II SA/Go 498/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą skierowania do domu pomocy społecznej z powodu błędów proceduralnych, mimo że merytorycznie skarżący nie spełniali przesłanek.
Skarżący H.B. i A.B. domagali się skierowania do domu pomocy społecznej ze względu na stan zdrowia i trudną sytuację rodzinną. Organy obu instancji odmówiły, uznając, że nie wymagają oni całodobowej opieki i mogą ją otrzymać od rodziny. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na istotne naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących oznaczenia stron postępowania, mimo że merytorycznie uznał, iż skarżący nie spełniają ustawowych przesłanek do umieszczenia w DPS.
H.B. i A.B. złożyli wnioski o skierowanie do domu pomocy społecznej, powołując się na swoje schorzenia i trudne relacje z rodziną. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił, uznając, że nie wymagają oni całodobowej opieki i mogą ją uzyskać od mieszkającej z nimi siostrzenicy A.M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podtrzymując swoje stanowisko. Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że choć merytorycznie skarżący nie spełniają przesłanek z art. 54 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (nie wymagają całodobowej opieki, a pomoc może być zapewniona w miejscu zamieszkania przez rodzinę), to decyzje organów obu instancji obarczone są istotnym błędem proceduralnym. Polegał on na nieprawidłowym oznaczeniu stron postępowania – decyzje skierowano do H.B. i A.B., podczas gdy stronami byli H. i A.B. (zwrócono uwagę na nazwisko „B.”). Uchybienie to, naruszające art. 107 § 1 k.p.a., miało istotne znaczenie dla sprawy. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, aby umieścić osobę w domu pomocy społecznej, muszą być spełnione łącznie przesłanki wymagania całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemożności samodzielnego funkcjonowania oraz braku możliwości zapewnienia niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący, mimo schorzeń, samodzielnie funkcjonują i mają zapewnioną opiekę przez rodzinę, co wyklucza spełnienie przesłanek z art. 54 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
u.p.s. art. 54 § 1
Ustawa o pomocy społecznej
Warunki do umieszczenia w domu pomocy społecznej muszą być spełnione łącznie: osoba wymaga całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, nie może samodzielnie funkcjonować, a nie można jej zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania.
PPSA art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja administracyjna powinna zawierać oznaczenie stron postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez nieprawidłowe oznaczenie stron postępowania w decyzjach administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżących dotyczące konieczności umieszczenia w DPS z uwagi na stan zdrowia i trudne relacje rodzinne (uznane za niezasadne merytorycznie).
Godne uwagi sformułowania
przesłanki muszą być spełnione łącznie nieprawidłowo określono strony postępowania uchybienie to stanowi naruszenie art. 107 § 1 k.p.a.
Skład orzekający
Grażyna Staniszewska
przewodniczący sprawozdawca
Ireneusz Fornalik
członek
Joanna Brzezińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność prawidłowego oznaczania stron w decyzjach administracyjnych oraz zasady kierowania do domów pomocy społecznej."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej, a rozstrzygnięcie oparte jest na błędzie proceduralnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli merytorycznie strona nie spełniała przesłanek. Pokazuje też złożoność decyzji o skierowaniu do DPS.
“Błąd w nazwisku uchylił decyzję o odmowie skierowania do domu opieki.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Go 498/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. Data orzeczenia 2006-02-08 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-06-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Sędziowie Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Ireneusz Fornalik Joanna Brzezińska Symbol z opisem 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej Sygn. powiązane I OSK 1005/06 - Wyrok NSA z 2007-03-07 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H.B. i A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r., nr [...]. Uzasadnienie Uzasadnienie. H.B. i A.B. złożyli wnioski o skierowanie ich do domu opieki społecznej – Dom Seniora. Do wniosków strony dołączyły zaświadczenia lekarskie oraz wyniki badań. Z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2005r. wynika, że A.B. ze względu na stan zdrowia wymaga całkowitej opieki okresowo, natomiast z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2005r. wynika, że H.B. ze względu na stan zdrowia wymaga opieki całkowitej. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że strony zamieszkują wspólnie z rodziną A.M., która jest z nimi spokrewniona. H. i A.B. prowadzą odrębne od rodziny A.M. gospodarstwo domowe. Łączny miesięczny dochód H. i A.B. wynosi 2. 287, 40 zł. Wnioskodawcy mają dobre warunki mieszkaniowe, zajmują część domu jednorodzinnego. H.B. cierpi na zaniki pamięci, depresję, zwyrodnienie stawów, osteoporozę, chorobę wieńcową, natomiast A.B. cierpi na nadczynność tarczycy, przerost prostaty, cukrzycę, zniekształcenie kręgosłupa, niesprawność prawej dłoni. A.M. w toku postępowania złożyła oświadczenie, iż w razie choroby H. bądź A.B., będzie nad nimi sprawować opiekę. Decyzją z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił skierowania H.B. i A.B. do Domu Pomocy Społecznej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że strony nie są osobami , które ze względu na stan zdrowia wymagają całodobowej opieki. W wypadku zaistnienia potrzeby, opiekę nad H. i A.B. może sprawować A.M.. Nadto organ wskazał, że wnioskodawcy są osobami sprawnymi ruchowo, dlatego nie zachodzi konieczność sprawowania nad nimi opieki, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Od decyzji organu I instancji H. i A.B. wnieśli odwołanie. W odwołaniu strony zarzucają, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia zadania instytucji pomocy społecznej, która ma pomagać osobom i rodzinom w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, w jakich się one znalazły i których nie są w stanie samodzielnie przezwyciężyć wykorzystując własne możliwości i uprawnienia. Odwołujący się wskazują na skomplikowaną sytuację rodzinną, a konkretnie na brak wsparcia ze strony państwa M., a ponadto powołują się na liczne schorzenia zdrowotne, na które cierpią. Sygn. akt II SA/Go 498/05 Decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że strony nie spełniają warunków, o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 2004r. nr 64 poz. 593), do umieszczenia ich w domu pomocy społecznej. Organ stwierdził, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, stan zdrowia H. i A.B. umożliwia im samodzielne funkcjonowanie w codziennym życiu, a w miejscu zamieszkania mają zapewnioną pomoc ze strony rodziny. H. i A.B. wnieśli skargę. W skardze skarżący podają, że ze względu na zły stan ich zdrowia oraz na niepoprawne stosunki z rodziną A.M., zachodzi konieczność umieszczenia ich w Domu Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zarzuty skargi nie są zasadne, jednakże decyzje organów administracyjnych obydwu instancji naruszają przepisy prawa. Zgodnie z treścią art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 2004r. Nr 64 poz. 593), osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. W art. 54 ust. 1 ustawy wymienione zostały wszystkie konieczne przesłanki do umieszczenia osoby w domu pomocy społecznej. Należy zauważyć, że wymienione w tym przepisie przesłanki muszą być spełnione łącznie, aby dana osoba mogła skorzystać z prawa do umieszczenia jej w domu pomocy społecznej. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że ani H.B., ani A.B. nie spełniają warunków do tego, aby przyznać im prawo umieszczenia w domu pomocy społecznej. H. i A.B., pomimo schorzeń zdrowotnych na które cierpią, nie wymagają całodobowej opieki, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Z akt sprawy wynika, że skarżący samodzielnie Sygn. akt II SA/Go 498/05 poruszają się, a stan ich zdrowia nie uniemożliwia im samodzielne funkcjonowanie. Nadto należy zwrócić uwagę, że przepis art. 54 ust. 1 uzależnia umieszczenie w domu pomocy społecznej m.in. od tego, czy danej osobie nie można zapewnić niezbędną pomoc w formie usług opiekuńczych. Dopiero gdy brak jest możliwości zapewnienia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, a spełnione są jednocześnie pozostałe warunki, o których wyżej mowa, danej osobie przysługuje prawo umieszczenia w domu pomocy społecznej. Skarżący zamieszkują wspólnie z rodziną A.M., która jest siostrzenicą skarżącej. A.M. złożyła pisemne oświadczenie, w którym zobowiązuje się do sprawowania opieki nad H. i A.B.. A zatem istnieje możliwość zapewnienia opieki w miejscu zamieszkania skarżących. Skarżący powołują się na niepoprawne stosunki z A.M., która to okoliczność ma przemawiać za umieszczeniem ich w domu pomocy społecznej. Jednakże, jak wynika z akt sprawy skarżąca nie wyraziła zgody na sprawowanie opieki przez osobę z zewnątrz, a obowiązujące uregulowania prawne zmierzają w tym kierunku, by w pierwszej kolejności zapewnić odpowiednią opiekę w miejscu zamieszkania danej osoby. Z powyższych względów zaskarżona decyzja, pod względem merytorycznym jest prawidłowa. W decyzji organu I instancji i II instancji nieprawidłowo określono strony postępowania administracyjnego, gdyż decyzje skierowano do H.B. i A.B., podczas gdy stronami postępowania są H.B. i A.B.. Nieprawidłowość powyższa ma istotne znaczenie dla sprawy, bowiem dotyczy bezpośrednio jednego z podstawowych elementów decyzji administracyjnej, czyli oznaczenia strony postępowania. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie , że stronami postępowania są H. i A.B.. Również na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 8 lutego 2006r. skarżąca potwierdziła, że jej nazwisko brzmi – "B.". Uchybienie te stanowi naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. W toku postępowania uchybienie to winno być wyeliminowane. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI