II SA/Go 522/24

II SA/Go 522/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Jaśkiewicz
Krzysztof Rogalski
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 44
art. 35a ust. 1 pkt 4, ust. 4
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j.)
Dz.U. 2015 poz 926
§ 9 ust. 2,4, § 11, § 12 ust. 2, § 14
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być  finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - t. j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2025 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania ze środków PFRON oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] Starosta [...] odmówił przyznania J. L. dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do zakupu wnioskowanego sprzętu, tj. pralki automatycznej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że podstawę do rozpatrzenia wniosku stanowiło rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (DZ.U. z 2015 r. poz. 926), które zostało wydane na podstawie art. 35a ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DZ.U. z 2024 r. poz. 44). W przywołanym rozporządzeniu uregulowana została procedura dofinansowania ze środków PFRON zadania powiatu dotyczącego m.in. likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych. Dalej organ przytoczył § 2 pkt 4, § 6 pkt 2, § 9 ust. 4, § 10 ust. 1 pkt 1, § 12 ust. 3a i 3b, § 14 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia i wskazał, że w prawie administracyjnym obowiązuje domniemanie rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administracyjnej. Organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...].11.2023 r. strona wystąpiła o przyznanie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na likwidację barier technicznych tj. zakup pralki. Do wniosku dołączono kopię aktualnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie lekarskie z dnia [...].10.2023 r., specyfikację kosztu planowanego zakupu (kosztorys) z dnia [...].10.2023 r. zakupu pralki [...] na kwotę [...] zł wystawiony przez A M. Ł. w [...]. Do wniosku dołączono również zaświadczenie z Komendy Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. potwierdzające zdarzenie: pożar budynku jednorodzinnego w miejscowości [...], ul. [...], a także paragon fiskalny z dnia [...].08.2023 r. na zakup pralki na kwotę [...] zł. Następnie organ wskazał, iż z wniosku i dołączonych dokumentów wynika, że J. L. dokonał zakupu pralki automatycznej, na zakup której stara się o dofinansowanie niniejszym wnioskiem. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 4 rozporządzenia dofinansowanie ze środków Funduszu nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu. We wniosku o dofinansowanie wnioskujący wskazał termin rozpoczęcia realizacji zadania tj. zakupu pralki na dzień [...].08.2023 r. tj. wcześniejszy aniżeli data złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania. Zakup pralki został faktycznie dokonany kilka miesięcy wcześniej tj. [...].08.2023 r. (wynika to z dołączonego do wniosku paragonu fiskalnego), aniżeli złożono wniosek o dofinansowanie. Koszt realizacji zadania tj. koszt zakupu pralki poniesiono zatem przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu. W "zasadach dofinansowania" (ostatnia strona wniosku) w pkt 4 wskazano, iż "Dofinansowanie nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu". Organ podkreślił, że brzmienie § 9 ust. 4 rozporządzenia MPiPS jest jednoznaczne, a obowiązujące przepisy nie przewidują jakichkolwiek wyjątków od wprowadzonego w nim zakazu dofinansowania zakupu sprzętu przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy.
Od powyższej decyzji Starosty [...] J. L. wniósł odwołanie. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, wadliwą wykładnię i interpretację przepisów prawnych, naruszenie prawa procesowego polegające na niezgodności sprawy ze stanem faktycznym i stanem prawnym oraz nieuwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy mających znaczenie na przebieg i wynik sprawcy.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, ze zm.) i § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 926 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, ze zm.) - dalej "ustawa o rehabilitacji" oraz wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 926 ze zm.) - dalej "rozporządzenie". Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...].08.2023 r. skarżący wystąpił o sfinansowanie mu z Funduszu Państwowego Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zakupu lodówki i pralki automatycznej. Pismem z dnia [...] września 2023 r. organ poinformował wnioskującego, iż na podstawie nadesłanego pisma nie może przyznać dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do zakupu ww. przedmiotów. Organ wskazał, że z pisma skarżącego wynika, iż w wyniku pożaru domu znalazł się w trudnej sytuacji życiowej i poinformował skarżącego, że może ubiegać się o pomoc w formie zasiłku z tytułu zdarzeń losowych (pożar domu) we właściwym dla miejsca zamieszkania ośrodku pomocy społecznej. W dniu [...] listopada 2023 r. skarżący złożył wniosek o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na likwidację barier technicznych tj. zakup pralki automatycznej. Do wniosku skarżący dołączył wymagane załączniki, tj. kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...].02.2019 r., zaświadczenie lekarskie z dnia [...].10.2023 r. w którym wskazano, że zakup pralki automatycznej ułatwi i pozwoli na wykonywanie codziennych czynności, bez konieczności obciążania tym zdarzeniem otoczenia innych ludzi. Lekarz wskazał, że pralka automatyczna będzie służyła do wykonywania codziennych czynności. Ponadto skarżący przedstawił kosztorys zakupu pralki wskazując, że przedmiotem dofinansowania jej pralka [...], której koszt wynosi [...] zł i paragon zakupu pralki z [...].08.2023 r. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 9 ustawy o rehabilitacji rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym (ust. 1). Rehabilitacja społeczna realizowana jest przede wszystkim przez likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji (ust. 2 pkt 3). W myśl § 2 rozporządzenia ze środków Funduszu mogą być finansowane w części lub całości następujące rodzaje zadań: zaopatrzenie w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów (pkt 3), likwidacja barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych (pkt 4). W myśl § 6 rozporządzenia o dofinansowanie ze środków Funduszu zadań, jeżeli ich realizacja umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem, mogą ubiegać się: na likwidację barier w komunikowaniu się i technicznych - osoby niepełnosprawne, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności (pkt 2). Zgodnie natomiast z § 9 ust. 3 rozporządzenia dofinansowanie likwidacji barier w komunikowaniu się i technicznych nie przysługuje osobom niepełnosprawnym, które w ciągu trzech lat przed złożeniem wniosku uzyskały odpowiednio na te cele dofinansowanie ze środków Funduszu. Zgodnie z § 10 rozporządzenia dofinansowanie zadań ze środków Funduszu następuje na pisemny wniosek złożony odpowiednio do powiatowego centrum pomocy rodzinie lub powiatowego urzędu pracy, właściwego dla miejsca zamieszkania - w przypadku osoby niepełnosprawnej (pkt 1). Natomiast zgodnie z § 9 ust. 4 rozporządzenia dofinansowanie nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że będące przedmiotem wniosku dofinansowanie do zakupu pralki mogło zostać przyznane po przyznaniu środków i zawarciu umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi taka sytuacja. O konieczności spełnienia tego warunku skarżący został poinformowany składając wniosek o przyznanie dofinansowania, bowiem w punkcie 4 dołączonych do wniosku Zasad dofinansowania wskazano, że dofinansowanie nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie ze środków Funduszu. Wobec powyższego w ocenie Kolegium organ I instancji zasadnie odmówił przyznania wnioskowanego dofinansowania zakupu pralki.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: naruszenie prawa materialnego; wadliwą wykładnię i interpretację przepisów prawnych; naruszenie prawa procesowego polegające na niezgodności sprawy ze stanem faktycznym oraz ze stanem prawnym oraz nieuwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy mających znaczenie na jej przebieg i wynik. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę i uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwolnienie z kosztów sądowych.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że jest stroną postępowania i ma interes prawny w przedmiotowej sprawie administracyjnej, w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący wskazał, że skoro jak sam stwierdził organ I instancji sprzęt gospodarstwa domowego ma służyć na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, to wnioskowane świadczenie powinno być mu przyznane. Zakup pralki automatycznej jest uzasadniony charakterem potrzeb skarżącego jako niepełnosprawnego, wynikających z jego stanu niepełnosprawności. Skarżący wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie zakupu pralki automatycznej, która pomoże mu w egzystencji i ulży w uciążliwościach związanych z chorobami i niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym. Nieudzielenie pomocy w formie określonej wnioskiem skutkuje brakiem ochrony godności skarżącego - naruszenie art. 30 Konstytucji RP oraz nie udzielenie pomocy w formie określonej wnioskiem skutkuje brakiem ochrony życia i zdrowia Skarżącego - naruszenie art. 68 ust. 3 i art. 69 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego odmowa dofinansowania nastąpiła z naruszeniem ustawy o rehabilitacji oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W ocenie skarżącego stanowiska organu o braku prawnych możliwości dofinansowania zakupu wnioskowanego przez skarżącego sprzętu AGD nie sposób zaakceptować, ani z punku widzenia przepisów ustawy o rehabilitacji, ani w.w. rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji.
Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym
w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Zgodniez treścią art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ w odpowiedzi na skargę, a skarżący zawiadomiona o tym nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy powołanej wyżej ustawy o rehabilitacji oraz przepisy wykonawcze - rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r.
Stosownie do art. 35a ust. 1 pkt 4 ustawy o rehabilitacji do zadań powiatu należy podejmowanie działań zmierzających do ograniczenia skutków niepełnosprawności. Natomiast według art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy o rehabilitacji do zadań powiatu należy dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych.
Z kolei w art. 35a ust. 4 ustawy o rehabilitacji zostało zawarte upoważnienie dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów zadań, o których mowa w ust. 1, które mogą być finansowane ze środków Funduszu, z uwzględnieniem wymagań, jakie powinny spełniać podmioty ubiegające się o dofinansowanie tych zadań, a także trybu postępowania i zasad ich dofinansowania ze środków Funduszu. W jej wykonaniu regulacje dotyczące zadań powiatu, o których mowa w art. 35a ust. 1 ustawy o rehabilitacji zostały zawarte w w.w. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. W myśl § 2 pkt 4 tego rozporządzenia ze środków Funduszu może być finansowane w części lub w całości zadanie polegające na likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Według § 6 pkt 1 rozporządzenia, o dofinansowanie ze środków Funduszu zadań, jeżeli ich realizacja umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem, mogą ubiegać się - na likwidację barier architektonicznych - osoby niepełnosprawne, które mają trudności w poruszaniu się, jeżeli są właścicielami nieruchomości lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości albo posiadają zgodę właściciela lokalu lub budynku mieszkalnego, w którym stale zamieszkują.
Dofinansowanie zadań ze środków Funduszu następuje na wniosek złożony do powiatowego centrum pomocy rodzinie lub powiatowego urzędu pracy (§ 10 rozporządzenia), który ma spełniać określone w § 11 rozporządzenia wymogi formalne i który w zakresie dofinansowania likwidacji barier architektonicznych, może być złożony w każdym czasie (§ 12 ust. 2). Stosownie zaś do treści § 9 ust. 2 dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych przysługuje oddzielnie na każdy rodzaj zadania.
Istotny warunek zawarty jest w treści § 9 ust. 4 tego rozporządzenia, według którego dofinansowanie nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie. Nadto w § 14 rozporządzenia wskazano, że podstawę dofinansowania zadań ze środków Funduszu stanowi umowa zawarta przez starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) z osobą niepełnosprawną lub jej przedstawicielem ustawowym, osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.
Ze stanu faktycznego wynikającego z akt sprawy wynika, jak przyjęło to prawidłowo Kolegium, że skarżący wnioskiem z dnia [...] listopada 2023 r. wystąpił
o sfinansowanie ze środków PFRON zakupu pralki automatycznej. Do wniosku skarżący dołączył kopię aktualnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności; zaświadczenie lekarskie z dnia [...].10.2023 r., specyfikację kosztu planowanego zakupu (kosztorys) z dnia [...].10.2023 r. zakupu pralki [...] na kwotę [...] zł wystawiony przez A M. Ł. w [...], zaświadczenie z Komendy Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. potwierdzające zdarzenie w postaci pożaru budynku jednorodzinnego w miejscowości [...], ul. [...], a także paragon fiskalny z dnia [...].08.2023 r. na zakup pralki na kwotę [...] zł.
Zdaniem organów powołujących się na jednoznaczną treść przepisu § 9 ust. 4 w.w. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. zakup pralki nastąpił przed dniem złożenia wniosku, co uniemożliwia jego realizację. Zdaniem skarżącego przeprowadzona przez organy wykładnia wskazanego przepisu jest niezgodna z zasadami konstytucyjnymi, chroniącymi prawa osób niepełnosprawnych.
Oceniając zasadność skargi należy mieć na względzie, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że wymóg określony przepisem § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. (finansowanie nie może obejmować kosztów realizacji zadania poniesionych przed przyznaniem środków finansowych i zawarciem umowy o dofinansowanie) obowiązuje i znajduje zastosowanie do wszystkich wniosków o dofinasowanie składanych na podstawie przepisów ustawy o rehabilitacji należących do zadań powiatu (art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d), uregulowanych we wskazanym wyżej rozporządzeniu, które wydane zostało na podstawie art. 35a ust. 4 ustawy o rehabilitacji.
Przepis upoważniający zawiera delegację do wydania aktu wykonawczego, także w zakresie "wymagania, jakie powinny spełniać podmioty ubiegające się o dofinansowanie tych zadań". Hipoteza przepisu § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. niewątpliwie zawiera takie "wymagania". Mieści się zatem w zakresie delegacji ustawowej. Przepis określający ten wymóg jest jednoznaczny i nie może być intepretowany w sposób, który w istocie prowadzi do jego obchodzenia.
Zdaniem sądu językowej wykładni tego przepisu nie sprzeciwiają się argumenty funkcjonalne (celowościowe), oparte na wskazanych w skardze przepisach Konstytucji. Przepis ten nie ogranicza i nie dyskryminuje osób niepełnosprawnych, gdyż sytuacja prawna każdego z niepełnosprawnych ubiegających się o dofinasowanie jest w jego świetle taka sama. Przepis ten, podobnie jak pozostałe przepisy tego rozporządzenia określające inne wymogi wniosku, formalizuje procedurę przyznawania dofinasowania w sytuacji, gdy zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. podstawę dofinansowania zadań ze środków Funduszu stanowi umowa zawarta przez starostę z osobą niepełnosprawną lub jej przedstawicielem.
Zawarcie umowy o dofinansowaniu likwidacji barier architektonicznych jest w tej sytuacji elementem realizacji zadania publicznego - rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych. Jest to umowa celowa, nieodpłatna w tym znaczeniu, że przyznający dofinansowanie nie otrzymuje w zamian żadnego ekwiwalentu za udzielone dofinansowanie. W tym ujęciu umowa ta zbliża się swym charakterem do przyznania bezzwrotnej dotacji lub też udzielenie pomocy o charakterze świadczenia z pomocy społecznej (por. G. Ninard, Dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, NZS nr 1/2011, s. 5 i n., cytowane za LEX/el).
Taki charakter i fakt tego, że dofinasowanie następuje ze środków publicznych daje podstawę do określenia pewnych wymogów prowadzących do racjonalizacji przyznawania środków i zarazem kontroli ich wydatkowania (czemu służą przede wszystkim wymogi formalne). Nie jest też tak, że konstytucyjne gwarancje solidarności społecznej i wsparcia dla osób niepełnosprawnych należy rozumieć tak szeroko, że to wsparcie ma być udzielane bez żadnych wymogów i w nieograniczonym stopniu.
Z tych względów sąd nie podziela stanowiska zawartego w skardze, zwracając też uwagę na to, że w żadnym z dotychczas wydanych przez sądy administracyjne wyroków z tego rodzaju (a jest ich począwszy od 2012 r. kilkanaście, w tym trzy tutejszego sądu) przepis § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. nie został uznany za niezgodny z Konstytucją lub delegacją ustawową, jak też nie został zinterpretowany niezgodnie z jego językowym brzmieniem.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Organ poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, wywiódł z nich prawidłowe wnioski, przytoczył przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, omówił ich treść oraz prawidłowo je zastosował. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń prawa materialnego, które miałoby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nie ma też w sprawie innych naruszeń prawa, które obligowały by sąd do uchylenia, albo stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.