II SA/Go 554/25

II SA/Go 554/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3, art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.D. na pismo Starosty z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Dnia 11 czerwca 2025 r. E.D., prowadząca Biuro Rachunkowe [...], złożyła wniosek do Powiatowego Urzędu Pracy o przyznanie środków na kształcenie ustawiczne tj. "kurs podatkowy; podatki na przełomie 2025/2026" dla dwóch osób: - pracodawcy E.D. i pracownika H.M..
Pismem z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] Dyrektor Powiatowego Urząd Pracy przyznał środki dla pracodawcy E.D., natomiast odmówił przyznania środków dla pracownika H.M., która nabyła wiek emerytalny, co zgodnie z ogłoszonymi warunkami naboru stanowiło przesłankę wykluczającą z udziału w naborze.
Skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2025 r., złożyła "odwołanie od negatywnej decyzji o nie przyznaniu środków z KFS dla pracownicy p. H.M. z uwagi na osiągnięcie przez pracownicę wieku emerytalnego".
Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r., znak [...] poinformował stronę, że ponownie przeanalizował wniosek oraz podnoszone w nim argumenty i podtrzymał swoje stanowisko określone w piśmie z [...] lipca 2025 r. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 9 oraz art. 69 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 214 ze zm.), przyznane dofinansowanie na kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawców ze środków KFS nie podlega rozpatrzeniu w formie decyzji administracyjnej, a wnioski pracodawców o przyznanie środków KFS na kształcenie ustawiczne pracowników rozpatrywane są w oparciu o ww. ustawę oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie przyznawania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 117). W związku z tym nie przysługuje pracodawcy prawo do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 127 k.p.a. Dodatkowo organ poinformował, że szczegółowe warunki naboru i oceny wniosków zostały określone w ogłoszeniu z dnia 29 maja 2025 r. o naborze wniosków pracodawców o środku KFS na 2025 r. Zgodnie z pkt 12 ppkt 8 ww. ogłoszenia określono, że w 2025 r. nie będą finansowane z KFS formy kształcenia ustawicznego dla osób, które nabyły wiek emerytalny lub nabędą wiek emerytalny w okresie realizacji kształcenia ustawicznego wskazanego we wniosku.
E.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na "odmowę przyznania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego na finansowanie kursu dla księgowych – podatki na przełomie 2025/2026, z uwagi na brak zgodności regulaminu przyjętego przez Powiatowy Urząd Pracy z ustawą o KFS".
Wobec niejednoznacznej treści skargi, skarżąca została wezwana do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy skarga została wniesiona na pismo Dyrektora Urzędu Pracy z dnia [...] sierpnia 2025 r., czy na postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody.
W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] listopada 2025 r. skarżąca wyjaśniła, że "skarga odnosi się do pisma z dnia [...] sierpnia 2025 roku, gdzie PUP ponownie odmówił środków z KFS (...)". Wobec tego, Sąd na podstawie zarządzenia z dnia 25 listopada 2025 r. uznał, że przedmiotem skargi jest pismo Starosty z dnia [...] sierpnia 2025 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2025 r. organ, tj. Starosta wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 769 ze zm., dalej jako k.p.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W pierwszej kolejności należało ustalić charakter zaskarżonego pisma. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu, jak potwierdziła to sama skarżąca w piśmie z dnia [...] listopada 2025 r., jest pismo Starosty z dnia [...] sierpnia 2025 r., znak [...] (podpisane przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Starosty) informujące skarżącą o rozpatrzeniu wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców ze środków Krajowego Funduszu Szkoleniowego.
Zagadnienie przyznania lub odmowy przyznania dofinansowania na kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawców ze środków KFS wynika m.in. z art. 9 oraz art. 69 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 214 ze zm., obecnie ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 620), w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie przyznawania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 117).
Odnosząc treść cytowanego art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu należy wskazać, że kwestionowane pismo Starosty jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądów administracyjnych. (por. wyroki NSA: z dnia 9 czerwca 2017 r., I OSK 2770/16, z dnia 4 września 2014 r., I OSK 413/14, z dnia 24 stycznia 2021 r., I OSK 1736/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Rozstrzygnięcie w tym zakresie dotyczy zatem uprawnienia polegającego na przyznaniu lub odmowie przyznania środków finansowych na dofinansowanie kształcenia ustawicznego. Ponadto niewątpliwie pismo Starosty zostało wydane w sprawie indywidualnej, gdyż przyznanie lub odmowa przyznania dofinansowania dotyczy konkretnego pracodawcy, który złożył wniosek.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności (art. 53 § 2 zd. 1 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, kwestionowane pismo z dnia [...] sierpnia 2025 r., zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 sierpnia 2025 r. Z tym dniem dowiedziała się więc o podjęciu czynności z zakresu sprawy administracyjnej, a zatem termin trzydziestu dni do wniesienia skargi liczony od ww. daty upłynął z dniem 8 września 2025 r. Skarżąca nadała skargę 15 września 2025 r., a więc mając - na uwadze treść art. 53 § 2 zd. 1 p.p.s.a., strona wniosła ją z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Jednocześnie Sąd zauważa, że na ocenę tę nie wpływa okoliczność, że w zaskarżonym piśmie brak jest pouczenia o prawie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a widnieje jedynie adnotacja, że pismo to nie jest decyzją i nie przysługuje od niego odwołanie. Skuteczność aktu organu administracji i bieg ustawowych terminów, nie mają bowiem wpływu na uchybienia w zakresie wadliwego pouczenia lub jego braku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2022 r., I OZ 50/22; z dnia 15 października 2019 r., I OZ 949/19, CBOSA). Kwestia przyczyny w uchybieniu terminu miałaby natomiast znaczenie przy rozpatrywaniu złożonego ewentualnie przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2014 r., II OSK 1922/14, CBOSA).
W świetle powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.