II SA/Go 91/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WielkopolskimGorzów Wielkopolski2006-05-30
NSAAdministracyjneŚredniawsa
pomoc społecznazasiłek okresowybezrobocieodmowa przyznania świadczeniawspółpraca z pracownikiem socjalnymustawa o pomocy społecznejprawo administracyjneskarżącyorgan administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A.P. na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku okresowego, uznając, że odmowa podjęcia pracy przez skarżącego była nieuzasadniona i stanowiła podstawę do odmowy świadczenia.

Skarżący A.P. domagał się przyznania zasiłku okresowego, jednak organy pomocy społecznej odmówiły mu tego świadczenia, wskazując na brak współpracy z pracownikiem socjalnym, postawę roszczeniową oraz odmowę podjęcia zaproponowanej pracy. Skarżący odwołał się, a następnie złożył skargę do WSA. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że odmowa podjęcia pracy przez skarżącego, mimo jego trudnej sytuacji życiowej, była nieuzasadniona i stanowiła podstawę do odmowy przyznania zasiłku zgodnie z ustawą o pomocy społecznej.

Sprawa dotyczyła skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania zasiłku okresowego. Organ I instancji odmówił przyznania zasiłku, powołując się na brak współpracy skarżącego z pracownikiem socjalnym, jego postawę roszczeniową oraz odmowę podjęcia zaproponowanej pracy. Skarżący odwołał się, a następnie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Sąd, analizując materiał dowodowy, stwierdził, że skarżący spełniał formalne warunki do przyznania zasiłku (bezrobotny, bez dochodu, z niepełnosprawnością). Jednakże, kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się zachowanie skarżącego. Sąd uznał, że wielokrotna odmowa podjęcia zaproponowanej pracy, mimo trudnej sytuacji życiowej, była nieuzasadniona i stanowiła podstawę do odmowy przyznania świadczenia zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Sąd podkreślił, że pomoc społeczna ma na celu wspieranie osób w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, ale wymaga to aktywnego udziału i działań ze strony osoby potrzebującej. W związku z tym, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną, nawet w trudnej sytuacji życiowej, może stanowić podstawę do odmowy przyznania zasiłku okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ustawa o pomocy społecznej wymaga aktywnego udziału osoby w przezwyciężaniu trudnej sytuacji życiowej. Powtarzająca się, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy świadczy o braku takich działań, co uzasadnia odmowę przyznania świadczenia, nawet jeśli skarżący spełnia formalne kryteria dochodowe i jest bezrobotny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

u.p.s. art. 11 § ust. 2

Ustawa o pomocy społecznej

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia.

u.p.s. art. 38 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o pomocy społecznej

Zasiłek okresowy przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego, w szczególności ze względu na bezrobocie.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd oddala skargę, jeżeli nie stwierdzi naruszenia prawa materialnego lub istotnych naruszeń prawa procesowego.

Pomocnicze

u.p.s. art. 17 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o pomocy społecznej

u.p.s. art. 38 § ust. 2 pkt 1

Ustawa o pomocy społecznej

u.p.s. art. 7 § pkt 1, 4, 5, 6

Ustawa o pomocy społecznej

u.p.s. art. 8 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o pomocy społecznej

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odmowa podjęcia pracy przez skarżącego była nieuzasadniona i stanowiła podstawę do odmowy przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Odrzucone argumenty

Zaskarżona decyzja narusza obowiązujące prawo (argumentacja skarżącego).

Godne uwagi sformułowania

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną [...] mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia. Powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarżący pomimo trudnej sytuacji życiowej na jaką się powołuje, nie podejmuje działań zmierzających do jej poprawy. Pomoc społeczna pomyślana jest jako instytucja zapobiegająca powstawaniu trudnej sytuacji życiowej osoby lub rodziny oraz wspierająca w wysiłkach zmierzających do pokonania takich sytuacji. Bierna postawa osoby wnioskującej o pomoc, a konkretnie powtarzająca się odmowa podjęcia zaproponowanej pracy, mogą stanowić podstawę odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej.

Skład orzekający

Grażyna Staniszewska

przewodniczący sprawozdawca

Joanna Brzezińska

członek

Michał Ruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o pomocy społecznej dotyczących obowiązku współdziałania beneficjenta z organami pomocy społecznej, w szczególności w kontekście odmowy podjęcia pracy przez osobę bezrobotną ubiegającą się o zasiłek okresowy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów z 2004 roku. Może wymagać uwzględnienia zmian legislacyjnych i ewolucji orzecznictwa w zakresie pomocy społecznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważny aspekt pomocy społecznej – równowagę między wsparciem a wymogiem aktywnego udziału beneficjenta w poprawie swojej sytuacji. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem socjalnym.

Czy odmowa podjęcia pracy zawsze oznacza brak prawa do zasiłku? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Go 91/06 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Brzezińska
Michał Ruszyński
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Sygn. powiązane
I OSK 1851/06 - Wyrok NSA z 2007-09-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Paweł Majka, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2006 r. na rozprawie sprawy sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005r. nr [...], działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, odmówił przyznania A.P. zasiłku okresowego. Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 110 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, art. 7 pkt 1, 4, 5, 6 art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 20024r. Nr 64 poz. 593 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, oraz na podstawie art. 104 k.p.a.
W uzasadnieniu organ wskazał, ze odmowa przyznania zasiłku okresowego, spowodowana jest brakiem właściwej współpracy A.P. z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, postawą roszczeniową strony oraz odmową podjęcia zaproponowanej mu pracy.
Od decyzji organu I instancji A.P. wniósł odwołanie zarzucając, że zaskarżona decyzja narusza obowiązujące prawo.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w całości podzielił argumentację organu I instancji zawartą w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że zgodnie z treścią art. 4 oraz art. 11 ust. 2 ustawy, organ I instancji miał w niniejszej sprawie podstawę do odmowy przyznania stronie zasiłku okresowego.
A.P. wniósł skargę. W skardze skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa oraz wniósł o uchylenie decyzji wydanych przez organy obydwu instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.
Strr.1.
Sygn. akt II SA/Go 91/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie należy stwierdzić, że sądy administracyjne powołane zostały do tego, aby sprawować kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organów. Kontrola wykonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W wypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a naruszenie to należy zakwalifikować jako istotne, sąd orzeka o uchyleniu takiej decyzji.
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa, skutkującym ich uchylenie.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskiem z dnia [...] października 2005r. A.P. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie zasiłku okresowego. Skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, bezrobotną, bez dochodu, na bieżąco korzystającą ze wsparcia pomocy społecznej. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] listopada 2005r. podpisane przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, na którym widnieje adnotacja, iż skarżący nie zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w celu odebrania skierowania do pracy, którą miał wykonywać w okresie od [...] listopada 2005r. do [...] listopada 2005r.
Zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy, zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwała chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie,
Str. 2.
Sygn. akt II SA/Go 91/06
możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego - osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy, brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
Z ustalonego stanu faktycznego sprawy, który jest bezsporny, wynika, że skarżący spełnia warunki formalne do przyznania mu zasiłku okresowego. Skarżący jest osobą bezrobotną, posiada ustalony lekki stopień niepełnosprawności, nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący odmówił podjęcia pracy krótkoterminowej w okresie od dnia [...] listopada 2005r. do dnia [...] listopada 2005r., przy czym jak wynika z akt sprawy ( karta pracy socjalnej – k- 12 akt administracyjnych), skarżący nie przyjął oferty pracy, gdyż oczekuje propozycji pracy zgodnej z jego wykształceniem, czyli jako technika budowlanego, ewentualnie w charakterze pracownika biurowego.
W myśl art. 11 ust. 2 ustawy nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną może być podstawą odmowy przyznania świadczenia. W ocenie Sądu
odmowa podjęcia pracy, z przyczyn wskazanych przez skarżącego, mogła być
podstawą odmowy przyznania zasiłku okresowego. Okoliczności jakie wskazał skarżący, na tle całokształtu okoliczności tejże sprawy, nie uzasadniają odmowy podjęcia pracy. Skarżący uzyskał status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla
bezrobotnych - z dniem [...] kwietnia 2004r. Skarżący korzysta ze wsparcia pomocy
Str. 3.
Sygn. akt II SA/Go 91/06
społecznej w formie gorącego posiłku oraz z pomocy rodziny. Z akt sprawy wynika, że w 2005r. skarżący kilkakrotnie odmówił podjęcia zaproponowanej mu pracy ( w terminach: od [...] stycznia do [...] stycznia 2005r., od [...] maja do [...] maja 2005r., od [...] lipca do [...] sierpnia 2005r., oraz od [...] listopada do [...] listopada 2005r.). Powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarżący pomimo trudnej sytuacji życiowej na jaką się powołuje, nie podejmuje działań zmierzających do jej poprawy.
W myśl zasad ogólnych ustawy o pomocy społecznej, poszczególne formy wsparcia z pomocy społecznej, mają za zadanie wspomożenie osoby lub rodziny w działaniach skierowanych na przezwyciężenie trudnej sytuacji życiowej, w której osoby te się znalazły (art. 2 ust. 1). Ze swej istoty pomoc społeczna pomyślana jest jako instytucja zapobiegająca powstawaniu trudnej sytuacji życiowej osoby lub rodziny (art. 2 ust. 2) oraz wspierająca w wysiłkach zmierzających do pokonania takich sytuacji (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1). A zatem w ustawie o pomocy społecznej podkreśla się aspekt aktywnego udziału osoby lub rodziny w procesie przezwyciężania trudnej sytuacji życiowej, w której się one znalazły.
Organ administracyjny rozpatrując wniosek o przyznanie wsparcia z pomocy społecznej ma obowiązek kierowania się zasadami ogólnymi pomocy społecznej. Organ administracyjny powinien podejmować odpowiednie działania – skatalogowane w ustawie - ukierunkowane na przezwyciężenie przez daną osobę
jej trudnej sytuacji życiowej. Bierna postawa osoby wnioskującej o pomoc, a konkretnie powtarzająca się odmowa podjęcia zaproponowanej pracy, mogą stanowić podstawę odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej.
Powyższe okoliczności - na tle rozpatrywanej sprawy - świadczą, że zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa materialnego. Jednocześnie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Str. 4.
Sygn. akt II SA/Go 91/06
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.
Str. 5.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI