż informacja żądana przez wnioskodawcę ma charakter informacji publicznej przetworzonej.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] września 2024 r., znak: [...], powołując się na art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako u.d.i.p.) orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 1 wniosku, dotyczącego podania imienia, nazwiska oraz kwoty wraz z uzasadnieniem przyznanych w 2023 roku nagród pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] pełniącym funkcję publiczną oraz punktu 2 wniosku dotyczącego wysokości przyznanych i wypłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia i nazwiska oraz przyznanej kwoty wraz z uzasadnieniem.
W uzasadnieniu decyzji Marszałek wskazał, iż na dzień złożenia wniosku Urząd nie dysponuje gotowym zestawieniem odpowiadającym żądaniu wnioskodawcy. Urząd posiada dokumenty, które stanowią źródło informacji, jednak przygotowanie żądanej informacji wymagałoby podjęcia dodatkowych czynności, selekcji właściwych dokumentów oraz ich zestawienia. Pracochłonność realizacji wniosku, zakres żądanych informacji, ich obszerność oraz szczegółowość stanowią podstawę do uznania, że jest to informacja przetworzona.
Organ wyjaśnił, iż w celu przygotowania stosownej odpowiedzi, należałoby w pierwszej kolejności wykonać z systemu kadrowo-płacowego zestawienie wszystkich pracowników, którym w roku 2023 wypłacone zostały nagrody. Powyższe zestawienie wygenerowane będzie dla wszystkich pracowników według stanu na dzień jego sporządzenia, nie uwzględniałoby ono jednak danych (takich jak stanowisko pracy) z żądanego okresu. W związku z powyższym wymagałoby to weryfikacji poszczególnych pozycji zestawienia, pod kątem zmian w stosunku pracy, takich jak zmiana stanowiska i charakteru pracy oraz awans. Ponadto zestawienie nie wygeneruje osób, z którymi rozwiązano stosunek pracy, dlatego też należałoby wygenerować kolejne zestawienie i dokonać następnej analizy pod kątem zgodności danych za wskazany w zapytaniu okres. Analogicznie przeanalizować należałoby osoby zatrudnione w 2024 roku i usunąć je z uzyskanych danych. Ze stworzonego w ten sposób zbioru danych należałoby wyodrębnić tylko te osoby, które w roku 2023 pełniły funkcje publiczne. Ponieważ informacja o pełnieniu funkcji publicznej przez indywidualne osoby nie jest zawarta w systemie kadrowo-płacowym, czynność ta wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej - w tym wypadku do teczek akt osobowych poszczególnych pracowników, przeanalizowania zawartych w nich obowiązujących w całym 2023 roku indywidualnych zakresów czynności oraz udzielonych upoważnień przez Marszałka do załatwiania spraw, podpisywania dokumentów oraz prowadzenia postępowania administracyjnego, w tym wydawania decyzji administracyjnych. Następnie z akt osobowych należałoby przepisać do jednego zbiorczego zestawienia indywidualne uzasadnienie każdej przyznanej w 2023 roku nagrody. Powyższe czynności dotyczą konieczności przeanalizowania dokumentacji osobowej pracowników tutejszego Urzędu pełniących funkcje publiczne w żądanym okresie (uwzględniając przy tym dodatkowo zaistniałe w trakcie 2023 r. zmiany kadrowe tj. zatrudnienia, przeniesienia pomiędzy komórkami, awanse), którym w roku 2023 wypłacono średnio po trzy nagrody, gdzie każda nagroda miała inne uzasadnienie. Ponadto wskazał, że informacje dotyczące nagród przyznanych i wypłaconych kierownikom podległych jednostek organizacyjnych nie znajdują się w systemie kadrowo-płacowym funkcjonującym w Urzędzie. Wykonanie takiego zestawienia wymagałoby przeanalizowania akt osobowych 36 dyrektorów podległych jednostek organizacyjnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] oraz konsultacji z departamentami, które sprawują nadzór merytoryczny nad daną jednostką, w celu weryfikacji kompletności i zgodności danych znajdujących się w Wydziale Kadr i Szkolenia w Departamencie Organizacyjno-Prawnym. Przygotowanie dla Wnioskodawcy żądanej odpowiedzi wymagałoby od Urzędu przeprowadzenia dodatkowych czynność organizacyjnych i analitycznych w oparciu o posiadanie informacje proste, znacznego nakładu pracy, trudnego do pogodzenia z bieżącym funkcjonowaniem Wydziału Kadr i Szkolenia w Departamencie Organizacyjno-Prawnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...]. Wiązałoby się z "oderwaniem" dziesięciu pracowników tego Wydziału (tj. dziewięć osób zatrudnionych na stanowisku ds. kadr i jedna osoba zatrudniona na stanowisku ds. socjalnych i szkoleń pracowników oraz obsługi kadrowej kierowników jednostek organizacyjnych) od przypisanych im zadań codziennych oraz w sposób niekorzystny oddziaływałoby na normalny tok pracy. Pracownicy Wydziału Kadr i Szkolenia obsługują codziennie sprawy pracownicze około 750 pracowników Urzędu, w tym wprowadzają dane do systemu kadrowo-płacowego stanowiące podstawę do naliczenia pracownikom tut. Urzędu miesięcznego wynagrodzenia za pracę. W skali całego miesiąca w systemie Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją rejestrowanych jest w Wydziale do realizacji około 1300-1400 spraw. Są to w większości sprawy terminowe, wymagające niezwłocznej realizacji. Ponadto pracownicy Wydziału przygotowują liczne zestawienia na potrzeby własne, Marszałka i Zarządu Województwa oraz funkcjonujących w Urzędzie dwóch organizacji związkowych.
Jednocześnie organ I instancji wskazał, iż pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. znak: [...] wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego warunkującego udostępnienie informacji przetworzonej. Wnioskodawca nie podjął jednak żadnych czynności zmierzających do wykazania takiego interesu.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie podnosząc zarzut naruszenia: 1/ art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.; 2/ art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez nieprawidłowe uznanie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej; 3/ art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek, i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji.
Decyzją z dnia [...] października 2024 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Kolegium wskazało, iż istota sporu w sprawie sprowadza się do tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną (jak twierdzi organ), czy też informacją prostą (jak twierdzi skarżący). W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
SKO zauważyło, iż w u.d.i.p. użyto dwóch odrębnych pojęć odnoszących się do modyfikacji udostępnianej informacji, to jest "przekształcenia" (art. 15) i "przetworzenia" informacji (art. 3 ust. 1 pkt 1). Nie zawarto również definicji legalnej ww. terminów. Wobec braku definicji ustawowych dokonano w literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych podziału informacji publicznej na informację prostą i przetworzoną. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji (pozbawienie danych wrażliwych, podlegających ochronie, np. danych osobowych), bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Również wtedy, gdy organ administracji publicznej posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, wykonanie prostych czynności technicznych, polegających np. na zliczeniu decyzji, nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej.
Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast w przypadku informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej.
Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną.
Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze zatem należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.
Uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną wymaga od organu rzetelnego uzasadnienia takiej kwalifikacji, ale nie może posiadać cech autorytarnych. Uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji powinno spełniać nie tylko wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., ale również te, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. Uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wymaga wykazania, że uwzględnienie wniosku obejmującego żądanie udostępnienia przetworzonej informacji publicznej wymagałoby podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe. Uzasadnienie rozstrzygnięcia organu odmawiającego udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, z powołaniem się na złożony jej charakter, winno zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń, iż żądana informacją jest informacją o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
W opinii Kolegium w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji organ pierwszej instancji wykazał, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzona, w rozumieniu powyżej wskazanych wymogów (zarówno pod względem zakresu koniecznych czynności, tak analitycznych, jak i faktycznych, a także w zakresie wskazanego przez organ zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku).
Jednocześnie SKO wskazało, że w sytuacji gdy podmiot zobowiązany ma stworzyć nową informację wedle wymogów jakie postawił wnioskodawca we wniosku, ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wskazał, że podmiot, który żąda informacji przetworzonej jest zobowiązany do wykazania, iż jej udostępnienie jest konieczne dla realizacji szczególnego interesu społecznego. Jeżeli informacje pozwalające na konkluzje w tym zakresie nie znajdują się we wniosku dostępowym, podmiot do którego został on skierowany, wzywa wnioskodawcę do wykazania zaistnienia przesłanek warunkujących dostęp do informacji publicznej przetworzonej. W razie braku odpowiedzi, kwestia ta zostaje rozstrzygnięta w oparciu o wyżej podane elementy - charakter informacji publicznej oraz dostępne dane o możliwości ich wykorzystania przez wnioskodawcę w interesie publicznym.
Przyjmuje się, że na pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego składają się trzy przesłanki: 1. przesłanka działania wnioskodawcy dla szerszej grupy osób; wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów, 2. przesłanka działania służącego społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych, 3. przesłanka związana z możliwością rzeczywistego wykorzystania przez wnioskodawcę informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację.
Na gruncie niniejszej sprawy pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. odwołujący został wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji publicznej przetworzonej. Odwołujący takiego interesu nie zindywidualizował. Skarżący na wezwanie to nie odpowiedział. W ocenie SKO uwzględnienie charakteru żądanej informacji nie pozwala zidentyfikować celu, w jakim skarżący mógłby ją wykorzystać, w tym szczególnie istotnego interesu publicznego, jaki mógłby zrealizować, gdyby miał do niej dostęp. Ogólne i nieidentyfikowalne zamierzenia skarżącego nie mogą uzasadniać zaangażowania czasowego, osobowego, technicznego i finansowego, jakie byłoby niezbędne do przygotowania żądanych przez niego informacji. W tym stanie rzeczy konkluzja, że w sprawie nie wystąpił szczególnie istotny interes publiczny wymagany do udostępnienia przetworzonej informacji publicznej jest prawidłowa.
Powyższa decyzja stałą się przedmiotem skargi wniesionej przez J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżący podniósł zarzut naruszenia:
1. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że informacja objęta zakresem wniosku stanowi informację przetworzoną;
2. art. 19 ust. 3 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nadmierne i nieproporcjonalne ograniczenie prawa do informacji, niemogące zrealizować celu ograniczenia, i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji.
Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie decyzji i decyzji jej poprzedzającej oraz o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zdaniem skarżącego bez wątpienia Marszałek, decydując o przyznaniu i wypłaceniu danej osobie nagrody powinien posiadać informacje w zakresie tego, komu, w jakiej kwocie i za co dana nagroda została przyznana. W związku z tym, nie sposób jest uznać, że objęta wnioskiem informacja stanowi informację nową jakościowo. Jeśli chodzi zaś o drugi z rodzajów informacji przetworzonych, skarżący stwierdził, iż kluczowy nie jest sam fakt wykonania określonych prac o charakterze technicznym, a to, by prace te zostały podjęte na skalę na tyle szeroką, że w konsekwencji prowadziłoby to do uniemożliwienia pracownikom obsługują rym dany organ prawidłowo wykonywać swoich obowiązków. Pomimo próby uzasadnienia, że zakres koniecznych prac uzasadnia rzekomo uznanie, że objęta wnioskiem informacja stanowi informację przetworzoną, zdaniem skarżącego wskazane działania jedynie pozornie wskazują na ich duży nakład, w istocie zaś nie wymagają intensywnej pracy analitycznej, ani porównywania ze sobą różnego rodzaju danych w skali prowadzącej do de; integracji pracy urzędu, co za tym idzie, nie sposób jest zgodzić się z tym, że przygotowanie objętej wnioskiem informacji wpływałoby w sposób destrukcyjny na możliwość prawidłowego funkcjonowania urzędu.
Skarżący podniósł również, iż nawet w sytuacji, w której ustalenie danego kryterium faktycznie byłoby zbyt wymagające czasowo, organ powinien odstąpić od udostępnienia informacji wskazującej wyłącznie na to kryterium, nie zaś od ogółu objętej wnioskiem informacji. Wydaje się, że praca polegająca na wygenerowaniu kilku zestawień z systemu kadrowo-płacowego, zestawieniu ich ze sobą, a następnie weryfikacji danych odpowiednich pracowników w ich aktach osobowych nie wiąże się z nakładem pracy, na który wskazywał w swojej decyzji Marszałek, tj. tego, że przygotowanie objętej wnioskiem informacji skutkowałoby oderwaniem od pracy aż dziesięciu pracowników urzędu. W końcowej części uzasadnienia skarżący podał, iż w sytuacji stwierdzenia, że jednak informacja przez niego kwestionowana nie jest informacją prostą to w jego ocenie spełniony został w sprawie warunek szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu w/w informacji, mając na uwadze prowadzoną przez niego działalność i wieloletnie publikowanie na portalu społecznościowym uzyskanych informacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2024, poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiot skargi stanowiła decyzja z dnia [...] października 2024 r., którą SKO w [...], po rozpoznaniu odwołania J. K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...][...] września 2024 r. odmawiającą udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w zakresie punktu 1 wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. dotyczącego podania imienia, nazwiska oraz kwoty wraz z uzasadnieniem przyznanych w 2023 r. nagród pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...], pełniących funkcję publiczną oraz punktu 2 w/w wniosku dotyczącego wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia i nazwiska oraz przyznanej kwoty wraz z uzasadnieniem.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. W sprawie nie było kwestionowane przez strony, iż informacje, o których udostępnienie zwrócił się do Marszałka Województwa [...] skarżący we wniosku z [...] czerwca 2024 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 u.d.i.p., dotyczą bowiem danych publicznych, związanych z gospodarowaniem majątkiem publicznym i funkcjonowaniem jednostki samorządu terytorialnego. Nie budziło także żadnych wątpliwości na gruncie niniejszej sprawy, iż Marszałek Województwa [...], do którego skierowany został wniosek skarżącego, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Natomiast kwestię sporną stanowiło zakwalifikowanie żądanych przez skarżącego informacji, poza objętymi punktem 1 dotyczącymi pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] niepełniących funkcji publicznych, gdyż w tym zakresie ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. Marszałek Województwa [...] orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej (co nie było przez stronę skarżącą kwestionowane), do kategorii informacji przetworzonych. Takie zakwalifikowanie skutkuje bowiem ograniczeniem udostępnienia tego rodzaju informacji tylko tym wnioskodawcom, którzy wykażą przysługujący im szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu informacji (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Według skarżącego sporne informacje objęte zaskarżoną decyzją, stanowią informację prostą podlegająca udostępnieniu, a w ocenie organów są one informacją przetworzoną, podlegającą udostępnieniu w trybie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Aby dokonać oceny w powyższym zakresie niezbędne jest wyjaśnienie co może stanowić informację przetworzoną w rozumieniu u.d.i.p. Na gruncie u.d.i.p. brak jest definicji pojęć: informacja prosta oraz informacja przetworzona, stąd rekonstrukcja tych pojęć, określenie istotnych cech i sposobu ich odróżnienia w istotnej mierze dokonywane są w oparciu o orzecznictwo i doktrynę.
Przyjmuje się w orzecznictwie, iż informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Może być ona pozbawiona danych wrażliwych, podlegających ochronie (np. danych osobowych), czyli po poddaniu procesowi anonimizacji, nie staje się jednak przez to informacją przetworzoną (zob. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536). Również wtedy, gdy organ administracji publicznej posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, wykonanie prostych czynności technicznych polegających na zliczeniu decyzji nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej (zob. wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1798/10).
Zasadniczo o informacji przetworzonej mowa jest w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pojęcie informacji publicznej przetworzonej opisane zostało m.in. w wyroku NSA z 21 października 2016 r., I OSK 446/15, sumującego poglądy orzecznicze w tym zakresie, a zgodnie z którym informacja przetworzona to taka informacja, która:
1. w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste;
2. jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów;
3. jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu;
4. może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego;
5. nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona;
6. której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów.
Odnośnie informacji przetworzonej rozróżnić można dwa przypadki. Pierwszy odnosi się do sytuacji, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 19 grudnia 2005r., IV SAB/Wr 47/05).
Natomiast drugi przypadek ma miejsce wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje co prawda informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo, iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyroki NSA: z 5 marca 2015 r., I OSK 863/14, z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14, oba w CBOSA). Jednak suma tzw. informacji prostych może być więc uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA: z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14, z dnia 9 listopada 2021 r., III OSK 4552/21, z 1 października 2021 r., III OSK 4058/21, www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
Zatem jak wynika z powyższych rozważań ocena, czy informacja publiczna ma charakter przetworzonej, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji. Nie można w tym zakresie poprzestać na mechanicznym odwołaniu się do tez z orzecznictwa czy doktryny i ogólnikowych stwierdzeń. Z punktu widzenia w/w kwalifikacji jest niewątpliwie bardzo istotne szczegółowe wyjaśnienie przez podmiot zobowiązany i wykazanie, że informacja stanowi informację przetworzoną. Niezbędne jest określenie przez organ jakie w jego ocenie cechy, w odniesieniu to konkretnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zadecydowały o takiej kwalifikacji, gdyż stanowi to podstawę do dokonania oceny prawidłowości takiej kwalifikacji. Jest to istotne, skoro udostępnienie informacji uznanej za przetworzoną wiąże się z ograniczeniami (uzależnione jest od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego), gdy tymczasem zasadą, znajdującą oparcie w Konstytucji RP, jak i samej u.d.i.p., jest powszechny dostęp do informacji publicznej, podlegający ograniczeniom w sytuacjach wyjątkowych, określonych przepisami ustawy. Brak precyzyjnego i wiarygodnego wykazania podstaw uznania informacji za informację przetworzoną mógłby prowadzić do ograniczenia dostępu do w/w informacji publicznej. Stwierdzić należy, iż powyższy obowiązek wykazania przesłanek uznania informacji za przetworzoną jest tym bardziej istotny i niezbędny, gdy za taką uznany ma być w istocie suma informacji prostych.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący wystąpił o następujące informacje dotyczące: 1. wysokości nagród przyznanych i wypłaconych w 2023 roku pracownikom Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] z podaniem imienia, nazwiska i kwoty wraz z uzasadnieniem, w rozbiciu na poszczególnych pracowników (sprawa nie obejmuje w niniejszym postępowaniu w/w informacji dotyczących osób nie będących funkcjonariuszami publicznymi z uwagi na decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2024 r., o czym była mowa powyżej), 2. wysokości przyznanych i wypłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia, nazwiska, kwoty i uzasadnienia.
Organy uznały, że informacja publiczna, o której udostępnienie wystąpił skarżący stanowi informację przetworzoną, jako suma informacji prostych, których przygotowanie wymaga istotnego nakładu pracy, czyniącego ją właśnie informacją przetworzona. Przy czym organ I instancji podkreślił, że przygotowanie żądanej informacji wymagałoby podjęcia dodatkowych czynności, selekcji właściwych dokumentów oraz ich zestawienia i ta pracochłonność realizacji wniosku, zakres żądanych informacji, ich obszerność oraz szczegółowość stanowią podstawę do uznania, że jest to informacja przetworzona.
Organ wyjaśnił, iż w celu przygotowania stosownej odpowiedzi, należałoby w pierwszej kolejności wykonać z systemu kadrowo-płacowego zestawienie wszystkich pracowników, którym w roku 2023 wypłacone zostały nagrody. Powyższe zestawienie wymagałoby weryfikacji pod kątem zmian w stosunku pracy, takich jak zmiana stanowiska i charakteru pracy oraz awans. Ponadto zestawienie nie wygeneruje osób, z którymi rozwiązano lub nawiązano stosunek pracy. Ze stworzonego w ten sposób zbioru danych należałoby wyodrębnić tylko te osoby, które w roku 2023 pełniły funkcje publiczne, co wymaga do sięgnięcia do dokumentacji źródłowej i analizy. Następnie z akt osobowych należałoby przepisać do jednego zbiorczego zestawienia indywidualne uzasadnienie każdej przyznanej w 2023 roku nagrody. W roku 2023 wypłacono średnio po trzy nagrody, gdzie każda nagroda miała inne uzasadnienie. Ponadto wskazał, że informacje dotyczące nagród przyznanych i wypłaconych kierownikom podległych jednostek organizacyjnych nie znajdują się w systemie kadrowo-płacowym funkcjonującym w Urzędzie. Wykonanie takiego zestawienia wymagałoby przeanalizowania akt osobowych 36 dyrektorów podległych organowi jednostek organizacyjnych oraz konsultacji z poszczególnymi departamentami. Powyższe uznał organ I instancji wymagałoby znacznego nakładu pracy, trudnego do pogodzenia z bieżącym funkcjonowaniem Wydziału Kadr i Szkolenia w Departamencie Organizacyjno-Prawnym, gdzie zatrudnionych jest łącznie dziesięć osób oraz w sposób niekorzystny oddziaływałoby na normalny tok pracy, którzy obsługują codziennie sprawy pracownicze około 750 pracowników Urzędu. Ponadto pracownicy Wydziału przygotowują liczne zestawienia na potrzeby własne, Marszałka i Zarządu Województwa oraz funkcjonujących w Urzędzie dwóch organizacji związkowych.
Z kolei organ odwoławczy w zasadzie ocenę w w/w zakresie ograniczył do jednego stwierdzenia, że organ I wykazał, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną w rozumieniu powyżej wskazanych wymogów (zarówno pod względem zakresu koniecznych czynności, tak analitycznych, jak i faktycznych, a także w zakresie wskazanego przez organ zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku).
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, iż przeprowadzona przez organ odwoławczy ocena, który jak wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) dokonuje ponownej oceny sprawy w całości, a nie tylko jej kontroli, jest zbyt pobieżna. Co do zasadniczej kwestii to jest charakteru informacji ograniczyła się w istocie do jednego zdania, bez przeprowadzenia głębszej analizy i oceny.
Z pewnością organ odwoławczy nie dokonał należytej oceny w zakresie stanowiska organu I instancji co do punktu 2 wniosku z [...] czerwca 2024 r. W tym zakresie wniosek dotyczy wysokości przyznanych i wypłaconych nagród w 2023 roku szefom wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych z podaniem jednostki, stanowiska, imienia, nazwiska, kwoty i uzasadnienia. Co do informacji objętej tym punktem zdaniem Sądu nieuzasadnione jest stanowisko organów, iż stanowi ona informację przetworzona. Mowa o osobach kierujących poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi województwa [...], a zatem osobach pełniących funkcje publiczne (co nie było kwestionowane), których według informacji organu I instancji jest 36. Stanowisko organów odnoście tego elementu wniosku nie jest rozbudowane. Natomiast bez wątpienia w odniesieniu do 36 osób trudno uznać, aby zaistniała sytuacja szczególnie dużego nakładu pracy przy udostępnieniu informacji publicznej o przyznanych im nagrodach na przestrzeni jednego roku. W tym zakresie nie zachodzi konieczność analizy akt osobowych, konieczna do rekonstrukcji w/w informacji. Za niezrozumiały uznać przy tym należy podniesiony w decyzji organu I instancji argument o konieczności konsultacji w tym zakresie z departamentami sprawującymi nadzór nad poszczególnymi jednostkami, skoro wnioskodawca wnosił o podanie jedynie wysokości nagród z podaniem imienia i nazwiska oraz uzasadnienia. Niewątpliwie podmiot zobowiązany znajduje się w posiadaniu tych informacji. Jeżeli nagrody takie były przyznawane osobom z w/w grupy to ich wypłata znajdować musiała oparcie w określonym dokumencie stanowiącym do tego podstawę. Zdaniem Sądu informacji, o której mowa w pkt 2 wniosku skarżącego nie sposób zatem przypisać cech informacji przetworzonej.
Natomiast odnośnie pozostałej części wniosku tj. punktu 1 nieobjętego decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., Sąd uznał, iż stanowisko organów budzi wątpliwości. Nie sposób pominąć, że dla pozyskania ww. informacji niewątpliwie pomocne jest skorzystanie z programów i systemów informatycznych, które są powszechnie używanie w zakresie tego typu działalności. Odnosząc się do kierujących jednostkami organizacyjnymi organ I instancji sam wskazał, iż co do pracowników Urzędu Marszałkowskiego posługuje się systemem kadrowo-płacowym. Organ nie wskazał jednoznacznie ile nagród przyznanych zostało w roku 2023 r., jedynie podał, iż średnio były to trzy nagrody. Należy zauważyć, iż wniosek dotyczy tylko okresu jednego roku. Sąd zwrócił przy tym uwagę na niespójność w stanowisku prezentowanym przez podmiot zobowiązany, gdyż w piśmie z dnia [...] czerwca 2024 r. skierowanym do skarżącego organ podał, iż rozbudowane czynności obejmujące zestawianie i analizę dokumentów dotyczyć będą kilkudziesięciu osób. Tymczasem w uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie podał ilu osób miałoby to dotyczyć, wskazując w ogóle na złożoność i czasochłonność w zakresie przygotowania w/w informacji. Przy czym organ nie podał też wyliczeń dotyczących przybliżonego czasu sporządzenia takiej informacji, co dopiero przy uwzględnieniu zasobów kadrowych organu, pozwoliłoby dokonać oceny w zakresie czasochłonności. Zdaniem Sądu nie wszystkie czynności też wymienione przez organ w uzasadnieniu decyzji uznać należy za uzasadnione, m.in. dotyczy to wskazanego przez organ procesu weryfikacji pod kątem zmiany stanowiska, charakteru pracy czy awansu. Należy domniemywać, iż co do znacznej liczby pracowników Urzędu Marszałkowskiego, szczególnie przy sporządzaniu takiej informacji przez pracowników z działu kadr, nie powinno budzić wątpliwości czy pełnią oni funkcje publiczną. Zauważyć przy tym należy, iż udostępnianie informacji o w/w treści nie budzi wątpliwości z uwagi na charakter informacji (informacja prosta) w mniejszych jednostkach, to w przypadku większego podmiotu, który dysponuje jednak adekwatnie większymi zasobami kadrowymi, szczególnie ostrożnie należy oceniać kwalifikowanie takich informacji jako informacji przetworzonych, gdyż mogłoby to doprowadzić do naruszenia zasady równości. Sąd zwraca przy tym uwagę, iż ustawodawca w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. wskazał także na możliwość udostępnienia informacji publicznej w terminie dłuższym niż 14 dni, o których mowa w ust. 1 art. 13, a mianowicie w terminie do 2 miesięcy, ze zobowiązaniem poinformowania o tym wnioskodawcy i podania przyczyn opóźnienia.
Zdaniem Sądu organ I instancji nie wyjaśnił w w/w zakresie w sposób jednoznaczny i przekonujący, przede wszystkim znajdujący odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy kwestii czasochłonność i nakładu pracy przy realizacji opisanej części przedmiotowego wniosku, która uniemożliwiałaby wykonywanie przez podmiot jego zasadniczych zadań, a organ odwoławczy nie dokonał w tym zakresie wystarczająco dokładnej analizy i oceny. Do kwalifikacji informacji publicznej nie jest wystarczające ,,wskazanie" przez organy okoliczności, które uzasadniałyby uznanie informacji za przetworzona, a ‘’wykazanie" tych okoliczności (por. wyrok NSA z 24 lutego 2022 r., III OSK 4964/21).
W orzecznictwie wskazuje się, że jeżeli objęte żądaniem informacje znajdują się w zasobach podmiotu i sposób ich wewnętrznego pozyskania nie jest na tyle czasochłonny i pracochłonny, aby uznać, iż dochodzi do wyprodukowania informacji przetworzonej, to należy uznać, iż jest to informacja prosta, nawet jeżeli liczba elementów na to się składających jest znaczna. Takie czynności jak selekcja dokumentów, protokołów, ich analiza pod względem treści czy anonimizacja są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. W wyniku stosowania takich czynności przez organ nie powstaje bowiem żadna nowa informacja (wyrok NSA z dnia 1 października 2021 r., III 4058/21OSK,wyrok NSA dnia z 18 grudnia 2019 r., I OSK 1056/18, CBOSA).
Z powyższych względów odnośnie decyzji w części dotyczącej punktu 1 w opisanym wcześniej zakresie, Sąd uznał zaskarżoną decyzję za nieprawidłową i przedwczesną. Dopiero w sytuacji, gdy organ należycie umotywuje i wykaże zasadność stanowiska w w/w zakresie, a argumentacja ta będzie możliwa do zweryfikowania i będzie uprawdopodobniona, czynić będzie aktualną potrzebę oceny przesłanek jej udostępnienia, wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Choć w tym zakresie Sąd zwraca uwagę, iż także wezwanie skierowane do wnioskodawcy na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. powinno być precyzyjne, zawierać argumentację w oparciu, o którą organ uznał informację za przetworzoną. Należy stwierdzić, iż wezwanie z [...] czerwca 2024 r. w pełni nie spełniało w/w cech, a przede wszystkim argumentacja wyrażona w piśmie nie pokrywała się w pełni z argumentacją wyrażoną potem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co w przypadku uznania przez organ, iż żądana informacja stanowi informację przetworzona uzasadniałoby ponowne zwrócenie się do wnioskodawcy z prawidłowo sformułowanym wezwaniem.
W tym zakresie skarżony organ naruszył art. 7, art. 77 i art. 80 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 15 k.p.a w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Dodać należy końcowo, iż Sąd badając sprawę dokonuje jej oceny w całości, w tym bada czy w terminie wniesione zostało odwołanie od decyzji organu I instancji. Okoliczność ta nie była co prawda kwestionowana, ale nie było to przedmiotem analizy w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego i okoliczność ta nie znajdowała też potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, do których nie załączono zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji przez skarżącego, ani koperty, w której nadesłane zostało odwołanie. Pomimo wezwania Sądu o uzupełnienie akt administracyjnych w w/w zakresie do dnia wydania orzeczenia dokumenty te nie zostały załączone do akt sprawy. Powyższe oznacza konieczność dokonania w w/w zakresie analizy i oceny przez organ odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu sprawy, co uzasadnia uchylenie w zakresie tylko decyzji organu II instancji.
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c orzekł jak pkt I sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego, obejmujących w przedmiotowej sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku).
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ II instancji będzie obowiązany zastosować się zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. W szczególności organ ponownej dokona szczegółowej analizy i oceny, bądź wydając rozstrzygnięcie w sprawie należycie uzasadnione zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., bądź w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzą przesłanki do uchylenia decyzji i przekazania jej organowi I instancji do ponownego rozpoznania, orzeknie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.