II SA/Go 525/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich na skutek rezygnacji skarżącej z powodu pogarszającego się stanu zdrowia.
Skarżąca M.W. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych o pozbawieniu jej uprawnień kombatanckich, które przyznano na podstawie kserokopii zaświadczenia PCK. Organ zakwestionował autentyczność zaświadczenia i wskazał na historyczne dowody przeczące pobytowi skarżącej w obozie koncentracyjnym w Majdanku w podanym okresie. W trakcie postępowania sądowego skarżąca, powołując się na pogarszający się stan zdrowia, zrezygnowała z dalszego prowadzenia sprawy, co sąd uznał za skuteczne cofnięcie skargi i umorzył postępowanie.
Sprawa dotyczyła skargi M.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję o pozbawieniu skarżącej uprawnień kombatanckich. Podstawą przyznania uprawnień było zaświadczenie Polskiego Czerwonego Krzyża z 1983 roku o pobycie skarżącej w obozie koncentracyjnym w Majdanku w okresie styczeń-luty 1942 roku. Organ weryfikujący uprawnienia zakwestionował autentyczność tego zaświadczenia, gdyż PCK zaprzeczył jego wystawieniu, a także nie dysponował dokumentami potwierdzającymi pobyt skarżącej w obozie. Dodatkowo, analizy historyczne wskazywały, że w tym okresie w Majdanku przebywali tylko mężczyźni, a pierwszy transport kobiet nastąpił później. Skarżąca zarzucała, że decyzja jest krzywdząca i wynika z braku dokumentów z okresu wojny. W trakcie postępowania sądowego, skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że z powodu pogarszającego się stanu zdrowia rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał to oświadczenie za skuteczne cofnięcie skargi, które nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy wadliwej decyzji. W konsekwencji, sąd umorzył postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takim przypadku sąd umarza postępowanie.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest związany tym cofnięciem, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwej decyzji. Ponieważ cofnięcie w tej sprawie nie miało takich cech, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 60
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący może cofnąć skargę, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Pomocnicze
u.k. art. 25 § ust. 3 i 4
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
u.k. art. 4 § ust. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oświadczenie skarżącej o rezygnacji z dalszego prowadzenia sprawy, z uwagi na stan zdrowia, zostało uznane za skuteczne cofnięcie skargi.
Godne uwagi sformułowania
skarżąca, mimo wezwania, nie nadesłała oryginału wskazanego zaświadczenia Zarząd Główny PCK zaprzeczył aby było ono wystawione przez tę organizację z informacji udzielonych przez Państwowe Muzeum na Majdanku jak i naukowych publikacji historycznych wynika, że pierwszy transport kobiet do obozu w Majdanku miał miejsce w październiku 1942 roku z powodu pogarszającego się stanu zdrowia "rezygnuje z danej sprawy"
Skład orzekający
Aleksandra Wieczorek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu administracyjnosądowym, w tym dopuszczalność cofnięcia ze względu na stan zdrowia."
Ograniczenia: Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnej sytuacji procesowej, nie ustanawia nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, skupiając się na umorzeniu postępowania z powodu cofnięcia skargi. Brak w niej elementów faktycznych czy prawnych, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Go 525/08 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. Data orzeczenia 2008-09-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-08-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Sędziowie Aleksandra Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 161 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: postępowanie umorzyć. Uzasadnienie W dniu 28 sierpnia 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M. W. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych [...] w przedmiocie pozbawienia jej uprawnień kombatanckich. Zaskarżoną skargą decyzją organ, po ponownym rozpoznaniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną o pozbawieniu skarżącej uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu wskazał, iż przeprowadzona na podstawie art. 25 ust. 3 i 4 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2002 , Nr 42,póz. 371 ) weryfikacja uprawnień kombatanckich przyznanych skarżącej orzeczeniem b. Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w B. ( zaświadczenie z dnia 6 września 1990 roku ) wykazała, iż podstawą ich przyznania była kserokopia zaświadczenia Polskiego Czerwonego Krzyża z dnia 10 maja 1983 roku o przebywaniu skarżącej w obozie koncentracyjnym w Majdanku w okresie od stycznia do lutego 1942 roku. Organ wskazał, iż w toku wyjaśniającego postępowania weryfikacyjnego skarżąca, mimo wezwania, nie nadesłała oryginału wskazanego zaświadczenia, natomiast w piśmie z dnia 28 sierpnia 2007 roku Zarząd Główny PCK zaprzeczył aby było ono wystawione przez tę organizację, nadto nie dysponuje ona dokumentami mogącymi potwierdzić fakt pobytu skarżącej w obozie koncentracyjnym. Nadto organ wskazał, iż z informacji udzielonych przez Państwowe Muzeum na Majdanku jak i naukowych publikacji historycznych wynika, że pierwszy transport kobiet do obozu w Majdanku miał miejsce w październiku 1942 roku, zaś do tego czasu w obozie tym przebywali tylko mężczyźni, nadto w styczniu 1942 roku nie było transportu więźniów z Warszawy. W skardze, podtrzymując twierdzenia o pobycie w obozie w Majdanku, skarżąca zarzucała, iż decyzja pozbawiająca uprawnień kombatanckich godzi w nią jako osobę walczącą z okupantem hitlerowskim i jest dla niej krzywdząca bo wynika z faktu, iż nie zachowały się wszystkie dokumenty z okresu wojny lub zaginęły w ZBOWiD-zie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 19 września 2008 roku skarżąca podtrzymując swe twierdzenia o pobycie w obozie oświadczyła, iż z powodu pogarszającego się stanu zdrowia "rezygnuje z danej sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002, Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej powołanej jako: ppsa ) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją skutecznego ( tj. dopuszczalnego w świetle przesłanek wskazanego przepisu ) cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania. Stosownie bowiem do przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z dnia 19 września 2008 roku o "rezygnacji z danej sprawy" należało, zważywszy na jego treść uznać za cofnięcie skargi. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi dokonane przez skarżącą nie zmierza do obejścia prawa. Natomiast analiza akt administracyjnych załączonych do skargi przez organ nie pozwala na stwierdzenie, iż cofnięcie skargi spowoduje utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI