II SA/Po 172/05

II SA/Po 172/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga /przewodniczący/
Małgorzata Górecka /sprawozdawca/
Stanisław Małek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr) Protokolant Sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi U.A. na decyzję Wojewody z dnia [...]stycznia 2005r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 500,-zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ M. Górecka /-/ B. Drzazga /-/ St. Małek
Uzasadnienie
Starosta P. w wyniku wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wydał w dniu [...].11.2001r. decyzję , którą stwierdził , że uprzednia decyzja z dnia [...].09.2000r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca J. C. i W.C. – wspólnikom s.c. "A" z siedzibą w L. pozwolenia na budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej oraz 10 zbiorników bezodpływowych na ścieki o pojemności użytkowej 9,83 m3 na terenie położonym w L. przy ul. [...] na działce o numerze ewid. [...] została wydana z naruszeniem prawa polegającym na tym, że U. A. , będąca stroną prowadzonego postępowania administracyjnego nie brała udziału w tym postępowaniu i nie uchylił decyzji z dnia [...]09.2000r. wobec faktu, iż w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...].11.2001r. organ I instancji podał, że U. A. jako posiadająca tytuł prawny do działki nr [...] w L. przy ul. [...] sąsiadującej bezpośrednio z działką nr [...], której przedmiotowa inwestycja dotyczy miała przymiot strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. W wyniku wznowionego postępowania organ ten ustalił, że przedmiotowa inwestycja jest obecnie zrealizowana w 90 %. Jest ona realizowana na terenie przeznaczonym w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. L. na tego rodzaju inwestycje i z tego względu zarzut , że przedmiotowa działka , na której realizowana jest inwestycja leży w strefie ochronnej ujęcia wody D. nie znajduje uzasadnienia a jedynie ta okoliczność odnosi się do doprowadzania ścieków, które nie mogą być zrzucane do gruntu ze względu na ochronę ujęcia wody w D. , a która to okoliczność została w decyzji uwzględniona bowiem ścieki realizowanych budynków będą odprowadzane do zbiorników bezodpływowych zlokalizowanych na działce.
Co do kwestii biegnącego m. in. przez działkę U. A. rowu melioracyjnego- organ I instancji podał, że inwestor na własny koszt i za pisemną zgodą U. A. dokonał zmiany odcinka rowu melioracji wodnej szczegółowej na rurociąg betonowy i jego zasypanie. Tak wiec przyszłościowa realizacja przez U. A. drugiego budynku na jej działce w odległości 4 m od granicy z działką inwestora będzie możliwa pod warunkiem uzyskania stosowych decyzji i zatwierdzenia decyzji podziałowej jej nieruchomości.
Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]11.2000r. wniosła U. A., które rozpatrzył Wojewoda i decyzją z dnia [...]03.2002r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w zakresie dotyczącym zabudowy oraz uchylił w części dotyczącej parkingu przekazując do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzja z dnia [...].03.2002r. w wyniku skargi złożonej przez U. A. została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2004r. (II S.A./Po 952/02) uchylona.
W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił uwagę, że organ II instancji, bez wyjaśnienia sygnalizowanych nieprawidłowości doręczenia decyzji zarówno organu I instancji jak również decyzji organu II instancji M. i R. N. oraz B. i M. N. , nie mógł zakończyć sprawy decyzją ostateczną.
W wyniku uchylenia decyzji organu II instancji z dnia [...].03.2002r. Wojewoda ponownie rozpatrzył odwołanie U. A. od decyzji Starosty P. z dnia [...].11.2001r. i decyzją z dnia [...].01.2005r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie dotyczącym zabudowy oraz uchylił decyzję organu I instancji w zakresie dotyczącym parkingu i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewoda w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]01.2005r. wskazał, iż poczynił ustalenia co do adresów osób wskazanych w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2004r. i jedynie nie ustalono adresu M. N. . Co do meritum sprawy wskazał, iż skarżona decyzja organu I instancji wydana w trybie wznowieniowym została wydana zgodnie z art. 28,33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane bowiem planowana inwestycja dotyczy działki nr [...], którą- zgodnie z ostateczną decyzją Burmistrza L. z dnia [...].07.2000r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, można było zabudować dwoma segmentami domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej o wysokości dwóch kondygnacji z dachami stromymi. Przedstawione w projekcie budowlanym poddasze, którego pomieszczenia określono jako pralnie i pomieszczenia gospodarcze- strych- zgodnie z § 3 pkt 7 i 11 oraz § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie zalicza się do kondygnacji użytkowych. W ocenie organu odwoławczego sprawdzenie, czy dane poddasze jest użytkowane zgodnie z jego przeznaczeniem i czy nie został zmieniony sposób jego użytkowania nie należy zaś do niniejszego postępowania lecz do właściwości powiatowego inspektora Nadzoru budowlanego (art. 84 i 84 "a" prawa budowlanego). Co do rozwiązania dotyczącego miejsc parkingowych- organ odwoławczy odwołał się w tym zakresie do decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...].04.2000r. stwierdzając, iż należy je doprowadzić do stanu zgodnego z treścią tej decyzji ograniczając budowę parkingów do 20 miejsc postojowych.
Skargę na powyższą decyzję z dnia [...].01.2005r. wniosła U. A., żądając jej uchylenia w całości.
Skarżonej decyzji zarzuciła niezgodność z przepisami prawa materialnego- art. 4, 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego, przepisami wykonawczymi (rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), decyzją Burmistrza L. z dnia [...].07.2000r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzją Prezydenta P. z dnia [...] .04.2000r. o ustanowieniu strefy ochronnej ujęcia wody "[...]".
Skarżąca podała, że przedmiotowa inwestycja swoim kształtem, wielkością i intensywnością zabudowy odbiega od sąsiedniej zabudowy- co narusza istniejący ład przestrzenny a nadto swoimi rozmiarami pogorszyła’ tak już zły klimat akustyczny". Sąsiadujący z jej działką budynek- zdaniem skarżącej -ze względu na jego wysokość i odległość 4 m od granicy działki spowoduje zacienienie działki skarżącej i uniemożliwi jej optymalne w przyszłości wykorzystanie. Z kolei niezgodność przedmiotowej inwestycji z decyzją ustalającą warunki zabudowy skarżąca uzasadniała tym, że przedmiotowe budynki są budynkami trzykondygnacyjnymi, wielorodzinnymi bo w każdym z dwóch budynków są cztery mieszkania, podczas gdy winny być one jednorodzinne w zabudowie szeregowej o dwóch kondygnacjach. Niezgodność z przepisami rozporządzenia skarżąca uzasadniała tym, że wymóg przeznaczenia co najmniej 25 % działki pod zieleń i rekreację nie został spełniony, gdyż przedmiotowa inwestycja ze względu na swoje rozmiary powoduje, iż prawie cała działka zabudowana jest budynkami, drogą i parkingiem.
Co do niezgodności inwestycji z decyzją o ustanowieniu strefy ochronnej ujęcia wody "[...]"- w ocenie skarżącej- z treści tej decyzji wynika, ze nie wolno budować parkingów w tej strefie ochrony z wyjątkiem przyzakładowych miejsc parkingowych i parkingów przy obiektach rekreacyjnych.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając i odwołując się do argumentacji podanej w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Już we wstępie należy zwrócić uwagę na to, iż w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 sierpnia 2004r. wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II S.A./Po 952/02 , wskazano, iż organ II instancji nie mógł zakończyć sprawy decyzją ostateczną bez prawidłowego doręczenia decyzji organu I instancji i decyzji organu II instancji wszystkim dopuszczonym do udziału w sprawie administracyjnej osobom (dotyczyło M. i R. N. , B. i M. N. ).
Obecnie w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odwoławczy podaje, że po uzyskaniu danych adresowych R. N., B.N. i M. N. zawiadomił wszystkie strony o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o możliwości zapoznania się z aktami i złożenia wniosków i zastrzeżeń z wyjątkiem M.N., której adresu nie ustalono.
Tymczasem Sąd stwierdza, iż uzyskawszy informację z Urzędu Wojewódzkiego , Ośrodka Informatyki o tym, że w przypadku M. N., córki J. i F. dla jednoznacznego odszukania osoby niezbędne jest podanie daty urodzenia, organ odwoławczy nie poczynił w tym kierunku ustaleń zwracając się przynajmniej o podanie daty urodzenia M. N. do Urzędu Stanu Cywilnego .
Nadto Sąd zauważa, iż z niewyjaśnionych przyczyn nie doręczono skarżonej decyzji organu II instancji nie tylko M.N. lecz także B . i M. N. ( co wynika z dołączonych do decyzji zwrotnych poświadczeń odbioru ). Skoro organ II instancji słał zawiadomienia z dnia 5.01.2005r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy do w/w to należy stwierdzić, iż uznał te osoby za strony postępowania. Tak więc winien również do tychże osób słać odpis skarżonej decyzji z dnia [...].01.2005r. albo wskazać z jakich powodów tego nie uczynił .
Sąd nadto wskazuje, iż w sytuacji gdy organ uzyskał informację, że R. N., B. N. i M.N. zamieszkują w N. , winien poczynić ustalenia czy w ogóle te osoby są stroną w postępowaniu wznowieniowym w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Biorąc pod uwagę przedmiot tego postępowania dotyczący zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę należy interes prawny rozpatrywać w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) i to według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji podjętej w trybie wznowienia postępowania (teza 16 do art. 149 k.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz . B. Adamiak i J. Borkowski. 7 wydanie. Wydawnictwo C.H. Beck. Warszawa 2005r., s. 673). Tak więc interes prawny wiązać należy z obszarem oddziaływania obiektu. Z treści złożonego do akt administracyjnych dokumentu: wypis z rejestru gruntów wynika, że został on sporządzony według stanu z dnia 30.11.2004r. Należałoby więc ustalić czy nadal dane zawarte w tym dokumencie są aktualne a więc czy osoby tam wskazane mają tytuł prawny do nieruchomości nr ewid. [...] ewentualnie kiedy i jakie zmiany zaszły. Istnieje bowiem prawdopodobieństwo, że w postępowaniu wszczętym w trybie wznowienia postępowania mogą być jego stronami inne osoby.
Te same uwagi należy odnieść do M. N. jak i obecnie też do H. N. (k. 25 akt sądowych).
Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" , art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Sąd skupił swoją uwagę na kwestiach proceduralnych i uznając, iż stanowią one podstawę do uchylenia skarżonej decyzji, nie rozpoznawał zarzutów merytorycznych zgłaszanych przez skarżącą.
/-/ M. Górecka /-/ B. Drzazga /-/ St. Małek