II SA/Go 644/25

II SA/Go 644/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-01-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jacek Jaśkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2025 r. nr [...], zatytułowanym "Zawiadomienie", Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało M.S. o pozostawieniu bez rozpoznania złożonego przez niego za pośrednictwem poczty elektronicznej podania w sprawie dotyczącej ustalenia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu na parkingu strzeżonym, w której Prezydent Miasta w dniu [...] sierpnia 2025 r. wydał decyzję w przedmiocie obciążenia M.S. kosztami związanymi z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Podstawę prawną zawiadomienia stanowiły przepisy art. 9 i art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.).
W uzasadnieniu organ wskazał, że M.S. wszelką korespondencję w sprawie, w której Prezydent Miasta w dniu [...] sierpnia 2025 r. wydał decyzję w przedmiocie obciążenia M.S. kosztami związanymi z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, kierowaną do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarówno w sposób bezpośredni, jak i pośredni – za pośrednictwem organu pierwszej instancji – wysyłał za pośrednictwem poczty elektronicznej (tzw. zwykły e-mail). Tymczasem warunkiem skutecznego złożenia pisma utrwalonego w postaci elektronicznej, nawet jeśli spełnia ono wymogi formalne w zakresie kwalifikowanego podpisu elektronicznego, jest spełnienie wymogu, co do właściwego trybu wniesienia podania, jakie wedle przepisu art. 63 § 1 k.p.a. także stanowi odwołanie od decyzji. Wniesienie odwołania na adres e-mail organu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie można uznać za skutecznie wniesienie tego środka prawnego w rozumieniu 63 § 1 k.p.a., wobec czego organ uznał za zasadne pozostawić odwołanie M.S. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] sierpnia 2025 r.
Pismem z dnia [...] października 2025 r. M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na wskazane wyżej Zawiadomienie organu II instancji z [...] września 2025 r., w której zarzucił m.in. że organ nie zastosował w sprawie art. 64 § 2 k.p.a. i nie wezwał go do usunięcia braków podania
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi M.S. w niniejszej sprawie jest pismo – zawiadomienie z dnia [...] września 2025 r., którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 63 § 1 k.p.a., poinformowało skarżącego o pozostawieniu jego podania bez rozpoznania. Zgodnie z tym przepisem, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania.
W ocenie Sądu, nie ma wątpliwości co do tego, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie w/w przepisu jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której k.p.a. nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest również czynnością,
o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie
art. 63 § 1 k.p.a. wywołuje wyłącznie skutki procesowe (por. postanowienie WSA
w Warszawie z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3639/24, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 321/25, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 30 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 533/24).
Wobec powyższego należało uznać, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo (zawiadomienie) SKO nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a co za tym idzie brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniesionej przez M.S. skargi.
Powyższe nie oznacza jednak, że skarżący pozbawiony jest obrony swoich praw, może bowiem w takiej sytuacji złożyć do sądu skargę na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), polegającą na zaniechania wszczęcia lub kontynuowania postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez niego podania. Dokonanie oceny, czy skarga na bezczynność jest zasadna wymaga wówczas kontroli zgodności
z prawem pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania.
Odnosząc się na marginesie do zawartego w skardze zarzutu, iż organ nie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku odwołania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. należy zauważyć, że w zaistniałej sytuacji organ nie miał takiej możliwości. Organ administracji publicznej nie może traktować żądania wniesionego na adres e-mail jako podania zawierającego braki formalne, ponieważ braki formalne odnosić się mogą tylko do wniosku mieszczącego się właśnie w pojęciu podań określonym w art. 63 § 1 k.p.a., czyli wniesionych w odpowiedni sposób. Żądanie wysłane wiadomością e-mail nie jest podaniem, a więc nie można stosować do niego trybu uzupełnienia braków formalnych podania. Dopiero wniesienie podania w sposób określony w art. 63 § 1 k.p.a. wywołuje po stronie organu obowiązek ewentualnego wezwania nadawcy do usunięcia braków formalnych podania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. (zob. wyrok WSA w Warszawie
z 16 lutego 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1046/17).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.