II SA/Rz 914/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Rzeszowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę dotyczącą kary pieniężnej za opłatę elektroniczną do WSA w Warszawie, zgodnie z zasadą właściwości miejscowej sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Sąd stwierdził jednak swoją niewłaściwość miejscową, opierając się na art. 13 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym właściwy jest sąd, na którego obszarze działania organu znajduje się jego siedziba. Ponieważ Główny Inspektor Transportu Drogowego ma siedzibę w Warszawie, sprawę przekazano do WSA w Warszawie.
Sprawa dotyczyła skargi Zarządcy masy sanacyjnej "S." sp. z o.o. w restrukturyzacji na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2024 r., która nałożyła na spółkę karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej podczas przejazdu w dniu 22 sierpnia 2023 r. Podstawą prawną skarżonej decyzji były przepisy ustawy o drogach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, rozpatrując sprawę, stwierdził swoją niewłaściwość miejscową. Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a., właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Główny Inspektor Transportu Drogowego ma siedzibę w Warszawie, w związku z czym WSA w Rzeszowie uznał, że właściwy do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd powołał się również na art. 59 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że w przypadku stwierdzenia niewłaściwości, sąd przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd podkreślił, że rozporządzenie dotyczące przekazania spraw z zakresu działania GITD nie miało zastosowania, ponieważ dotyczyło kar pieniężnych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, a nie ustawy o drogach publicznych. W konsekwencji, sprawę przekazano do rozpoznania WSA w Warszawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową, opierając się na ogólnej regule właściwości z art. 13 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się siedziba organu. Rozporządzenie przekazujące sprawy GITD nie miało zastosowania, gdyż dotyczyło innej podstawy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazano
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 13 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13 § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Podstawa prawna skarżonej decyzji.
u.d.p. art. 13k § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Podstawa prawna skarżonej decyzji.
u.d.p. art. 13l
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Podstawa prawna skarżonej decyzji.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 13 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. 1
Nie miało zastosowania w sprawie, gdyż dotyczyło kar z ustawy o transporcie drogowym, a nie ustawy o drogach publicznych.
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Wspomniane w kontekście rozporządzenia, które nie miało zastosowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość miejscowa WSA w Rzeszowie na podstawie art. 13 § 2 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona powołany akt (rozporządzenie) nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania
Skład orzekający
Stanisław Śliwa
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych z ustawy o drogach publicznych, gdy organem jest Główny Inspektor Transportu Drogowego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii właściwości miejscowej w specyficznej sytuacji prawnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (właściwość sądu), a nie meritum sprawy, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 914/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2024-08-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-08-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Właściwość sądu Drogi publiczne Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku Przekazać według właściwości Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządcy masy sanacyjnej "S." sp. z o.o. w restrukturyzacji na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2024 r. nr BKOE.702.14686.2024.1287.2 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej - postanawia - stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Uzasadnienie Zarządca masy sanacyjnej "S." sp. z o.o. w restrukturyzacji zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2024 r. nr BKOE.702.14686.2024.1287.2. Rozstrzygnięciem tym Organ nałożył na wymieniony podmiot karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej podczas przejazdu wykonywanego dnia 22 sierpnia 2023 r. W podstawie prawnej skarżonej decyzji wskazane zostały m. in. art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 2 oraz art. 13l ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1693). W świetle art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wedle natomiast art. 13 § 3 P.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Jednym z aktów prawnych wydanych przez Prezydenta na podstawie powołanego art. 13 § 3 P.p.s.a. jest rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania wymienionego organu dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie, jak już wskazano, podstawą nałożenia na Stronę skarżącą kary pieniężnej były regulacje ustawy o drogach publicznych, nie zaś - jak wskazuje na to wymienione rozporządzenie - art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Z powyższego wynika więc, że powołany akt (rozporządzenie) nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, a właściwość sądu należy oceniać wedle ogólnej reguły przewidzianej w cytowanym wyżej art. 13 § 2 P.p.s.a. Skutkuje to z kolei przyjęciem, że do jej rozpoznania uprawniony jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem w mieście tym siedzibę ma Główny Inspektor Transportu Drogowego, który wydał kwestionowaną skargą decyzję. W myśl art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając zatem na uwadze przedstawione regulacje prawne, jak też okoliczności niniejszej sprawy przekazano ją do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie zgodnie z właściwością. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI