II SA/Go 569/06

II SA/Go 569/06 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący/
Joanna Brzezińska
Michał Ruszyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant asystent sędziego Tomasz Modzelewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego I. stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] maja 2006r. Nr [...] działający z upoważnienia Wójta Gminy – Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił przyznania A.W. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem – M.W..
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego A.W. złożyła [...] maja 2006r. Organ pomocy społecznej wskazał, że z dostarczonych przez A.W. dokumentów wynika, że od [...] maja 2006r. zamieszkuje wraz z rodziną w [...] i jest tam zameldowana na pobyt stały. Ponadto od [...] maja 2006r. A.W. jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego na syna M., które jest wypłacane przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Tak więc w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 3 pkt 11 oraz art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którymi organem właściwym do przyznania świadczeń rodzinnych jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się lub otrzymującej świadczenia rodzinne, a wniosek o przyznanie świadczenia składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, Wójt Gminy nie jest organem właściwym w sprawie postępowania o świadczenie rodzinne.
Z rozstrzygnięciem organu pomocy społecznej nie zgodziła się A.W. i złożyła od niego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odwołaniu odwołująca się wskazała, że świadczenie pielęgnacyjne powinno być jej przyznane od września 2005r. ponieważ od tego miesiąca posiada orzeczenie o niepełnosprawności syna. Odwołująca się wskazała ponadto, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej we wrześniu 2005r. poinformowała ją, że dostanie zasiłek pielęgnacyjny i zasiłek rodzinny, lecz nie dała do wypełnienia wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] sierpnia 2006r. Nr [...] utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.
II SA/Go 569/06
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz prawidłowo dokonał zważeń prawnych. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby, zaś jako organ właściwy ustawa wskazuje wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne. Skoro zatem w dniu składania przez odwołującą się wniosku w Ośrodku Pomocy Społecznej, strona mieszkała to organem właściwym jest Burmistrz, który zresztą decyzją z [...] maja 2006r. przyznał A.W. zasiłek pielęgnacyjny od [...] maja 2006r. do [...] sierpnia 2006r.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, że nie zasługuje na uwzględnienie podnoszony przez stronę zarzut, iż wnioskowane świadczenie przysługiwałoby stronie od września 2005r., gdyby była jeszcze mieszkanką gminy. Kolegium wskazało, że organ I instancji nie przyznał odwołującej świadczenia z uwagi na brak przesłanki zamieszkiwania i przyznania świadczenia w Gminie. Organ I instancji nie odniósł się do kwestii podnoszonej w odwołaniu tj. przyznania świadczenia od września 2005r., ponieważ odwołująca się w składanym do organu wniosku nie wskazała od kiedy świadczenie miałoby jej ewentualnie przysługiwać.
Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z dyspozycja art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2006r. stała się przedmiotem skargi A.W. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W skardze skarżąca wskazała, że została pokrzywdzona przez Ośrodek Pomocy Społecznej, który nie poinformował jej o tym, że świadczenie pielęgnacyjne powinno być wypłacone od września 2005r. bo od tego miesiąca posiada orzeczenie o niepełnosprawności syna. Wskazała, że przez działania Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej straciła 3.000 zł, które teraz są potrzebne na leczenie syna.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
II SA/Go 569/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Prowadząc postępowanie administracyjne organy administracji są obowiązane do przestrzegania przepisów o ich właściwości. Decyzja wydana z naruszeniem takich przepisów jest nieważna. Wynika to z treści art. 156 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992, zwanej dalej ustawą), postępowanie w sprawie świadczeń rodzinnych prowadzi organ właściwy. Organem właściwym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne (art. 3 pkt 11 ustawy). Przepis art. 23 ust. 2 ustawy stanowi natomiast, że wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych a więc również wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem, składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która ubiega się o przyznanie tego świadczenia. Organ ten jest zatem właściwy do prowadzenia postępowania i do wydania decyzji administracyjnej.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżąca zmieniła miejsce zamieszkania. [...] maja 2006r. wymeldowała się z pobytu stałego z domu nr [...] i [...] maja 2006r. zameldowała się w [...]. Powyższe oznacza, że w dniu składania w Ośrodku Pomocy Społecznej wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego ([...].05.2006r.), skarżąca zamieszkiwała w [...]. Tak więc organem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego był Burmistrz.
Organ I instancji nie był zatem właściwy do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej. Organ ten powinien w trybie art. 65 § 1 kpa przekazać (w drodze postanowienia) wniosek organowi właściwemu tj. Burmistrzowi. Organ I instancji nie czyniąc tego i merytorycznie rozpoznając wniosek skarżącej, naruszył przepisy o właściwości w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Nieważność decyzji organu I instancji rozciąga się również na decyzję zaskarżoną.
Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało stwierdzić nieważność powyższych decyzji.
II SA/Go 569/06
O tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Sąd orzekł na podstawie art. 152 cyt. ustawy.
M. Ruszyński G. Staniszewska J. Brzezińska
II SA/Go 569/06
Z A R Z Ą D Z E N I E
Dnia 6 lutego 2007r.
1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:
- skarżącej – z pouczeniem o skardze kasacyjnej,
- pełnomocnikowi SKO– radcy prawnemu J.G.-
S..
2. Za 30 dni.
As. WSA Michał Ruszyński