II SA/GO 572/22

II SA/Go 572/22 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2022-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek
Kamila Karwatowicz
Krzysztof Rogalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 40, 46
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2022 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu i odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (maj) uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. J.D. wniósł za pośrednictwem platformy PUE ZUS o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r.
Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 31 zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze. zm., dalej ustawa COVID-19) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, dalej u.s.u.s.), odmówił J.D. prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za maj 2020 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioski o zwolnienie z opłacania składek należało złożyć do dnia 30 czerwca 2020 r., w tym terminie należało też przekazać do ZUS deklaracje rozliczeniowe i imienne raporty miesięczne należne za miesiąc marzec, kwiecień i maj 2020 r. Do dnia 30 czerwca 2020 r. nie wpłynął dokument rozliczeniowy skarżącego za maj 2020 r., w związku z czym stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za ten miesiąc.
Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. J.D. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzjami organu z [...] lipca 2020 r. odmawiającymi prawa do zwolnienia z opłacenia składek za okres marzec, kwiecień i maj 2020 r., a także o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wnioskodawca podał, iż właściciel biura rachunkowego, który był zorientowany w jego sprawach, zmarł w marcu 2020 r. Właścicielka biura, która obecnie go reprezentuje, nie miała żadnej wiedzy w tej sprawie. Pod koniec sierpnia 2020 r. pracownik ZUS kontaktował się telefonicznie z jego nową księgową i poinformował, iż deklaracja DRA II za luty 2020 r. nie przeszła z powodu błędów i należy złożyć korektę oraz cały zestaw DRA za okres luty-sierpień 2020 r. We wrześniu 2020 r. korekty zostały przesłane, dopiero po trzeciej pomocy ze strony infolinii. Nadto podał, iż słabo zna obsługę komputera i nie radzi sobie z nowymi sposobami komunikacji. Dopiero w październiku założył konto na platformie ZUS i przy pomocy pracowników ZUS w/w pisma udało się odczytać. Ale termin odwołania już minął.
Decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] ZUS na podstawie art. 58, art. 59 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej k.p.a.) w związku z art. 83b ust. 1 u.s.u.s. oraz art. 31zq ust. 8 ustawy COVID-19 odmówił przywrócenia stronie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzja ZUS została przekazana stronie za pośrednictwem PUE i uznana za doręczoną w dniu 17 sierpnia 2020 r. Natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy strona złożyła w dniu 12 stycznia 2021 r. Nadto według ustaleń Zakładu jedynym pełnomocnikiem strony ustanowionym w dniu [...] stycznia 2018 r. jest A.Ż. Zakres uprawnień pełnomocnika dotyczy wszystkich czynności przez Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, w tym do profilu w Nowym Portalu Informacyjnym PUE ZUS. Strona do dnia wydania decyzji pełnomocnictwa nie odwołała. W ocenie organu strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Na powyższą decyzję J.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jej prawidłowość i zgodność z prawem.
W uzasadnieniu podał, iż z racji samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej i niezatrudniania pracowników nie składał co miesiąc deklaracji. O odmowie skorzystania ze zwolnienia z opłacania składek dowiedział się dopiero w październiku 2020 r., jak założył platformę PUE. Pod koniec sierpnia 2020 r. pracownik Oddziału ZUS poinformował go, że powinien zrobić korekty DRA za okres luty – sierpień 2020 r., ponieważ deklaracje te nie przeszły, co też pracownik nowego biura rachunkowego, z którym zaczął współpracować od kwietnia 2020 r., zrobił we wrześniu 2020 r. Sprawy księgowe powierzył A.Ż. z biura rachunkowego, a sprawy związane z ZUS prowadził jej mąż K.Ż., który zmarł w marcu 2020 r. Po założeniu platformy PUE w październiku 2020 r. i pomocy nowego biura rachunkowego dowiedział się o terminie do złożenia odwołania od decyzji, który to termin już minął. Skarżący jest mikroprzedsiębiorcą, świadczy usługi wodno-kanalizacyjne, cieplne i gazowe, nie zatrudnia pracowników, jest na zryczałtowanym podatku dochodowym, a dochody są niewielkie. W styczniu 2020 r. obroty były zerowe, w lutym 2020 r. – 1700 zł, w marcu 2020 r. – 2500 zł, w kwietniu 2020 r. – 0, w maju – 0. Przy tak małych obrotach nie stać go na zapłacenie dużych składek ZUS.
W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wyrokiem z dnia 2 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Go 1070/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że jak wynika z akt sprawy w dniu 17 stycznia 2018 r. do ZUS wpłynęło pełnomocnictwo, na podstawie którego płatnik upoważnił do wszelkich czynności przed organem, w tym do profilu w portalu PUE A.Ż. Z akt sprawy nie wynika jednakże, by znajdujące się tam trzy wydruki elektronicznych potwierdzeń wysłania decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. dotyczyły tych decyzji, bowiem opatrzono je innymi numerami, niż numery wskazane na decyzjach. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji odmawiającej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stwierdzającej uchybienie terminu do dokonania tej czynności, w oparciu dane z systemu teleinformatycznego ZUS wykorzystanego do doręczenia decyzji, organ powinien podjąć czynności weryfikujące, czy korespondencja elektroniczna została prawidłowo skierowana do doręczenia płatnikowi. W ocenie Sądu konieczne było dołączenie do akt dokumentu potwierdzającego doręczenie stronie decyzji, na warunkach określonych w k.p.a. – urzędowe poświadczenie doręczenia decyzji, o którym mowa w art. 46 § 4 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym w lipcu 2020 r.) oraz dowody awizacji, o jakiej mowa w art. 46 § 4 i 5 k.p.a. Z załączonego do akt wydruku z programu teleinformatycznego ZUS wynika tylko, w jakim dniu organ uznał decyzję za doręczoną. Nie zgromadzono natomiast dowodów potwierdzających dokonywanie czynności związanych z doręczeniem. Innymi słowy z akt sprawy nie wynika, czy Platforma Usług Elektronicznych wygenerowała dla strony dwa powiadomienia o możliwości odbioru pisma w formie elektronicznej, przed uznaniem decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. za doręczoną. W sytuacji jeśli organ nie będzie dysponował dowodami potwierdzającymi prawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami wynikającymi z k.p.a., wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy należy potraktować jako złożony przed upływem przewidzianego w tym celu ustawowego terminu, a następnie rozpoznać ten wniosek merytorycznie.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2021 r.
W treści powyższego rozstrzygnięcia organ podał, iż w przedmiotowej sprawie płatnik złożył wniosek RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy PUE ZUS w dniu 25 czerwca 2020 r., deklarując sposób odbioru odpowiedzi także za pośrednictwem platformy PUE ZUS. Treść decyzji ZUS z [...] lipca 2020 r., nr [...] wysłano za pomocą platformy PUE ZUS w dniu 30 lipca 2020 r. Dołączony do akt administracyjnych wydruk elektroniczny Urzędowego Potwierdzenia Odbioru wspomnianej decyzji świadczy o jej doręczeniu ze skutkiem na dzień 17 sierpnia 2020 r. Organ przedstawił również treść wiadomości wysłanej płatnikowi za pośrednictwem platformy PUE w dniu 30 lipca 2020 r.: "Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje, że w skrzynce odbiorczej pojawił się nowy dokument elektroniczny przypisany do płatnika [...]". Z systemu PUE wynikało, że w dniu 7 sierpnia 2020 r. wygenerowano przypomnienie dla strony wraz z pouczeniem o treści art. 46 § 6 k.p.a.
W ocenie organu spełniono wymagania dotyczące doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego obowiązujące na dzień wydania decyzji. Stosownie do treści art. 46 § 5 k.p.a. przesłano powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania pisma, przy czym wobec nieodebrania korespondencji zawierającej decyzję przez skarżącego zgodnie z art. 46 § 6 k.p.a. uznano decyzję za doręczoną ze skutkiem na dzień 17 sierpnia 2020 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez skarżącego dopiero w dniu 12 stycznia 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Przy czym zdaniem organu brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z powodu śmierci właściciela biura rachunkowego, który sporządzał dla niego dokumenty oraz brakiem wiedzy obecnie obsługującego go biura rachunkowego oraz brak umiejętności w obsłudze komputera i nowych sposobów komunikacji nie został uprawdopodobniony.
Na powyższą decyzję J.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując wysłanie przez ZUS jakichkolwiek informacji za pośrednictwem PUE. Wskazał, że również biuro rachunkowe, upoważnione do reprezentowania go w prowadzonych przed ZUS sprawach, nie posiada żadnych informacji o kierowanej korespondencji za pośrednictwem PUE. Zaznaczył, że nie zna treści decyzji wydanej w I instancji i nie wie od czego ma się odwoływać.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. W myśl art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ, natomiast skarżący w terminie 14 dni od daty zawiadomienia o tym fakcie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.
Przedmiot kontroli sądowej w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu oraz odmowy przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. W orzeczeniu tym organ stwierdził, iż decyzja z dnia [...] lipca 2020 r. o odmowie prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek została skarżącemu skutecznie doręczona z dniem 17 sierpnia 2020 r. Świadczy o tym wydruk elektroniczny Urzędowego Potwierdzenia Odbioru tej decyzji, nadto zostały spełnione wymagania dotyczące doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego obowiązujące na dzień jej wydania.
Wbrew stanowisku organu treść akt administracyjnych sprawy nie potwierdza jednak prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] lipca 2020 r.
Dnia 17 stycznia 2018 r. do ZUS Oddział wpłynęło pełnomocnictwo sporządzone na urzędowym formularzu, udzielone przez skarżącego A.Ż. Obowiązywało ono do odwołania, przy czym obejmowało ono swoim zakresem m.in. wszelkie czynności przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, w tym do profilu w Nowym Portalu Informacyjnym PUE ZUS. W części "dane pełnomocnika" został podany adres poczty elektronicznej pełnomocnika skarżącego: [...]. Z kolei we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek skarżący podał adres poczty elektronicznej: [...], wskazując jako sposób dostarczenia odpowiedzi odbiór elektroniczny (PUE).
Jak już wyżej wskazano, decyzja z dnia [...] lipca 2022 r. o odmowie prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. została przesłana skarżącemu za pośrednictwem PUE i uznana za doręczoną ze skutkiem na dzień 17 sierpnia 2020 r. Na potwierdzenie powyższego faktu organ załączył do akt sprawy wydruk z systemu teleinformatycznego ZUS, wskazujący jako odbiorcę J.D. Realizując na podstawie art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnym wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 marca 2022 r., II SA/Go 1070/21, w toku ponownego rozpoznania sprawy organ załączył do akt sprawy pismo z dnia [...] czerwca 2022 r. (wysłane pocztą elektroniczną w ramach wewnętrznej korespondencji między pracownikami organu) wskazujące, że numerowi wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. – [...] odpowiada znak pisma w systemie teleinformatycznym ZUS – [...] (widniejący na załączonym do akt sprawy wydruku z nazwiskiem skarżącego), a także kolejny wydruk z systemu teleinformatycznego wskazujący datę informacji o wysłaniu decyzji drogą elektroniczną za pomocą platformy PUE ZUS (30 lipca 2020 r.), przypomnienie o tym fakcie (7 sierpnia 2020 r.) oraz uznanie doręczenia (17 sierpnia 2020 r.).
Wskazać jednakże należy, iż w myśl art. 46 § 4 k.p.a. (w wersji obowiązującej w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2020 r., jak również w dacie uznania tej decyzji za doręczoną – 17 sierpnia 2020 r.) – znajdującego zastosowanie w postępowaniu przed Zakładem na mocy art. 123 u.s.u.s oraz art. 180 § 1 k.p.a. – w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:
1) wskazanie, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego;
2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma;
3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób.
W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 46 § 5 k.p.a.). W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 46 § 6 k.p.a.). Zawiadomienia, o których mowa w § 4 i 5, mogą być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny organu administracji publicznej, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się (art. 46 § 7 k.p.a.). Ponadto w myśl art. 46 § 8 k.p.a. w przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone na podstawie § 6 organ administracji publicznej umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego przez okres co najmniej 3 miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 4 i 5, w swoim systemie teleinformatycznym.
Należy mieć również na uwadze obowiązującą w postępowaniu administracyjnym, wynikającą z art. 40 § 2 k.p.a. zasadę, iż jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy nie wynika, czy decyzja z dnia [...] lipca 2020 r. została doręczona z zachowaniem tej zasady. Brak jest w nich bowiem dowodu na to, komu zostało przesłane zawiadomienie, o którym mowa w art. 46 § 4 k.p.a. – pełnomocnikowi skarżącego A.Ż. na adres poczty elektronicznej wskazany w pełnomocnictwie, czy też skarżącemu na adres jego poczty elektronicznej wskazany we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. Ponadto w toku postępowania sądowego Zakład Ubezpieczeń Społecznych został wezwany do wskazania, na jaki adres e-mail skierowane zostały decyzje z dnia [...] lipca 2020 r., poprzez przedłożenie dokumentu (wydruku z systemu), na którym widnieje adres e-mail, ewentualnie do podania, że nie jest możliwe ustalenie adresu e-mail, na który organ przesłał w/w decyzje. W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia [...] listopada 2022 r. pełnomocnik organu podał, iż decyzja z dnia [...] lipca 2020 r. została wysłana elektronicznie na PUE (konto płatnika w ZUS). Osoba sporządzająca decyzję wprowadza ją na konto PUE a informacja o wysłaniu korespondencji przekazywana jest automatycznie zgodnie z dyspozycją płatnika składek.
W tej sytuacji zarówno z akt administracyjnych sprawy jak i odpowiedzi organu z dnia [...] listopada 2022 r. nie wynika, na jaki konkretnie adres poczty elektronicznej (skarżącego podany we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r., czy też jego pełnomocnika podany w formularzu pełnomocnictwa) zostało wysłane zawiadomienie z art. 46 § 4 p.p.s.a. o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. Oznacza to, że brak jest możliwości zweryfikowania prawidłowości doręczenia wydanej w niniejszej sprawie decyzji I instancji, w szczególności z punktu widzenia dochowania wymogu wynikającego z art. 40 § 2 k.p.a. W konsekwencji w niniejszej sprawie nie było podstaw do stwierdzenia przez organ w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również odmowy przywrócenia terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.
Dodatkowo rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji zostało błędnie sformułowane. Zgodnie z jego treścią ZUS utrzymał w mocy "decyzję z dnia [...] lutego 2021 r." odmawiającą przywrócenia terminu do złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzającą uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r. Tymczasem wydana w niniejszej sprawie decyzja ZUS z dnia [...] lutego 2021 r. została prawomocnie uchylona wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 marca 2022 r., II SA/Go 1070/21 i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Nie mogła ona zatem zostać utrzymana w mocy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
W tej sytuacji zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. jako wydaną z naruszeniem przepisów postępowania (tzn. art. 46 § 4, § 5 i § 6 k.p.a. w związku z art. 40 § 2 k.p.a.) polegającym na doręczeniu jej w sposób uniemożliwiający weryfikację prawidłowości tego doręczenia.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, jak również fakt, że stanowiąca przedmiot kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym decyzja z dnia [...] lipca 2022 r. znak [...] stanowi już drugą uchyloną decyzję wydaną w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym dwukrotnie przeprowadzone postępowanie administracyjne (jak również wezwanie w toku postępowania sądowego o uzupełnienie akt administracyjnych sprawy) nie dostarczyło dowodów umożliwiających weryfikację prawidłowości doręczenia poprzedniemu pełnomocnikowi strony decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. – z uwagi na moc wiążącą oceny prawnej wyrażonej w wydanym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 marca 2022 r., II SA/Go 1070/21 (art. 153 p.p.s.a.), wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] należy potraktować jako złożony przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia. W konsekwencji, rozpoznając niniejszą sprawę po raz kolejny, Zakład Ubezpieczeń Społecznych powinien rozpoznać ten wniosek merytorycznie.